Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 23-24/11/19 |
ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΔΗΜΟΥ
Σχεδόν κάθε τιτίβισμά του, τελευταία, κρύβει μηνύματα για τους πιο αδύναμους και από τις δημόσιες δηλώσεις του σπανίως λείπουν οι αναφορές στα «δυσκολεμένα» νοικοκυριά, τους ευάλωτους, τους μη προνομιούχους. Το ίδιο διαφαίνεται και στις πρόσφατες εξαγγελίες του. Και αν πολύ πριν από τις εθνικές κάλπες ο Κυριάκος Μητσοτάκης έριχνε έντονα τις ματιές του στα συριζαϊκά «νερά» (εστιάζοντας πρωτίστως στο κεντρώο ακροατήριο), τώρα κάνει τη... βουτιά στη «δεξαμενή» του Αλέξη Τσίπρα. Προτού συμπληρώσει έξι μήνες διακυβέρνησης και ενώ ο πολιτικός αντίπαλός του δείχνει να ψάχνει αντιπολιτευτικό βηματισμό μεταξύ του Κέντρου και του... πεζοδρομίου, ο Πρωθυπουργός επιλέγει να ανοίξει τη βεντάλια των πρωτοβουλιών του με μία κοινή στόχευση: να κερδίσει και τα λαϊκά στρώματα, αφήνοντας αμήχανη την Κουμουνδούρου σε ρόλο θεατή των εξελίξεων. Είναι αδιαμφισβήτητη η επιδίωξη της κυβέρνησης να κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό με τους δικούς της όρους, κερδίζοντας ακόμα και το κοινό του ΣΥΡΙΖΑ και «επιστρέφοντας» τις κατηγορίες Τσίπρα για μητσοτακική ατζέντα στήριξης των λίγων και των ισχυρών και αδιαφορίας για τους πολλούς και τους αδύναμους. Εξού και οι «μποναμάδες» των Χριστουγέννων, κάποιες αποφάσεις με έντονους συμβολισμούς και οι πρωθυπουργικές εξαγγελίες μεταξύ άλλων για το κοινωνικό μέρισμα, τις λαϊκές νομοθετικές πρωτοβουλίες, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και το επίδομα θέρμανσης.
Με το βλέμμα στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας, το κυβερνητικό επιτελείο επιμένει να λέει με κάθε ευκαιρία ότι «η κυβέρνηση νοιάζεται για τις πιο ευάλωτες κατηγορίες πολιτών». Αυτό ήταν μάλιστα ένα από τα κεντρικά μηνύματα στη συμπλήρωση των πρώτων 100 ημερών διακυβέρνησης, διά στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα. Επίσης οι κυβερνητικοί παράγοντες επαναλαμβάνουν συχνά πυκνά το μήνυμα ότι «μετά την εποχή των ψεύτικων υποσχέσεων, είναι ώρα συνέπειας λόγου και πράξεων». Ακριβώς αυτό σχολίαζαν προ λίγων ημερών αναφερόμενοι στην πρόταση συνταγματικής κατοχύρωσης του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος με προσθήκη στο άρθρο 21 παράγραφος 1. «Είναι ένα στοίχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη που πολέμησε ο ΣΥΡΙΖΑ» έλεγαν πηγές της κυβέρνησης. «Αποδεικνύεται στην πράξη ότι η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός νοιάζονται πραγματικά για τους κοινωνικά πιο ευάλωτους συμπολίτες μας» πρόσθεταν. Μερικές εβδομάδες νωρίτερα ο Πρωθυπουργός είχε αναφερθεί στο υπερπλεόνασμα του 2019 που «θα πάει στοχευμένα στους πιο αδύναμους» και όχι στη λογική «λίγα σε πολλούς», γιατί «θέλω να πιάσει τόπο». Για το κοινωνικό μέρισμα πάντως οι οριστικές αποφάσεις αναμένονται άμεσα, πιθανότατα στις αρχές του Δεκεμβρίου.
Αιφνιδιασμός. Ωστόσο τον μεγαλύτερο αιφνιδιασμό φαίνεται πως επεφύλασσε η κυβερνητική πλειοψηφία στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ στο κεφάλαιο «λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία». Η αξιωματική αντιπολίτευση θέλει να καταχωρισθεί στο Σύνταγμα (άρθρο 73) και αυτό δείχνει να το αποδέχεται η ΝΔ. Ηδη έχει ανακοινωθεί η απόφαση της πλειοψηφίας να πει το «ναι» με κάποιους περιορισμούς στον αριθμό των προτάσεων νόμων και στο περιεχόμενό τους (αποκλείονται για παράδειγμα τα εθνικά θέματα). Είναι ενδεικτική η πρώτη αντίδραση από κυβερνητικό στέλεχος, τον υπουργό Επικρατείας Γιώργο Γεραπετρίτη, που εκτίμησε ότι ίσως έτσι δημιουργηθούν «συνθήκες ευαισθητοποίησης των πολιτών πάνω στα μεγάλα ζητήματα» - αν και εξέφρασε συγκεκριμένες επιφυλάξεις. Ακολούθησαν άλλες αντίστοιχες αντιδράσεις γαλάζιων (Μαριέττα Γιαννάκου, Ντόρα Μπακογιάννη κ.λπ.) και μένει πια να οριστικοποιηθεί στην ψηφοφορία η... συναίνεση - έκπληξη.
Το επίδομα θέρμανσης. Αντιθέτως δεδομένο θεωρείται το «χριστουγεννιάτικο δώρο» του επιδόματος θέρμανσης. «Αποδεικνύουμε ποιοι πραγματικά είναι με τους πιο αδύναμους» έλεγε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προαναγγέλλοντας νέο τρόπο χορήγησης του επιδόματος ενώ λίγες ημέρες μετά συνόψιζε την πρωτοβουλία του ιδίου και των συνεργατών του μέσω Twitter: «Θα δοθεί αυξημένο κατά 10 εκατομμύρια από πέρυσι και νωρίτερα από κάθε φορά. Αντί οι δικαιούχοι να πληρώνουν από την τσέπη τους και ύστερα να περιμένουν το επίδομα θέρμανσης, αυτό θα τους καταβάλλεται εγκαίρως, στο χέρι τους».
Σε κάθε περίπτωση ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει ένα «συνολικό πλέγμα μεταρρυθμίσεων και δράσεων», όπως διαμηνύουν οι συνεργάτες του, «επιμένοντας στο τρίπτυχο φοροελαφρύνσεις - νέες επενδύσεις - δημιουργία θέσεων εργασίας» και θεωρώντας ότι η «πρώτη έννοια των πολιτών είναι η οικονομία». Και σίγουρα το μεγαλύτερο στοίχημα για το κυβερνητικό επιτελείο παραμένει ανοιχτό και δεν είναι άλλο από τη μεσαία τάξη, στην οποία «επένδυσε» με τα προεκλογικά του μηνύματα ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Παράλληλα με την προσέλκυση των χαμηλότερων στρωμάτων, είναι σαφές ότι ο Πρωθυπουργός θέλει να «κλειδώσει» την υπεροχή του με ορίζοντα τετραετίας σε όλες τις κοινωνικές ομάδες που απογοητεύτηκαν από τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ και τον «τιμώρησαν» μέσω κάλπης. Πηγές κοντά στο Πρωθυπουργικό Γραφείο πάντως σχολιάζουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ασχολείται με τον προγραμματισμό του δικού του έργου, «χωρίς να κοιτάζει τι κάνει ο Αλέξης Τσίπρας», εκτιμώντας μάλιστα ότι η ρητορική ΣΥΡΙΖΑ και η κινδυνολογία (περί Ακροδεξιάς κ.λπ.) στα σημαντικά θέματα της καθημερινότητας, όπως η ασφάλεια, μένουν κενό γράμμα για την κοινωνία «λειτουργώντας τελικά υπέρ της κυβέρνησης και στέλνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ στην εποχή του 3%».
ΤΗΣ ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ
Η Ντόρα Μπακογιάννη παρατήρησε τη γλώσσα του σώματος του Αλέξη Τσίπρα όταν εκείνος ηγείτο του συριζαϊκού μπλοκ στην πορεία του Πολυτεχνείου. «Αισθανόταν άβολα» διέγνωσε. «Αβολα, στην προσπάθειά του να επαναφέρει μια λογική του 3% σε ένα κόμμα που πλέον είναι θεσμικό κόμμα αντιπολίτευσης. Δεν μπορείς αυτά να τα ταυτίσεις εύκολα κι αυτή η εσωτερική σύγχυση φαίνεται και στο πρόσωπό του. Δεν είναι ο παλιός Τσίπρας που σου μίλαγε, άνετος, χαλαρός» εξήγησε. Αν έχει δίκιο - και μαζί της έχουν δίκιο κι οι επιστήμονες που διατείνονται πως το 60% με 70% της ανθρώπινης επικοινωνίας γίνεται εξωλεκτικά, με την περίφημη γλώσσα του σώματος -, τότε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ φωνάζει πως ψάχνει πολιτική ταυτότητα. Αναζητά, για να ακριβολογούμε, τη στρατηγική που θα του επιτρέψει να μην εμφανίζεται αριστερός το πρωί, κεντροαριστερός το βράδυ.
Οι γνώστες των συριζαϊκών παρασκηνίων επιμένουν πως ο Τσίπρας έχει αποφασίσει προς τα πού θέλει να στρίψει τον ΣΥΡΙΖΑ, προς τα κεντροαριστερά. Αυτός έχει εκτιμηθεί ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να συνεχίσει να βουτά στην εκλογική δεξαμενή του Κέντρου - η οποία είθισται να κρίνει το αποτέλεσμα της κάλπης. Μια σειρά από κινήσεις του, από τη μετονομασία του κόμματος σε «ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία» μέχρι την περιλάλητη πλατφόρμα isyriza, με την οποία ευελπιστεί να αυξήσει τον αριθμό των κομματικών μελών, επιβεβαιώνουν την τσιπρική βούληση.
Το ίδιο κι οι λέξεις που χρησιμοποιεί. Οχι μόνο όταν υποστηρίζει πως ο «κομματικός ΣΥΡΙΖΑ» πρέπει να έρθει επιτέλους σε αντιστοιχία με τον «κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ», το 31,5% των ψηφοφόρων δηλαδή που τον επέλεξαν πίσω από το παραβάν την 7η Ιουλίου. Αλλά και κάθε φορά που διατείνεται ότι «ήρθε η στιγμή για ένα μεγάλο προοδευτικό μέτωπο με κορμό την Αριστερά, τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους» - όπως έλεγε στις 21 Σεπτεμβρίου από τη Ρώμη στο φεστιβάλ του Articolo Uno, ενός από τα κόμματα που συμμετέχουν στην ιταλική κυβέρνηση, προήλθε από το Δημοκρατικό Κόμμα και αυτοπροσδιορίζεται ως κεντροαριστερό προς αριστερό.
Η συγκεκριμένη ρητορική μάλιστα λανσάρεται τόσο εκτός όσο κι εντός συνόρων, αφού έναν μήνα αργότερα απηύθυνε κάλεσμα στους «προοδευτικούς πολίτες με τις διαφορετικές καταγωγές και παραδόσεις» να ενταχθούν στο κόμμα του για «να κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ τη μεγάλη προοδευτική παράταξη της νέας εποχής» - στο πλαίσιο της περιοδείας του στο νησί της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, την Κρήτη, που κατά τα λεγόμενά του «βρέθηκε πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, στην πλευρά της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της εθνικής ανεξαρτησίας».
Κινηματική αντιπολίτευση. Από την άλλη, βέβαια, ο ίδιος άνθρωπος κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο για να σηματοδοτήσει εκείνο που στην αριστερή αργκό περιγράφεται ως κινηματική αντιπολίτευση. Επιλέγει σε συνέντευξή του να επαναφέρει τα τσιτάτα της πρώτης του θητείας ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης - τα κλισέ της αντίστιξης του ΣΥΡΙΖΑ με τους επάρατους άλλους - σαν το «παλαιοκομματικό σύστημα», την «παλινόρθωση» του οποίου κατήγγειλε την Τρίτη. Δηλώνει ευθαρσώς από κοινοβουλευτικού βήματος, στα πλαίσια της συζήτησης για το Αναπτυξιακό, πως «από εμάς τελείωσαν οι ευγένειες, τελείωσαν οι καθωσπρεπισμοί». Και περιγράφει την εξαίρεση των Τζανακόπουλου - Πολάκη από την Προανακριτική που αποφάσισε η πλειοψηφία, επειδή θα κληθούν να καταθέσουν ως μάρτυρες, σαν «κοινοβουλευτικό πραξικόπημα».
Ιδεολογική σύγχυση. Οι θιασώτες του πολιτικού ρεαλισμού βλέπουν όλα τα παραπάνω, που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν με σημάδια ιδεολογικής σύγχυσης, ως μια απόπειρα του Τσίπρα να κάνει μασάζ στην εσωκομματική του αντιπολίτευση, εκείνους που αυτοσυστήνονται ως θεματοφύλακες του αριστερού παρελθόντος, προκειμένου να μην παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ μια εικόνα εσωστρέφειας. Εξού και δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι που προβλέπουν ότι «τελικά στο συνέδριο θα κάνει ό,τι θέλει εκείνος. Θα αλλάξει το καταστατικό του κόμματος ώστε να το οδηγήσει εκεί όπου θέλει».
Τα τζάκετ της διαμαρτυρίας. Κάποιοι δίνουν μια επιπλέον ερμηνεία στην τάση του να ανασύρει από την πολιτική του ντουλάπα τα δερμάτινα τζάκετ της διαμαρτυρίας: Επιθυμεί, φορώντας τα και μιλώντας για το κυβερνητικό «δόγμα νόμος και τάξη», να ενεργοποιήσει τα αντιδεξιά αντανακλαστικά σημαντικής μερίδας των κεντρώων ψηφοφόρων. Τι κι αν αγνοεί πως δημοσκοπικά αρκετοί πολίτες βαθμολογούν θετικά τις νεοδημοκρατικές επιδόσεις στον τομέα της ασφάλειας;
Ταυτόχρονα, βέβαια, αφήνει να εννοηθεί πως δεν θα κάνει αντιπολίτευση του «όχι σε όλα», θα στηρίζει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες που κρίνει πως είναι προς το συμφέρον των πολιτών σε Προσφυγικό και φορολογικά. «Ο,τι θετικό φέρει η κυβέρνηση θα το υπερψηφίσουμε γιατί το εκλαμβάνουμε πως είναι κληρονομιά μας. Θυμηθείτε ότι ο κ. Μητσοτάκης έλεγε για 4ο Μνημόνιο» είπε στο δελτίο του Open. Λογικό, η μεσαία τάξη, η τάξη που μετατρέπει ένα κόμμα σε κόμμα εξουσίας, ψηφίζει λαμβάνοντας υπόψη και την τσέπη της. Αυτό είναι, εξάλλου, ένα από τα μαθήματα που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις δύο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις.
«Σε κάνα χρόνο θα έχει βρει την ταυτότητά του» προέβλεψε η Μπακογιάννη. Πιθανότατα. Εχει άλλωστε αποδείξει στην πρόσφατη πολιτική του καριέρα πως αποκτά καινούργιες ταυτότητες με την ίδια ευκολία που οι ηθοποιοί ενσαρκώνουν νέους ρόλους.
ΤΗΣ ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ
Η Ντόρα Μπακογιάννη παρατήρησε τη γλώσσα του σώματος του Αλέξη Τσίπρα όταν εκείνος ηγείτο του συριζαϊκού μπλοκ στην πορεία του Πολυτεχνείου. «Αισθανόταν άβολα» διέγνωσε. «Αβολα, στην προσπάθειά του να επαναφέρει μια λογική του 3% σε ένα κόμμα που πλέον είναι θεσμικό κόμμα αντιπολίτευσης. Δεν μπορείς αυτά να τα ταυτίσεις εύκολα κι αυτή η εσωτερική σύγχυση φαίνεται και στο πρόσωπό του. Δεν είναι ο παλιός Τσίπρας που σου μίλαγε, άνετος, χαλαρός» εξήγησε. Αν έχει δίκιο - και μαζί της έχουν δίκιο κι οι επιστήμονες που διατείνονται πως το 60% με 70% της ανθρώπινης επικοινωνίας γίνεται εξωλεκτικά, με την περίφημη γλώσσα του σώματος -, τότε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ φωνάζει πως ψάχνει πολιτική ταυτότητα. Αναζητά, για να ακριβολογούμε, τη στρατηγική που θα του επιτρέψει να μην εμφανίζεται αριστερός το πρωί, κεντροαριστερός το βράδυ.
Οι γνώστες των συριζαϊκών παρασκηνίων επιμένουν πως ο Τσίπρας έχει αποφασίσει προς τα πού θέλει να στρίψει τον ΣΥΡΙΖΑ, προς τα κεντροαριστερά. Αυτός έχει εκτιμηθεί ότι είναι ο μοναδικός τρόπος να συνεχίσει να βουτά στην εκλογική δεξαμενή του Κέντρου - η οποία είθισται να κρίνει το αποτέλεσμα της κάλπης. Μια σειρά από κινήσεις του, από τη μετονομασία του κόμματος σε «ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία» μέχρι την περιλάλητη πλατφόρμα isyriza, με την οποία ευελπιστεί να αυξήσει τον αριθμό των κομματικών μελών, επιβεβαιώνουν την τσιπρική βούληση.
Το ίδιο κι οι λέξεις που χρησιμοποιεί. Οχι μόνο όταν υποστηρίζει πως ο «κομματικός ΣΥΡΙΖΑ» πρέπει να έρθει επιτέλους σε αντιστοιχία με τον «κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ», το 31,5% των ψηφοφόρων δηλαδή που τον επέλεξαν πίσω από το παραβάν την 7η Ιουλίου. Αλλά και κάθε φορά που διατείνεται ότι «ήρθε η στιγμή για ένα μεγάλο προοδευτικό μέτωπο με κορμό την Αριστερά, τους Σοσιαλιστές και τους Πράσινους» - όπως έλεγε στις 21 Σεπτεμβρίου από τη Ρώμη στο φεστιβάλ του Articolo Uno, ενός από τα κόμματα που συμμετέχουν στην ιταλική κυβέρνηση, προήλθε από το Δημοκρατικό Κόμμα και αυτοπροσδιορίζεται ως κεντροαριστερό προς αριστερό.
Η συγκεκριμένη ρητορική μάλιστα λανσάρεται τόσο εκτός όσο κι εντός συνόρων, αφού έναν μήνα αργότερα απηύθυνε κάλεσμα στους «προοδευτικούς πολίτες με τις διαφορετικές καταγωγές και παραδόσεις» να ενταχθούν στο κόμμα του για «να κάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ τη μεγάλη προοδευτική παράταξη της νέας εποχής» - στο πλαίσιο της περιοδείας του στο νησί της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, την Κρήτη, που κατά τα λεγόμενά του «βρέθηκε πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, στην πλευρά της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της εθνικής ανεξαρτησίας».
Κινηματική αντιπολίτευση. Από την άλλη, βέβαια, ο ίδιος άνθρωπος κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο για να σηματοδοτήσει εκείνο που στην αριστερή αργκό περιγράφεται ως κινηματική αντιπολίτευση. Επιλέγει σε συνέντευξή του να επαναφέρει τα τσιτάτα της πρώτης του θητείας ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης - τα κλισέ της αντίστιξης του ΣΥΡΙΖΑ με τους επάρατους άλλους - σαν το «παλαιοκομματικό σύστημα», την «παλινόρθωση» του οποίου κατήγγειλε την Τρίτη. Δηλώνει ευθαρσώς από κοινοβουλευτικού βήματος, στα πλαίσια της συζήτησης για το Αναπτυξιακό, πως «από εμάς τελείωσαν οι ευγένειες, τελείωσαν οι καθωσπρεπισμοί». Και περιγράφει την εξαίρεση των Τζανακόπουλου - Πολάκη από την Προανακριτική που αποφάσισε η πλειοψηφία, επειδή θα κληθούν να καταθέσουν ως μάρτυρες, σαν «κοινοβουλευτικό πραξικόπημα».
Ιδεολογική σύγχυση. Οι θιασώτες του πολιτικού ρεαλισμού βλέπουν όλα τα παραπάνω, που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν με σημάδια ιδεολογικής σύγχυσης, ως μια απόπειρα του Τσίπρα να κάνει μασάζ στην εσωκομματική του αντιπολίτευση, εκείνους που αυτοσυστήνονται ως θεματοφύλακες του αριστερού παρελθόντος, προκειμένου να μην παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ μια εικόνα εσωστρέφειας. Εξού και δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι που προβλέπουν ότι «τελικά στο συνέδριο θα κάνει ό,τι θέλει εκείνος. Θα αλλάξει το καταστατικό του κόμματος ώστε να το οδηγήσει εκεί όπου θέλει».
Τα τζάκετ της διαμαρτυρίας. Κάποιοι δίνουν μια επιπλέον ερμηνεία στην τάση του να ανασύρει από την πολιτική του ντουλάπα τα δερμάτινα τζάκετ της διαμαρτυρίας: Επιθυμεί, φορώντας τα και μιλώντας για το κυβερνητικό «δόγμα νόμος και τάξη», να ενεργοποιήσει τα αντιδεξιά αντανακλαστικά σημαντικής μερίδας των κεντρώων ψηφοφόρων. Τι κι αν αγνοεί πως δημοσκοπικά αρκετοί πολίτες βαθμολογούν θετικά τις νεοδημοκρατικές επιδόσεις στον τομέα της ασφάλειας;
Ταυτόχρονα, βέβαια, αφήνει να εννοηθεί πως δεν θα κάνει αντιπολίτευση του «όχι σε όλα», θα στηρίζει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες που κρίνει πως είναι προς το συμφέρον των πολιτών σε Προσφυγικό και φορολογικά. «Ο,τι θετικό φέρει η κυβέρνηση θα το υπερψηφίσουμε γιατί το εκλαμβάνουμε πως είναι κληρονομιά μας. Θυμηθείτε ότι ο κ. Μητσοτάκης έλεγε για 4ο Μνημόνιο» είπε στο δελτίο του Open. Λογικό, η μεσαία τάξη, η τάξη που μετατρέπει ένα κόμμα σε κόμμα εξουσίας, ψηφίζει λαμβάνοντας υπόψη και την τσέπη της. Αυτό είναι, εξάλλου, ένα από τα μαθήματα που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στις δύο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις.
«Σε κάνα χρόνο θα έχει βρει την ταυτότητά του» προέβλεψε η Μπακογιάννη. Πιθανότατα. Εχει άλλωστε αποδείξει στην πρόσφατη πολιτική του καριέρα πως αποκτά καινούργιες ταυτότητες με την ίδια ευκολία που οι ηθοποιοί ενσαρκώνουν νέους ρόλους.
 | |
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου