Από την "ΗΜΕΡΗΣΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"
 |
| "ΗΜΕΡΗΣΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/02/17 |
με τη φωτιά
Γράφει ο Γιάννης Λούλης
www.johnloulis.gr
Καθώς οι συνομιλίες με τους εταίρους μας οδηγούνται σε νέο αδιέξοδο, οι κίνδυνοι μεγαλώνουν για τη χώρα, προειδοποιεί το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή με την τριμηνιαία έκθεσή του. Οι οικονομολόγοι του Γραφείου ιχνηλατούν έναν ολισθηρό οδικό χάρτη, εκ νέου προς την άβυσσο.
Διότι αν η χώρα δεν βγει στις αγορές, θα πρέπει να διαπραγματευθεί ένα νέο σκληρότερο μνημόνιο με τον ESM. Χωρίς αυτό άλλωστε, θα ανοίξει η πόρτα για χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ. Έτσι, το Γραφείο καλεί την κυβέρνηση να εφαρμόσει δίχως άλλες καθυστερήσεις το πρόγραμμα και τις μεταρρυθμίσεις σε ένα μονόδρομο για να αποφευχθούν τραγικά αδιέξοδα, που «θα δοκιμάσουν την οικονομία στα όριά της».
Δυστυχώς η νέα κυβέρνηση που προέκυψε μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, δεν έκανε ένα αποφασιστικό και σταθερό βήμα προς τον ρεαλισμό. Ταλαντευόταν συνεχώς με μισά και γλιστερά βήματα. Η αρχική εικόνα απέπνεε καλές προθέσεις. Όμως, όπως σημειώνει η σχετική έκθεση, η ψήφιση πολυνομοσχεδίων με «πάσης φύσεως αλλαγές», συνοδεύτηκε από «μεγάλες εκκρεμότητες». Άλλωστε, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό, έγινε ο σχετικός κυβερνητικός ανασχηματισμός. Αυτός χαιρετίστηκε από τους Ευρωπαίους ως βήμα για να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις. Μάλιστα, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ έκανε πρόσφατα τη δήλωση πως αυτή η κυβέρνηση είναι εκείνη που συνεργάζεται καλύτερα από την εποχή των μνημονίων. Το κλίμα αυτό όμως δεν κράτησε για πολύ.
Δεν ήταν απλώς ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έσερνε τα πόδια της σε επίπεδο υλοποίησης και διαπραγμάτευσης. Άρχισαν να γίνονται λανθασμένες εκτιμήσεις για τις δυνατότητες «πολιτικής διαπραγμάτευσης», η οποία να αλλάζει τα τεχνοκρατικά δεδομένα - κάτι άλλωστε πάγιο ως πρακτική από τις κυβερνήσεις της κρίσης μόλις «άκουγαν κάποια καλή κουβέντα» από τους Ευρωπαίους. Αντί ο «μαθητής» να κινητροδοτηθεί από τους επαίνους για να περάσει τις τελικές «εξετάσεις» του, άρχισε να τις αναβάλλει, να προσπαθεί να αλλάξει το περιεχόμενο του εγχειριδίου όπου «κρινόταν», να «κάνει κοπάνες» και να «βγάζει γλώσσα» για να δείξει στους συμμαθητές του ότι είναι ατίθασος! Στο πλαίσιο αυτό άρχισε άλλος ένας καβγάς για την απομάκρυνση του ΔΝΤ (κάτι που είχε επιχειρήσει και η κυβέρνηση Σαμαρά στη λαϊκιστική φάση της πριν το τέλος), που ήταν απολύτως ανόητη, με δεδομένο ότι οι Ευρωπαίοι (και πρωτίστως οι Γερμανοί), απαιτούν την παρουσία του. Ενώ στο δεδομένο κλίμα που επικρατεί στην Ευρώπη, όπως μας προειδοποίησε ο Σόιμπλε, η μη παρουσία του ΔΝΤ κινδυνεύει να οδηγήσει σε ακόμη πιο δύσκολες καταστάσεις.
Πέρα από όλα αυτά όμως, που αποτελούσαν «μάχες οπισθοφυλακών» (λέξη που χρησιμοποιεί εύστοχα η Έκθεση), με μια σπασμωδική και λαϊκιστική μονομερή κίνηση ο Αλέξης Τσίπρας μοίρασε λίγα χρήματα σε κάποιους συνταξιούχους. Τι πέτυχε εσωτερικά; Απολύτως τίποτα. Όπως έδειξε η MRB, η κίνηση θεωρήθηκε αμιγώς επικοινωνιακή. Τι έχασε στην Ευρώπη; Πολλά. Η εικόνα που έχτιζε επίπονα, πήγε περίπατο. Και τραυμάτισε τον Τσακαλώτο, το πιο ισχυρό διεθνές χαρτί του.
Η πολιτική ουσία όλων αυτών είναι πως ο Τσίπρας μπορεί να είναι χαρισματικός και ικανός τακτικιστής, όμως, όταν πιέζεται λειτουργεί σπασμωδικά. Δεν διαθέτει την υπομονή, ηρεμία και ενόραση ενός πολιτικού με στρατηγική σκέψη. Ήδη μοιάζει πελαγωμένος. Άφησε το πολιτικό κόστος να τον πνίγει, αντί να δεχθεί ότι είναι αναπόφευκτο. Και πως άρα, σε βάθος χρόνου, μπορεί να το μετριάσει πείθοντας πως γνωρίζει πού πάει τη χώρα. Γι’ αυτό άλλωστε δεν έκανε γρήγορα και αποφασιστικά το πικρό αυτονόητο: Να κλείσει την αξιολόγηση! Ώστε να περάσει σε άλλη φάση τόσο ο ίδιος και κυρίως η χώρα. Σπαταλά λοιπόν απερίσκεπτα τον χρόνο που διαθέτει ως το 2019. Παίζει με τη φωτιά. Καίει έτσι τις προοπτικές του. Κυρίως όμως καίει όλο και περισσότερο τις τύχες της χώρας.
Γράφει ο Γιάννης Λούλης
www.johnloulis.gr
Καθώς οι συνομιλίες με τους εταίρους μας οδηγούνται σε νέο αδιέξοδο, οι κίνδυνοι μεγαλώνουν για τη χώρα, προειδοποιεί το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή με την τριμηνιαία έκθεσή του. Οι οικονομολόγοι του Γραφείου ιχνηλατούν έναν ολισθηρό οδικό χάρτη, εκ νέου προς την άβυσσο.
Διότι αν η χώρα δεν βγει στις αγορές, θα πρέπει να διαπραγματευθεί ένα νέο σκληρότερο μνημόνιο με τον ESM. Χωρίς αυτό άλλωστε, θα ανοίξει η πόρτα για χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ. Έτσι, το Γραφείο καλεί την κυβέρνηση να εφαρμόσει δίχως άλλες καθυστερήσεις το πρόγραμμα και τις μεταρρυθμίσεις σε ένα μονόδρομο για να αποφευχθούν τραγικά αδιέξοδα, που «θα δοκιμάσουν την οικονομία στα όριά της».
Δυστυχώς η νέα κυβέρνηση που προέκυψε μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, δεν έκανε ένα αποφασιστικό και σταθερό βήμα προς τον ρεαλισμό. Ταλαντευόταν συνεχώς με μισά και γλιστερά βήματα. Η αρχική εικόνα απέπνεε καλές προθέσεις. Όμως, όπως σημειώνει η σχετική έκθεση, η ψήφιση πολυνομοσχεδίων με «πάσης φύσεως αλλαγές», συνοδεύτηκε από «μεγάλες εκκρεμότητες». Άλλωστε, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό, έγινε ο σχετικός κυβερνητικός ανασχηματισμός. Αυτός χαιρετίστηκε από τους Ευρωπαίους ως βήμα για να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις. Μάλιστα, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ έκανε πρόσφατα τη δήλωση πως αυτή η κυβέρνηση είναι εκείνη που συνεργάζεται καλύτερα από την εποχή των μνημονίων. Το κλίμα αυτό όμως δεν κράτησε για πολύ.
Δεν ήταν απλώς ότι η κυβέρνηση Τσίπρα έσερνε τα πόδια της σε επίπεδο υλοποίησης και διαπραγμάτευσης. Άρχισαν να γίνονται λανθασμένες εκτιμήσεις για τις δυνατότητες «πολιτικής διαπραγμάτευσης», η οποία να αλλάζει τα τεχνοκρατικά δεδομένα - κάτι άλλωστε πάγιο ως πρακτική από τις κυβερνήσεις της κρίσης μόλις «άκουγαν κάποια καλή κουβέντα» από τους Ευρωπαίους. Αντί ο «μαθητής» να κινητροδοτηθεί από τους επαίνους για να περάσει τις τελικές «εξετάσεις» του, άρχισε να τις αναβάλλει, να προσπαθεί να αλλάξει το περιεχόμενο του εγχειριδίου όπου «κρινόταν», να «κάνει κοπάνες» και να «βγάζει γλώσσα» για να δείξει στους συμμαθητές του ότι είναι ατίθασος! Στο πλαίσιο αυτό άρχισε άλλος ένας καβγάς για την απομάκρυνση του ΔΝΤ (κάτι που είχε επιχειρήσει και η κυβέρνηση Σαμαρά στη λαϊκιστική φάση της πριν το τέλος), που ήταν απολύτως ανόητη, με δεδομένο ότι οι Ευρωπαίοι (και πρωτίστως οι Γερμανοί), απαιτούν την παρουσία του. Ενώ στο δεδομένο κλίμα που επικρατεί στην Ευρώπη, όπως μας προειδοποίησε ο Σόιμπλε, η μη παρουσία του ΔΝΤ κινδυνεύει να οδηγήσει σε ακόμη πιο δύσκολες καταστάσεις.
Πέρα από όλα αυτά όμως, που αποτελούσαν «μάχες οπισθοφυλακών» (λέξη που χρησιμοποιεί εύστοχα η Έκθεση), με μια σπασμωδική και λαϊκιστική μονομερή κίνηση ο Αλέξης Τσίπρας μοίρασε λίγα χρήματα σε κάποιους συνταξιούχους. Τι πέτυχε εσωτερικά; Απολύτως τίποτα. Όπως έδειξε η MRB, η κίνηση θεωρήθηκε αμιγώς επικοινωνιακή. Τι έχασε στην Ευρώπη; Πολλά. Η εικόνα που έχτιζε επίπονα, πήγε περίπατο. Και τραυμάτισε τον Τσακαλώτο, το πιο ισχυρό διεθνές χαρτί του.
Η πολιτική ουσία όλων αυτών είναι πως ο Τσίπρας μπορεί να είναι χαρισματικός και ικανός τακτικιστής, όμως, όταν πιέζεται λειτουργεί σπασμωδικά. Δεν διαθέτει την υπομονή, ηρεμία και ενόραση ενός πολιτικού με στρατηγική σκέψη. Ήδη μοιάζει πελαγωμένος. Άφησε το πολιτικό κόστος να τον πνίγει, αντί να δεχθεί ότι είναι αναπόφευκτο. Και πως άρα, σε βάθος χρόνου, μπορεί να το μετριάσει πείθοντας πως γνωρίζει πού πάει τη χώρα. Γι’ αυτό άλλωστε δεν έκανε γρήγορα και αποφασιστικά το πικρό αυτονόητο: Να κλείσει την αξιολόγηση! Ώστε να περάσει σε άλλη φάση τόσο ο ίδιος και κυρίως η χώρα. Σπαταλά λοιπόν απερίσκεπτα τον χρόνο που διαθέτει ως το 2019. Παίζει με τη φωτιά. Καίει έτσι τις προοπτικές του. Κυρίως όμως καίει όλο και περισσότερο τις τύχες της χώρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου