"...Δεν ξέρω από πού αντλεί την ανεξικακία ο Γερουλάνος ούτε μπορώ να κατανοήσω τα κριτήρια με τα οποία ιεραρχεί τα πολιτικά ζητήματα σε υψηλού επιπέδου και του βούρκου. Εκείνο που ξέρω είναι ότι στελέχη του κόμματός του διασύρθηκαν από στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ως οιονεί καταχραστές της δημόσιας περιουσίας, ως ένοχοι ενός τεραστίου σκανδάλου (όπως εμφανιζόταν). Οτι ακόμα εκκρεμεί η διερεύνηση της εμπλοκής του συνυποψηφίου του Ανδρέα Λοβέρδου - ο οποίος αρνείται τις κατηγορίες. Οτι ο Ευάγγελος Βενιζέλος θεωρεί πως η υπόθεση αυτή συνιστά «προσβολή του πολιτεύματος και ως εκ τούτου δεν έχουμε δικαίωμα να το υποβαθμίσουμε ή να το λησμονήσουμε. Δεν αφορά όσους θίχτηκαν προσωπικά αλλά τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου». Κι ότι η Φώφη Γεννηματά μιλάει για πολιτική σκευωρία και για πλεκτάνη...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 24/06/19

Αν δεν είναι το μείζον σκάνδαλο που έλεγε ο Μίμης Παπαγγελόπουλος, εύλογη είναι η αιτίαση ότι μπορεί να είναι μια μεγάλη σκευωρία. Ενόψει εκλογών, η υπόθεση Novartis αυτονοήτως απασχολεί την πολιτική αντιπαράθεση - συνηγορούν και οι ανοιχτές εκκρεμότητες στην ηγεσία της δικαιοσύνης. Αυτονόητο είναι, επίσης, πολιτικοί που ενεπλάκη το όνομά τους να επιθυμούν περαιτέρω κοινοβουλευτική διερεύνηση της υπόθεσης - ο τελευταίος που έτρωγε χαστούκια και γύριζε και το άλλο μάγουλο πέρασε από τον μάταιο τούτο κόσμο πριν από 2000 και κάτι χρόνια.

Με δεδομένη αυτή την απλή σκέψη, αδυνατώ να καταλάβω γιατί η συζήτηση για τις ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ στην υπόθεση Novartis είναι «ο βούρκος», όπως εμφανίστηκε να πιστεύει ο υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΙΝΑΛ, Παύλος Γερουλάνος - καβγαδίζοντας μάλιστα τηλεοπτικώς με τον Αδωνι Γεωργιάδη. Ο Γεωργιάδης ξαφνιάστηκε που ο συνομιλητής του θεώρησε ότι δεν είναι υψηλού επιπέδου αντιπαράθεση η συζήτηση για την υπόθεση. «Η επίθεση στη Δημοκρατία δεν είναι σοβαρό θέμα; Αν μία κυβέρνηση πήγε να βάλει φυλακή πολιτικούς της αντιπάλους δεν είναι σοβαρό θέμα;», αναρωτήθηκε.

Δεν ξέρω από πού αντλεί την ανεξικακία ο Γερουλάνος ούτε μπορώ να κατανοήσω τα κριτήρια με τα οποία ιεραρχεί τα πολιτικά ζητήματα σε υψηλού επιπέδου και του βούρκου. Εκείνο που ξέρω είναι ότι στελέχη του κόμματός του διασύρθηκαν από στελέχη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, και από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ως οιονεί καταχραστές της δημόσιας περιουσίας, ως ένοχοι ενός τεραστίου σκανδάλου (όπως εμφανιζόταν). Οτι ακόμα εκκρεμεί η διερεύνηση της εμπλοκής του συνυποψηφίου του Ανδρέα Λοβέρδου - ο οποίος αρνείται τις κατηγορίες. Οτι ο Ευάγγελος Βενιζέλος θεωρεί πως η υπόθεση αυτή συνιστά «προσβολή του πολιτεύματος και ως εκ τούτου δεν έχουμε δικαίωμα να το υποβαθμίσουμε ή να το λησμονήσουμε. Δεν αφορά όσους θίχτηκαν προσωπικά αλλά τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου». Κι ότι η Φώφη Γεννηματά μιλάει για πολιτική σκευωρία και για πλεκτάνη.

Διαθέτει λοιπόν τόση πριγκιπική γενναιοδωρία ο Γερουλάνος για εκείνους που, κατά την πρόεδρό του, εξύφαναν την πλεκτάνη; Θεωρεί ότι η δημοκρατία μπορεί να συγχωρεί εκείνους που κράτησαν όμηρο τη χώρα και παραλίγο να τη στείλουν στα βράχια με ψέματα, παραπλανήσεις και συκοφαντικές κατηγορίες; Θεωρεί ότι ο Λοβέρδος παλεύει για την τιμή και την αθωότητά του, όπως λέει, στον βούρκο;

Αλλα λέει το κόμμα του. Δεν τα λέει πια;

"ΤΑ ΝΕΑ", 24/06/19

ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΑΛΦΕΛΗ

«Υπάρχουν νόμοι για όλα τα αδικήματα, όμως και αδικήματα τα οποία αποσιωπώνται από άτομα με υψηλά αξιώματα» («Σαίξπηρ, Με το ίδιο μέτρο»).

Η σαιξπηρική τούτη αναφορά αγγίζει σίγουρα και την εισαγγελέα Διαφθοράς κ. Τουλουπάκη , ιδίως μετά τις καταγγελίες του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Αγγελή. Και βεβαίως μπορεί να έχει κανείς πολλές ενστάσεις για τη μεθοδολογία την οποία υιοθέτησε ο κ. Αγγελής.

Τι εννοώ; Ενας εισαγγελέας δεν κοινοποιεί ποτέ τις καταγγελίες του απευθείας στον Τύπο. Επίσης, η υποβολή αίτησης εξαίρεσης κατά δικαστικών λειτουργών με αναγνωρισμένο κύρος, όπως ο κ. Δασούλας, μάλλον στέλνει «λάθος μηνύματα»!

Από την άλλη πλευρά είναι επίσης απαραίτητο, να ελεγχθεί σοβαρά ο πυρήνας των καταγγελιών του κ. Αγγελή. Με άλλα λόγια ο αντεισαγγελέας του ΑΠ με τις καταγγελίες του υποστηρίζει, ότι η κ. Τουλουπάκη ήθελε να κάνει αθεμελίωτες και βιαστικές ποινικές διώξεις εναντίον των 10 πολιτικών προσώπων τα οποία ενεπλάκησαν στη «σκοτεινή» υπόθεση της φαρμακευτικής εταιρείας Novartis.

Επομένως θα πρέπει να ελεγχθεί, εάν η εισαγγελέας Διαφθοράς διέπραξε το έγκλημα της κατάχρησης εξουσίας (άρθρο 239 του ΠΚ) κατά τον χειρισμό της ανωτέρω υπόθεσης. Και στο σημείο τούτο θα άξιζε να θυμηθούμε σύντομα ποια ήταν τα τεράστια θεσμικά ατοπήματα της κ. Τουλουπάκη:

1. Εστειλε στη Βουλή μια δικογραφία (τη δικογραφία της Novartis) στηριγμένη αποκλειστικά στις «δικονομικά ανυπόστατες» καταθέσεις τριών ανωνύμων μαρτύρων. Και ήταν δικονομικά ανυπόστατες, γιατί οι τρεις «σκοτεινοί» μάρτυρες εξέφραζαν απλώς τις προσωπικές τους αξιολογήσεις! Του τύπου «πιστεύω ότι ο Αβραμόπουλος έχει δωροδοκηθεί». Κάτι τέτοιο όμως απαγορεύεται παντελώς από τα άρθρα 223, 224 και 225 του ΚΠΔ!
2. Χορηγήθηκε στα ανωτέρω πρόσωπα - εντελώς ανώμαλα - το καθεστώς του «μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος» (whistleblower). Και λέω εντελώς ανώμαλα, γιατί δεν είχε δοθεί έγκαιρα η απαιτούμενη έγκριση του (τότε) αρμόδιου για τη Διαφθορά αντεισαγγελέα του ΑΠ κ. Παπαγεωργίου (45Β του ΚΠΔ)!

3. Δόθηκε με αναιτιολόγητη Εισαγγελική Διάταξη το «καθεστώς ανωνυμίας» στους παραπάνω μάρτυρες (έγιναν δηλαδή κουκουλοφόροι) κατά χονδροειδή παραβίαση του άρθρου 139 του ΚΠΔ.

Ολα αυτά «ενδημούν» μόνο στα πιο καταπιεστικά σταλινικά καθεστώτα (πράγμα που ενισχύεται - αν αληθεύει - και από την κατάθεση του μάρτυρα Μανιαδάκη, ο οποίος ισχυρίζεται ότι πιέσθηκε από τους εισαγγελείς Διαφθοράς για να καταθέσει ότι οι Σαμαράς, Βενιζέλος κ.λπ. δωροδοκήθηκαν από τη Novartis)


Το συμπέρασμα; Οι ενδεχόμενες (ποινικές) ευθύνες της κ. Τουλουπάκη πρέπει να διερευνηθούν άμεσα, για να γνωρίζουν οι έλληνες πολίτες - και ενόψει των εκλογών της 7ης Ιουλίου - εάν η υπόθεση Novartis χρησιμοποιήθηκε ως όχημα για την εξόντωση των πολιτικών αντιπάλων της απερχόμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ!

-Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής στο ΑΠΘ 

kalfelis@law.auth.gr