Θα αναφερθώ στα τρία σηµεία που επιβάλλουν πλέον την ευρωπαϊκή συνεργασία, όπως αυτά θίγονται στις εµπεριστατωµένες, επίκαιρες εκθέσεις του Μάριο Ντράγκι: την ανάγκη κοινής εξωτερικής πολιτικής, την ανάγκη κοινής αµυντικής πολιτικής και την ανάγκη κοινής οικονοµικής πολιτικής για θέµατα που αφορούν την Ε.Ε., τόσο στην Ευρώπη όσο και διεθνώς. Και στους τρεις αυτούς βασικούς τοµείς η Ευρώπη υστερεί σε παγκόσµιο επίπεδο, ενώ η γραφειοκρατική δοµή των Βρυξελλών καθυστερεί και περιπλέκει άσκοπα όχι µόνο συλλογικές αποφάσεις αλλά και αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο. Η «Αναγέννηση της Ευρώπης» αποτελεί πλέον επιτακτική αναγκαιότητα, όχι µόνον λόγω της εκλογής Τραµπ αλλά και εξαιτίας των προκλήσεων της κραταιάς Κίνας και της αποδεδειγµένης αδυναµίας των Βρυξελλών να προστατεύσουν την ειρήνη, την ασφάλεια και την ευηµερία της ηπείρου που εν πολλοίς διευθύνουν και εκπροσωπούν. Η Ευρώπη αδυνατεί να εξασφαλίσει µια σταθερή ειρήνη στην Ουκρανία, ενώ η φωνή της δεν ακούγεται σχεδόν καθόλου στα πολύπλευρα γεγονότα του Ισραήλ. Η παρουσία Βορειοκορεατικών στρατευµάτων σε ευρωπαϊκά εδάφη αποτελεί σίγουρα την πλέον απαξιωτική υπενθύµιση της αβελτηρίας των Βρυξελλών....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

                                                              "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 12/11/24


Χάρηκα τόσο πολύ µε τη νίκη Ντόναλντ

Κύριε διευθυντά

Χάρηκα πολύ µε την εκλογή του Ντόναλντ Τραµπ ως προέδρου των ΗΠΑ. Επιτέλους να προσδοκούµε, µετά τέσσερα χρόνια πολέµων και καταστροφής, να πρυτανεύσουν η λογική και η διπλωµατία όπως κατά τη διάρκεια της προηγούµενης θητείας του. Να µη γεµίζουν καθηµερινά τα δελτία ειδήσεων µε ζοφερές εικόνες από πυραύλους και βόµβες που σκάνε και από αίµα αθώων. Να αντιµετωπιστεί αποτελεσµατικά η παράνοµη µετανάστευση. Να µειωθούν ραγδαία τα επιτόκια και οι τιµές προϊόντων, καυσίµων και υπηρεσιών. Να έρθει ο κόσµος «στα ίσα του» ξανά, σε µια ισορροπία που απώλεσε εδώ και καιρό. Ο πραγµατικός εχθρός του δυτικού κόσµου, για όσους δεν έχουν γεωπολιτικά συµφέροντα, για τους απλούς ανθρώπους δηλαδή, δεν είναι η Ρωσία αλλά η ισλαµική τροµοκρατία. Αντίθετα η Ρωσία είναι αναπόσπαστο κοµµάτι του ευρωπαϊκού πολιτισµού και πρέπει να αντιµετωπιστεί ως τέτοιο.

ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗΣ


«Αναγέννηση» Ε.Ε. και γέφυρες µε ΗΠΑ

Kύριε διευθυντά

Η σαρωτική νίκη του Ντόναλντ Τραµπ θέτει επιβλητικά διλήµµατα, ιδιαίτερα για την Ευρώπη. ∆εν ενδιαφέρει εάν συµφωνούµε ή διαφωνούµε µε τις πολιτικές και τρόπους διακυβέρνησης που προτίθεται να επιβάλει ο νέος πρόεδρος. Ενδιαφέρει πλέον η αδήριτη αναγκαιότητα διαµόρφωσης θέσεων συνδιαλλακτικών και συνεργατικών µε τις ΗΠΑ. Ενδεικτικά, ο πρόεδρος Μακρόν είχε εκτενή και εποικοδοµητική συνοµιλία µε τον Τραµπ την εποµένη της εκλογής του, παρακάµπτοντας προφανώς και τις αντιθέσεις της Γερµανίας αλλά και τις δικές του προσωπικές αντιπάθειες. Ανάλογες κινήσεις έγιναν ήδη από την Ολλανδία, την Ιταλία και την Ουγγαρία. Σίγουρα δεν θα είναι οι µόνες.

Η πορεία προς την επίλυση των ευρωπαϊκών διληµµάτων θα µπορούσε να λειτουργήσει θετικά για την Ε.Ε. και την ευρωπαϊκή ήπειρο γενικότερα, δηµιουργώντας τις συνθήκες µιας αναγέννησης µε ιστορικές καταβολές. Με αυτή τη θετική διαπίστωση κατά νουν, το ιστορικό προηγούµενο της συνένωσης πολλών, ετερόκλητων κρατιδίων που δραστηριοποιήθηκαν εξ ανάγκης από τις προκλήσεις του διεθνούς υπερθαλάσσιου εµπορίου, ενώ οι κοινές ηθικές αξίες του χριστιανισµού και οι προσωπικές φιλοδοξίες πολιτών τους παρέµεναν το στιβαρό, σταθερό έρµα της πορείας τους από τον 13ο µέχρι και τον 15ο αιώνα, θα πρέπει να λειτουργήσει όχι µόνο σαν έµπνευση αλλά και σαν παραδειγµατική υπόθεση εργασίας για τους επιφανείς πολιτικούς εντός και εκτός Ε.Ε. Επιβάλλεται πλέον να µιλάµε όλοι µαζί –και τα ΜΜΕ ιδιαίτερα µε στεντόρειες φωνές– για τη µετα-τραµπική Αναγέννηση της Ευρώπης.

Θα αναφερθώ στα τρία σηµεία που επιβάλλουν πλέον την ευρωπαϊκή συνεργασία, όπως αυτά θίγονται στις εµπεριστατωµένες, επίκαιρες εκθέσεις του Μάριο Ντράγκι: την ανάγκη κοινής εξωτερικής πολιτικής, την ανάγκη κοινής αµυντικής πολιτικής και την ανάγκη κοινής οικονοµικής πολιτικής για θέµατα που αφορούν την Ε.Ε., τόσο στην Ευρώπη όσο και διεθνώς. Και στους τρεις αυτούς βασικούς τοµείς η Ευρώπη υστερεί σε παγκόσµιο επίπεδο, ενώ η γραφειοκρατική δοµή των Βρυξελλών καθυστερεί και περιπλέκει άσκοπα όχι µόνο συλλογικές αποφάσεις αλλά και αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο.

Η «Αναγέννηση της Ευρώπης» αποτελεί πλέον επιτακτική αναγκαιότητα, όχι µόνον λόγω της εκλογής Τραµπ αλλά και εξαιτίας των προκλήσεων της κραταιάς Κίνας και της αποδεδειγµένης αδυναµίας των Βρυξελλών να προστατεύσουν την ειρήνη, την ασφάλεια και την ευηµερία της ηπείρου που εν πολλοίς διευθύνουν και εκπροσωπούν. Η Ευρώπη αδυνατεί να εξασφαλίσει µια σταθερή ειρήνη στην Ουκρανία, ενώ η φωνή της δεν ακούγεται σχεδόν καθόλου στα πολύπλευρα γεγονότα του Ισραήλ. Η παρουσία Βορειοκορεατικών στρατευµάτων σε ευρωπαϊκά εδάφη αποτελεί σίγουρα την πλέον απαξιωτική υπενθύµιση της αβελτηρίας των Βρυξελλών.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΣΧΟΣ


Ο οβελίσκος της Ουάσιγκτον και ο Παρθενών

Kύριε διευθυντά

Εις τις ανταποκρίσεις των παρουσιαστών των ηµέτερων τηλεοπτικών διαύλων, οι οποίοι µετέβησαν στην πρωτεύουσα της Αµερικής για να καλύψουν τις πρόσφατες εκλογές, ενεφανίζετο εις το βάθος της οθόνης ο οβελίσκος της Ουάσιγκτον, σαν να λογχίζει τον ουρανό της αµερικανικής πρωτεύουσας. Ισως οι πλείστοι εξ αυτών να αγνοούσαν την ελληνική διάσταση του φηµισµένου µνηµείου. Το παρατιθέµενο «ρεπορτάζ» αθηναϊκής εφηµερίδος του 19ου αιώνα διαφωτίζει πλήρως τη συµβολή της Ελλάδος εις το εν λόγω µνηµείο. Το παραθέτω µε τη διευκρίνιση ότι ο συντάκτης του σχετικού «ρεπορτάζ» ήταν ο γενικός πρόξενος της Ελλάδος στη Νέα Υόρκη.

«ΝΕΑ ΗΜΕΡΑ, 15/27 ∆εκεµβρίου 1884. Ο ΜΕΓΑΣ ΟΒΕΛΙΣΚΟΣ ΤΗΣ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝΟΣ. [...] Ο θεµέλιος λίθος του κτιρίου ετέθη την 4 Ιουλίου 1848 υπό του τότε προέδρου της Συµπολιτείας Πολκ, η δε ανέγερσις έβαινε βραδέως αναλόγως των χρηµατικών εισπράξεων του αναλαβόντος το έργον Συλλόγου. Μέχρι του 1854... το δε ύψος του κτιρίου είχεν φθάσει µέχρι 170 ποδών. Ο Σύλλογος είχε παρακαλέσει πάσας σχεδόν τας Κυβερνήσεις του πεπολιτισµένου κόσµου, όπως αποστείλωσι υλικόν τι και ουδεµία τούτων καθυστέρησε. [...] η δε Ελλάς τεµάχιον µαρµάρου εκ συντετριµµένης στήλης του Παρθενώνος µε την εξής ωραίαν επιγραφήν, συνταχθείσαν υπό της Συγκλήτου του Εθνικού ηµών Πανεπιστηµίου: Ερρίκω Γεωργίω Ουασιγκτώνι, ήρωι κλεινώ, πρώτω πολίτη, ιδρυτή νέας ελευθερίας ευνόµου.

Η Σόλωνος, Περικλέους, Αριστοτέλους πατρίς, τον αρχαίον τούτον λίθον, τιµής και θαυµασµού τεκµήριον [...] Εν Νέα Υόρκη, την 6 ∆εκεµβρίου 1884 ∆. Ν. Μπότασης»

ΑΝΤΩΝΗΣ Ν. ΒΕΝΕΤΗΣ
 Μοναστηράκι ∆ωρίδος


Ο επανεκλεγείς και περί καταλληλότητας

Κύριε διευθυντά

Ηνίκη Τραµπ ήρθε να επιβεβαιώσει για δεύτερη φορά το πώς αντιλαµβάνεται την αλήθεια ο τέως και προσεχώς νέος πρόεδρος. Επιστρατεύει ακραία συνωµοσιολογική τακτική περί κλοπής των εκλογών, και αδιαφορώντας για τις συνέπειες παρά τα δεδοµένα που επιβεβαιώνουν το ακριβώς αντίθετο, µόνο όταν δεν τις κερδίζει. Λυπάµαι αλλά παρά την αδιαµφισβήτητη επικράτησή του στις εκλογές της 5ης Νοεµβρίου αυτό δεν µπορεί να αλλάξει την, κατά την κρίση µου, ισορροπηµένη άποψη ότι ο άνθρωπος είναι ακατάλληλος για τις ευθύνες που αντιστοιχούν στη θέση στην οποία µόλις ανεδείχθη.

ΠΕΤΡΟΣ Χ. ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ
 Συνταξιούχος Παθολόγος


Βραδεία ∆ικαιοσύνη και ενηµέρωση πολιτών

Κύριε διευθυντά

Πέρασε ήδη ένας χρόνος περιµένοντας απόφαση του Αρείου Πάγου, σχετικά µε αίτηση της αντίδικου real estate (θυγατρικής µεγάλης τραπέζης), για αναίρεση εφετειακής απόφασης. Πρόκειται για µη απόδοση, εκ µέρους της, οφειλόµενων συµφωνηθέντων δι’ αντιπαροχής, λόγω µη αναθεώρησης (µε ό,τι αυτό συνεπάγεται) της οικοδοµικής άδειας εκ µέρους της τοπικής πολεοδοµίας.

Επειδή το όλο θέµα δεν είναι περίπλοκο (περιλαµβάνει ακόµη και υπογεγραµµένες ρήτρες), δυσκολεύοµαι να αντιληφθώ το αίτιο αυτής της καθυστέρησης! Η πιο απλοϊκή σκέψη µου οδηγεί στην περίπτωση να έχει χαθεί ο φάκελος. Πώς µπορεί να προστατευθεί ο πολίτης σε µια τέτοια περίπτωση, αφού απαγορεύεται οποιαδήποτε αίτηση για ενηµέρωσή του; Το τελευταίο νοµοσχέδιο της επιτροπής του υπουργού Γ. Φλωρίδη, δεν θα έπρεπε να περιλαµβάνει και κάποια µέριµνα ώστε να υπάρχει, είτε εκ µέρους της δικαστικής αρχής κάποια ενηµέρωση στους ενδιαφερόµενους, για την αργοπορία, είτε αυτοί να µπορούν να υποβάλουν σχετική αίτηση, µετά εύλογο χρονικό διάστηµα; Ελπίζοντας ότι τουλάχιστον το υπ. ∆ικαιοσύνης θα µπει στον κόπο για µια απάντηση.

ΠΥΡΡΟΣ ΒΕΝΕΤΗΣ
Ιατρός