Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
Κύριε διευθυντά,
Με την ευκαιρία ενός απλού νομοθετήματος του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, που αφορά τη διοίκηση του ΝΙΜΤΣ, θα ήθελα να σημειώσω τα ακόλουθα:
Μέχρι τούδε διευθυντής του ΝΙΜΤΣ (ΝΠΔΔ) ετοποθετείτο εν ενεργεία ή απόστρατος υγειονομικός αξιωματικός. Με την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, διοικητής πλέον του νοσοκομείου αυτού θα μπορεί να διοριστεί και οποιοσδήποτε άλλος, εκτός στρατεύματος, που σημαίνει ότι βρισκόμαστε στην τελευταία φάση της πλήρους «αποστρατιωτικοποίησης» του εν λόγω νοσοκομείου. Αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα και πολύ σοβαρό.
Προ καιρού εσείς , πολύ ευστόχως, γράψατε ότι στη χώρα μας καλή διοικητική εμπειρία και ικανότητα έχουν πρωτίστως τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων (όχι όλα φυσικά), οι διευθύνοντες σύμβουλοι επιχειρήσεων και μερικοί του διπλωματικού Σώματος. Η κύρια αιτία της κακοδαιμονίας της δημόσιας διοίκησης στη χώρα μας είναι η διοικητική ανεπάρκεια των προϊσταμένων των υπηρεσιών αυτών.
Ομως η εκάστοτε κυβέρνηση, αντί να ανιχνεύει και να εντοπίζει τους πλέον ικανούς από την πληθώρα, και σε νέα ηλικία, των αποστράτων και να αξιοποιεί μερικούς απ’ αυτούς σε διοικητικές θέσεις του Δημοσίου, οι οποίοι θα παρήγαν έργο και θα έβαζαν μία τάξη, πράττει ακριβώς το αντίθετο. Εγώ εκπλήσσομαι ευχάριστα από την πληρότητα λόγου και γνώσεων πολλών αποστράτων που καλούνται στις τηλεοράσεις ως σχολιαστές. Οχι μόνο δεν υστερούν αλλά είναι εμφανής η υπερχειλίζουσα γνώση και εμπειρία τους. Δυστυχώς οι εκάστοτε κυβερνήσεις, στις τελευταίες δεκαετίες, χρησιμοποίησαν ελάχιστους, ευτυχώς, στρατιωτικούς, όμως κομματικά εξαρτημένους, σε καίριες θέσεις και οι οποίοι περισσότερο δυσφήμησαν παρά ωφέλησαν και ανέδειξαν τις ικανότητες των στελεχών.
ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΚΟΥΦΑΚΗΣ
Οφθαλμίατρος Λάρισα
Άγγελοι και άγγελοι
Κύριε διευθυντά,
Λένε πως κάθε παιδάκι όταν γεννιέται έχει τον άγγελό του πάνω στη γη. Λένε πως ο Θεός επειδή δεν προλαβαίνει να είναι παντού έχει στείλει τους γονείς σαν αγγέλους για να προστατεύει τις ψυχούλες αυτές.
Ο Αγγελος της ιστορίας μας είναι διαφορετικός. Ηρθε και έφυγε από τη ζωή χωρίς τους δικούς του αγγέλους. Εγινε όμως ο ίδιος άγγελος νωρίς στη ζωή του για κάποιον άλλο. Με την έλευση στη ζωή ίσως δεν έφερε τόσα χαμόγελα όσα περίμενε να βρει. Με την επιστροφή του όμως, εκεί που όλοι κάποια μέρα θα είμαστε μαζί, έδωσε ο ίδιος χαμόγελα σε κάποιους που ίσως τα χρειάζονταν περισσότερο. Ο Αγγελος λοιπόν θα είναι μαζί μας και ας έχει μια άλλη μορφή. Πολλά ζευγάρια αληθινά αγαπημένα περνούν χρόνια και κάνουν προσπάθειες ατέρμονες για να αποκτήσουν τον δικό τους Αγγελο, ενώ κάποια άλλα τον βρίσκουν εύκολα αλλά δυσκολεύονται να τον αναγνωρίσουν.
Ας μη σταθούμε σε ό,τι έγινε. Αλλωστε ο καθένας κάποια στιγμή παίρνει όσα του αξίζουν. Ας γίνει όμως μια προσπάθεια αυτή η ιστορία να βγάλει κάτι καλό. Ας γίνει η αρχή να σκέφτονται οι γονείς που ίσως δεν το επέλεξαν να έχουν τον δικό τους Αγγελο, να δημιουργηθεί ένας κύκλος ανθρώπων που να ρωτά ίσως αν θέλει τον Αγγελο του άλλου. Θα μπορούσε ο Αγγελος έτσι να έχει δύο ανθρώπους που θα ήταν και για αυτόν οι άγγελοί του και όχι οι δυνάστες του. Αλλωστε ο Αγγελος της ιστορίας μας θα μας περιμένει στην πόρτα του παραδείσου με το χαμόγελο πλατύ! Ισως, όταν και εκείνοι με τη σειρά τους φτάσουν εκεί να μην τον αναγνωρίσουν στην όψη που του έδωσαν, αλλά εκείνος θα φωνάξει σίγουρα «Μαμά».
ΛΙΟΥΠΗ Ο.
ΛΙΟΥΠΗ Ο.
Δικηγόρος - Διαμεσολαβητής
Το δικό μου πάθημα σε πεζοδρόμιο
Κύριε διευθυντά,
Άκουγα σχετικό ρεπορτάζ για την τραγική κατάσταση των πεζοδρομίων. Και μη νομίζετε ότι είναι μόνο τα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας ξεχαρβαλωμένα.
Πριν από τέσσερις μήνες περπατούσα σε πεζοδρόμιο στη συμβολή της περιοχής του Κάτω Χαλανδρίου και του Νέου Ψυχικού. Σκόνταψα σε μια πλάκα που προφανώς προεξείχε από τη διπλανή της και έπεσα με δύναμη φαρδύς πλατύς κάτω.
Πονούσα, πήρα ταξί και κάλεσα ορθοπεδικό στο σπίτι μου. Είχε ραγίσει το αριστερό μου πόδι ψηλά στην περιοχή της βουβωνικής χώρας. Περπατούσα μέσα στο σπίτι με το μεταλλικό βοήθημα σχήματος Π.
Αν είχα σπάσει το πόδι μου, όπως μου είπε ο ορθοπεδικός, δεν θα μπορούσα να αντέξω νάρκωση και εγχείρηση λόγω της ηλικίας μου των 94 ετών. Ομως το πέσιμο αυτό μου άφησε το σημάδι του: μια αδυναμία στο πόδι μου και όταν περπατώ έξω από το σπίτι μου, στηρίζομαι πάντα σε μπαστούνι. Τη σημασία της συντήρησης δεν την γνωρίζουμε. Μόνο όταν ξεχαρβαλωθεί κάτι θα κοιτάξουμε να το μπαλώσουμε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΡΑΚΑΤΟΣ
Οταν η θρασύτητα ενώνεται με τη βλακεία;
Κύριε διευθυντά,
Το δικό μου πάθημα σε πεζοδρόμιο
Κύριε διευθυντά,
Άκουγα σχετικό ρεπορτάζ για την τραγική κατάσταση των πεζοδρομίων. Και μη νομίζετε ότι είναι μόνο τα πεζοδρόμια του κέντρου της Αθήνας ξεχαρβαλωμένα.
Πριν από τέσσερις μήνες περπατούσα σε πεζοδρόμιο στη συμβολή της περιοχής του Κάτω Χαλανδρίου και του Νέου Ψυχικού. Σκόνταψα σε μια πλάκα που προφανώς προεξείχε από τη διπλανή της και έπεσα με δύναμη φαρδύς πλατύς κάτω.
Πονούσα, πήρα ταξί και κάλεσα ορθοπεδικό στο σπίτι μου. Είχε ραγίσει το αριστερό μου πόδι ψηλά στην περιοχή της βουβωνικής χώρας. Περπατούσα μέσα στο σπίτι με το μεταλλικό βοήθημα σχήματος Π.
Αν είχα σπάσει το πόδι μου, όπως μου είπε ο ορθοπεδικός, δεν θα μπορούσα να αντέξω νάρκωση και εγχείρηση λόγω της ηλικίας μου των 94 ετών. Ομως το πέσιμο αυτό μου άφησε το σημάδι του: μια αδυναμία στο πόδι μου και όταν περπατώ έξω από το σπίτι μου, στηρίζομαι πάντα σε μπαστούνι. Τη σημασία της συντήρησης δεν την γνωρίζουμε. Μόνο όταν ξεχαρβαλωθεί κάτι θα κοιτάξουμε να το μπαλώσουμε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΡΑΚΑΤΟΣ
Οταν η θρασύτητα ενώνεται με τη βλακεία;
Κύριε διευθυντά,
Πριν από δεκαετίες, θυμάμαι τον Αγγελο Τερζάκη να γράφει σε μια επιφυλλίδα του στην ημερήσια τότε εφημερίδα «Το Βήμα»: «Επιτέλους έγινε η μεγάλη ανακάλυψη: Ο πολιτικός αγώνας γίνεται για την εξουσία, όχι για τις ιδέες».
Ας μην παραπονείται λοιπόν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Π. Μαρινάκης ότι η αντιπολίτευση, με τη στάση της σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών, «εργαλειοποιεί τον ανθρώπινο πόνο»· οι άνθρωποι τη... δουλειά τους κάνουν, για την «εξουσία» αγωνίζονται, όχι για την ηθική!
Από την άλλη, αυτή η τραγωδία των Τεμπών μάς παραπέμπει και στον «εφηβικό» μας Ντοστογιέφσκι: Αν θυμάμαι καλά, στο «Αδελφοί Καραμαζώφ» πρέπει να το γράφει: «Η θρασύτητα όταν ενώνεται με τη βλακεία αποτελεί παμμέγιστη δύναμη».
Οι «φορτωτές» της εμπορικής αμαξοστοιχίας είχαν, απ’ ό,τι φαίνεται, τη θρασύτητα να κάνουν την παρανομία στη Θεσσαλονίκη και να φορτώσουν ό,τι φόρτωσαν στο μοιραίο τρένο. Ο σταθμάρχης της Λάρισας είχε τη βλακεία να βάλει τα δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή.
Θρασύτητα και βλακεία ενώθηκαν στα Τέμπη και έκαναν τη φονική έκρηξη, διεγείροντας συγχρόνως όχι μόνο την «έκρηξη» της ελληνικής κοινωνίας, η οποία δεν θα ησυχάσει αν δεν μάθει τι ακριβώς συνέβη στα Τέμπη, αλλά, θα έλεγε κανείς, πως με τα σημερινά συμβαίνοντα, μήπως πυροδότησε και την «έκρηξη» της αντίστροφης μέτρησης της εξόδου από την εξουσία της Ν.Δ.
ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΦΙΚΑΣ
Κτηνίατρος Καστοριά
Πολίτες χαμένοι στη μη ενημέρωση
Κύριε διευθυντά,
Πέρασαν ήδη 15 μήνες και ακόμη περιμένουμε απόφαση Αρείου Πάγου, σε αίτηση αντιδίκου για αναίρεση εφετειακής απόφασης, που επιδίκασε ένα μέρος αποζημίωσης για ρήτρες και μη παράδοσης ακινήτων αντιπαροχής.
Είχατε ξαναδημοσιεύσει σχετική επιστολή μου στις 12/11/2024 με την οποία ζητούσα από το υπουργείο Δικαιοσύνης έναν τρόπο ενημέρωσης για τις καθυστερήσεις και σας ευχαριστώ για εκείνη τη δημοσίευση.
Βεβαίως, το υπουργείο Δικαιοσύνης όπως και τόσες άλλες δημόσιες υπηρεσίες, στις οποίες απευθύνονται οι πολίτες, μέσω του Τύπου, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να απαντήσουν.
Υπάρχουν γραφεία Τύπου σε κάθε υπουργείο, ή έχουν καταργηθεί; Εάν δεν απαντά η διοίκηση, η εκτελεστική εξουσία και γενικά η κυβέρνηση σε αιτήματα ή δυσλειτουργίες που επισημαίνουν πολίτες, τότε ποια μάχη υπόσχεται να δώσει η κυβέρνηση για τη γραφειοκρατία και την καθημερινότητα; Με την ελπίδα ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης, αυτή τη φορά, θα μπει στον κόπο και θα απαντήσει.
Ας μην παραπονείται λοιπόν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Π. Μαρινάκης ότι η αντιπολίτευση, με τη στάση της σχετικά με την τραγωδία των Τεμπών, «εργαλειοποιεί τον ανθρώπινο πόνο»· οι άνθρωποι τη... δουλειά τους κάνουν, για την «εξουσία» αγωνίζονται, όχι για την ηθική!
Από την άλλη, αυτή η τραγωδία των Τεμπών μάς παραπέμπει και στον «εφηβικό» μας Ντοστογιέφσκι: Αν θυμάμαι καλά, στο «Αδελφοί Καραμαζώφ» πρέπει να το γράφει: «Η θρασύτητα όταν ενώνεται με τη βλακεία αποτελεί παμμέγιστη δύναμη».
Οι «φορτωτές» της εμπορικής αμαξοστοιχίας είχαν, απ’ ό,τι φαίνεται, τη θρασύτητα να κάνουν την παρανομία στη Θεσσαλονίκη και να φορτώσουν ό,τι φόρτωσαν στο μοιραίο τρένο. Ο σταθμάρχης της Λάρισας είχε τη βλακεία να βάλει τα δύο τρένα να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή.
Θρασύτητα και βλακεία ενώθηκαν στα Τέμπη και έκαναν τη φονική έκρηξη, διεγείροντας συγχρόνως όχι μόνο την «έκρηξη» της ελληνικής κοινωνίας, η οποία δεν θα ησυχάσει αν δεν μάθει τι ακριβώς συνέβη στα Τέμπη, αλλά, θα έλεγε κανείς, πως με τα σημερινά συμβαίνοντα, μήπως πυροδότησε και την «έκρηξη» της αντίστροφης μέτρησης της εξόδου από την εξουσία της Ν.Δ.
ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΦΙΚΑΣ
Κτηνίατρος Καστοριά
Πολίτες χαμένοι στη μη ενημέρωση
Κύριε διευθυντά,
Πέρασαν ήδη 15 μήνες και ακόμη περιμένουμε απόφαση Αρείου Πάγου, σε αίτηση αντιδίκου για αναίρεση εφετειακής απόφασης, που επιδίκασε ένα μέρος αποζημίωσης για ρήτρες και μη παράδοσης ακινήτων αντιπαροχής.
Είχατε ξαναδημοσιεύσει σχετική επιστολή μου στις 12/11/2024 με την οποία ζητούσα από το υπουργείο Δικαιοσύνης έναν τρόπο ενημέρωσης για τις καθυστερήσεις και σας ευχαριστώ για εκείνη τη δημοσίευση.
Βεβαίως, το υπουργείο Δικαιοσύνης όπως και τόσες άλλες δημόσιες υπηρεσίες, στις οποίες απευθύνονται οι πολίτες, μέσω του Τύπου, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να απαντήσουν.
Υπάρχουν γραφεία Τύπου σε κάθε υπουργείο, ή έχουν καταργηθεί; Εάν δεν απαντά η διοίκηση, η εκτελεστική εξουσία και γενικά η κυβέρνηση σε αιτήματα ή δυσλειτουργίες που επισημαίνουν πολίτες, τότε ποια μάχη υπόσχεται να δώσει η κυβέρνηση για τη γραφειοκρατία και την καθημερινότητα; Με την ελπίδα ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης, αυτή τη φορά, θα μπει στον κόπο και θα απαντήσει.
ΠΥΡΡΟΣ ΒΕΝΕΤΗΣ
Ιατρός
Ιατρός

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου