Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 04/06/19 |
Το στόρι έχει εμπνεύσει πολλές φορές τις κωμωδίες του σινεμά και πάει ως εξής. Ο εγκέφαλος της συμμορίας πιστεύει πως συλλαμβάνει ένα φοβερό σχέδιο, το περιγράφει στους δικούς του, εκείνοι τον ακούνε έκθαμβοι, υποκλίνονται στο μεγαλείο του και στρώνονται στη δουλειά. Οταν όμως θέτουν το σχέδιο σε εφαρμογή, αποδεικνύεται πως η ιδέα ήταν εντελώς πατάτα. Ακόμη χειρότερα, όχι μόνο δεν επιτυγχάνεται ο στόχος, αλλά αποκαλύπτεται σε όλο του το μέγεθος κάτι που ο θεατής υποψιαζόταν από την αρχή: ο αρχηγός και τα μέλη της συμμορίας ήταν απλώς πάνχαζοι.
Η πολιτική δεν αντιγράφει το σινεμά - πολύ περισσότερο αυτό το σινεμά. Είναι όμως γεμάτη από ιδέες και αποτυχημένα σχέδια, ακόμη κι αν η αιτία της αποτυχίας δεν είναι ο χαμηλός δείκτης ευφυΐας των εμπνευστών τους. Η απλή αναλογική στην τοπική αυτοδιοίκηση, για παράδειγμα, έμοιαζε με λαμπρό σχέδιο. Πώς μπορεί ένα κόμμα χωρίς ερείσματα στις τοπικές κοινωνίες να αποκτήσει πρόσβαση στην τοπική εξουσία; Μα είναι απλό. Μοιράζοντας τις έδρες του δημοτικού συμβουλίου από τον α' γύρο. Κάτι θα πάρει και ο υποψήφιος Συριζαίος, δεν θα πάρει; Και πώς θα κυβερνήσει μετά ο δήμαρχος που θα εκλεγεί στον β' γύρο; Με τους δικούς μας.
Κίνδυνοι
Η αντιστροφή του δόγματος «έχουμε την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία» θα πραγματωνόταν στην τοπική αυτοδιοίκηση. Εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε τη διακυβέρνηση αλλά θα συμμετείχε στη νομή της εξουσίας. Ακόμη κι αν δεν είχε ερείσματα στη βάση της τοπικής κοινωνίας, θα είχε στην κορυφή της. Μεγαλοφυές; Οσο και τα σχέδια των κινηματογραφικών κωμωδιών. Γιατί αντίθετα από το σινεμά, το σχέδιο που έφερε την υπογραφή της μεγαλοφυΐας του Πάνου Σκουρλέτη δεν ήταν κρυφό. Οι κίνδυνοι είχαν επισημανθεί από τότε. Ο κίνδυνος της ακυβερνησίας, ο ακόμη πιο ανατριχιαστικός κίνδυνος να καταστούν οι χρυσαυγίτες ρυθμιστές της δημοτικής ζωής, το παράδοξο να εκλεγεί δήμαρχος ένας υποψήφιος που θα έχει ελάχιστες έδρες.
Κογιότ
Οπως και στο σινεμά, έτσι και στην πολιτική η ανοησία της ιδέας αποκαλύφθηκε σε όλο της το μεγαλείο με την εφαρμογή του σχεδίου. Στη Θεσσαλονίκη, ας πούμε, ο εκλεγμένος δήμαρχος διαθέτει μόλις επτά έδρες στο δημοτικό συμβούλιο, είναι η μειοψηφία της μειοψηφίας. Μήπως τουλάχιστον λειτούργησε το σχέδιο υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ; Το αντίθετο. Στις αυτοδιοικητικές κάλπες το κόμμα δεν βρήκε ούτε την ψήφο του. Τηρουμένων των αναλογιών, αυτή είναι από τις περιπτώσεις που η πολιτική δεν αντέγραψε απλώς το σινεμά, αλλά τα καρτούν του σινεμά. Σαν το κογιότ, ο Σκουρλέτης συνέλαβε ένα ολόκληρο σχέδιο και αφού εξέτασε μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια το έθεσε σε εφαρμογή περιχαρής. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ο,τι έφτιαξε προσγειώθηκε μεγαλοπρεπώς στο κεφάλι του…
Παγόβουνο
Οι μόλις επτά έδρες που διαθέτει ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης σε σύνολο 49 μοιάζουν να είναι η κορυφή του παγόβουνου. Πέρα από το αποτέλεσμα, στην πράξη, όμως, ακόμη και το θεωρητικό κέλυφος δείχνει γεμάτο τρύπες. Η απλή αναλογική, λέει ο εμπνευστής και εκτελεστής του σχεδίου, προωθεί την κουλτούρα της συναίνεσης. Ποιος όμως θα κυβερνά και ποιος θα αντιπολιτεύεται; Ποιος θα ασκεί την εξουσία και ποιος θα ελέγχει την εξουσία ειδικά στις τοπικές κοινωνίες που έλαμψαν ως εστίες διαφθοράς;
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 04/06/19 |
Σκέφτηκαν κάλπες τον Οκτώβριο
Το μετάνιωσε. Το μετάνιωσε όχι ακριβώς την ίδια μέρα, αλλά την επομένη. Οταν, απολύτως νηφάλιος πια, διέγνωσε το λάθος που είχε κάνει. Επαιξε έναν ρόλο σε αυτό (στην αναγνώριση του λάθους) και ο μπαρμπ'-Αλέκος Φλαμπουράρης, αλλά κατά βάθος, και χωρίς τη δική του παρέμβαση, ο Αλέξης Τσίπρας, ο «άχαστος», ήταν βέβαιος ήδη από τις 27 Μαΐου ότι είχε κάνει λάθος δηλώνοντας τη νύχτα μετά την οριστικοποίηση του αποτελέσματος των ευρωεκλογών ότι θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκειμένου να ζητήσει τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών.
Πληροφορούμαι ότι για τη μοιραία πια απόφαση ευθύνεται το κλίμα που επικράτησε εκείνο το σκληρό πεντάωρο στο γραφείο του στην Κουμουνδούρου, όπου η κατάσταση θύμιζε πεδίο μαζικών εκτελέσεων. Ατομα ξαπλωμένα στους καναπέδες, «χυμένα» καλύτερα, μου είπαν, ο ίδιος να κρατάει το κεφάλι του, η σύντροφος - σύζυγος σε κατάσταση που δεν περιγράφεται (κάτι μεταξύ σοκ και εν εξάλλω - απόρροια της μεσημεριανής «εισβολής» στο Μέγαρο Μαξίμου) και στο τέλος η δική του απόφαση: «Δεν πάει άλλο, δεν κερδίζουμε τίποτε να σερνόμαστε, θα πάω σε εκλογές».
Αυτά στις 26, τη βραδιά των εκλογών. Το περασμένο Σάββατο όμως, πάντα κατά τις ίδιες πληροφορίες και διαγιγνώσκοντας ότι την επομένη θα επιβεβαιωνόταν η συντριβή, ο «άχαστος» πρόεδρος Αλέξης και οι δικοί του αντιμετώπισαν σοβαρά το ενδεχόμενο να αναβάλουν τις εκλογές για τον Οκτώβριο!!!
Προσοχή, δεν είναι πλάκα, είναι πραγματικό γεγονός. Και όλο αυτό ξεκίνησε από την είδηση για την αποπομπή του Ευ. Βενιζέλου από το ΚΙΝΑΛ. Το σκεπτικό που αναπτύχθηκε και που αναλύθηκε στον πρόεδρο Τσίπρα στη διάρκεια πολύωρης σύσκεψης, η οποία έγινε σε δύο δόσεις, αρχικά στο Μέγαρο Μαξίμου και εν συνεχεία στην Κουμουνδούρου, ήταν ότι «μπορεί μέσα στους επόμενους τρεις - τέσσερις μήνες να γίνουν πράγματα στη χώρα, να, όπως αυτό με τον Βενιζέλο, που θα βελτιώσουν ή και θα ανατρέψουν την κατάσταση υπέρ μας».
Στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης, ακούστηκε ακόμη και το ότι «μπορεί να αμφισβητηθεί ο Μητσοτάκης εσωτερικά» ή «έτσι όπως κάνει λάθη, να κάνει το μεγάλο λάθος, τέσσερις μήνες μέχρι τις εκλογές».
Κάπου εκεί, μου αναφέρθηκε, παρενέβη ο Τσίπρας και τους μάζεψε, με το σκεπτικό ότι όντως τέσσερις μήνες είναι πολύς χρόνος και όσο πιθανό είναι να κάνει ο Μητσοτάκης το λάθος, άλλο τόσο είναι να συμβεί και στην κυβέρνηση κάτι που να μην μπορέσει να το διαχειριστεί επαρκώς. Και κάπως έτσι έκλεισε αυτή η ωραία συζήτηση, η οποία είχε ως αφετηρία το φάσμα της ήττας που προβάλλει ήδη…
Ψάχνουν στρατηγική
Κυβερνητικός παράγων με τον οποίο, όσο να πεις, έχουμε μια σχέση, μου ανέφερε ότι ο «άχαστος» Αλέξης δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος με τη γραμμή που προωθείται από διάφορες πλευρές ως κεντρικό δίλημμα για τις εκλογές που επέρχονται: ψηφίστε εμάς που εκπροσωπούμε την προοδευτική λύση για τη χώρα και όχι τη ΝουΔου του Μητσοτάκη που θα μας επιστρέψει στα Μνημόνια.
Εγκύρως αναφέρω ότι βρίσκει το δίλημμα «πολύ αδύναμο» διότι «τα ίδια λέγαμε και στις ευρωεκλογές μέσες - άκρες και είδατε τι πάθαμε» και πως «πρέπει το μήνυμα να είναι ξεκάθαρο και χειροπιαστό για το τι διακυβεύεται στις εκλογές».
Ο δικός μου δεν ήταν σε θέση να μου αναφέρει (ή μπορεί και να μην ήθελε…) πού ακριβώς θα εστιάσει πλέον η κυβέρνηση στη σύντομη, όπως και να το κάνεις, προεκλογική περίοδο που ουσιαστικά έχει αρχίσει και τυπικά ξεκινάει από τη Δευτέρα…
Μου ανέφερε ωστόσο ότι από μια πρώτη συζήτηση που έχει γίνει εσωτερικά, και με δεδομένο ότι ο Αλ. Τσίπρας είναι αποδεδειγμένα το καλό χαρτί του κόμματος, ο ΣΥΡΙΖΑ εξετάζει σοβαρά την πιθανότητα να αλλάξει τη στρατηγική που ακολουθήθηκε στις ευρωεκλογές. Να φύγει δηλαδή από τις ανοιχτές συγκεντρώσεις και τις τηλεοπτικές καλύψεις ενός πλήθους που δεν υπάρχει, και να επιστρέψει στην τακτική του «πόρτα πόρτα» με τον Τσίπρα επικεφαλής...
Επειδή «είναι επικοινωνιακός», «βγαίνει συμπαθητικός» και «κερδίζει κόσμο με την προσωπική επαφή»...
Ασκήσεις επί χάρτου είναι αυτές, νομίζω...
Σε περιδίνηση
Το κακό με τον «άχαστο» Αλέξη δεν είναι ότι είναι παραζαλισμένος μόνο ο ίδιος από το εκλογικό αποτέλεσμα. Είναι και τα μέσα ενημέρωσης που τον στηρίζουν και που έχουν υποστεί ίδιο ή μεγαλύτερο vertigo. Διαβάζω χθεσινό άρθρο του φουκαριάρη του Κώστα του Βαξεβάνη που έδωσε μάχες και μάχες στα χαρακώματα για τη «μεγάλη ιδέα» του συριζαϊσμού, αλλά από την περασμένη Κυριακή είναι φανερό πως βλέπει «τον ουρανό σφοντύλι», όπως λέμε και στην εύανδρο Ηπειρο.
Χθες έφτασε στο σημείο να παρομοιάσει το Βατερλώ του «άχαστου» Αλέξη στις ευρωεκλογές με τις ιστορικές ήττες του «πατέρα» της Ελλάδας των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών Ελευθέριου Βενιζέλου το 1920, και του Ουίνστον Τσόρτσιλ το 1945, του πατέρα της νίκης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εδώ πια δεν μιλάμε ούτε για vertigo ούτε για ζαλάδα. Εδώ μιλάμε για κανονική περιδίνηση στο τούνελ του Cern!
Διαστημικές σκέψεις
Αλλοι πάλι, όπως ο ευρισκόμενος μονίμως στο Διάστημα σε διαρκή περιστροφή πέριξ της υδρογείου Νίκος Παππάς, ο υπουργός του τίποτα, είναι σε φάση «...βαδίζω και παραμιλώ / μ' αυτή τη συμφορά μου» (παλιό τραγούδι του Γιάννη Παπαϊωάννου). Εξού και, τρεκλίζων νοητικά, διατυπώνει κάτι απίθανες σκέψεις. Παράδειγμα, χθεσινό. Κάνει δηλώσεις στο ραδιόφωνο του 24/7 News. Ερωτάται για το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής και την πέφτει στο... ΚΙΝΑΛ για την ήττα όλων των υποψηφίων του ΣΥΡΙΖΑ. Ιδού συλλογισμός του προαναφερόμενου είδους «...βαδίζω και παραμιλώ / μ' αυτή τη συμφορά μου»:
«Ζητά (σ.σ.: το ΚΙΝΑΛ) την καταδίκη των υποψηφίων που προέρχονται από την Κεντροαριστερά. Ηταν ο Ηλιόπουλος απέναντι στον Μπακογιάννη και η Δούρου απέναντι στον Πατούλη. Η κ. Γεννηματά λοιπόν εκφράζει μια αντιφατικότητα».
Η κ. Γεννηματά εκφράζει μια αντιφατικότητα, όχι ο ίδιος που βαφτίζει για τις ανάγκες της φαύλης επιχειρηματολογίας του τον Ηλιόπουλο και τη Δούρου... κεντροαριστερούς!
Πότε έγιναν Κεντροαριστερά οι άνθρωποι αυτοί και δεν μας το είπαν; διερωτώμαι...
Συμπέρασμα, δεν υπάρχει ο τύπος, είναι απλό…
Ομηροι του «Κλεισθένη»
Με αυτούς κάποια στιγμή θα τελειώνουμε, είναι βέβαιο. Ετσι δε όπως εξελίσσεται το πράγμα, διαφαίνεται ότι το πολιτικό τους τέλος είναι εγγύτερα απ' ό,τι φανταζόμαστε. Θα μου πεις, έχει καμιά σημασία μετά τη ζημιά που έχουν κάνει; Οχι, δεν έχει. Παράδειγμα, ο νόμος για την απλή αναλογική, ο επονομασθείς «Κλεισθένης», που πέρασε από τη Βουλή αυτή η μεγάλη μορφή της πολιτικής, ο Σκουρλέτης. Ο τύπος διέλυσε την Τοπική Αυτοδιοίκηση για μία τετραετία, μόνο και μόνο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως άλλωστε αποδείχθηκε και από τις εκλογές της Κυριακής, ήταν εντελώς γυμνός - χωρίς φύλλο συκής - στην Αυτοδιοίκηση.
Και τι έκανε; Ανοιξε τον δρόμο για να γίνει η Αυτοδιοίκηση πεδίο άθλιων συναλλαγών κάτω από το τραπέζι, πίσω από την κουρτίνα, μέσα σε κλειστά δωμάτια. Δήμαρχοι μειοψηφίας καλούνται να «κυβερνήσουν» με ελάχιστους συμβούλους. Και περιφερειάρχες καλούνται να κάνουν το ίδιο, όμηροι περιστασιακών πλειοψηφιών.
Καταδικάστηκαν στις κάλπες οι συριζαίοι. Ε, και; Για τέσσερα χρόνια ακόμη θα βιώνουμε τα «έργα» τους. Μετά, σου λέει, είμαστε σκληροί στην κριτική μας. Χάδια είναι αυτά…
...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 04/06/19 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου