ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Κλήθηκε σε Λύκειο της Αθήνας να συζητήσει με τους μαθητές για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ απ΄αφορμή τις πρόσφατες εκδηλώσεις μνήμης και ρώτησε, προκαταρκτικά, τα παιδιά: Σας ενδιαφέρει μια τέτοια συζήτηση; Ένας από τους μαθητές απάντησε : Όχι, δεν μας ενδιαφέρει. Η καλεσμένη – είχε ζήσει τα τότε γεγονότα από πρώτο χέρι με ειδικότερη προσφορά στο ιατρείο – θεώρησε σκόπιμο να συνεχίσει την ερώτηση: Γιατί δεν σας ενδιαφέρει; Η απάντηση ήταν καταλυτική: Επειδή το θέμα δεν είναι….trendy!
Συνειρμικά, σκέφτηκα πόσο τυχερές υπήρξαμε κάποιες γενιές – όπως η δική μου γενιά της δεκαετίας του 1960 – που, για εμάς, trendy ήταν ο Μικρός Ήρωας, ο Ταρζάν, τα κλασικά εικονογραφημένα – Βόρειοι και Νότιοι, η Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά, οι Άθλιοι, ο Ρομπέν των Δασών, Όλιβερ Τουίστ, το Σιδηρούν Προσωπείο, Μπόμπι Ντικ, οι Τρεις Σωματοφύλακες, Ροβινσών Κρούσος, κλπ, κλπ – ο Δον Κιχώτης, ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ, ένα Παιδί Μετράει τα Άστρα, Οδός Αβύσσου Αριθμός Μηδέν και όλος ο πνευματικός και αισθητικός πλούτος της ανήσυχης εποχής εκείνης…
Πόσο μας πλούτισαν όλα εκείνα, μας διαμόρφωσαν ως άτομα με πολιτική και κοινωνική συνείδηση, με οράματα για ένα καλύτερο κόσμο, οράματα και οπτική ζωής για τα οποία αγωνιστήκαμε και συνειδητά καταβάλλαμε το κόστος που το κατεστημένο σύστημα μας επέβαλλε. Τότε, οι αξίες, τα φιλοσοφικά ερώτημα, η ιστορία, η πνευματική διαπάλη, τα αγωνιώδη ερωτήματα για τον κόσμο ήταν πραγματικά trendy! Σήμερα, μοδάτα, μοντέρνα, είναι τα tik tok, τα reality show, η αμερικανική κιτς υποκουλτούρα, ο μαϊμουδισμός και τυραννία της woke κουλτούρας…
Άλλες εποχές, άλλος ανθρωπολογικός τύπος σήμερα. Φυσικά, τα παιδιά είναι τα τελευταία που ΄φταίνε΄. Με ποιους να πρωτοαντιπαρατεθούν; Με το απωθητικό σχολείο, τη σαστισμένη αγωνιούσα οικογένεια, την τηλεόραση, τα "κοινωνικά" δίκτυα, τις κυβερνητικές πολιτικές, τους καθε είδους ιδεολογικού μηχανισμούς την παραλυτική χυδαία εισαγόμενη κουλτούρα; Ογκόλιθος για ένα παιδί!
Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ δεν είναι trendy…
Αγαπητέ Θανάση,
Κλήθηκε σε Λύκειο της Αθήνας να συζητήσει με τους μαθητές για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ απ΄αφορμή τις πρόσφατες εκδηλώσεις μνήμης και ρώτησε, προκαταρκτικά, τα παιδιά: Σας ενδιαφέρει μια τέτοια συζήτηση; Ένας από τους μαθητές απάντησε : Όχι, δεν μας ενδιαφέρει. Η καλεσμένη – είχε ζήσει τα τότε γεγονότα από πρώτο χέρι με ειδικότερη προσφορά στο ιατρείο – θεώρησε σκόπιμο να συνεχίσει την ερώτηση: Γιατί δεν σας ενδιαφέρει; Η απάντηση ήταν καταλυτική: Επειδή το θέμα δεν είναι….trendy!
Δεν γνωρίζουμε, βέβαια, τι ποσοστό της τάξης μπορεί να εξέφραζε η στάση αυτή αλλά, σίγουρα, εκφράζει ένα σημαντικό ποσοστό της σημερινής νεολαίας. Όλοι μας έχουμε – άμεσα ή έμμεσα – παραστάσεις για το γεγονός αυτό από τη συνάφειά μας με νεαρά παιδιά.
Συνειρμικά, σκέφτηκα πόσο τυχερές υπήρξαμε κάποιες γενιές – όπως η δική μου γενιά της δεκαετίας του 1960 – που, για εμάς, trendy ήταν ο Μικρός Ήρωας, ο Ταρζάν, τα κλασικά εικονογραφημένα – Βόρειοι και Νότιοι, η Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά, οι Άθλιοι, ο Ρομπέν των Δασών, Όλιβερ Τουίστ, το Σιδηρούν Προσωπείο, Μπόμπι Ντικ, οι Τρεις Σωματοφύλακες, Ροβινσών Κρούσος, κλπ, κλπ – ο Δον Κιχώτης, ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ, ένα Παιδί Μετράει τα Άστρα, Οδός Αβύσσου Αριθμός Μηδέν και όλος ο πνευματικός και αισθητικός πλούτος της ανήσυχης εποχής εκείνης…
Πόσο μας πλούτισαν όλα εκείνα, μας διαμόρφωσαν ως άτομα με πολιτική και κοινωνική συνείδηση, με οράματα για ένα καλύτερο κόσμο, οράματα και οπτική ζωής για τα οποία αγωνιστήκαμε και συνειδητά καταβάλλαμε το κόστος που το κατεστημένο σύστημα μας επέβαλλε. Τότε, οι αξίες, τα φιλοσοφικά ερώτημα, η ιστορία, η πνευματική διαπάλη, τα αγωνιώδη ερωτήματα για τον κόσμο ήταν πραγματικά trendy! Σήμερα, μοδάτα, μοντέρνα, είναι τα tik tok, τα reality show, η αμερικανική κιτς υποκουλτούρα, ο μαϊμουδισμός και τυραννία της woke κουλτούρας…
Άλλες εποχές, άλλος ανθρωπολογικός τύπος σήμερα. Φυσικά, τα παιδιά είναι τα τελευταία που ΄φταίνε΄. Με ποιους να πρωτοαντιπαρατεθούν; Με το απωθητικό σχολείο, τη σαστισμένη αγωνιούσα οικογένεια, την τηλεόραση, τα "κοινωνικά" δίκτυα, τις κυβερνητικές πολιτικές, τους καθε είδους ιδεολογικού μηχανισμούς την παραλυτική χυδαία εισαγόμενη κουλτούρα; Ογκόλιθος για ένα παιδί!
Το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ δεν είναι trendy…
ΚΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ (ΑΝΤΙ)ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Αγαπητέ Θανάση,
Θα συμφωνήσω μαζύ σου και στο τέλος ενδεχομένως θα διαφοροποιηθώ, είναι θέμα κρίσεως! Δύο λέξεις στο κείμενο στην αρχή (οπτική ζωής) και τέσσερις προς το τέλος (άλλος ανθρωπολογικός τύπος σήμερα) συνιστούν τα "κλειδιά" της συγκροτημένης κατάστασης που περιγράφεις γιά το θέμα της στάσης απέναντι στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Δεν πρέπει, όμως, να συμπεριλάβουμε σε αυτήν και την παραφθορά, προϊόντος του χρόνου-μισός αιώνας γεμάτος,στο "πλαίσιο" μιάς οφειλόμενης τιμής στην κορυφαία ίσως πρωτοβουλία εναντίον του τότε δικτατορικού καθεστώτος, που ¨εξελίχθηκε" σε ετήσια άσκηση επαναστατικής γυμναστικής, με διαφκωνισμό ακροαριστερών, περιθωριακών των εξαχρειωμένων των Εξαρχείων κ.ο.κ. γιά το ποιοί θα πάρουν το "πάνω χέρι";
Αυτή η κατάσταση δυστυχώς δεν βελτιώνεται, οδεύει ταχέως στην κατεύθυνση που καταγράφεις. Επί ημερών της Κυβέρνησης "πρώτη φορά Αριστερά" τα πράγματα ουδόλως βελτιώθηκαν, άλλωστε τα κρατούντα πρότυπα μάλλον ενισχύθηκαν, παρά υποχώρησαν και τώρα κανένας "αντισυμβατικός" Λαζόπουλος (που τού αρμόζει μόνον ένα μπρρρρ...) δεν θα αλλάξει τα πράγματα, εάν δεν τα χαντακώσει περισσότερο, δυστυχώς βεβαίως.
Αυτή είναι η γνώμη μου, γιά την ανάγκη μίας γιορτή νεολαίας, όπως είναι η επέτειος του Πολυτεχνείου, που μάς λείπει δυστυχώς.
Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου