Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 14/02/25
Κύριε διευθυντά,
Στην Αθήνα, το κλάδεμα των δέντρων φαίνεται να έχει μετατραπεί είτε σε καταστροφικό κούρεμα είτε σε πλήρη αδιαφορία. Τα δέντρα αφήνονται απεριποίητα, με ξεραμένα κλαδιά που απειλούν πεζούς και οχήματα, ενώ σε άλλες περιπτώσεις κλαδεύονται βίαια, καταστρέφοντας τη φυσική τους ανάπτυξη. Η δημοτική αρχή αντιμετωπίζει τη φροντίδα του πρασίνου ως δευτερεύουσα προτεραιότητα, αφήνοντας το αστικό περιβάλλον πιο εκτεθειμένο στη ζέστη και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Αντί για σωστή διαχείριση, βλέπουμε εγκατάλειψη και αυθαίρετες παρεμβάσεις που υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής στην πόλη.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΠΑΣ
Κομματική πειθαρχία και το (σύνηθες) "παρών"
Κύριε διευθυντά,
Κατά τη διαδικασία εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά και κατά τις συνήθεις ονομαστικές ψηφοφορίες των βουλευτών, η δήλωση προτίμησης «παρών» εμφανίζει αυξητικές τάσεις. Η μορφή αυτή της ψήφου έχει, βεβαίως, έρεισμα στον Κανονισμό της Βουλής (άρθρο 72 παρ. 6), ενώ, παραλλήλως, κατά το άρθρο 60 παρ. 1 του Συντάγματος, οι βουλευτές έχουν απεριόριστο δικαίωμα γνώμης και ψήφου, κατά συνείδηση.
Είναι κοινός τόπος ότι η επιλογή της δήλωσης «παρών» στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν είναι προσωπική επιλογή των βουλευτών, αλλά λειτουργεί στο πλαίσιο της κομματικής πειθαρχίας, υπηρετώντας, συγχρόνως, τον γνήσιο «κομματικό πατριωτισμό». Η τυχόν ασυμβατότητα του Κανονισμού της Βουλής προς το Σύνταγμα είναι αντικείμενο νομικού προβληματισμού.
Θα ήθελα να περιοριστώ στην ουσιαστική πλευρά του θέματος. Η δήλωση, υπό μορφήν ψήφου «παρών», είτε λειτουργεί στο πλαίσιο, κακώς, κατά τη γνώμη μου, νοούμενης κομματικής πειθαρχίας, είτε αποτελεί προσωπική επιλογή του βουλευτή δεν παύει να αποτελεί παθητική στάση, η οποία υποδηλώνει αποφυγή ανάληψης ευθύνης, συνιστά δειλία και, εν τέλει, αβουλία. Ανεξαρτήτως, αν τίθεται θέμα αντίθεσης προς το άρθρο 60 παρ. 1 του Συντάγματος υποδηλώνει, σε κάθε περίπτωση, έλλειμμα δημοκρατικής ευαισθησίας και ευθύνης, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε κομματικό επίπεδο.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Θ. ΜΑΥΡΙΚΑΣ
Αντιπρόεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ε.τ.
Πώς διώχνεις λιοντάρια από τον Λυκαβηττό;
Κύριε διευθυντά,
« Συγκαλύπτετε την υπόθεση», ισχυρίζεται η αντιπολίτευση. «Γιατί, βλέπετε πουθενά καμία συγκάλυψη;» ερωτά η κυβέρνηση. «Δεν βλέπουμε γιατί... τη συγκαλύπτετε», απαντάει η αντιπολίτευση.
Η υπόθεση θυμίζει το παλιό ανέκδοτο: Στο τελεφερίκ του Λυκαβηττού ένας ιδιόρρυθμος επιβάτης ρίχνει από το παράθυρο μια άσπρη σκόνη. «Συγγνώμη, κύριε, γιατί ρίχνετε αυτή την άσπρη σκόνη;» τον ρωτάει ο διπλανός του.
«Για να διώχνει τα λιοντάρια». «Μα στον Λυκαβηττό δεν υπάρχουν λιοντάρια!».
«Φυσικά κύριε και δεν υπάρχουν, αφού ρίχνω την άσπρη σκόνη!». Οπερ έδει δείξαι, που λέγαμε και στα μικράτα μας.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Περί εταιρειών κοινής ωφελείας
Κύριε διευθυντά,
Θυμάμαι την εξής ιστορία: Σε κάποιο απόμακρο χωριό, γηραιά αγρότισσα ερωτά τον γέροντα προεστό τι σημαίνει το αρκτικόλεξο ΔΕΗ. Ο γηραιός προεστός σκέφτεται και απαντά: Δεν Εχουμε Ηλεκτρικό. Η γηραιά κυρία επανέρχεται και ερωτά ακριβώς τι σημαίνει το αρκτικόλεξο ΟΤΕ. Ο προεστός σκέφτεται πάλι και απαντά: Οργανισμός Ταλαιπωρίας Ελλήνων. Επισημαίνεται ότι ο ΟΤΕ –εταιρεία κοινής ωφελείας– πουλήθηκε σε πολυεθνική γερμανική εταιρεία, μετονομάσθηκε σε COSMOTE και με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε σε πολυκατάστημα εμπορίας και παροχής υπηρεσιών πολύ πέραν της σταθερής και κινητής τηλεφωνίας.
Εάν δεν κάνω λάθος, η ΔΕΗ ιδρύθηκε ως εταιρεία κοινής ωφελείας για την παραγωγή και διάθεση ηλεκτρικής ενέργειας στους Ελληνες σε πλαίσιο ανταγωνιστικό και λογικό για την απρόσκοπτη παροχή του προϊόντος. Οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν τις εταιρείες του είδους utilities. Με την πάροδο του χρόνου, η ΔΕΗ επεκτείνεται σε δίκτυα εμπορίας, και πρόσφατα εγκαθιστά πυρετωδώς δίκτυο οπτικών ινών. Δεν γνωρίζω την επικείμενη χρήση, απλά όμως διερωτώμαι για το επόμενο βήμα.
Σήμερα, οι μετοχές των ως άνω δύο εταιρειών είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Στις ανά τον κόσμο οργανωμένες και ευνομούμενες κοινωνίες και αγορές, οι σοβαρές εισηγμένες εταιρείες σε εθνικές και διεθνείς χρηματαγορές χαρακτηρίζονται από τις ακόλουθες τιμές: Λογιστική τιμή (Book Value), Τιμή Αγοράς (Market Value). Στην τιμή αυτή εμπεριέχεται η μελλοντική εξέλιξη της εταιρείας, τα οικονομικά αποτελέσματα, μελλοντικοί κίνδυνοι και ανταγωνισμός, κερδοσκοπία, εθνικό και διεθνές πολιτικοοικονομικό περιβάλλον, ψυχολογικοί παράγοντες κ.λπ. Τρίτη τιμή και σπουδαιότερη είναι η ανταποδοτική αξία του προϊόντος που προσφέρεται. Το τελευταίο αφήνεται στην κρίση όλων ανεξαιρέτως.
ΣΠΥΡΟΣ Π. ΚΑΠΑΡΗΣ
Τότε που «περιόδευε» η λαιμητόμος
Κύριε διευθυντά,
Αντιγράφω κατά λέξη τα νέα της εβδομάδας από αθηναϊκό περιοδικό του 1887: «Και άλλαι θανατικαί εκτελέσεις εγένοντο την παρελθούσαν εβδομάδα. Εν Πειραιεί ετουφεκίσθη ο πρώην στρατιώτης Δ.Κ. δολοφονήσας προ διετίας τον παντοπώλην Σ.Φ. Εν Θεσσαλία δε εκαρατομήθησαν εν μεν τη κωμοπόλει Φαρσάλων ο κακούργος Α.Γ., παρά δε το χωρίον Παλαμά πέντε άλλοι κακούργοι βασανίσαντες και φονεύσαντες χάριν κλοπής, προ διετίας, τον μυλωθρόν Δ.Μ. Μετά τούτο η λαιμητόμος μετηνέχθη εις Καλάμας, ένθα εκαρατομήθη ο κατάδικος Γ.Δ., φονεύς του μαθητού Π., κατόπιν δε εις Πύργον ένθα εγένετο η θανατική εκτέλεσις του Ν.Κ., φονεύσαντος τον Π.Ζ. Το έργον της δικαιοσύνης θέλει συμπληρωθή και δι’ άλλων εξ καρατομήσεων...».
Είμαστε αχάριστοι λοιπόν. Ζούμε σε έναν παράδεισο με γρήγορη δικαιοσύνη, σχετικά λίγους «κακούργους» και λίγες σύντομες ποινές. Χωρίς αμφιβολία βοηθάει και η τεχνητή νοημοσύνη...
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου