"...Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Χατζησωκράτης χαρακτήριζε καταστροφικό τον νόμο Κατρούγκαλου. Σήμερα κάνει την καρδιά του πέτρα, για να χτυπήσει την ευρωπαϊκή Δεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό. Τελικά, είναι σημαντικό που δεν τραυματίστηκαν οι ιδέες της Αριστεράς. Πώς μπορεί χωρίς ιδέες (και ιδεολόγους) να πετύχει η κωλοτούμπα;..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 01/03/19

Φίλες μου γεια σας. Οπως είχα πει και παλιότερα, το σπάσιμο του ντουέτου Χατζησωκράτης - Μαργαρίτης συντάραξε τον κόσμο της Κεντροαριστεράς με τον ίδιο τρόπο που θα συντάραζε το κοινό του Σινεάκ ο χωρισμός του Τουίτι απ' τον Συλβέστρο.

Αλλά επειδή το σόου πρέπει να συνεχίζεται, οι πρωταγωνιστές ήδη έχουν αρχίσει τη σόλο καριέρα. Ο μεν Θόδωρος Μαργαρίτης έχει αρχίσει να τα πηγαίνει αρκετά καλά σε επιτελικό ρόλο στο ΚΙΝΑΛ, αποδεικνύοντας ότι η τεχνογνωσία που αποκτάς στην κομμουνιστική ανανέωση είναι πάντα ένα προικιό που θα σε συνοδεύει εσαεί στη μετέπειτα διαδρομή σου στον χώρο του πολιτικού θεάματος. Ο δε Δημήτρης Χατζησωκράτης, αφού είδε ότι δεν έχει προκοπή με τους πασόκους, επέλεξε να εμφανιστεί ως στέλεχος της ΔΗΜΑΡ που ρίχνει τη δική του Γέφυρα στον ΣΥΡΙΖΑ, πάντα φυσικά για το καλό του προοδευτισμού και της σοσιαλδημοκρατίας και, προφανώς, για την ήττα του νεοφιλελευθερισμού.

Ο σύντροφος Χατζησωκράτης έδωσε χθες μια ραδιοφωνική συνέντευξη, στην οποία εμφανίστηκε ως ακόμα ένας παράγων που θα φέρει στελέχη στον ΣΥΡΙΖΑ. Αν μπορεί ο Μπίστης, γιατί όχι κι αυτός; Πώς θα πάνε τα στελέχη του; Ολα κι όλα, διά του διαλόγου! Διαλόγου «σε προγραμματική βάση και όχι με ευκαιριακές συμπράξεις οι οποίες δοκιμάστηκαν και απέτυχαν». Προγραμματική βάση, συνήθως, σημαίνει θέσεις σε ψηφοδέλτια και κυβερνητικά αξιώματα - εκτός αν ό,τι απέμεινε από τη ΔΗΜΑΡ κυκλοφορεί σε συσκευασία ανυστερόβουλου, που θυσιάζεται τσάμπα.

Ο Χατζησωκράτης ξέρει τι εννοεί όταν κάνει λόγο για «προγραμματική συμφωνία». Ο ιδιος είχε συντάξει μια άλλη προγραμματική συμφωνία, της ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη με τον Αντώνη Σαμαρά (διά του Χρύσανθου Λαζαρίδη), όταν είχαν εισέλθει στην τρικομματική κυβέρνηση του 2012. Ετσι, προγραμματικά, προώθησε το σύστημα 4-2-1 για τις θέσεις που θα καταλάμβαναν στο κράτος τα στελέχη των τριών κομμάτων.

Από τότε, βεβαίως, συνέβησαν πολλά. Οι θέσεις του Χατζησωκράτη λειάνθηκαν. Βεβαίως, πέρυσι τον Ιούλιο έλεγε ακόμα ότι «η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πρέπει να ηττηθεί και να φύγει». Τα ίδια επαναλάμβανε και ώς το τέλος του 2018, απλώς ζητούσε να μην τραυματιστούν οι ιδέες της Αριστεράς.


Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Χατζησωκράτης χαρακτήριζε καταστροφικό τον νόμο Κατρούγκαλου. Σήμερα κάνει την καρδιά του πέτρα, για να χτυπήσει την ευρωπαϊκή Δεξιά και τον νεοφιλελευθερισμό. Τελικά, είναι σημαντικό που δεν τραυματίστηκαν οι ιδέες της Αριστεράς. Πώς μπορεί χωρίς ιδέες (και ιδεολόγους) να πετύχει η κωλοτούμπα;