Από τον κλώνο της "Ε"
 |
| "Εφ.Συν", 06/02/1
Οραματιστής, αλλά όχι αφελής
|
Του Νίκου Σβέρκου
Η κυβέρνηση βρίσκεται στην πιο κρίσιμη στιγμή των διαπραγματεύσεων για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης.
Το ΔΝΤ πιέζει για πρόσθετα μέτρα, οι υπόλοιποι δανειστές παρακολουθούν αμήχανοι της παλινωδίες της Ουάσινγκτον και τα ισχυρά κράτη-μέλη της ευρωζώνης προσπαθούν να χαράξουν τη στρατηγική τους με φόντο τις κάλπες.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να μοιάζει για ορισμένους με αυτό που περιγράφει ο Νικολό Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα»: «Ο εχθρός πλησιάζει».
Εξ ου και η πιο πρόσφορη τακτική για την άλωση της «πόλης» είναι η καλλιέργεια της διχόνοιας.
Οι αναφορές του «Βηματοδότη» τις τελευταίες εβδομάδες περί διάστασης απόψεων ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο προκάλεσαν αρχικά ευθυμία και ύστερα προβληματισμό σε όσους παρακολουθούν τις κινήσεις της κυβέρνησης.
«Μαύρα φίδια έζωσαν τον πρωθυπουργό», έγραφε ο ανώνυμος συντάκτης του «Βήματος» στις 29 Ιανουαρίου, «γκρίνια για τον Ευκλείδη Τσακαλώτο» κατέγραφε ο ίδιος την 1η Φεβρουαρίου.
Και ύστερα ήρθε και μια σχετική διαρροή-μαϊμού από τη Ν.Δ. Τι ισχύει από όλα αυτά;
«Καλείσαι να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας», έλεγε κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας, ενώ παρέπεμπε σε γεγονότα που αφορούν την ιστορία των σχέσεων των δύο πολιτικών, αλλά και τη θέση και την ιδιοσυγκρασία του ίδιου του υπουργού Οικονομικών.
Ξεκινώντας από την ιστορία, ο Αλέξης Τσίπρας πριν από δύο χρόνια, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε για πρώτη φορά τις εκλογές, κάλεσε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο για να συζητήσουν σχετικά με τη στελέχωση της κυβέρνησης.
Ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προσέτρεξε στον κορυφαίο οικονομολόγο του κόμματος και του ζήτησε την άποψή του για τον Γιάνη Βαρουφάκη.
Η αίσθηση και των δύο ήταν σαφής και εν τέλει προφητική: Ο Βαρουφάκης είναι κορυφαίος οικονομολόγος, γνωρίζει σε βάθος τα ζητήματα της ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά είναι και «ευάλωτος» στην προπαγάνδα κύκλων εντός και εκτός χώρας.
Η κυβέρνηση βρίσκεται στην πιο κρίσιμη στιγμή των διαπραγματεύσεων για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης.
Το ΔΝΤ πιέζει για πρόσθετα μέτρα, οι υπόλοιποι δανειστές παρακολουθούν αμήχανοι της παλινωδίες της Ουάσινγκτον και τα ισχυρά κράτη-μέλη της ευρωζώνης προσπαθούν να χαράξουν τη στρατηγική τους με φόντο τις κάλπες.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να μοιάζει για ορισμένους με αυτό που περιγράφει ο Νικολό Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα»: «Ο εχθρός πλησιάζει».
Εξ ου και η πιο πρόσφορη τακτική για την άλωση της «πόλης» είναι η καλλιέργεια της διχόνοιας.
Οι αναφορές του «Βηματοδότη» τις τελευταίες εβδομάδες περί διάστασης απόψεων ανάμεσα στον Αλέξη Τσίπρα και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο προκάλεσαν αρχικά ευθυμία και ύστερα προβληματισμό σε όσους παρακολουθούν τις κινήσεις της κυβέρνησης.
«Μαύρα φίδια έζωσαν τον πρωθυπουργό», έγραφε ο ανώνυμος συντάκτης του «Βήματος» στις 29 Ιανουαρίου, «γκρίνια για τον Ευκλείδη Τσακαλώτο» κατέγραφε ο ίδιος την 1η Φεβρουαρίου.
Και ύστερα ήρθε και μια σχετική διαρροή-μαϊμού από τη Ν.Δ. Τι ισχύει από όλα αυτά;
«Καλείσαι να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας», έλεγε κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας, ενώ παρέπεμπε σε γεγονότα που αφορούν την ιστορία των σχέσεων των δύο πολιτικών, αλλά και τη θέση και την ιδιοσυγκρασία του ίδιου του υπουργού Οικονομικών.
Ξεκινώντας από την ιστορία, ο Αλέξης Τσίπρας πριν από δύο χρόνια, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδιζε για πρώτη φορά τις εκλογές, κάλεσε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο για να συζητήσουν σχετικά με τη στελέχωση της κυβέρνησης.
Ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προσέτρεξε στον κορυφαίο οικονομολόγο του κόμματος και του ζήτησε την άποψή του για τον Γιάνη Βαρουφάκη.
Η αίσθηση και των δύο ήταν σαφής και εν τέλει προφητική: Ο Βαρουφάκης είναι κορυφαίος οικονομολόγος, γνωρίζει σε βάθος τα ζητήματα της ευρωπαϊκής οικονομίας, αλλά είναι και «ευάλωτος» στην προπαγάνδα κύκλων εντός και εκτός χώρας.
Η διαπραγμάτευση
Ο Αλέξης Τσίπρας τότε ζήτησε από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο να είναι ενεργός στη διαπραγμάτευση, κάτι που όμως μπορεί να δημιουργούσε έλλειψη συντονισμού.
Η λύση που βρέθηκε ήταν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος να αναλάβει τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών.
Οι μετέπειτα εξελίξεις τον έφεραν στη θέση του συντονιστή της διαπραγματευτικής ομάδας και κατόπιν στη θέση του υπουργού Οικονομικών.
Ο πρωθυπουργός δεν συνηθίζει να ευχαριστεί προσωπικά και δημόσια κυβερνητικά στελέχη.
Το έπραξε αρκετές φορές στην περίπτωση του υπουργού Οικονομικών, όποτε διεξήχθησαν δύσκολες συζητήσεις και ελήφθησαν κρίσιμες αποφάσεις.
Τρίτοι παρατηρητές μιλούν για μια σχέση που, σε αντίθεση με άλλες περιπτώσεις, είναι αδιαμεσολάβητη.
Οι αποφάσεις λαμβάνονται από κοινού, λένε, στις συχνές συζητήσεις στο Μαξίμου και ουδέποτε στα ζητήματα της διαπραγμάτευσης έχουν υπάρξει εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, λένε κατηγορηματικά.
«Οσοι γράφουν για “επεισόδια” και “κόντρες” νομίζουν ότι λειτουργούμε με “καπετανάτα” στιλ Ν.Δ. ή ΠΑΣΟΚ», προσθέτουν οι ίδιοι παράγοντες, συμπληρώνοντας ότι «τα κουτσομπολιά που κυκλοφορούν είναι εντελώς διεστραμμένες όψεις της πραγματικότητας. Γι’ αυτό και εκθέτουν όχι μόνο αυτούς που τα γράφουν, αλλά και όσους τα διακινούν», συμπληρώνουν χαρακτηριστικά.
«Ο Ευκλείδης είναι οραματιστής, αλλά όχι αφελής», έλεγε έτερο κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος, συνομιλητής του πρωθυπουργού, εξηγώντας ότι ο Τσακαλώτος έχει δύο ιδιότητες που ταιριάζουν «γάντι» στο στιλ πολιτικής του πρωθυπουργού.
«Ο Guardian τον περιγράφει συχνά-πυκνά ως “μαρξιστή καθηγητή οικονομικών με σπουδές στην Οξφόρδη”, αλλά την ίδια ώρα έχει στο μυαλό του ένα συγκεκριμένο σχέδιο, που λείπει από την κυβέρνηση», σημειώνει η συγκεκριμένη πηγή.
Πράγματι, μια πρόσφατη αναφορά του Ευκλείδη Τσακαλώτου στο «Εθνος» ίσως εξηγεί έως έναν βαθμό γιατί διάφοροι παράγοντες τον έχουν στοχοποιήσει μέσα από διαρροές και υποβολιμαία δημοσιεύματα.
Ελεγε ο υπουργός Οικονομικών ότι «η έγκαιρη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και η συνακόλουθη ποσοτική χαλάρωση μας δίνουν τον χρόνο για να ξεδιπλωθούν πολλά κομμάτια του προγράμματός μας, όχι μόνο στο επίπεδο της φοροδιαφυγής, που μιλήσαμε παραπάνω, αλλά και σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο».
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος συμπλήρωσε ότι αυτό το μοντέλο «δεν θα στηρίζεται πια αποκλειστικά στα μεγάλα έργα, αλλά θα δίνει και χώρο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την κοινωνική οικονομία, στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, σε ένα πιο ανθρώπινο σχολείο για όλους, και άλλα πράγματα που θα συνηγορήσουν στο ότι ακόμα και μέσα σε ένα σκληρό πλαίσιο Μνημονίων μπορούμε να δώσουμε το στίγμα μεγαλύτερης δημοκρατίας, αναδιανομής και κοινωνικής ευαισθησίας».
Το δίλημμα που προβάλλει είναι λοιπόν σαφές για αρκετούς μέσα στην κυβέρνηση: Θα διαχειριστεί η σημερινή εξουσία τη μιζέρια που προκάλεσαν οι διαφόρων ειδών «μεγιστάνες» και το «τρίγωνο της διαπλοκής» ή θα προσπαθήσει να χαράξει έναν διαφορετικό δρόμο, ακόμα και μέσα στη μέγκενη της περιοριστικής μνημονιακής πολιτικής;
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και σύσσωμο το οικονομικό επιτελείο υποστηρίζουν, σύμφωνα με τη συνέντευξή του και ομιλίες του στη Βουλή, τη δεύτερη επιλογή.
Το ερώτημα είναι εάν το πολυπλόκαμο σύστημα θα δεχτεί αψήφιστα αυτή την κατεύθυνση.
Η απάντηση που δίνεται από κυβερνητικούς παράγοντες είναι η εξής: «Από τα δημοσιεύματα, που τον θέτουν στο στόχαστρό τους, τα κάθε λογής συμφέροντα που βρίσκονται παντού, δεν θα παραδοθούν αμαχητί».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου