Από την "ΗΜΕΡΗΣΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"
 |
| "ΗΜΕΡΗΣΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 04-05/02/17 |
ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΗΜΕΡΕΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ
ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Με την πλάτη στον τοίχο ή
Με την πλάτη στον τοίχο ή
με άσους κρυμένους στο μανίκι;
Του Ηλία Μπενέκου
Αντιμέτωπη με σκληρά διλήμματα και ασφυκτικά χρονικά περιθώρια προκειμένου να λάβει τις οριστικές της αποφάσεις βρίσκεται η κυβέρνηση, καθώς οι απροσδόκητα μεγάλες καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, αλλά και η άτεγκτη στάση των δανειστών που δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας, έχουν φέρει το Μαξίμου με την πλάτη στον τοίχο. Το επόμενο δεκαπενθήμερο, και μέχρι την επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup, όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές θα πρέπει να ανοίξουν τα χαρτιά τους και η Αθήνα να ξεκαθαρίσει αν είναι διατεθειμένη να δεχθεί το επώδυνο πακέτο που προκρίνουν οι Θεσμοί προχωρώντας στην ψήφιση μέτρων, ή να οδηγηθεί σε οριστική ρήξη ανοίγοντας πλέον τον δρόμο για σοβαρές πολιτικές εξελίξεις.
Από την πλευρά της κυβέρνησης, επιμένουν σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να δεχθούν κανένα επιπλέον μέτρο για μετά τη λήξη του προγράμματος, θέση που επανέλαβε εμφατικά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός προ ημερών από το βήμα της Βουλής λέγοντας συγκεκριμένα ότι «η αξιολόγηση θα κλείσει και το κυριότερο, θα κλείσει χωρίς υποχωρήσεις σε θέματα αρχών». Σύμφωνα με το Μαξίμου εκείνο που αναζητά η κυβέρνηση είναι «ένα κοινό εθνικό μέτωπο, μια κοινή εθνική γραμμή, όχι για να ψηφιστούν αχρείαστα νέα μέτρα, αλλά για να τα αρνηθούμε, προς όφελος του ελληνικού λαού».
Το ζητούμενο ωστόσο είναι κατά πόσο μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να οδηγήσει για ακόμη μια φορά τη σύγκρουση στα άκρα, όταν η κατάσταση στην Ευρώπη είναι ιδιαιτέρως ρευστή, καθώς επίκεινται κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε σειρά κρατών που μπορεί να κάνουν δυσμενέστερους τους συσχετισμούς για τη χώρα μας. Την ίδια ώρα δε, ο χρόνος κυλά εις βάρος της οικονομίας που σύντομα θα βρεθεί εκ νέου σε συνθήκες ασφυξίας, δημιουργώντας σκηνικό τελεσιγράφου -ανάλογο με εκείνο του 2015- όταν η χώρα οδηγήθηκε σε μια σαφώς χειρότερη συμφωνία από εκείνη που μπορούσε να πετύχει, αν είχε δράσει νωρίτερα.
Αναταράξεις
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι φυσικό να προκαλεί έντονο προβληματισμό και αναταράξεις και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, με τα περισσότερα στελέχη να εμφανίζονται αμήχανα στις δημόσιες τοποθετήσεις τους, καθώς καλούνται να επιχειρηματολογήσουν υπέρ της σκληρής διαπραγμάτευσης και κατά των ακραίων δανειστών, ενώ την ίδια ώρα κυκλοφορούν πληροφορίες περί «επώδυνου συμβιβασμού», που θα έχει και πάλι ως θύματα μισθωτούς και συνταξιούχους.
Οι περισσότεροι βουλευτές βλέπουν την κλεψύδρα να αδειάζει και ανησυχούν ότι για ακόμη μια φορά θα βρεθούν προ ειλημμένων αποφάσεων, τις οποίες απλώς θα κληθούν να επικυρώσουν με την ψήφο τους στη Βουλή. Στο Μαξίμου, εξάλλου, έχουν ήδη αρχίσει να φτάνουν τα πρώτα μηνύματα ότι μερίδα βουλευτών δεν πρόκειται να συναινέσει σε μέτρα όπως η μείωση του αφορολόγητου, οι νέες περικοπές στις συντάξεις ή η αύξηση στον ΦΠΑ, γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι «η κοινοβουλευτική ομάδα είναι συμπαγής και ενιαία». Οι πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν ότι σε περίπτωση που τέτοια μέτρα έρθουν προς ψήφιση, σημαντικός αριθμός βουλευτών προτίθεται ακόμη και να παραιτηθεί, προκειμένου να μην ρίξει την κυβέρνηση. Είτε καταψηφίσουν είτε παραιτηθούν πάντως, το σίγουρο είναι ότι οι εξελίξεις αυτές θα προκαλούσαν γενικευμένη κρίση και είναι σίγουρο ότι θα άνοιγαν τον δρόμο για εκλογές. Εξάλλου το σενάριο για πρόωρες κάλπες παρότι έχει διαψευσθεί κατ’ επανάληψη από κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, ποτέ δεν έχει φύγει από το τραπέζι των συζητήσεων και παραμένει ως ύστατος τρόπος αντίδρασης, σε περίπτωση που καταγραφεί οριστικό αδιέξοδο. Σε μια τέτοια περίπτωση, μάλιστα, είναι βέβαιο ότι το Μαξίμου θα χρεώσει αποκλειστικά την ευθύνη για τις εκλογές, στους δανειστές, που οδήγησαν σε ανατροπή της κυβέρνησης, φέρνοντας για ακόμη μια φορά τη χώρα στο χείλος της καταστροφής. Επιπλέον -και σε περίπτωση που επαληθευτούν οι δημοσκοπικές προβλέψεις- θα είναι η ΝΔ εκείνη που θα κληθεί να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, είτε αποδεχόμενη ένα τέταρτο μνημόνιο, επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο τις καταγγελίες του Αλ. Τσίπρα, είτε οδηγώντας την Ελλάδα στη χρεοκοπία.
Παρενέργειες
Η παρατεταμένη αβεβαιότητα πάντως έχει ήδη ορατές «παρενέργειες» στην κυβέρνηση αλλά και στο κόμμα, όπως αυτές αποτυπώνονται στις δημόσιες διαφωνίες, αλλά και στις «εκτός κεντρικής γραμμής» δηλώσεις στελεχών. Δεν πέρασε απαρατήρητος ο «καβγάς» του Ευκλ. Τσακαλώτου με τον Ν. Βούτση στην τελευταία συζήτηση στη Βουλή, με αφορμή το γεγονός ότι ο τελευταίος δεν έδωσε τον λόγο στον υπουργό Οικονομικών όταν εκείνος τον ζήτησε, καθώς είχε ήδη ανέβει στο βήμα ο πρωθυπουργός. Μέσα στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που υπάρχει, το περιστατικό ήταν αρκετό για να φουντώσει η φημολογία περί κρίσης που σοβεί στο εσωτερικό τα κυβέρνησης αναφορικά με το μέγεθος των υποχωρήσεων που πρέπει να γίνουν ώστε να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, πυροδοτώντας ακόμη και σενάρια περί επικείμενης αντικατάστασης του υπουργού, λόγω διάστασης απόψεων με το Μαξίμου.
Επιχείρηση συσπείρωσης σε διπλό ταμπλό
Ενδεικτική της πολυγλωσσίας που έχει προκύψει εν νέου στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν και η περίπτωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος Ν. Ξυδάκη, ο οποίος με δηλώσεις του επανέφερε από το? πουθενά, θέμα επιστροφής στη δραχμή.
Η θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε, οι αιτιάσεις της αντιπολίτευσης ότι λειτουργεί ως «λαγός» της κυβέρνησης, οι σαφείς αποστάσεις που έσπευσαν να πάρουν οι περισσότεροι συνάδελφοί του εντός ΣΥΡΙΖΑ, αλλά -κυρίως- η «αφωνία» του Μαξίμου που ενώ το θέμα μονοπωλούσε το ενδιαφέρον επί δύο 24ωρα δεν προέβη ποτέ σε μία επίσημη ανακοίνωση, επιβεβαίωσαν με τον πλέον δραματικό τρόπο την αναταραχή στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος.
Στο πλαίσιο αυτό, οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται σε όλη τη χώρα με αφορμή τη συμπλήρωση δύο χρόνων από την ανάληψη της διακυβέρνησης, ελάχιστα φαίνεται να αποδίδουν στην επιχείρηση «συσπείρωσης», αφού τα περισσότερα στελέχη εμφανίζονται απρόθυμα για «κάθοδο στον λαό», ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος τα φαινόμενα διάλυσης, να αποκτήσουν διαστάσεις επιδημίας.
Η συσπείρωση βεβαίως επιχειρείται και μέσω της επίθεσης κατά μέτωπο και με προσωπικές βολές προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσουν την προσπάθεια αποδόμησης του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και της ανάδειξης της θεωρίας ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» που θα επιχειρηθεί ώστε να συσπειρωθεί το αριστερό αλλά και το κεντρώο ακροατήριο έναντι της «επάρατης Δεξιάς».
Του Ηλία Μπενέκου
Αντιμέτωπη με σκληρά διλήμματα και ασφυκτικά χρονικά περιθώρια προκειμένου να λάβει τις οριστικές της αποφάσεις βρίσκεται η κυβέρνηση, καθώς οι απροσδόκητα μεγάλες καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης, αλλά και η άτεγκτη στάση των δανειστών που δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας, έχουν φέρει το Μαξίμου με την πλάτη στον τοίχο. Το επόμενο δεκαπενθήμερο, και μέχρι την επόμενη συνεδρίαση του Eurogroup, όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές θα πρέπει να ανοίξουν τα χαρτιά τους και η Αθήνα να ξεκαθαρίσει αν είναι διατεθειμένη να δεχθεί το επώδυνο πακέτο που προκρίνουν οι Θεσμοί προχωρώντας στην ψήφιση μέτρων, ή να οδηγηθεί σε οριστική ρήξη ανοίγοντας πλέον τον δρόμο για σοβαρές πολιτικές εξελίξεις.
Από την πλευρά της κυβέρνησης, επιμένουν σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να δεχθούν κανένα επιπλέον μέτρο για μετά τη λήξη του προγράμματος, θέση που επανέλαβε εμφατικά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός προ ημερών από το βήμα της Βουλής λέγοντας συγκεκριμένα ότι «η αξιολόγηση θα κλείσει και το κυριότερο, θα κλείσει χωρίς υποχωρήσεις σε θέματα αρχών». Σύμφωνα με το Μαξίμου εκείνο που αναζητά η κυβέρνηση είναι «ένα κοινό εθνικό μέτωπο, μια κοινή εθνική γραμμή, όχι για να ψηφιστούν αχρείαστα νέα μέτρα, αλλά για να τα αρνηθούμε, προς όφελος του ελληνικού λαού».
Το ζητούμενο ωστόσο είναι κατά πόσο μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να οδηγήσει για ακόμη μια φορά τη σύγκρουση στα άκρα, όταν η κατάσταση στην Ευρώπη είναι ιδιαιτέρως ρευστή, καθώς επίκεινται κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε σειρά κρατών που μπορεί να κάνουν δυσμενέστερους τους συσχετισμούς για τη χώρα μας. Την ίδια ώρα δε, ο χρόνος κυλά εις βάρος της οικονομίας που σύντομα θα βρεθεί εκ νέου σε συνθήκες ασφυξίας, δημιουργώντας σκηνικό τελεσιγράφου -ανάλογο με εκείνο του 2015- όταν η χώρα οδηγήθηκε σε μια σαφώς χειρότερη συμφωνία από εκείνη που μπορούσε να πετύχει, αν είχε δράσει νωρίτερα.
Αναταράξεις
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι φυσικό να προκαλεί έντονο προβληματισμό και αναταράξεις και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, με τα περισσότερα στελέχη να εμφανίζονται αμήχανα στις δημόσιες τοποθετήσεις τους, καθώς καλούνται να επιχειρηματολογήσουν υπέρ της σκληρής διαπραγμάτευσης και κατά των ακραίων δανειστών, ενώ την ίδια ώρα κυκλοφορούν πληροφορίες περί «επώδυνου συμβιβασμού», που θα έχει και πάλι ως θύματα μισθωτούς και συνταξιούχους.
Οι περισσότεροι βουλευτές βλέπουν την κλεψύδρα να αδειάζει και ανησυχούν ότι για ακόμη μια φορά θα βρεθούν προ ειλημμένων αποφάσεων, τις οποίες απλώς θα κληθούν να επικυρώσουν με την ψήφο τους στη Βουλή. Στο Μαξίμου, εξάλλου, έχουν ήδη αρχίσει να φτάνουν τα πρώτα μηνύματα ότι μερίδα βουλευτών δεν πρόκειται να συναινέσει σε μέτρα όπως η μείωση του αφορολόγητου, οι νέες περικοπές στις συντάξεις ή η αύξηση στον ΦΠΑ, γεγονός που έχει σημάνει συναγερμό, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι «η κοινοβουλευτική ομάδα είναι συμπαγής και ενιαία». Οι πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν ότι σε περίπτωση που τέτοια μέτρα έρθουν προς ψήφιση, σημαντικός αριθμός βουλευτών προτίθεται ακόμη και να παραιτηθεί, προκειμένου να μην ρίξει την κυβέρνηση. Είτε καταψηφίσουν είτε παραιτηθούν πάντως, το σίγουρο είναι ότι οι εξελίξεις αυτές θα προκαλούσαν γενικευμένη κρίση και είναι σίγουρο ότι θα άνοιγαν τον δρόμο για εκλογές. Εξάλλου το σενάριο για πρόωρες κάλπες παρότι έχει διαψευσθεί κατ’ επανάληψη από κορυφαία κυβερνητικά στελέχη, ποτέ δεν έχει φύγει από το τραπέζι των συζητήσεων και παραμένει ως ύστατος τρόπος αντίδρασης, σε περίπτωση που καταγραφεί οριστικό αδιέξοδο. Σε μια τέτοια περίπτωση, μάλιστα, είναι βέβαιο ότι το Μαξίμου θα χρεώσει αποκλειστικά την ευθύνη για τις εκλογές, στους δανειστές, που οδήγησαν σε ανατροπή της κυβέρνησης, φέρνοντας για ακόμη μια φορά τη χώρα στο χείλος της καταστροφής. Επιπλέον -και σε περίπτωση που επαληθευτούν οι δημοσκοπικές προβλέψεις- θα είναι η ΝΔ εκείνη που θα κληθεί να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, είτε αποδεχόμενη ένα τέταρτο μνημόνιο, επιβεβαιώνοντας με αυτό τον τρόπο τις καταγγελίες του Αλ. Τσίπρα, είτε οδηγώντας την Ελλάδα στη χρεοκοπία.
Παρενέργειες
Η παρατεταμένη αβεβαιότητα πάντως έχει ήδη ορατές «παρενέργειες» στην κυβέρνηση αλλά και στο κόμμα, όπως αυτές αποτυπώνονται στις δημόσιες διαφωνίες, αλλά και στις «εκτός κεντρικής γραμμής» δηλώσεις στελεχών. Δεν πέρασε απαρατήρητος ο «καβγάς» του Ευκλ. Τσακαλώτου με τον Ν. Βούτση στην τελευταία συζήτηση στη Βουλή, με αφορμή το γεγονός ότι ο τελευταίος δεν έδωσε τον λόγο στον υπουργό Οικονομικών όταν εκείνος τον ζήτησε, καθώς είχε ήδη ανέβει στο βήμα ο πρωθυπουργός. Μέσα στην ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που υπάρχει, το περιστατικό ήταν αρκετό για να φουντώσει η φημολογία περί κρίσης που σοβεί στο εσωτερικό τα κυβέρνησης αναφορικά με το μέγεθος των υποχωρήσεων που πρέπει να γίνουν ώστε να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση, πυροδοτώντας ακόμη και σενάρια περί επικείμενης αντικατάστασης του υπουργού, λόγω διάστασης απόψεων με το Μαξίμου.
Επιχείρηση συσπείρωσης σε διπλό ταμπλό
Ενδεικτική της πολυγλωσσίας που έχει προκύψει εν νέου στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν και η περίπτωση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κόμματος Ν. Ξυδάκη, ο οποίος με δηλώσεις του επανέφερε από το? πουθενά, θέμα επιστροφής στη δραχμή.
Η θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε, οι αιτιάσεις της αντιπολίτευσης ότι λειτουργεί ως «λαγός» της κυβέρνησης, οι σαφείς αποστάσεις που έσπευσαν να πάρουν οι περισσότεροι συνάδελφοί του εντός ΣΥΡΙΖΑ, αλλά -κυρίως- η «αφωνία» του Μαξίμου που ενώ το θέμα μονοπωλούσε το ενδιαφέρον επί δύο 24ωρα δεν προέβη ποτέ σε μία επίσημη ανακοίνωση, επιβεβαίωσαν με τον πλέον δραματικό τρόπο την αναταραχή στους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος.
Στο πλαίσιο αυτό, οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται σε όλη τη χώρα με αφορμή τη συμπλήρωση δύο χρόνων από την ανάληψη της διακυβέρνησης, ελάχιστα φαίνεται να αποδίδουν στην επιχείρηση «συσπείρωσης», αφού τα περισσότερα στελέχη εμφανίζονται απρόθυμα για «κάθοδο στον λαό», ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος τα φαινόμενα διάλυσης, να αποκτήσουν διαστάσεις επιδημίας.
Η συσπείρωση βεβαίως επιχειρείται και μέσω της επίθεσης κατά μέτωπο και με προσωπικές βολές προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσουν την προσπάθεια αποδόμησης του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και της ανάδειξης της θεωρίας ότι «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» που θα επιχειρηθεί ώστε να συσπειρωθεί το αριστερό αλλά και το κεντρώο ακροατήριο έναντι της «επάρατης Δεξιάς».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου