"....Οσοι τη γνωρίζουν, όπως εγώ, αποθέωσαν τον Μητσοτάκη όταν την επέλεξε για το υπουργείο Πολιτισμού: καλύτερη επιλογή γι' αυτό το τόσο κρίσιμο υπουργείο δεν μπορούσε να υπάρξει. Και ιδού τώρα που της την πέφτουν διάφοροι στο εσωτερικό της ΝουΔου, μη χωνεύοντας ότι δεν είναι και δεξιά. Ο ένας γιατί τόλμησε να πάει περιοδεία στον νομό του χωρίς να τον ενημερώσει - ο φίλος Μάξιμος Χαρακόπουλος, από τη Λάρισα, απορώ πώς υπέπεσε σε αυτό το ατόπημα. Ο άλλος, ο Μαρκόπουλος, γιατί πήγε στη Σαλαμίνα, που ανήκει στην εκλογική του περιφέρεια, και δεν του τηλεφώνησε να την ξεναγήσει!! Πολιτικάντικες νοοτροπίες, απέναντι σε πραγματική δουλειά. Χαλαρώστε, παιδιά. Η εποχή τού «κατόπιν ενεργειών μου» έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Νομίζω ότι ο πρόεδρος Κυριάκος γνωρίζει τι πρέπει να κάνει…"

Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 23-24/11/19

Το δίλημμα της αντιπολίτευσης

Ο κόσμος είναι λίγος. Θες η απογοήτευση από την ήττα της 7ης Ιουλίου, θες η διπλή απογοήτευση από τα ψέματα ότι «θα το γυρίσουμε» και το «εμείς θα είμαστε οι νικητές», θες ότι υπάρχει η γκρίνια να πασοκοποιηθούμε ή να μείνουμε ίδιοι, η ουσία είναι ότι πολύς λαός δεν προσέρχεται στις συγκεντρώσεις του προέδρου Αλέξη. Προχθές στη Νίκαια, στην προνομιακή γι' αυτόν Β' Πειραιά, με το ζόρι μαζεύτηκαν εκατό γερόντια, κι αυτό ύστερα από μεγάλη κινητοποίηση την οποία έκαναν οι βουλευτές της περιοχής, πρωτοστατούσης της φίλης μου, της Νίνας Κασιμάτη, η οποία και ηγεμονεύει στην περιοχή.

Ο πρόεδρος είπε τα δικά του, τα έριξε χοντρά στην κυβέρνηση, έκανε λόγο για Δεξιά και Ακροδεξιά και κράτος της Δεξιάς, αλλά νομίζω ότι όλα αυτά ακούστηκαν παράταιρα στα αφτιά όσων (δεν θέλω να γίνω κακός, αλλά έτσι είναι) εκ των ακροατών του μπορούσαν να τον ακούσουν. Διότι, αν τόσο πρόωρα αρχίζεις αυτού του είδους την αντιπολίτευση, στα μισά της τετραετίας τι άραγε θα λες στον κόσμο; Μαζευτείτε, να οργανωθούμε, να πάρουμε τα βουνά;

(Εκτός και αν είσαι της άποψης Αντώναρου ότι μέσα στο 2020 θα έχουμε πρόωρες εκλογές και φτιάχνεις κλίμα…).

Το δίλημμα της αντιπολίτευσης II

Εχει βέβαια και αυτός τα προβλήματά του. Ανθρωπός του, από τους ελάχιστους πλέον που διατηρεί γύρω του, έλεγε τις προάλλες ότι το δίλημμα του προέδρου είναι περισσότερη αντιπολίτευση ή πιο σκληρή αντιπολίτευση. Το «περισσότερη αντιπολίτευση» σημαίνει ότι ανοίγει η βεντάλια των θεμάτων και δεν αντιπολιτευόμαστε τον Μητσοτάκη για την ΑΣΟΕΕ ή το Μεταναστευτικό μόνο, αλλά επεκτεινόμαστε στο σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής, από υπουργείο σε υπουργείο και από οργανισμό σε οργανισμό. Ενα σύστημα «man to man», δηλαδή. Το «πιο σκληρή αντιπολίτευση» σημαίνει επιθετικούς βαρείς πολιτικούς όρους ακόμη και για το ελάχιστο από το οποίο μπορεί να αντλήσουμε ευκαιρία για κριτική στην κυβέρνηση.

Τι λέει ο αρχηγός; Ο αρχηγός, ενημερωτικά αναφέρω, τείνει προς τη σκληρή αντιπολίτευση, αλλά έχω την αίσθηση ότι σύντομα θα ανακρούσει πρύμναν. Αλλωστε οι έρευνες, και με πιο πρόσφατη αυτή την προχθεσινή της Pulse για τον Σκάι, δείχνουν ότι υπάρχει ισχυρή λαϊκή αποδοχή στους χειρισμούς της κυβέρνησης, τόσο για την κατάργηση του ασύλου όσο και για τις αποφάσεις της περί το Μεταναστευτικό.

Ολα στραβά, ρε γαμώτο...

Βαριά ήττα

Στο ίδιο πάντα πλαίσιο, της σκληρής αντιπολίτευσης, κινήθηκε και χθες στη Βουλή ο πρόεδρος Αλέξης ο άχαστος και οι τόνοι ανέβηκαν πολύ ψηλά, τόσο, που μας θύμισαν κάτι άλλες συνεδριάσεις πριν από τις εκλογές. Τι είσαι ψεύτης, τι είσαι δειλός, τι προστατεύεις τα συμφέροντα, τι εξυπηρετείς τη διαπλοκή. Ωραία πράγματα, που μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα για την ποιότητα του πολιτικού μας προσωπικού, διότι είχαμε πήξει τελευταία από το πολύ… politically correct και, όσο να πεις, μια δυσφορία τη νιώθαμε.

Αφορμή για όλα αυτά τα υπέροχα αποτέλεσε μια ερώτηση του προέδρου Αλέξη Τσίπρα προς τον Πρωθυπουργό, η οποία - τι την ήθελε - κατέληξε σε βαριά ήττα του. Και επί προσωπικού μάλιστα, διότι ο άλλος, ο Κυριάκος δηλαδή, που έπαψε πια να μασάει τα λόγια του, του έριξε κάτι καρφάρες, νααααα με το συμπάθιο, για «λερωμένα λευκά κολάρα που δεν φοράνε και γραβάτες…» (ωχ!).

Αλλά εκεί που τον τσάκισε - για την ακρίβεια, τον «έδωσε στεγνά» - ήταν όταν τον έπιασε στα πράσα να στέλνει μηνύματα την ώρα που μιλούσε από το βήμα της Βουλής!

«Κύριε Τσίπρα, μπορείτε να προσέχετε εμένα αντί να στέλνετε μηνύματα. Μιας και μιλάμε για σεβασμό στη Βουλή, μπορείτε να κοιτάτε εμένα αντί να στέλνετε μηνύματα με το κινητό σας, κύριε Τσίπρα» είπε ο Πρωθυπουργός απευθυνόμενος στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για να συμπληρώσει: «Εκτός αν σας στέλνουν μηνύματα για να σας προετοιμάσουν για τη δευτερολογία σας».

Μακάρι να είναι κάτι από όλα αυτά, θα συμπληρώσω εγώ, διότι τα μηνύματα στο κινητό έχουν κάψει κόσμο και κοσμάκη, επισημαίνω επιπρόσθετα, χωρίς να πω τίποτε περισσότερο. Νομίζω ότι απευθύνομαι σε νοήμονες αναγνώστες…

Οι νόμοι της αγοράς

Το ότι η αντιπολίτευση που ασκεί δεν αποδίδει πολιτικά φαίνεται πλέον και από την πορεία της προσπάθειας που κάνει για το άνοιγμα του κόμματος σε ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις. Δεν περπατάει με τίποτε το πράγμα, και το ξέρει - γιατί ενημερώνεται καθημερινά. Υπήρξε μέρα που δεν κατατέθηκε ούτε μία αίτηση, και υπήρξε η περασμένη εβδομάδα, κατά την οποία, όπως μου είπε ένας από τους ανθρώπους μου στην Κουμουνδούρου, υπέβαλαν αίτηση για να γίνουν μέλη του κόμματος 87 άτομα!

Ηταν η εβδομάδα της παρέμβασης της Αστυνομίας στην ΑΣΟΕΕ και όσων ακολούθησαν ως την πορεία για το Πολυτεχνείο.

Αλλά, όπως λέει και ο φίλος μου ο Θανάσης, όλο αυτό, ήτοι οι εγγραφές στο καινούργιο κόμμα που επιχειρεί να στήσει ο Αλέξης Τσίπρας, ξεκίνησε λάθος. Οι νόμοι της αγοράς λένε ότι πρώτα διαφημίζεις ένα προϊόν, μετά το παρουσιάζεις και εν συνεχεία το πουλάς. Αυτοί εδώ ξεκίνησαν να «πουλάνε» χωρίς να έχουν εμφανίσει τι είναι αυτό που διαφημίζουν. Ανάποδα εντελώς. Αδικο έχει ο Θανάσης; Καθόλου, συμφωνώ κι εγώ μαζί του.

Πολιτικάντικες νοοτροπίες

Τη Λίνα Μενδώνη τη γνωρίζω από πολλών ετών. Ατομο με προσωπικότητα, βαθιά μορφωμένο, δουλεύει ακούραστα, με πάθος και με σχέδιο για όσα είναι αρμοδία. Σου δίνει την εντύπωση πως διαθέτει τη μεθοδικότητα και την επιμονή του μυρμηγκιού που προετοιμάζεται όλο το καλοκαίρι για τον χειμώνα που έρχεται. Η μακρά της θητεία στο υπουργείο Πολιτισμού κατά το παρελθόν από διάφορες θέσεις την καθιστά εκ των πραγμάτων ως την καλύτερη γνώστρια των πολιτιστικών θεμάτων της χώρας. Στα δε αρχαιολογικά δεν πιάνεται - μιλάμε για κανονική κινούμενη εγκυκλοπαίδεια. Οσοι τη γνωρίζουν, όπως εγώ, αποθέωσαν τον Μητσοτάκη όταν την επέλεξε για το υπουργείο Πολιτισμού: καλύτερη επιλογή γι' αυτό το τόσο κρίσιμο υπουργείο δεν μπορούσε να υπάρξει.

Και ιδού τώρα που της την πέφτουν διάφοροι στο εσωτερικό της ΝουΔου, μη χωνεύοντας ότι δεν είναι και δεξιά. Ο ένας γιατί τόλμησε να πάει περιοδεία στον νομό του χωρίς να τον ενημερώσει - ο φίλος Μάξιμος Χαρακόπουλος, από τη Λάρισα, απορώ πώς υπέπεσε σε αυτό το ατόπημα. Ο άλλος, ο Μαρκόπουλος, γιατί πήγε στη Σαλαμίνα, που ανήκει στην εκλογική του περιφέρεια, και δεν του τηλεφώνησε να την ξεναγήσει!!

Πολιτικάντικες νοοτροπίες, απέναντι σε πραγματική δουλειά. Χαλαρώστε, παιδιά. Η εποχή τού «κατόπιν ενεργειών μου» έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Νομίζω ότι ο πρόεδρος Κυριάκος γνωρίζει τι πρέπει να κάνει…