Ο ελληνικός Εμφύλιος ήταν ένα παράθυρο της Ιστορίας μας που άνοιξε και έκλεισε. Τόσο του αναλογούσε, ομοίως τόσο αναλογούσε και στην ιστορική ελληνική Αριστερά που επέμενε να προσανατολίζεται στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτό που αναλογεί σε εμάς δεν είναι ούτε η αναψηλάφηση ιστορικών ψευδοδιλημμάτων ούτε η στείρα παρελθοντολογία. Το παρόν και το μέλλον έχουν ανάγκη από κριτικές φωνές που αναδεύουν τα καινοφανή προβλήματα της εποχής μας και αποκαλύπτουν τη χρεοκοπία κληρονομημένων αντιλήψεων (είτε μιλάμε για μαρξισμό είτε για φιλελευθερισμό είτε για απόψεις περί κοινωνίας κ.λπ.) για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα καυτά προβλήματα της εποχής μας, όπως: Ακροδεξιά, ψευδοεθνικισμός, ρατσισμός, μεταναστευτική εξαθλίωση, περιβάλλον, ακραίες εκφάνσεις της σύγχρονης βιοπολιτικής και κανονικοποίηση καθεστώτων εξαίρεσης. Και αποκλειστικά στα καθ’ ημάς, την αποτυχημένη πολιτική χρόνων των σχέσεων με τη γείτονα Τουρκία, πολιτική που δυστυχώς αναπαράγει ακόμα και η παρούσα κυβέρνηση, οδηγώντας σε κανονικότητα τη μόνιμη παρουσία των Τούρκων στο Αιγαίο....

Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 05/01/21

 

1. Πόλεμοι, θύματα, Υγεία και εξοπλισμοί
ΝΙΚΟΣ ΜΑΤΟΣ, Ανήσυχος πολίτης, Γλυφάδα

Κύριε διευθυντά,

«Η πανδημία γελοιοποίησε όλα τα αμυντικά συστήματα των ισχυρών της Γης…», ήταν η απάντηση του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστασίου, σε σχετική ερώτησή σας, στη συνέντευξη που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» την Κυριακή 20/12. Αναπτύσσονται όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί ανά την υφήλιο με σκοπό να προστατεύσουν τη ζωή των πολιτών και την ακεραιότητα της κάθε χώρας. Ηρθε, όμως, αυτή η ιστορική πανδημία και οι τεράστιοι αυτοί στρατιωτικοί εξοπλισμοί δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτε για την προστασία της υγείας και της ζωής των πολιτών κάθε χώρας, που ξοδεύουν τόσο πολλά, τόσο οι μικρές όσο κυρίως και οι μεγάλες χώρες.

Δεν τη γλίτωσαν από τον κορωνοϊό ούτε οι νυν ούτε οι τέως πρόεδροι, ούτε πρωθυπουργοί ούτε υπουργοί, ούτε αρχιερείς και πατριάρχες ανά την υφήλιο. Οι νεκροί από την COVID-19 είναι ήδη περισσότεροι από πολλούς πολέμους.

Ας αναφερθώ, ενδεικτικά, στις ΗΠΑ. Στον τελευταίο πόλεμο που έχασαν στο Βιετνάμ, οι νεκροί ήταν περίπου 58.000. Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, οι νεκροί από τον κορωνοϊό στις ΗΠΑ έφτασαν τις 320.000.

Για πολλά άλλα κράτη, αν δούμε τις καθημερινές απώλειες, τόσο στον Α΄ όσο και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πάλι βλέπουμε ότι ο κορωνοϊός σκοτώνει περισσότερους.

Πιστεύω πως το 2021 είναι μια καλή ευκαιρία να ξεκινήσει μια εκστρατεία «περισσότερα στην υγεία, λιγότερα στους εξοπλισμούς» ή «λεφτά στην υγεία, πάγωμα στην υπεροπλία», ή κάτι παρόμοιο.

Εσείς που είχατε αυτή τη δοκιμασία του κορωνοϊού από τους πρώτους, μπορείτε να ευαισθητοποιήσετε και να κινητοποιήσετε πολλές δυνάμεις, που θα είναι πρόθυμες να προωθήσουν διεθνώς ένα κίνημα. Αφού η ιδέα θα έχει ελληνική προέλευση, θα κινητοποιηθεί και ο απόδημος ελληνισμός.

Με το κύρος της «Καθημερινής» γρήγορα θα μεταλαμπαδεύσετε αυτή την ιδέα και κάποιο κίνημα θα πάρει τη σκυτάλη και θα την προωθήσει στον πλανήτη, που τώρα υποφέρει και ανησυχεί και επιπλέον βλέπει ότι ούτε ο πυρηνικός εξοπλισμός ούτε οι πύραυλοι και τα αόρατα αεροπλάνα και υποβρύχια μπορούν να απαλύνουν τον πόνο αυτών που υποφέρουν στις μονάδες εντατικής θεραπείας. Ισως βρουν στέγη, σε αυτό το κίνημα, και οι αντισυστημικοί και με τη συμμετοχή τους σε αυτό να εκτονωθούν.

Η ουσία είναι ότι πρέπει να βρεθεί κάποιος τρόπος ώστε να πιεσθούν και να πεισθούν όσοι ασκούν εξουσία για να δοθούν περισσότερα χρήματα κυρίως στις υποδομές υγείας και έρευνας, για να ετοιμαστούμε για τον επόμενο ιό που, ίσως, θα είναι χειρότερος από τον τρέχοντα κορωνοϊό.

Ο κόσμος έχει ανάγκη από περισσότερα φάρμακα και εμβόλια και όχι από όπλα. Ας ανταγωνιστούν οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις στον τομέα της υγείας και όχι στα φονικά όπλα.

Ιδού πεδίον δόξης!


2. Ελληνικός Εμφύλιος και η «πλατεία Στάλιν»
ΛΕΓΑΤΟΥ ΝΤΙΝΑ,  Αφίδνες

Κύριε διευθυντά,

 
Στο φύλλο της 25ης Δεκεμβρίου διάβασα το άρθρο σας με τον τίτλο «Μια πλατεία Στάλιν;» Ξεκίνησα να το διαβάζω με ενδιαφέρον, αλλά ήδη υποψιασμένη για την απογοήτευση που θα ακολουθούσε. Δεν διαψεύσθηκα. Για ακόμα μια φορά έπεσα πάνω στην ακατάσχετη επανάληψη, στην εκατομμυριοστή κριτική του ρόλου της Αριστεράς στην Ελλάδα, μια ανασκόπηση με καθυστέρηση βάθους 70 σχεδόν χρόνων για το πώς περάσαμε ξώφαλτσα από την πύλη της Σοβιετίας, η οποία ομολογουμένως ποτέ δεν μας ήθελε, αλλά την ήθελαν κάποιοι ημέτεροι, και πάει λέγοντας. Εχουν περάσει δεκάδες χρόνια από την κατάρρευση του σοβιετικού ολοκληρωτισμού και την κονιορτοποίηση του μαρξισμού – λενινισμού και φαίνεται πως ακόμη το μόνο που μας αναλογεί από την ελληνική μέση διανόηση δεν είναι η κριτική των τρεχουσών κατεστημένων συλλογικών παραστάσεων, ούτε η επισήμανση της προβληματικής των εθνικών πολιτικών, αλλά περισσότερο η εκλογίκευση του υπάρχοντος πολιτικού και κοινωνικού εκφυλισμού και η άδηλη απολογία της καθεστηκυίας τάξης μέσω μιας τετριμμένης αντιπαράθεσης: Δυτική ψευδοδημοκρατία ή Γκουλάγκ.

Ο ελληνικός Εμφύλιος ήταν ένα παράθυρο της Ιστορίας μας που άνοιξε και έκλεισε. Τόσο του αναλογούσε, ομοίως τόσο αναλογούσε και στην ιστορική ελληνική Αριστερά που επέμενε να προσανατολίζεται στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτό που αναλογεί σε εμάς δεν είναι ούτε η αναψηλάφηση ιστορικών ψευδοδιλημμάτων ούτε η στείρα παρελθοντολογία. Το παρόν και το μέλλον έχουν ανάγκη από κριτικές φωνές που αναδεύουν τα καινοφανή προβλήματα της εποχής μας και αποκαλύπτουν τη χρεοκοπία κληρονομημένων αντιλήψεων (είτε μιλάμε για μαρξισμό είτε για φιλελευθερισμό είτε για απόψεις περί κοινωνίας κ.λπ.) για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα καυτά προβλήματα της εποχής μας, όπως: Ακροδεξιά, ψευδοεθνικισμός, ρατσισμός, μεταναστευτική εξαθλίωση, περιβάλλον, ακραίες εκφάνσεις της σύγχρονης βιοπολιτικής και κανονικοποίηση καθεστώτων εξαίρεσης. Και αποκλειστικά στα καθ’ ημάς, την αποτυχημένη πολιτική χρόνων των σχέσεων με τη γείτονα Τουρκία, πολιτική που δυστυχώς αναπαράγει ακόμα και η παρούσα κυβέρνηση, οδηγώντας σε κανονικότητα τη μόνιμη παρουσία των Τούρκων στο Αιγαίο.

3. Ψάχνουμε έναν δρόμο για τον Γέρο του Μοριά
ΘΕΜΟΣ ΓΚΟΥΛΙΩΝΗΣ

Κύριε διευθυντά

Ηλθε και το 2021. Από την Εθνεγερσία του 1821 πέρασαν 200 χρόνια. Την αξία του αρχιστρατήγου του Αγώνος Θεοδώρου Κολοκοτρώνη δεν την αμφισβητεί κανείς.

Εμείς τώρα, εδώ στο Ναύπλιον, την πόλη που ελευθέρωσε ο Θοδωρής με τα παλικάρια του και την έκανε πρωτεύουσα, για χρόνια ψάχνουμε να βρούμε μία οδό αφιερωμένη στο τρισένδοξο όνομά του, και δεν τη βρίσκουμε πουθενά!

Κάποιοι άλλοι ψάχνουν να βρουν έναν δρόμο, έστω ένα σοκάκι, στο όνομα ενός ισάξιου παλικαριού στον κατά θάλασσα αγώνα: του Κωνσταντίνου Κανάρη του Πυρπολητή, που στο άκουσμα του ονόματός του έτρεμε ολάκερη η Τουρκιά. Ούτε αυτουνού το όνομα υπάρχει πουθενά!

Οσο και αν είναι κανείς αφελής, πολύ θα δυσκολευτεί να πιστέψει ότι όλο τούτο είναι συμπτωματικό.


4. Το τρένο του Φλέμινγκ, το φανελάκι Τσιόδρα
ΦΩΤΗΣ ΚΟΥΚΟΥΦΙΚΑΣ, Κτηνίατρος, Καστοριά

Κύριε διευθυντά,

 
Oσοι αποδοκίμασαν την έξοχη, κατά τη γνώμη μου, εμφάνιση με το μισοβγαλμένο πουκάμισο και τη φανελίτσα του Σωτήρη Τσιόδρα, να εμβολιάζεται κατά του κορωνοϊού μπροστά στον φακό της τηλεόρασης, δεν ξέρω γιατί, μου θύμισαν τον Φλέμινγκ:

Λέγεται πως όταν ο Φλέμινγκ ανακάλυψε την πενικιλίνη και έγιναν γνωστές οι συνέπειες της ανακάλυψης, επέστρεφε με το τρένο στο Λονδίνο από κάποιο ταξίδι του· στον σταθμό είχε συγκεντρωθεί ένα τεράστιο πλήθος για να υποδεχθεί και να τιμήσει τον άξιο και παρατηρητικό συμπατριώτη του.

Oταν το τρένο έμπαινε στον σταθμό και ο Φλέμινγκ είδε το πλήθος, αλλά και τον παλμό του κόσμου, λέγεται ότι ρώτησε τον διπλανό του συνταξιδιώτη:

Γιατί όλος αυτός ο κόσμος; Ποιον περιμένουν; Κάποιος μεγάλος θα έρχεται!

Και ο συνταξιδιώτης του, μη γνωρίζοντάς τον, του απαντάει: Μα δεν ξέρεις; Δεν έμαθες; Με αυτό το τρένο έρχεται ο Φλέμινγκ! Ο άνθρωπος που ανακάλυψε την πενικιλίνη!..

Για τους αποδοκιμαστές: Νομίζω ότι έχει μεγάλες ποσότητες αλήθειας το λαϊκό ρητό που λέει πως «όσο πιο μικρός είναι κανείς, τόσο πιο μεγάλο εγωισμό έχει».