Ο ΣΟΥΙΦΤ ΩΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ, ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΤΣΙΠΟΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ ΚΑΙ ΧΟΥΛΙΑΡΑΚΗ, ΣΕ ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΑ ΚΑΘ' ΗΜΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΤΩΝ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ...

"ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ",14/05/16

Από τα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"


Η σελίδα Casus Belli του Νίκου Σίμου

Το Ευαγγέλιο του ΣΥΡΙΖΑ

Μετά από όσα συνέβησαν στη Βουλή (δηλαδή αυτά που είπαν ο πρωθυπουργός και οι υπουρ­γοί του, διότι δεν σημειώθηκαν παρασπονδί­ες στο κυβερνητικό στρατόπεδο), η στήλη πρέ­πει να αποτίσει φόρο τιμής σε ένα εξαίρετο τέκνο της παγκόσμιας λογοτεχνία, τον Τζόναθαν Σουίφτ. Τον οποίον και με άλλη ευκαιρία στο παρελθόν έχουμε αναφέρει, διότι ο διάσημος Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, ποιητής, αλλά και πάστορας, πνευματικό τέκνο του οποί­ου υπήρξαν τα περίφημα «Ταξίδία του Γκιούλιβερ» των παιδικών μας χρόνων, έχει συγ­γράψει -τουλάχιστον σε αυτόν αποδίδεται- ένα περίφημο πόνημα, το οποίο πρέπει να γίνει το Ευαγγέλιο κάθε συνεπούς πολιτικού. Προφα­νώς, δε, το συγκεκριμένο πόνημα έχει διαβα­στεί διεξοδικώς -για να μην πω ότι το έχουν αποστηθίσει κιόλας- από όλα τα μέλη της κυ­βέρνησης. Ισως, μάλιστα, ο φίλτατος Αλέξης να το έχει βάλει και σε εικονοστάσι. Το πόνη­μα έχει τον τίτλο «Η τέχνη της πολιτικής ψευδολογίας». Αμήν...

Μη ζητάμε και πολλά

Κατά τον Σουίφτ, «ο λαός δεν έχει κανένα δι­καίωμα στην πολιτική αλήθεια. Όπως ακρι­βώς δεν έχει δικαίωμα να κατέχει πλούσια αγαθά, εκτάσεις γης και πύργους, έτσι δεν δι­καιούται να πληροφορείται την αλήθεια στο θέμα της διακυβέρνησης»! Πέραν των άλλων, πρέπει να παραδεχθούμε τη διορατικότητα από τότε του Σουίφτ, ο οποίος είχε προβλέ­ψει τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, δεδομένου ότι η κυβέρνηση μας έχει φροντίσει να μην κατέ­χουμε πλέον πλούσια αγαθά και εκτάσεις γης, πολύ δε περισσότερο πύργους, τους οποίους ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσαμε, ως κάτοι­κοι του Ποδονίφτη και γενικώς της Ψωροκώ­σταινας, να κατέχουμε. Εχει κανείς αντίρρηση ότι οι ερίτιμοι Κατρούγκαλος και Τσακαλώτος -ειδικώς ο τελευταίος, ως ευπατρίδης λόρδος, γαλουχηθείς με τα νάματα της αγγλικής ιππο­σύνης- δεν θα εφρόντιζαν να εφαρμόσουν και στη χώρα μας τον Σουίφτ; Και μάλιστα ως... λιλιπούτειοι;

Μοναχοφάηδες

Κλείνοντας την απότιση φόρου τιμής στον Ιρ­λανδό συγγραφέα, πρέπει να αναφερθούμε στην εξαίρετη πρόταση του, ότι πρέπει να συ­σταθεί μια εταιρεία από τους αρχηγούς κάθε κόμματος και ότι κανένα ψέμα δεν θα επιτρέ­πεται να κυκλοφορεί χωρίς την έγκριση τους, εφόσον αυτοί είναι οι πλέον αρμόδιοι να κρί­νουν τι συμφέρει η συγκυρία και να αποφασί­ζουν ποιο είδος και ποιος τύπος ψευδολογίας επιβάλλεται να χρησιμοποιείται στη μία ή την άλλη περίπτωση... Δυστυχώς διά το υπόλοι­πο πολιτικό σύστημα, την εταιρεία φρόντισε να την ιδρύσει μόνος του ο ΣΥΡΙΖΑ, με πλη­θώρα μελών και με μόνη εξαίρεση συμμετοχής μη ομογάλακτων τους Ελληνες του Κοινοβου­λίου, που πλέον δεν ξέρουμε και πόσο Ανε­ξάρτητοι είναι..»

Αξεπέραστη αλήθεια

Ο Κάρλο Τσιπόλα, που ανεχώρησε διά τας αι­ωνίους μονάς το σωτήριον έτος 2000, ήταν Ιταλός ιστορικός της Οικονομίας. Για αυτό και τα τσιτάτα του είναι επίκαιρα. Είναι το ίδιο χρή­σιμος με τον Σουίφτ, διότι και αυτός, δηλαδή ο Τσιπόλα, μας άφησε πνευματική κληρονο­μιά ένα ενδιαφέρον δοκίμιο, το οποίο θα μπο­ρούσε και αυτό, όπως το πόνημα του Σουίφτ, να καθοδηγεί τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση μας. Το δοκίμιο του Τσιπόλα φέρει τον τίτλο «Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης-ηλιθιότητας».


*** Όπως αναφέρει ο Τσιπόλα στο κεφά­λαιο του «Ηλιθιότητα και Εξουσία», μεταξύ των γραφειοκρατών, των στρατηγών, των πολιτι­κών και των αρχηγών κρατών είναι αρκετά εύ­κολο να εντοπιστούν εξαιρετικά παραδείγματα ηλίθιων ανθρώπων, των οποίων η καταστρο­φική δυνατότητα έχει αυξηθεί τρομακτικά λόγω της θέσης εξουσίας που κατέχουν. Και καταλή­γει: Σε ένα δημοκρατικό σύστημα οι βουλευτικές εκλογές είναι ένα αποτελεσματικό εργα­λείο για να παραμείνει σταθερό το ποσοστό των ηλιθίων μεταξύ των ισχυρών. Πρέπει να μην ξεχνάμε πως ένα ποσοστό του εκλογικού σώματος είναι ηλίθιοι άνθρωποι και οι εκλο­γές παρέχουν σε όλους μια θαυμάσια ευκαι­ρία για να βλάψουν όλους τους υπόλοιπους... Το επιτυγχάνουν συμβάλλοντας στη συντήρη­ση του ποσοστού ηλιθίων μεταξύ αυτών που κατέχουν την εξουσία... Αφεριμ!

Ξέχασε όσα έμαθε

Αιφνιδίως ο αναπληρωτής υπουργός Οικονο­μίας, Γιώργος Χουλιαράκης, εμφανίστηκε προ­οδευτικός, σε αντίθεση με την αξιωματική αντι­πολίτευση, που είναι συντηρητική. Η διαφορά, κατ' αυτόν, έγκειται στο ότι η σημερινή κυβέρ­νηση επιχειρεί την οικονομική ανόρθωση με τρόπο «κοινωνικά δίκαιο». Οφείλουμε να πα­ρατηρήσουμε ότι φαίνεται πως ο οικονομολό­γος υπουργός ξέχασε τα οικονομικά που ήξε­ρε. Διότι, όπως θα διδάχτηκε στο πρώτο έτος των πανεπιστημιακών του σπουδών, οι έμμε­σοι φόροι, λ.χ., κάθε άλλο παρά δίκαιοι λογί­ζονται. Όσο για τις λοιπές «δίκαιες»
επιβαρύν­σεις, πέραν του ότι είναι αντικείμενο ανάλυσης άλλων στηλών των «Π», το μέγεθος της κοι­νωνικής του δικαιοσύνης το προσδιορίζουν οι κοινωνικές αντιδράσεις. Διότι μπορεί να λέει ο Κατρούγκαλος ότι, αν τα νομοσχέδια της κυ­βέρνησης ήταν λαιμητόμοι, θα γινόταν σει­σμός στο Σύνταγμα, όμως, επειδή ο φουκαράς ο κοσμάκης δεν ανήκει στους μπαχαλάκηδες, απλώς δεν επιτρέπει στους κοινωνικά ευαί­σθητους υπουργούς να κυκλοφορούν ελεύθε­ρα στους δρόμους...

Κίνδυνοι στη Θράκη

Γέννημα-θρέμμα της Θράκης, όπου και πολι­τεύεται ετή σειράν ετών, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, πρώην υπουργός της Ν.Δ. και ακραιφνής «καραμανλικός», έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Θράκη, το επόμενο βήμα», με το οποίο επι­διώκει να ευαισθητοποιήσει το πολιτικό σύ­στημα για τους εθνικούς κινδύνους που πε­ρικλείει η παραμέληση της περιοχής από την^ ελληνική Πολιτεία, αλλά και για τις ευκαιρίες που μπορεί να παραγάγει η ανάπτυξη της Θρά­κης, ώστε η Ελλάδα να μεταβληθεί σε περιφε­ρειακό πρωταγωνιστή. Κατά τον Στυλιανίδη, η Θράκη λόγω της ιδιαίτερης πληθυσμιακής σύνθεσης της κοινωνίας της, των φυσικών και επίκτητων δυνατοτήτων της, αλλά και της σύγ­χρονης γεωπολιτικής της αναβάθμισης, μπο­ρεί να σηκώσει στην πλάτη της την ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας. Με το βιβλίο του αυτό, ο Στυλιανίδης, εκτός του ότι ενημερώνει και αναλύει, ασκεί αυτο­κριτική, αλλά και κριτική για την πολιτική που έχει ακολουθηθεί στη Θράκη, παραγνωρίζο­ντας όποιο προσωπικό πολιτικό κόστος. Για αυτό και τολμά και μιλάει για τις αστοχίες των τελευταίων ελληνικών κυβερνήσεων, από το 2009-2015, υπογραμμίζοντας ότι οι τέσσε­ρις κυβερνήσεις που μεσολάβησαν της σημε­ρινής, απορροφημένες από τη μεγάλη οικο­νομική κρίση, δεν εστίασαν στη Θράκη. Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα εσφαλμένων επιλογών αναφέρει τη λάθος αρχιτεκτονική του αυτοδιοικητικού Νόμου Ραγκούση, που συνέβαλε στην πληθυσμιακή απερήμωση του χριστιανικού πληθυσμού, στο κλείσιμο από τις μετέπειτα κυβερνήσεις των πανεπιστημι­ακών σχολών και στη μείωση των φοιτητών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, στο κλείσι­μο των Σχολών Αστυνομίας και στην κατάργηση των προνοιακών επιδομάτων των παλιν­νοστούντων Ποντίων.

Πονηρή κίνηση

Οπως όλοι πλέον γνωρίζουν, στις επόμενες εκλογές θα συμμετάσχει ακόμα ένα κόμμα, η Εθνική Ενότητα των Καρατζαφέρη και Μπαλτάκου. Μία από τις τελευταίες κινήσεις του συ­γκεκριμένου κόμματος ήταν η ανακοίνωση ότι στο ψηφοδέλτιο του στην Α' Θεσσαλονίκης θα μετέχει ο δικηγόρος Θανάσης Ζαχόπουλος, ο γιος του γνωστού Χρήστου Ζαχόπουλου, που ήταν γενικός γραμματέας του υπουργείου Πο­λιτισμού στην κυβέρνηση του Κώστα Καρα­μανλή. Η κίνηση αυτή έχει τη δική της ση­μειολογία, όπως λένε και οι επικεφαλής της Εθνικής Ενότητας. Ο πατέρας του υποψηφί­ου, εκτός από γραμματέας, θεωρείτο και από τους στενούς συνεργάτες του Κώστα Καραμανλή. Επομένως, Καρατζαφέρης και Μπαλτάκος πιστεύουν ότι σε μια περιφέρεια που θεωρεί­ται «καραμανλικό» προπύργιο η συγκεκριμένη υποψηφιότητα θα στέλνει το δικό της μήνυμα και, επομένως, το κόμμα κάτι μπορεί να «τρυ­γήσει» από όσους Νεοδημοκράτες δεν είναι και-πολύ φανατικοί του Κυριάκου.

Από Ευκλείδης, Κλέων

Είναι συμβόλαιο ο λόγος ο δικός μου / και άντε ρώτησε ποιος είμαι ' να σου πουν / εσύ θα είσαι τώρα δεύτερος θεός μου / και την ψυχή μου δίνω σε όσους μ' αγαπούν. Είναι ανθρώπινο να κάνουμε και σφάλματα / ώσπου να βρούμε την καρδιά που μας αρέσει / γι' αυτό στα μάτια σου δεν θέλω άλλα κλάματα /ένα συμβόλαιο μαζί σου μ' έχει δέσει.

Εκτός από οπαδός του Σουίφτ (στον οποίον αναφερθήκαμε διε­ξοδικώς), ο κ. Τσακαλώτος είναι οπαδός και των Κώστα Βίρβου και Γρηγόρη Μπιθικώτση, από τη λα­ϊκή επιτυχία των οποίων εμπνεύ­στηκε για να πει ανενδοιάστως στη Βουλή ότι «ο λόγος μας είναι συμβόλαιο».Πλαστό, βεβαίως, αλλά λίγη σημασία έχει για τους αυταπατώμενους, κατά Τσίπρα. Η ουσία είναι ότι όντως μας , έχει δέσει χειροπόδαρα το συμβό­λαιο Τσακαλώτου, ο οποίος επι­καλέστηκε το απίθανο επιχείρημα ότι το αφορολόγητο στην Ελλάδα είναι το υψηλότερο στην Ευρώ­πη. Μόνο που παρέλειψε να πει ότι και οι μισθοί στη λοιπή ευρωζώνη είναι υψηλότεροι και καλύτερα σχολειά έχουν, χωρίς να δίνουν φράγκο οι γονείς, και καλύτερη δημόσια περίθαλψη και, γενικώς, καλύτερο κράτος. Δυστυχώς,* υπουργός, ως Ευ­κλείδης, θα μπορούσε να κάνει κα­λύτερους υπολογισμούς στο φο­ρολογικό μας σφάξιμο. Προτίμησε, όμως, να μεταβληθεί σε έναν σύγ­χρονο δημαγωγό, σε έναν Κλέω­να, έστω και αν δεν ήταν βυρσο­δέψης, όπως το αρχαίο πρότυπο του. Μπορεί, όμως, να εξελιχθεί σε τοιούτον επεξεργαζόμενος ό,τι θα έχει αφήσει από το σαρκίον μας...