Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/03/21 |
Από τη Σκανδιναβία στη γραφειοκρατία
ΙΩΣΗΦ ΡΟΗΛΙΔΗΣ
Κύριε διευθυντά
Ο ισχυρισμός ότι η γραφειοκρατία αποτελεί προνομιακό πεδίο μόνο του δημόσιου τομέα μάλλον δεν ευσταθεί. Ισχύει δυστυχώς και στον ιδιωτικό τομέα, στον οποίο φαντάζομαι ότι ανήκουν οι τράπεζες.
Είμαι εδώ και πολλά χρόνια πελάτης μεγάλης «συστημικής» τράπεζας, που σημαίνει ότι τους είμαι γνωστός. Είμαι ταυτόχρονα και ανάπηρος με δυσκολία κινήσεως. Τηλεφώνησα στην τράπεζα και ζήτησα να μου δώσουν κωδικούς για να μπορώ να διενεργώ ηλεκτρονικά τις συναλλαγές μου. Μου είπαν πως δεν γίνεται εξ αποστάσεως. Πρέπει να επισκεφθώ κατά φυσικό τρόπο το υποκατάστημα (η πανδημία δεν λαμβάνεται υπόψη). Μου ζήτησαν δε να προσκομίσω και τα εξής έγγραφα (επί λέξει):
1. Ταυτότητα (λογικό μού ακούγεται). 2. Εκκαθαριστικό εφορίας (φορ. έτος 2019). 3. Απόκομμα σύνταξης (πρόσφατο). 4. Λογαριασμό ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ) πρόσφατο ή μισθωτήριο συμβόλαιο. 5. Βεβαίωση για κινητό τηλέφωνο. Οπως βλέπετε, μόνο πιστοποιητικό… εγκυμοσύνης δεν μου ζήτησαν! Αυτά ίσως να ήταν δικαιολογημένα αν είχα ζητήσει δάνειο. Εγώ το μόνο που ζητούσα ήταν κωδικοί για να μπορώ να μπαίνω ηλεκτρονικά σε λογαριασμούς που υπάρχουν ήδη για πολλά χρόνια στην τράπεζα.
Εζησα για περισσότερα από 25 χρόνια σε χώρα της Σκανδιναβίας. Ποτέ –μα ποτέ– δεν μου ζήτησαν οποιοδήποτε πιστοποιητικό ή έγγραφο για παρόμοια περίπτωση ή και άλλη. Οποιαδήποτε πληροφορία χρειαζόταν, η υπηρεσία την αντλούσε από το τεράστιο κρατικό ψηφιακό αρχείο. Αν στην Ελλάδα του 2021 χρειάζεται κανείς όλα αυτά τα έγγραφα μόνο και μόνο για να πάρει κωδικούς από μια τράπεζα της οποίας για χρόνια είναι πελάτης, φανταστείτε πόσα άλλα χρειάζεται για πιο σύνθετες υποθέσεις στον δημόσιο τομέα.
Με αυτό τον τρόπο νομίζουμε ότι θα προσελκύσουμε στην Ελλάδα τους νέους που έφυγαν ή καινούργιους επενδυτές; Θα σας έγραφα και άλλες λεπτομέρειες, αλλά δεν έχω τη δύναμη. Η ύπαρξη όλης αυτής της τεράστιας γραφειοκρατίας έχει να κάνει με την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Η αξιοπρέπεια του ανθρωπίνου προσώπου καταρρακώνεται από τον καταφανή παράλογο και αναποτελεσματικό τρόπο με τον οποίο προσφέρονται οι υπηρεσίες του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Θα μετοικούσα ξανά στη Σκανδιναβία αν δεν ήμουν τόσο άρρωστος και ανίκανος να αυτοεξυπηρετηθώ.
Ξύπνησα στην Ελλάδα ή μου φάνηκε;
ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
Κύριε διευθυντά,
Την αφύπνιση το πρωί της Δευτέρας 1ης Μαρτίου την είχα προγραμματίσει στο κινητό μου στις 06.50. Ενας ήχος όμως μηνύματος, στις 06.20, με ξύπνησε λίγο πρόωρα. Αποστολέας το «EMVOLIO», που μου υπενθύμιζε το ραντεβού για εμβολιασμό κατά COVID-19 στις 09.38 στο εμβολιαστικό κέντρο «Προμηθέας», Λ. Κηφισιάς 39. Στις 09.35 έλαβα την ίδια υπενθύμιση, όταν βρισκόμουν ήδη στο εμβολιαστικό κέντρο.
Στο Κέντρο, η οργάνωση, η τάξη και η ευγένεια του προσωπικού υποδειγματικές. Και να ήθελες να μπερδευτείς ή να χαθείς και να μη βρεθείς στον προκαθορισμένο χώρο εμβολιασμού, δεν θα μπορούσες. Η ευγένεια ιατρικού, νοσηλευτικού και βοηθητικού προσωπικού πρωτόγνωρη. Μέχρι και υπάλληλος υπήρχε στην αρχή κυλιόμενης κλίμακας, που εφιστούσε την προσοχή μας στα σκαλοπάτια. Το χέρι της νοσηλεύτριας, ανθυπασπιστού της Πολεμικής Αεροπορίας, αεράτο. Στην κυριολεξία δεν κατάλαβα ότι έκανα το εμβόλιο.
Οι ωμές δολοφονίες του Κουφοντίνα στο όνομα της υποτιθέμενης ιδεολογίας του (χωρίς τον ελάχιστο προβληματισμό ως προς τις καταστρεπτικές συνέπειες που θα ακολουθούσαν αν όλοι οι πολίτες έκαναν το ίδιο) τείνουν να αντιμετωπίζονται σήμερα, στην υποθετική περίπτωση του θανάτου του από ασιτία, εκτός άλλων, με μια μονοσήμαντη προσήλωση στο γράμμα του νόμου και της ισονομίας. Και ο μεν Κουφοντίνας μπορεί να επιδιώκει να φανεί πως πεθαίνει πιστός στη φλόγα της πίστης του και έτσι να καθιερωθεί ως «μάρτυρας», πιθανώς όχι μόνο στον στενό κύκλο των ομοϊδεατών του. Η κυβέρνηση όμως και όσοι άλλοι κατοχυρώνονται στο γράμμα ενός ακραίου θετικισμού του δικαίου, τι επιδιώκουν;
Παρά το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στις δύο διαφορετικές περιπτώσεις, η μονοσήμαντη εμμονή στο γράμμα του νόμου, ανεξάρτητα από τα καταστρεπτικά αποτελέσματα που μπορεί να προκύψουν αν η απεργία πείνας φθάσει στα άκρα, με τη συνέχιση της στάσης αυτής πλησιάζει επίσης, έστω μέχρι ένα σημείο, στη μονόπλευρη ηθική των δογματικών πεποιθήσεων και ενός άκαμπτου φρονήματος. Στην περίπτωση αυτή δεν υπολογίζεται ψύχραιμα και υπεύθυνα ότι η μονοδιάστατη εμμονή στο άκαμπτο θετικό δίκαιο μας μεταφέρει δεκαετίες πίσω, με αναζωπύρωση των ιδεολογικών συγκρούσεων, τις οποίες έχουμε σήμερα αρκετά ξεπεράσει, καθώς και αποπροσανατολισμό από τα πραγματικά και καυτά κοινωνικοοικονομικά και άλλα πολιτικά προβλήματα.
Σύμφωνα με τον Hans Kelsen, προϋπόθεση για την εγκυρότητα του δικαίου είναι η αποτελεσματικότητά του και όχι η ισχύς του εν ονόματι της ίδιας της ισχύος του.
Για μία ακόμα φορά, λόγω της πρόσφατης υπόθεσης που απασχολεί την επικαιρότητα, δημοσιεύθηκαν στον Τύπο (ηλεκτρονικό και μη) το περιεχόμενο αλλά και αυτούσια έγγραφα της σχηματιζόμενης ποινικής δικογραφίας, όπως τα υπομνήματα του κατηγορουμένου, οι καταθέσεις των μαρτύρων κ.λπ.
Ως γνωστόν, και όχι μόνο στους νομικούς κύκλους, η διαρροή των ανωτέρω εγγράφων, λόγω της αρχής της μυστικότητας της ποινικής προδικασίας, προστασίας προσωπικών δεδομένων κ.λπ. απαγορεύεται και επισύρει ποινικές κυρώσεις.
Παρ’ όλα αυτά, η διαρροή αυτή (όπως και παγίως συνέβαινε και στο παρελθόν) εξακολουθεί να γίνεται και μάλιστα αυξανόμενη. Τι (μέλλει) γενέσθαι, και κυρίως βεβαίως από την αρμόδια εισαγγελική αρχή, τους θεσμικά συλλειτουργούς της και τελικά όποιον υπεύθυνο;
Είναι καιρός να διορθωθούν τα στραβά, αρχίζοντας τουλάχιστον από τα ουσιώδη, που άπτονται της προστασίας βασικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και συγκεκριμένα του τεκμηρίου αθωότητάς του. Να εφαρμοσθεί ο νόμος σε κάθε κατεύθυνση.
Γραπτέον λοιπόν… οδυνωμένους
Ν.Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Κύριε διευθυντά,
Ο κ. Στέλιος Ράμφος στο κείμενό του «Ιστορία και Αποκάλυψη» («Κ», 28 Φεβρ.) γράφει στη μέση περίπου της τρίτης στήλης τα εξής: «…ο Γεργάνος βρίσκει την ευκαιρία να περιγράψει την τότε κρατούσα κατάσταση και να στηρίξει τους ωδινωμένους Ορθοδόξους Ελληνες…».
Η γραφή «ωδινωμένους» με ξάφνιασε, γιατί στα ελληνικά λεξικά βρίσκει κανείς μόνο το ρήμα «οδυνάω-ώ», παθητικώς «οδυνώμαι». Είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένη η εικασία ότι ο πολυμαθής συγγραφέας θέλησε να υπενθυμίσει πλαγίως στους αναγνώστες τη σεφερική λέξη «ωδίνη» των «Τριών Κρυφών Ποιημάτων». Αλλωστε ένα παράγωγο ρήμα «ωδινώμαι», θα ήταν εν προκειμένω απολύτως απρόσφορο – θα εξωράιζε ανάρμοστα τα πάθια και τους καημούς των Ελλήνων ραγιάδων. Γραπτέον, λοιπόν, «οδυνωμένους».
ΙΩΣΗΦ ΡΟΗΛΙΔΗΣ
Κύριε διευθυντά
Ο ισχυρισμός ότι η γραφειοκρατία αποτελεί προνομιακό πεδίο μόνο του δημόσιου τομέα μάλλον δεν ευσταθεί. Ισχύει δυστυχώς και στον ιδιωτικό τομέα, στον οποίο φαντάζομαι ότι ανήκουν οι τράπεζες.
Είμαι εδώ και πολλά χρόνια πελάτης μεγάλης «συστημικής» τράπεζας, που σημαίνει ότι τους είμαι γνωστός. Είμαι ταυτόχρονα και ανάπηρος με δυσκολία κινήσεως. Τηλεφώνησα στην τράπεζα και ζήτησα να μου δώσουν κωδικούς για να μπορώ να διενεργώ ηλεκτρονικά τις συναλλαγές μου. Μου είπαν πως δεν γίνεται εξ αποστάσεως. Πρέπει να επισκεφθώ κατά φυσικό τρόπο το υποκατάστημα (η πανδημία δεν λαμβάνεται υπόψη). Μου ζήτησαν δε να προσκομίσω και τα εξής έγγραφα (επί λέξει):
1. Ταυτότητα (λογικό μού ακούγεται). 2. Εκκαθαριστικό εφορίας (φορ. έτος 2019). 3. Απόκομμα σύνταξης (πρόσφατο). 4. Λογαριασμό ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ) πρόσφατο ή μισθωτήριο συμβόλαιο. 5. Βεβαίωση για κινητό τηλέφωνο. Οπως βλέπετε, μόνο πιστοποιητικό… εγκυμοσύνης δεν μου ζήτησαν! Αυτά ίσως να ήταν δικαιολογημένα αν είχα ζητήσει δάνειο. Εγώ το μόνο που ζητούσα ήταν κωδικοί για να μπορώ να μπαίνω ηλεκτρονικά σε λογαριασμούς που υπάρχουν ήδη για πολλά χρόνια στην τράπεζα.
Εζησα για περισσότερα από 25 χρόνια σε χώρα της Σκανδιναβίας. Ποτέ –μα ποτέ– δεν μου ζήτησαν οποιοδήποτε πιστοποιητικό ή έγγραφο για παρόμοια περίπτωση ή και άλλη. Οποιαδήποτε πληροφορία χρειαζόταν, η υπηρεσία την αντλούσε από το τεράστιο κρατικό ψηφιακό αρχείο. Αν στην Ελλάδα του 2021 χρειάζεται κανείς όλα αυτά τα έγγραφα μόνο και μόνο για να πάρει κωδικούς από μια τράπεζα της οποίας για χρόνια είναι πελάτης, φανταστείτε πόσα άλλα χρειάζεται για πιο σύνθετες υποθέσεις στον δημόσιο τομέα.
Με αυτό τον τρόπο νομίζουμε ότι θα προσελκύσουμε στην Ελλάδα τους νέους που έφυγαν ή καινούργιους επενδυτές; Θα σας έγραφα και άλλες λεπτομέρειες, αλλά δεν έχω τη δύναμη. Η ύπαρξη όλης αυτής της τεράστιας γραφειοκρατίας έχει να κάνει με την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Η αξιοπρέπεια του ανθρωπίνου προσώπου καταρρακώνεται από τον καταφανή παράλογο και αναποτελεσματικό τρόπο με τον οποίο προσφέρονται οι υπηρεσίες του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Θα μετοικούσα ξανά στη Σκανδιναβία αν δεν ήμουν τόσο άρρωστος και ανίκανος να αυτοεξυπηρετηθώ.
Ξύπνησα στην Ελλάδα ή μου φάνηκε;
ΜΑΤΘΑΙΟΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, Πλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
Κύριε διευθυντά,
Την αφύπνιση το πρωί της Δευτέρας 1ης Μαρτίου την είχα προγραμματίσει στο κινητό μου στις 06.50. Ενας ήχος όμως μηνύματος, στις 06.20, με ξύπνησε λίγο πρόωρα. Αποστολέας το «EMVOLIO», που μου υπενθύμιζε το ραντεβού για εμβολιασμό κατά COVID-19 στις 09.38 στο εμβολιαστικό κέντρο «Προμηθέας», Λ. Κηφισιάς 39. Στις 09.35 έλαβα την ίδια υπενθύμιση, όταν βρισκόμουν ήδη στο εμβολιαστικό κέντρο.
Στο Κέντρο, η οργάνωση, η τάξη και η ευγένεια του προσωπικού υποδειγματικές. Και να ήθελες να μπερδευτείς ή να χαθείς και να μη βρεθείς στον προκαθορισμένο χώρο εμβολιασμού, δεν θα μπορούσες. Η ευγένεια ιατρικού, νοσηλευτικού και βοηθητικού προσωπικού πρωτόγνωρη. Μέχρι και υπάλληλος υπήρχε στην αρχή κυλιόμενης κλίμακας, που εφιστούσε την προσοχή μας στα σκαλοπάτια. Το χέρι της νοσηλεύτριας, ανθυπασπιστού της Πολεμικής Αεροπορίας, αεράτο. Στην κυριολεξία δεν κατάλαβα ότι έκανα το εμβόλιο.
Φεύγοντας ένα «ευχαριστώ» βγήκε αυθόρμητα από την καρδιά μου και το στόμα μου. Θεωρώ ότι χρωστούμε όλοι μας ένα μεγάλο «ευχαριστώ» και ένα «εύγε» στο προσωπικό του εμβολιαστικού κέντρου και σε όλους, που ασχολήθηκαν και ασχολούνται με την οργάνωση και τη λειτουργία της όλης επιχείρησης «Εμβολιασμός»
Οι ωμές δολοφονίες του Κουφοντίνα στο όνομα της υποτιθέμενης ιδεολογίας του (χωρίς τον ελάχιστο προβληματισμό ως προς τις καταστρεπτικές συνέπειες που θα ακολουθούσαν αν όλοι οι πολίτες έκαναν το ίδιο) τείνουν να αντιμετωπίζονται σήμερα, στην υποθετική περίπτωση του θανάτου του από ασιτία, εκτός άλλων, με μια μονοσήμαντη προσήλωση στο γράμμα του νόμου και της ισονομίας. Και ο μεν Κουφοντίνας μπορεί να επιδιώκει να φανεί πως πεθαίνει πιστός στη φλόγα της πίστης του και έτσι να καθιερωθεί ως «μάρτυρας», πιθανώς όχι μόνο στον στενό κύκλο των ομοϊδεατών του. Η κυβέρνηση όμως και όσοι άλλοι κατοχυρώνονται στο γράμμα ενός ακραίου θετικισμού του δικαίου, τι επιδιώκουν;
Παρά το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στις δύο διαφορετικές περιπτώσεις, η μονοσήμαντη εμμονή στο γράμμα του νόμου, ανεξάρτητα από τα καταστρεπτικά αποτελέσματα που μπορεί να προκύψουν αν η απεργία πείνας φθάσει στα άκρα, με τη συνέχιση της στάσης αυτής πλησιάζει επίσης, έστω μέχρι ένα σημείο, στη μονόπλευρη ηθική των δογματικών πεποιθήσεων και ενός άκαμπτου φρονήματος. Στην περίπτωση αυτή δεν υπολογίζεται ψύχραιμα και υπεύθυνα ότι η μονοδιάστατη εμμονή στο άκαμπτο θετικό δίκαιο μας μεταφέρει δεκαετίες πίσω, με αναζωπύρωση των ιδεολογικών συγκρούσεων, τις οποίες έχουμε σήμερα αρκετά ξεπεράσει, καθώς και αποπροσανατολισμό από τα πραγματικά και καυτά κοινωνικοοικονομικά και άλλα πολιτικά προβλήματα.
Σύμφωνα με τον Hans Kelsen, προϋπόθεση για την εγκυρότητα του δικαίου είναι η αποτελεσματικότητά του και όχι η ισχύς του εν ονόματι της ίδιας της ισχύος του.
Για μία ακόμα φορά, λόγω της πρόσφατης υπόθεσης που απασχολεί την επικαιρότητα, δημοσιεύθηκαν στον Τύπο (ηλεκτρονικό και μη) το περιεχόμενο αλλά και αυτούσια έγγραφα της σχηματιζόμενης ποινικής δικογραφίας, όπως τα υπομνήματα του κατηγορουμένου, οι καταθέσεις των μαρτύρων κ.λπ.
Ως γνωστόν, και όχι μόνο στους νομικούς κύκλους, η διαρροή των ανωτέρω εγγράφων, λόγω της αρχής της μυστικότητας της ποινικής προδικασίας, προστασίας προσωπικών δεδομένων κ.λπ. απαγορεύεται και επισύρει ποινικές κυρώσεις.
Παρ’ όλα αυτά, η διαρροή αυτή (όπως και παγίως συνέβαινε και στο παρελθόν) εξακολουθεί να γίνεται και μάλιστα αυξανόμενη. Τι (μέλλει) γενέσθαι, και κυρίως βεβαίως από την αρμόδια εισαγγελική αρχή, τους θεσμικά συλλειτουργούς της και τελικά όποιον υπεύθυνο;
Είναι καιρός να διορθωθούν τα στραβά, αρχίζοντας τουλάχιστον από τα ουσιώδη, που άπτονται της προστασίας βασικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και συγκεκριμένα του τεκμηρίου αθωότητάς του. Να εφαρμοσθεί ο νόμος σε κάθε κατεύθυνση.
Γραπτέον λοιπόν… οδυνωμένους
Ν.Δ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Κύριε διευθυντά,
Ο κ. Στέλιος Ράμφος στο κείμενό του «Ιστορία και Αποκάλυψη» («Κ», 28 Φεβρ.) γράφει στη μέση περίπου της τρίτης στήλης τα εξής: «…ο Γεργάνος βρίσκει την ευκαιρία να περιγράψει την τότε κρατούσα κατάσταση και να στηρίξει τους ωδινωμένους Ορθοδόξους Ελληνες…».
Η γραφή «ωδινωμένους» με ξάφνιασε, γιατί στα ελληνικά λεξικά βρίσκει κανείς μόνο το ρήμα «οδυνάω-ώ», παθητικώς «οδυνώμαι». Είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένη η εικασία ότι ο πολυμαθής συγγραφέας θέλησε να υπενθυμίσει πλαγίως στους αναγνώστες τη σεφερική λέξη «ωδίνη» των «Τριών Κρυφών Ποιημάτων». Αλλωστε ένα παράγωγο ρήμα «ωδινώμαι», θα ήταν εν προκειμένω απολύτως απρόσφορο – θα εξωράιζε ανάρμοστα τα πάθια και τους καημούς των Ελλήνων ραγιάδων. Γραπτέον, λοιπόν, «οδυνωμένους».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου