Ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί - και πρώτα από τον ίδιον τον πρόεδρο Κυριάκο - είναι γιατί επέλεξε να κάνει τώρα τον ανασχηματισμό, και δεν περίμενε να τον κάνει σε έναν νεκρό πολιτικά χρόνο; Φυσικά δεν θα απαντήσω εγώ για λογαριασμό του. Μεγάλο παιδί είναι, κάποια στιγμή θα το κάνει - σε μια συνέντευξη ίσως, ή ακόμη και μέσα στη Βουλή, σε κάποια συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, οπότε και θα κληθεί να δώσει απαντήσεις. Υποθέτω τουλάχιστον. Διότι εξ όσων γνωρίζω από το παρελθόν, επειδή κάπως έτσι λειτουργούσαν οι περισσότεροι των πρωθυπουργών που είχε η χώρα τα τελευταία 45 χρόνια, ανασχηματισμό επιχειρούσαν για δύο λόγους: πρώτον, για να «αγοράσουν» πολιτικό χρόνο, ο οποίος τους χρειαζόταν για τη συνέχεια, και ενόψει δύσκολων αποφάσεων ή καταστάσεων, και δεύτερον, για να μηδενίσουν το κοντέρ της κυβέρνησης. Ο,τι έκανε ο υπουργός τάδε ή ό,τι παρέλειψε να κάνει, έπαιρνε με τον ανασχηματισμό ένα μεγαλοπρεπές Χ, και η κυβέρνηση πήγαινε γι' άλλα. Επειτα από αυτή τη σύντομη παράθεση, θέλω τώρα πραγματικά να γνωρίζω αν υπάρχει μεταξύ μας έστω και ένας που να πιστεύει ότι με τον... ξεχασμένο ήδη ανασχηματισμό της περασμένης Δευτέρας επιτεύχθηκε ένας από τους δύο αυτούς όρους ή και οι δύο. Υπάρχει;

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 07/01/21

Αποτυχία

Καλώς σας βρήκα άρχοντες - χίλια Χρόνια Πολλά και υγιή, και μία ευχή: το 2021 να είναι καλύτερο από το 2020 σε όλα του. Διότι τον χρόνο «... τούτο, άμα τον πηδήσαμε, γι' άλλα δέκα χρόνια άντε καθαρίσαμε», όπως θα έλεγε και ο κυρ Διονύσης Σαββόπουλος, αν «πείραζε» τον δικό του στίχο, που μιλάει για έναν χειμώνα, όπως έκανα εγώ αυθαιρέτως, στο τραγούδι αυτό «που το 'πε, το εβδομήντα εννιά» - σαράντα δυο χρόνια έκτοτε. Στη διάρκεια των οποίων «πηδήξαμε» χειμώνες και χειμώνες, αλλά δεκαετία ολόκληρη να «καθαρίσαμε» γιατί «πηδήξαμε» τον έναν που είχαμε μπροστά μας, να με συγχωρείτε, αλλά δεν θυμάμαι. Μερικά, λίγα, χρόνια, ναι. Αλλά δεκαετία, ποτέ. Στα ίδια και στα ίδια, θεατές, ανήμποροι να παρέμβουμε δραστικά και να αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων. Γιατί αυτή είναι η μοίρα των πολλών. Οι λίγοι είναι αυτοί που μπορούν να την αλλάξουν, αλλά κάπως γίνεται κάθε φορά και αποτυγχάνουν. Ισως γιατί μετά τους αρχικούς ενθουσιασμούς και τις ελπίδες που καλλιέργησαν το προηγούμενο της έλευσής τους στην εξουσία, διάστημα, φτάνει κάποια στιγμή που έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με την αδηφάγο καθημερινότητα που τις κατασπαράσσει μία προς μία. Και τις ελπίδες, και τις προσδοκίες, και τους ενθουσιασμούς. Και φτάνουμε πάλι εκεί απ' όπου ξεκινήσαμε στον χρόνο «τούτο, (που) άμα τον πηδήσαμε, γι' άλλα δέκα χρόνια άντε καθαρίσαμε»...

Παράδοξο

Μια πρόβλεψη είναι αυτή, τίποτε περισσότερο. Αλλά οι προβλέψεις άλλοτε επαληθεύονται και άλλοτε διαψεύδονται από τα πράγματα. Σίγουρος, δύσκολα είσαι για την εξέλιξή της. Να ας πούμε, ο πρόεδρος Κυριάκος αποφάσισε παρά πάσα προσδοκία να προχωρήσει σε ανασχηματισμό της κυβέρνησής του μέσα στις γιορτές. Αγνόησε δηλαδή μια βασική αρχή της κυβερνησιμότητας, που είναι ότι ανασχηματισμό δεν κάνεις μέσα σε γιορτές, και ειδικά Χριστούγεννα και Πάσχα. Οπως και να είναι διαμορφωμένη η κατάσταση. Χριστούγεννα και Πάσχα, ο άλλος έχει στραμμένο το ενδιαφέρον του πώς θα περάσει καλά. Και ειδικά φέτος, σε συνθήκες πανδημίας, ακόμη περισσότερο. Ποσώς τον απασχολεί αν ο πρωθυπουργός δοκιμάζει τον τάδε βουλευτή ή εξωκοινοβουλευτικό στέλεχος στο δείνα υπουργείο. Και τι σηματοδοτεί με αυτή την κίνηση.

Και φυσικά δεν δίνει δεκάρα (ο άλλος, εσείς, εγώ) για το αν χρησιμοποιήθηκαν τόσοι βουλευτές αυτή τη φορά, στο μείγμα κοινοβουλευτικοί - εξωκοινοβουλευτικοί, και τι δυνητικά μπορεί αυτό να σημαίνει για το μέλλον. Εκείνο που τον απασχολεί, τον πολίτη, για χάρη του οποίου γίνονται αυτές οι αλλαγές, είναι πόσο έχει το αρνί, αν υπάρχει επάρκεια σε γαλοπούλες, πόσοι θα κληθούν να στελεχώσουν το γιορτινό τραπέζι, και πώς θα το οργανώσει, ώστε και να περάσουν όλοι καλά, και να είναι σύμφωνοι με τις απαγορεύσεις - μη φάνε κανένα 300άρι πρόστιμο, και τους βγει η γαλοπούλα ξινή και άνοστη.

Ερώτημα

Σήμερα έχουμε Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου, εορτάζουν οι Γιάννηδες («σπίτι χωρίς Γιάννη, προκοπή δεν κάνει») και οι Γιαννούλες, Ιωάννες κ.λπ. και - συστήνω - πάρτε τους από το πρωί, διότι είναι και ατελείωτοι. Ενημερωτικά αναφέρω ότι τη Δευτέρα που μας πέρασε, και που ο μήνας είχε 4, πραγματοποιήθηκε ευρύς ανασχηματισμός της κυβέρνησης, με αποχωρήσεις, μετακινήσεις, νέες εισόδους, αύξηση του αριθμού των γυναικών (αλλά γιατί μόλις 9 στους 57;).

Το θυμάται κανείς; Εκτιμώ πως όχι, εξαιρουμένων φυσικά των διαφόρων «junkies» με την πολιτική, όπως εγώ - και άντε άλλοι χίλιοι, δυο χιλιάδες, όπως εγώ. Οι πολίτες υπέρ των οποίων υποτίθεται ότι πραγματοποιήθηκε ο ανασχηματισμός δεν είδα να συγκινούνται, και πολύ περισσότερο δεν φαντάζομαι να συγκινηθούν σήμερα, οπότε η κοινωνία μπαίνει υποχρεωτικά στην «κανονικότητα» της μεθεόρτιας περιόδου.

Αρα, ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί - και πρώτα από τον ίδιον τον πρόεδρο Κυριάκο - είναι γιατί επέλεξε να κάνει τώρα τον ανασχηματισμό, και δεν περίμενε να τον κάνει σε έναν νεκρό πολιτικά χρόνο;

Οροι

Φυσικά δεν θα απαντήσω εγώ για λογαριασμό του. Μεγάλο παιδί είναι, κάποια στιγμή θα το κάνει - σε μια συνέντευξη ίσως, ή ακόμη και μέσα στη Βουλή, σε κάποια συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, οπότε και θα κληθεί να δώσει απαντήσεις.

Υποθέτω τουλάχιστον. Διότι εξ όσων γνωρίζω από το παρελθόν, επειδή κάπως έτσι λειτουργούσαν οι περισσότεροι των πρωθυπουργών που είχε η χώρα τα τελευταία 45 χρόνια, ανασχηματισμό επιχειρούσαν για δύο λόγους: πρώτον, για να «αγοράσουν» πολιτικό χρόνο, ο οποίος τους χρειαζόταν για τη συνέχεια, και ενόψει δύσκολων αποφάσεων ή καταστάσεων, και δεύτερον, για να μηδενίσουν το κοντέρ της κυβέρνησης. Ο,τι έκανε ο υπουργός τάδε ή ό,τι παρέλειψε να κάνει, έπαιρνε με τον ανασχηματισμό ένα μεγαλοπρεπές Χ, και η κυβέρνηση πήγαινε γι' άλλα.

Επειτα από αυτή τη σύντομη παράθεση, θέλω τώρα πραγματικά να γνωρίζω αν υπάρχει μεταξύ μας έστω και ένας που να πιστεύει ότι με τον... ξεχασμένο ήδη ανασχηματισμό της περασμένης Δευτέρας επιτεύχθηκε ένας από τους δύο αυτούς όρους ή και οι δύο. Υπάρχει;

Αυτογκόλ

Θα διακινδυνεύσω την πρόβλεψη πως δεν υπάρχει. Διότι το άλλο θέμα που δεν εκτιμήθηκε σωστά, είναι οι... απρόβλεπτοι παράγοντες οι οποίοι ενυπάρχουν πάντοτε, και οι οποίοι καιροφυλακτούν (λες επί σκοπώ...) για να ανατρέψουν την εικόνα. Και να κάνουν τον ανασχηματισμό, να μοιάζει με τρένο που μόλις πέρασε σφυρίζοντας και χάθηκε στο σκοτεινό τούνελ που θα το βγάλει από την άλλη πλευρά του βουνού, και θα σε αφήσει εσένα με την ανάμνηση ότι μια στιγμή ήταν, μια στιγμή μόνο, που πέρασε και εξαφανίστηκε. Παραδείγματα, και εδώ, δύο:

-πρώτον, η αλήθεια που είπε ο φίλος μου, ο Αδωνις, αλλά δεν μέτρησε σωστά ότι αλήθειες αυτού του είδους είναι βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης, διότι πλην των άλλων θολώνουν και την εικόνα μιας επιτυχούς όσο γίνεται προσπάθειας. Ποια αλήθεια; Οτι η κυβέρνηση άργησε να «κλείσει» τη Θεσσαλονίκη, με αποτέλεσμα να υπάρξει έκρηξη του κορωνοϊού στην πόλη, με όλα τα συμπαρομαρτούντα (νεκροί, το ΕΣΥ στα όριά του, πολυήμερο εκ των υστέρων lockdown κ.λπ.) - άρα υπάρχουν σοβαρές πολιτικές ευθύνες

-δεύτερον, το αιφνίδιο πρόβλημα με την Εκκλησία, το οποίο ανέκυψε σχεδόν αμέσως μετά τον ανασχηματισμό, και μονοπώλησε επί τριήμερο την επικαιρότητα. Το άνοιξε-κλείσε των ναών που έφερε στα κάγκελα την Ιεραρχία, ενώ θα μπορούσε να είχε λυθεί από ημερών, και χωρίς να ανοίξει μύτη. Υποτίθεται ότι υπάρχει μια κυβερνητική επιτροπή η οποία αποφασίζει τα σχετικά με την πανδημία.

Αναφέρω λοιπόν, διότι το γνωρίζω καλά, και από πρώτο χέρι, πως η απόφαση για το άνοιξε-κλείσε των εκκλησιών ενόψει του εορτασμού των Θεοφανίων, ελήφθη εκτός επιτροπής. Και εν αγνοία της, φυσικά!

Τρύπα

Ποιος έλαβε την απόφαση που εξέθεσε την κυβέρνηση, έβαλε σε δεινή θέση τις σχέσεις κυβέρνησης - Εκκλησίας και έστειλε περίπατο τα επικοινωνιακά οφέλη από τον ανασχηματισμό; Νομίζω ότι ο πρόεδρος Κυριάκος οφείλει να δώσει μια απάντηση, και ενδεχομένως να λάβει και τα απαραίτητα μέτρα, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Και το λέω αυτό, διότι διάφοροι επιτήδειοι ουδέτεροι που τον περιβάλλουν, προσπαθούν να μεταθέσουν ευθύνες για την απώλεια των επικοινωνιακών κερδών από τον ανασχηματισμό, σε πλάτες άλλων. Για να το πω πιο καθαρά, αντί να κατασκευάζονται (και φευ να διακινούνται) θεωρίες συνωμοσίας για το γιατί ο αθυρόστομος Αδωνις έκανε δημόσια την παραδοχή για το λάθος της Θεσσαλονίκης, και τι (δήθεν) σχεδιάζει υπονομεύοντας την απήχηση του ανασχηματισμού, θα ήταν ίσως πιο ωφέλιμο το Μέγαρο Μαξίμου να παραδεχτεί ότι στο θέμα της επικοινωνιακής διαχείρισης των πολιτικών της κυβέρνησης έχει δημιουργηθεί μια τεράστια τρύπα...