Aπό "ΤΑ ΝΕΑ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", πρωτοσέλιδο, 03/06/19 |
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ",,03/06/19 |
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ",03/06/19 |
Το γνωρίζω - δεν χρειάζεται δα και ιδιαίτερη φιλοσοφική αναζήτηση - ότι για πολλούς εξ ημών και υμών, μικρή ή ελάχιστη σημασία έχει το αποτέλεσμα των χθεσινών αυτοδιοικητικών εκλογών, δεδομένου ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων το ματς είχε κριθεί από τον πρώτο γύρο. Γνωρίζω επίσης ότι πολλοί εξ υμών, και ενδεχομένως και ημών, νιώθετε απογοητευμένοι, οργισμένοι ή και θυμωμένοι με τις σαββατιάτικες εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ. Και απειλείτε ότι «θα φύγετε», «θα ψηφίσετε Κυριάκο» ή άλλοι, λιγότεροι, «ΣΥΡΙΖΑ», και άλλα πολλά και διάφορα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις (όλες τις περιπτώσεις δε) ο «ειδικός» επιστήμων συστήνει «ψυχραιμία», «αυτοσυγκράτηση», «βαθιές εισπνοές» με ταυτόχρονη αρίθμηση από το 1 ώς το 10, και εν συνεχεία οι αποφάσεις - αν υπάρχουν εν τέλει, και μετά από όλα αυτά, αποφάσεις. Προσωπικά, επειδή το Σάββατο το απόγευμα - άμα τη γνωστοποιήσει της είδησης ότι η πρόεδρος Φώφη έδειξε την έξοδο στον πρόεδρο Βαγγέλη και εκείνος άνοιξε την πόρτα - πέρασα διάφορες φάσεις προσπαθώντας να αντιληφθώ γιατί συνέβη ό,τι συνέβη, σήμερα, σε φάση καταστολής πλέον, θα επιχειρήσω να περιγράψω την κατάσταση όσο πιο ψύχραιμα γίνεται, και με την αντικειμενικότητα που μου επιβάλλουν οι συνθήκες. Την προσοχή σας παρακαλώ:
-Το «αν θες να γίνει βασιλιάς, πρέπει να σκοτώσεις τον βασιλιά», είναι μια βασική αρχή, και αρκετοί στον χώρο της Κεντροαριστεράς έχουν επιχειρήσει να την υλοποιήσουν. Ο Ανδρέας «σκότωσε» τον πατέρα του Γεώργιο Παπανδρέου, ο Γιώργος ο νεώτερος «σκότωσε» τον Σημίτη, ο Βενιζέλος «σκότωσε» τον Γιώργο, η Φώφη «σκότωσε» τον Βενιζέλο. Σε κάποιους τους «βγήκε» η «δολοφονία», σε κάποιους όχι. Για παράδειγμα, του Ανδρέα του «βγήκε», του Γιώργου του νεώτερου, επίσης. Είναι άλλωστε τόσοι οι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην έκβαση του εγχειρήματος...
-Πολλοί έχουν την άνεση του χρόνου να δουλέψουν προς αυτή την κατεύθυνση - να καταστήσουν ένα αμφίσημο εγχείρημα αποτελεσματική νίκη. Η Φώφη Γεννηματά δεν έχει αυτή την άνεση. Ολα θα κριθούν γι' αυτή στις κάλπες της 7ης Ιουλίου. Αν αποδειχθεί εκ του αποτελέσματος ότι κέρδισε έστω και μία ψήφο περισσότερη από τις 436.732 ψήφους που έλαβε το κόμμα, ενωμένο, στις πρόσφατες ευρωεκλογές, θα μπορεί να διατείνεται ότι η κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου που έλαβε το Σάββατο είχε την έγκριση και την αποδοχή της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων και οπαδών του κόμματος.
-Προσοχή: μέτρο είναι η επίδοση στις εκλογές της 26ης Μαΐου, και όχι οι 341.390 ψήφοι που έλαβε το κόμμα στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο από όλα αυτά...
«Γροθιές»
Ας δούμε τώρα, τι υπηρετεί αυτή η απόφαση που έλαβε η πρόεδρος Φώφη. Αν πιστέψουμε τους «κύκλους» περί την πρόεδρο, με την αποπομπή Βενιζέλου θα συμβούν τα ακόλουθα:
-Θα διευρυνθεί περαιτέρω το ΚΙΝΑΛ στο πλαίσιο της Κεντροαριστεράς, με επικεφαλής τον Γ. Καμίνη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας και τον Θ. Μαργαρίτη δεύτερο στη λίστα. Το ΚΙΝΑΛ όμως δεν κατάφερε να διευρυνθεί έχοντας τον Καμίνη δήμαρχο Αθηναίων, και ολόκληρο το μόρφωμα ΔΗΜΑΡ στους κόλπους του. Πόθεν προκύπτει ότι θα τα καταφέρει τώρα, με το 1/3 ή και λιγότερο της ΔΗΜΑΡ, επειδή ο Μαργαρίτης θα είναι δεύτερος στη λίστα;
-Θα υποδεχθεί ευκολότερα ψηφοφόρους από τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι αποχωρούν από το κυβερνών κόμμα - αλλά ουδείς μπορεί να εξηγήσει επαρκώς γιατί από το σχεδόν ένα εκατομμύριο των ψηφοφόρων που έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, το ΚΙΝΑΛ δεν κατάφερε να λάβει ούτε μία ψήφο. Αντιθέτως έχασε και περί τις 25.000 ψήφους σε σχέση με το ποσοστό που είχε λάβει στις αντίστοιχες εκλογές του 2014.
-Θα ισχυροποιηθεί η ενότητα, δεδομένου ότι ο Βενιζέλος λειτουργούσε υπονομευτικά προς τη Χαριλάου Τρικούπη, πράγμα το οποίο είναι σε τέλεια αντίθεση με τα γεγονότα: πόσο λογικό είναι κάποιος που υπονομεύει να περιμένει από αυτόν που υπονομεύει να τον τοποθετήσει πρώτο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας; Κι από την άλλη, πώς είναι δυνατόν να προσφέρεις σε κάποιον που σε υπονομεύει μια τόσο τιμητική θέση, όσο υποστηρίζεις ότι είναι η 12η του ψηφοδελτίου Επικρατείας;
Παίζουν γροθιές μεταξύ τους όλα αυτά...
«Θα φανεί στο χειροκρότημα»
Και τώρα, στο ψητό: ποιες (πιθανές) επιπτώσεις μπορεί να έχει η απόφαση της προέδρου Φώφης να οδηγήσει στην έξοδο τον πρόεδρο Βενιζέλο; Με κρύο αίμα, εκτιμώ ότι:
- Προσφέρει απλόχερα στον Κυριάκο Μητσοτάκη την αυτοδυναμία, τόσο ξεκάθαρα δε, που μοιάζει σαν να το έκανε επίτηδες ώστε να αποφύγει το μετεκλογικό δίλημμα να στηρίξει μια κυβέρνηση της Δεξιάς. Κάτι τέτοιο, κατ΄ αντιστοιχία των όσων συνέβησαν μετά τη συνεργασία των Σαμαρά - Βενιζέλου το 2012 θα αφάνιζε τον χώρο προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ.
-Δίνει μια ανάσα (βαθιά μάλιστα) στον Τσίπρα, καθώς εξαφανίζει παραμονές των εκλογών από την επικαιρότητα το κυβερνητικό πραξικόπημα στον χώρο της Δικαιοσύνης και την πιθανότητα πολιτειακής κρίσης λόγω της άρνησης του προέδρου της Δημοκρατίας να προσυπογράψει τις αλλαγές στον Aρειο Πάγο.
-Ανοίγει τον δρόμο για μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς υλοποιεί την πολλαπλώς εκφρασθείσα από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ (διά στόματος Τσίπρα - Σκουρλέτη - Φλαμπουράρη αλλά και διαφόρων άλλων κυβερνητικών στελεχών) απαίτηση «να διώξει τον Βενιζέλο» για να προχωρήσει η όποια διαβούλευση για τη δημιουργία «προοδευτικού» μετώπου.
-Εντείνει περαιτέρω την ούτως ή άλλως αναμενόμενη πίεση που θα υποστεί το ΚΙΝΑΛ στο πλαίσιο της σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης που θα κυριαρχήσει στην προεκλογική περίοδο.
Συμπερασματικά, με δύο λόγια: η απόφαση της προέδρου Φώφης δείχνει να ωφελεί οποιονδήποτε άλλο, αλλά όχι το ΚΙΝΑΛ. Φυσικά και επειδή όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος θα φανεί στο «χειροκρότημα». Οπως λέει ο υπέροχος στίχος της Λίνας Νικολακοπούλου στο ομώνυμο τραγούδι της, που μελοποίησε η Δήμητρα Γαλάνη και τραγούδησε η Αλκηστις Πρωτοψάλτη:
«Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί
στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα
κι αν μας αντέξει το σκοινί
θα φανεί στο χειροκρότημα»...
Απώλεια
Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι χωρίς σημασία: συνιστά τρομακτική απώλεια για τον χώρο της Κεντροαριστεράς γενικά, και του ΚΙΝΑΛ ειδικότερα, η αποπομπή του Βενιζέλου. Μπορεί να του καταλογίσει κανείς οτιδήποτε σχετικά με τον παρορμητικό χαρακτήρα του, αλλά δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι κατά γενική ομολογία είναι το κορυφαίο πολιτικό στέλεχος που διαθέτει σήμερα η χώρα. Οτι πια η πολιτική του επάρκεια σε συνδυασμό με την τεράστια επιστημονική του κατάρτιση, τον έχουν καταστήσει προσωπικότητα πρώτης γραμμής, μακράν. Και με δεδομένο ότι ο χρόνος και η εμπειρία που αποκόμισε από τα προηγούμενα χρόνια, τα χρόνια της κρίσης, προφανώς τον έχουν κάνει σοφότερο, εκτιμώ ότι αυτή η αποπομπή δεν συνιστά και πολιτική αποστρατεία του. Οποιος τον γνωρίζει, όποιος έχει συνομιλήσει μαζί του έστω για μία φορά, αντιλαμβάνεται ότι πολιτικά μεγέθη όπως αυτό που αντιπροσωπεύει ο Βενιζέλος, δεν αποστρατεύονται, ούτε περιθωριοποιούνται, επειδή αυτό αποφάσισε κάποιος, κάπου, κάτω από ορισμένες συνθήκες και ύστερα από παροτρύνσεις ή και υποδείξεις. Είναι για να το πω πιο απλά και... ποδοσφαιρικά, σαν να φώναξε μια μέρα ο κύριος Βαλβέρδε, ο προπονητής της Μπαρτσελόνα, τον Λιονέλ Μέσι και να του είπε «Ακου νεαρέ, σταματάς την μπάλα τώρα, είναι απόφασή μου»...
Γίνεται; Δεν γίνεται...
Σε αυτές τις περιπτώσεις (όλες τις περιπτώσεις δε) ο «ειδικός» επιστήμων συστήνει «ψυχραιμία», «αυτοσυγκράτηση», «βαθιές εισπνοές» με ταυτόχρονη αρίθμηση από το 1 ώς το 10, και εν συνεχεία οι αποφάσεις - αν υπάρχουν εν τέλει, και μετά από όλα αυτά, αποφάσεις. Προσωπικά, επειδή το Σάββατο το απόγευμα - άμα τη γνωστοποιήσει της είδησης ότι η πρόεδρος Φώφη έδειξε την έξοδο στον πρόεδρο Βαγγέλη και εκείνος άνοιξε την πόρτα - πέρασα διάφορες φάσεις προσπαθώντας να αντιληφθώ γιατί συνέβη ό,τι συνέβη, σήμερα, σε φάση καταστολής πλέον, θα επιχειρήσω να περιγράψω την κατάσταση όσο πιο ψύχραιμα γίνεται, και με την αντικειμενικότητα που μου επιβάλλουν οι συνθήκες. Την προσοχή σας παρακαλώ:
-Το «αν θες να γίνει βασιλιάς, πρέπει να σκοτώσεις τον βασιλιά», είναι μια βασική αρχή, και αρκετοί στον χώρο της Κεντροαριστεράς έχουν επιχειρήσει να την υλοποιήσουν. Ο Ανδρέας «σκότωσε» τον πατέρα του Γεώργιο Παπανδρέου, ο Γιώργος ο νεώτερος «σκότωσε» τον Σημίτη, ο Βενιζέλος «σκότωσε» τον Γιώργο, η Φώφη «σκότωσε» τον Βενιζέλο. Σε κάποιους τους «βγήκε» η «δολοφονία», σε κάποιους όχι. Για παράδειγμα, του Ανδρέα του «βγήκε», του Γιώργου του νεώτερου, επίσης. Είναι άλλωστε τόσοι οι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην έκβαση του εγχειρήματος...
-Πολλοί έχουν την άνεση του χρόνου να δουλέψουν προς αυτή την κατεύθυνση - να καταστήσουν ένα αμφίσημο εγχείρημα αποτελεσματική νίκη. Η Φώφη Γεννηματά δεν έχει αυτή την άνεση. Ολα θα κριθούν γι' αυτή στις κάλπες της 7ης Ιουλίου. Αν αποδειχθεί εκ του αποτελέσματος ότι κέρδισε έστω και μία ψήφο περισσότερη από τις 436.732 ψήφους που έλαβε το κόμμα, ενωμένο, στις πρόσφατες ευρωεκλογές, θα μπορεί να διατείνεται ότι η κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου που έλαβε το Σάββατο είχε την έγκριση και την αποδοχή της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων και οπαδών του κόμματος.
-Προσοχή: μέτρο είναι η επίδοση στις εκλογές της 26ης Μαΐου, και όχι οι 341.390 ψήφοι που έλαβε το κόμμα στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο από όλα αυτά...
«Γροθιές»
Ας δούμε τώρα, τι υπηρετεί αυτή η απόφαση που έλαβε η πρόεδρος Φώφη. Αν πιστέψουμε τους «κύκλους» περί την πρόεδρο, με την αποπομπή Βενιζέλου θα συμβούν τα ακόλουθα:
-Θα διευρυνθεί περαιτέρω το ΚΙΝΑΛ στο πλαίσιο της Κεντροαριστεράς, με επικεφαλής τον Γ. Καμίνη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας και τον Θ. Μαργαρίτη δεύτερο στη λίστα. Το ΚΙΝΑΛ όμως δεν κατάφερε να διευρυνθεί έχοντας τον Καμίνη δήμαρχο Αθηναίων, και ολόκληρο το μόρφωμα ΔΗΜΑΡ στους κόλπους του. Πόθεν προκύπτει ότι θα τα καταφέρει τώρα, με το 1/3 ή και λιγότερο της ΔΗΜΑΡ, επειδή ο Μαργαρίτης θα είναι δεύτερος στη λίστα;
-Θα υποδεχθεί ευκολότερα ψηφοφόρους από τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι αποχωρούν από το κυβερνών κόμμα - αλλά ουδείς μπορεί να εξηγήσει επαρκώς γιατί από το σχεδόν ένα εκατομμύριο των ψηφοφόρων που έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές, το ΚΙΝΑΛ δεν κατάφερε να λάβει ούτε μία ψήφο. Αντιθέτως έχασε και περί τις 25.000 ψήφους σε σχέση με το ποσοστό που είχε λάβει στις αντίστοιχες εκλογές του 2014.
-Θα ισχυροποιηθεί η ενότητα, δεδομένου ότι ο Βενιζέλος λειτουργούσε υπονομευτικά προς τη Χαριλάου Τρικούπη, πράγμα το οποίο είναι σε τέλεια αντίθεση με τα γεγονότα: πόσο λογικό είναι κάποιος που υπονομεύει να περιμένει από αυτόν που υπονομεύει να τον τοποθετήσει πρώτο στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας; Κι από την άλλη, πώς είναι δυνατόν να προσφέρεις σε κάποιον που σε υπονομεύει μια τόσο τιμητική θέση, όσο υποστηρίζεις ότι είναι η 12η του ψηφοδελτίου Επικρατείας;
Παίζουν γροθιές μεταξύ τους όλα αυτά...
«Θα φανεί στο χειροκρότημα»
Και τώρα, στο ψητό: ποιες (πιθανές) επιπτώσεις μπορεί να έχει η απόφαση της προέδρου Φώφης να οδηγήσει στην έξοδο τον πρόεδρο Βενιζέλο; Με κρύο αίμα, εκτιμώ ότι:
- Προσφέρει απλόχερα στον Κυριάκο Μητσοτάκη την αυτοδυναμία, τόσο ξεκάθαρα δε, που μοιάζει σαν να το έκανε επίτηδες ώστε να αποφύγει το μετεκλογικό δίλημμα να στηρίξει μια κυβέρνηση της Δεξιάς. Κάτι τέτοιο, κατ΄ αντιστοιχία των όσων συνέβησαν μετά τη συνεργασία των Σαμαρά - Βενιζέλου το 2012 θα αφάνιζε τον χώρο προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ.
-Δίνει μια ανάσα (βαθιά μάλιστα) στον Τσίπρα, καθώς εξαφανίζει παραμονές των εκλογών από την επικαιρότητα το κυβερνητικό πραξικόπημα στον χώρο της Δικαιοσύνης και την πιθανότητα πολιτειακής κρίσης λόγω της άρνησης του προέδρου της Δημοκρατίας να προσυπογράψει τις αλλαγές στον Aρειο Πάγο.
-Ανοίγει τον δρόμο για μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς υλοποιεί την πολλαπλώς εκφρασθείσα από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ (διά στόματος Τσίπρα - Σκουρλέτη - Φλαμπουράρη αλλά και διαφόρων άλλων κυβερνητικών στελεχών) απαίτηση «να διώξει τον Βενιζέλο» για να προχωρήσει η όποια διαβούλευση για τη δημιουργία «προοδευτικού» μετώπου.
-Εντείνει περαιτέρω την ούτως ή άλλως αναμενόμενη πίεση που θα υποστεί το ΚΙΝΑΛ στο πλαίσιο της σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης που θα κυριαρχήσει στην προεκλογική περίοδο.
Συμπερασματικά, με δύο λόγια: η απόφαση της προέδρου Φώφης δείχνει να ωφελεί οποιονδήποτε άλλο, αλλά όχι το ΚΙΝΑΛ. Φυσικά και επειδή όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος θα φανεί στο «χειροκρότημα». Οπως λέει ο υπέροχος στίχος της Λίνας Νικολακοπούλου στο ομώνυμο τραγούδι της, που μελοποίησε η Δήμητρα Γαλάνη και τραγούδησε η Αλκηστις Πρωτοψάλτη:
«Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί
στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα
κι αν μας αντέξει το σκοινί
θα φανεί στο χειροκρότημα»...
Απώλεια
Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι χωρίς σημασία: συνιστά τρομακτική απώλεια για τον χώρο της Κεντροαριστεράς γενικά, και του ΚΙΝΑΛ ειδικότερα, η αποπομπή του Βενιζέλου. Μπορεί να του καταλογίσει κανείς οτιδήποτε σχετικά με τον παρορμητικό χαρακτήρα του, αλλά δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι κατά γενική ομολογία είναι το κορυφαίο πολιτικό στέλεχος που διαθέτει σήμερα η χώρα. Οτι πια η πολιτική του επάρκεια σε συνδυασμό με την τεράστια επιστημονική του κατάρτιση, τον έχουν καταστήσει προσωπικότητα πρώτης γραμμής, μακράν. Και με δεδομένο ότι ο χρόνος και η εμπειρία που αποκόμισε από τα προηγούμενα χρόνια, τα χρόνια της κρίσης, προφανώς τον έχουν κάνει σοφότερο, εκτιμώ ότι αυτή η αποπομπή δεν συνιστά και πολιτική αποστρατεία του. Οποιος τον γνωρίζει, όποιος έχει συνομιλήσει μαζί του έστω για μία φορά, αντιλαμβάνεται ότι πολιτικά μεγέθη όπως αυτό που αντιπροσωπεύει ο Βενιζέλος, δεν αποστρατεύονται, ούτε περιθωριοποιούνται, επειδή αυτό αποφάσισε κάποιος, κάπου, κάτω από ορισμένες συνθήκες και ύστερα από παροτρύνσεις ή και υποδείξεις. Είναι για να το πω πιο απλά και... ποδοσφαιρικά, σαν να φώναξε μια μέρα ο κύριος Βαλβέρδε, ο προπονητής της Μπαρτσελόνα, τον Λιονέλ Μέσι και να του είπε «Ακου νεαρέ, σταματάς την μπάλα τώρα, είναι απόφασή μου»...
Γίνεται; Δεν γίνεται...
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 03/06/19 |
ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ...
Οι ευρωεκλογές, καθώς και οι αυτοδιοικητικές εκλογές υπήρξαν το πρώτο μεγάλο βήμα. Οι εθνικές εκλογές θα αποτελέσουν τη χαριστική βολή στον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως στη μαδουροποίηση της χώρας που από το 2015 ο Α. Τσίπρας και οι συν αυτώ επιχείρησαν να επιβάλουν στην ελληνική πολιτική σκηνή, στην ελληνική Βουλή, στην ελληνική οικονομία αλλά πρωτίστως στην ελληνική κοινωνία. Και στο σημείο αυτό να προσθέσω ότι εάν ο Πρωθυπουργός δεν είχε προκηρύξει εθνικές εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε διαλυθεί.
Η επόμενη μέρα ανήκει στους Ελληνες και στην ελπίδα πως η κανονικότητα που η χώρα στερήθηκε λόγω του ΣΥΡΙΖΑ για σχεδόν πέντε ολόκληρα χρόνια θα επανέλθει. Καμιά φιλευρωπαϊκή και κυρίως προοδευτική δημοκρατική δύναμη δεν έχει το δικαίωμα αυτή την ώρα να αποποιηθεί τις μεγάλες ευθύνες που της αναλογούν για την ανάκαμψη της οικονομίας και της κοινωνίας. Το Κίνημα Αλλαγής είναι ο μόνος αυθεντικός εκφραστής του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που η παράταξή μας καλείται να αναλάβει μια μεγάλη «πορεία προς τον λαό». Στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής λοιπόν εναποτίθενται οι ελπίδες όλων των προοδευτικών πολιτών της Ελλάδος για την επόμενη μέρα. Εμείς έχουμε όχι μόνο την ευθύνη αλλά και την υποχρέωση να μπούμε στην πρωτοπορία του αγώνα κατά του ΣΥΡΙΖΑ και να φτάσουμε δυνατοί και ισχυροί στις κάλπες της 7ης Ιουλίου. Σε ό,τι με αφορά το διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι όχι απλώς η στρατηγική, αλλά η ταπεινωτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Η θέση μου αυτή δεν πηγάζει ασφαλώς από ρεβανσισμό, γιατί απλούστατα ουδέποτε υπήρξα στην πολιτική μου διαδρομή ρεβανσιστής. Η θέση μου αυτή εκπορεύεται από την ιστορική αναγκαιότητα να αναδειχθούν και να τιμωρηθούν τα αντιδημοκρατικά, βαθιά ριζωμένα στον ιδεολογικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηριστικά, τα οποία οδήγησαν τους εκπροσώπους του σε κατά συρροή αντιθεσμικές συμπεριφορές και σε κατ' επανάληψη θεσμική εκτροπή. Η προσπάθεια να χειραγωγήσουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η ad nauseam επιδίωξη να ελέγξουν τη δικαιοσύνη, η δυσώδης πολιτική σκευωρία της Novartis (η χθεσινή αποκάλυψη των αναφορών του αντεισαγγελέα Αγγελή συγκλονίζουν) είναι ορισμένες ελάχιστες μόνο από τις στιγμές που έζησε το πολιτικό σύστημα και οι πολίτες επί των ημερών του Α. Τσίπρα και που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται σε μια αστική δημοκρατία όπως η Ελλάδα να επαναληφθούν.
Γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους εμείς θα δώσουμε τη μάχη των εθνικών εκλογών όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες με το μεγαλύτερο πάθος που προσήλθαμε ποτέ σε εκλογική αναμέτρηση. Εμείς, με όλα μας τα λάθη, θα στείλουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στη χωματερή της Ιστορίας και εμείς θα διαμορφώσουμε συνθήκες σταθερότητας και ευημερίας για τη χώρα.
Η επόμενη μέρα ανήκει στους Ελληνες και στην ελπίδα πως η κανονικότητα που η χώρα στερήθηκε λόγω του ΣΥΡΙΖΑ για σχεδόν πέντε ολόκληρα χρόνια θα επανέλθει. Καμιά φιλευρωπαϊκή και κυρίως προοδευτική δημοκρατική δύναμη δεν έχει το δικαίωμα αυτή την ώρα να αποποιηθεί τις μεγάλες ευθύνες που της αναλογούν για την ανάκαμψη της οικονομίας και της κοινωνίας. Το Κίνημα Αλλαγής είναι ο μόνος αυθεντικός εκφραστής του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που η παράταξή μας καλείται να αναλάβει μια μεγάλη «πορεία προς τον λαό». Στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής λοιπόν εναποτίθενται οι ελπίδες όλων των προοδευτικών πολιτών της Ελλάδος για την επόμενη μέρα. Εμείς έχουμε όχι μόνο την ευθύνη αλλά και την υποχρέωση να μπούμε στην πρωτοπορία του αγώνα κατά του ΣΥΡΙΖΑ και να φτάσουμε δυνατοί και ισχυροί στις κάλπες της 7ης Ιουλίου. Σε ό,τι με αφορά το διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι όχι απλώς η στρατηγική, αλλά η ταπεινωτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Η θέση μου αυτή δεν πηγάζει ασφαλώς από ρεβανσισμό, γιατί απλούστατα ουδέποτε υπήρξα στην πολιτική μου διαδρομή ρεβανσιστής. Η θέση μου αυτή εκπορεύεται από την ιστορική αναγκαιότητα να αναδειχθούν και να τιμωρηθούν τα αντιδημοκρατικά, βαθιά ριζωμένα στον ιδεολογικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηριστικά, τα οποία οδήγησαν τους εκπροσώπους του σε κατά συρροή αντιθεσμικές συμπεριφορές και σε κατ' επανάληψη θεσμική εκτροπή. Η προσπάθεια να χειραγωγήσουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η ad nauseam επιδίωξη να ελέγξουν τη δικαιοσύνη, η δυσώδης πολιτική σκευωρία της Novartis (η χθεσινή αποκάλυψη των αναφορών του αντεισαγγελέα Αγγελή συγκλονίζουν) είναι ορισμένες ελάχιστες μόνο από τις στιγμές που έζησε το πολιτικό σύστημα και οι πολίτες επί των ημερών του Α. Τσίπρα και που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται σε μια αστική δημοκρατία όπως η Ελλάδα να επαναληφθούν.
Γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους εμείς θα δώσουμε τη μάχη των εθνικών εκλογών όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες με το μεγαλύτερο πάθος που προσήλθαμε ποτέ σε εκλογική αναμέτρηση. Εμείς, με όλα μας τα λάθη, θα στείλουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στη χωματερή της Ιστορίας και εμείς θα διαμορφώσουμε συνθήκες σταθερότητας και ευημερίας για τη χώρα.
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 03/06/19 |
ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΤΙ ΕΓΙΝΕ
Οι επερχόμενες εθνικές εκλογές αποτελούν ένα μεγάλο ορόσημο για την πατρίδα μας. Με αυτές κλείνει μια δεκαετία μέσα στην οποία οι πολίτες με πολλές θυσίες και στερήσεις κράτησαν τη χώρα όρθια. Μπήκαμε πρώτοι στα Μνημόνια και την κρίση λόγω της καταστροφικής πενταετίας Καραμανλή από το 2004 ώς το 2009. Παλεύουμε τελευταίοι και αγχωμένοι να βγούμε από την κρίση λόγω της τραγικής τετραετίας Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε ως Αριστερά και έγινε χορηγός της ΝΔ. Μιλούσε για αντιμνημόνιο και σεισάχθεια και μας φόρτωσε ένα τρίτο αχρείαστο Μνημόνιο, έβαλε σε υποθήκη τη δηµόσια περιουσία για 99 χρόνια και οι φόροι πνίγουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Συγκυβέρνησε με την Ακροδεξιά και παραδίδει μια χώρα αιχμάλωτη για τα επόμενα πολλά χρόνια, βυθισμένη στην κρίση. Με τους πολίτες γεμάτους ανασφάλεια και αμηχανία και τις ανισότητες σε έξαρση και στα μισά νοικοκυριά το μηνιαίο εισόδημα να μη φτάνει για να βγάλουν τον μήνα.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κανείς δεν μπορεί να κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Οι πολίτες θέλουν λύσεις στα προβλήματά τους και τις θέλουν τώρα. Οφείλουμε να ανοίξουμε μια μεγάλη πόρτα προς τους απογοητευμένους τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από την πολιτική ώστε να συνδιαμορφώσουμε μαζί τους μια προοδευτική απάντηση. Αν δεν σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν κάνεις λέει ο λαός μας. Στο Κίνημα Αλλαγής δεν θέλουμε απλά να είμαστε το τρίτο κόμμα, δεν μας αρκεί να αποτελούμε τον τρίτο πόλο. Ολοι μαζί πρέπει να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των εκατομμυρίων πολιτών που απογοητεύτηκαν και διαψεύστηκαν από τη δήθεν Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Ολων αυτών που ξέρουν και θυμούνται ότι έζησαν καλύτερα επί ΠΑΣΟΚ. Των νέων ανθρώπων που είναι απογοητευμένοι, δουλεύουν για 200 και 300 ευρώ τον μήνα και δεν μπορούν να κάνουν κανένα σχέδιο για το μέλλον. Η επιλογή του Γιώργου Καμίνη ως επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας αποτελεί μια κίνηση με υψηλό συμβολισμό και σηματοδοτεί τη μεγάλη αντεπίθεση του Κινήματος. Συμβολίζει το άνοιγμα στον ευρύτερο μεταρρυθμιστικό χώρο και την πρόοδο, την εμπιστοσύνη στη δύναμη της λογικής και της μετριοπάθειας. Για να ηττηθούν οριστικά οι συντηρητικές πολιτικές, τα ψέματα, ο λαϊκισμός και η Ακροδεξιά. Σε αυτή τη μάχη δεν περισσεύει κανείς, πρέπει όλοι να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις και από όλα τα μετερίζια για τη διεύρυνση. Οσοι επιλέξουν να είναι απόντες σε αυτήν την κρίσιμη μάχη διευκολύνουν τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι επερχόμενες εθνικές εκλογές αποτελούν ένα μεγάλο ορόσημο για την πατρίδα μας. Με αυτές κλείνει μια δεκαετία μέσα στην οποία οι πολίτες με πολλές θυσίες και στερήσεις κράτησαν τη χώρα όρθια. Μπήκαμε πρώτοι στα Μνημόνια και την κρίση λόγω της καταστροφικής πενταετίας Καραμανλή από το 2004 ώς το 2009. Παλεύουμε τελευταίοι και αγχωμένοι να βγούμε από την κρίση λόγω της τραγικής τετραετίας Τσίπρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε ως Αριστερά και έγινε χορηγός της ΝΔ. Μιλούσε για αντιμνημόνιο και σεισάχθεια και μας φόρτωσε ένα τρίτο αχρείαστο Μνημόνιο, έβαλε σε υποθήκη τη δηµόσια περιουσία για 99 χρόνια και οι φόροι πνίγουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Συγκυβέρνησε με την Ακροδεξιά και παραδίδει μια χώρα αιχμάλωτη για τα επόμενα πολλά χρόνια, βυθισμένη στην κρίση. Με τους πολίτες γεμάτους ανασφάλεια και αμηχανία και τις ανισότητες σε έξαρση και στα μισά νοικοκυριά το μηνιαίο εισόδημα να μη φτάνει για να βγάλουν τον μήνα.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον κανείς δεν μπορεί να κάθεται με σταυρωμένα χέρια. Οι πολίτες θέλουν λύσεις στα προβλήματά τους και τις θέλουν τώρα. Οφείλουμε να ανοίξουμε μια μεγάλη πόρτα προς τους απογοητευμένους τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από την πολιτική ώστε να συνδιαμορφώσουμε μαζί τους μια προοδευτική απάντηση. Αν δεν σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν κάνεις λέει ο λαός μας. Στο Κίνημα Αλλαγής δεν θέλουμε απλά να είμαστε το τρίτο κόμμα, δεν μας αρκεί να αποτελούμε τον τρίτο πόλο. Ολοι μαζί πρέπει να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των εκατομμυρίων πολιτών που απογοητεύτηκαν και διαψεύστηκαν από τη δήθεν Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Ολων αυτών που ξέρουν και θυμούνται ότι έζησαν καλύτερα επί ΠΑΣΟΚ. Των νέων ανθρώπων που είναι απογοητευμένοι, δουλεύουν για 200 και 300 ευρώ τον μήνα και δεν μπορούν να κάνουν κανένα σχέδιο για το μέλλον. Η επιλογή του Γιώργου Καμίνη ως επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας αποτελεί μια κίνηση με υψηλό συμβολισμό και σηματοδοτεί τη μεγάλη αντεπίθεση του Κινήματος. Συμβολίζει το άνοιγμα στον ευρύτερο μεταρρυθμιστικό χώρο και την πρόοδο, την εμπιστοσύνη στη δύναμη της λογικής και της μετριοπάθειας. Για να ηττηθούν οριστικά οι συντηρητικές πολιτικές, τα ψέματα, ο λαϊκισμός και η Ακροδεξιά. Σε αυτή τη μάχη δεν περισσεύει κανείς, πρέπει όλοι να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις και από όλα τα μετερίζια για τη διεύρυνση. Οσοι επιλέξουν να είναι απόντες σε αυτήν την κρίσιμη μάχη διευκολύνουν τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ.
Εμείς ερχομαστε να ανατρέψουμε τα δεδομένα. Είμαστε ο πραγματικός προοδευτικός πόλος στην ελληνική πολιτική ζωή. Με σχέδιο και μοντέλο διακυβέρνησης. Με πολιτική αυτονομία, αυτόνομη πορεία, πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως αποφάσισε το συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής. Οι εθνικές εκλογές θα έχουν ένα διακύβευμα και αυτό θα είναι το ποιος θα εκφράσει αυθεντικά και αδιαμεσολάβητα τους κεντροαριστερούς πολίτες. Η προεκλογική περίοδος θα είναι ευκαιρία να αναδείξουμε τις πραγματικά προοδευτικές προτάσεις για το σήμερα και το αύριο της πατρίδας μας. Η οριστική ήττα της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και της συντήρησης που εξέφρασε, όπως και η αντιμετώπιση της ΝΔ μπορεί να γίνει μόνο μέσα από την ενίσχυση του Κινήματος Αλλαγής. Οι πολίτες γνωρίζουν ότι ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη και μείωση των ανισοτήτων ήταν και είναι δική μας δουλειά.
ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΝ ΚΑΤΣΙΦΑΡΑ,
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 03/06/19 |
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 03/06/19 |
ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ
ΣΤΗ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ
Οι εκλογές πάντα στέλνουν μηνύματα - και χθες, στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, υπήρχε ένα ηχηρό μήνυμα και για τη Φώφη Γεννηματά. Η καθαρή ήττα του υποψήφιου περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας Απόστολου Κατσιφάρα, που στήριζαν από κοινού το ΚΙΝΑΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ, από τον υποψήφιο της ΝΔ Νεκτάριο Φαρμάκη, δείχνει ότι η πολιτική της Φώφης Γεννηματά έχει κοντά ποδάρια. Κάτι χειρότερο. Οτι αυτό που η Φώφη Γεννηματά θεωρεί πολιτική είναι απλή αφωνία και αδυναμία κατανόησης της σύνθετης πραγματικότητας.
Στην ουσία, το μαύρο στον Κατσιφάρα ήταν μαύρο στην απρέπεια της Φώφης Γεννηματά το πρωί του περασμένου Σαββάτου, όταν οδήγησε εκτός ΚΙΝΑΛ τον Βαγγέλη Βενιζέλο - προσωπικότητα με τεράστια συμβολή στο ότι η χώρα συνεχίζει ακόμα να είναι δυτική και ευρωπαϊκή. Και προοιωνίζεται ακόμα περισσότερο μαύρο στο ΚΙΝΑΛ που διαμορφώνεται - έναν μηχανισμό ο οποίος εμπορεύεται «προοδευτισμό» αλλά, στην ουσία, συντηρεί υπογείως μια «αριστερή ψυχούλα» έτοιμη να πεταχτεί και να συντρίψει τον «νεοφιλελευθερισμό». Μια ακόμα οιονεί Γέφυρα.
Εως σήμερα, αυτή η πολιτική έμοιαζε με τραύλισμα που το τροφοδοτούσε η άρνηση της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ να κατανοήσει πού βρισκόμαστε και ποια είναι η απαίτηση των δημοκρατικών πολιτών από το κόμμα. Εκδιώκοντας τον Βενιζέλο, η Φώφη Γεννηματά θεώρησε ότι χειραφετείται, ότι αποκτά ηγετικό κύρος. Στην ουσία αποκόπτει το ΚΙΝΑΛ από εκείνους που το αιμοδότησαν, από τους πολίτες που διεκδίκησαν και συνεχίζουν να διεκδικούν, έναν φορέα στο Κέντρο ή στην Κεντροαριστερά με στόχο τις μεταρρυθμίσεις, τον εκσυγχρονισμό (θυμάται τη λέξη;) της κοινωνίας στο πλαίσιο της δημοκρατικής Ευρώπης.
Κατανοώ πως η Φώφη Γεννηματά δεν θεωρεί ότι αυτό είναι το μοναδικό οραματικό αίτημα της ελληνικής κοινωνίας. Η χώρα χρειάζεται τη δημοκρατική Ευρώπη και τις δημοκρατικές εγγυήσεις της, χρειάζεται οικονομική ανάκαμψη και μεταρρυθμίσεις. Με αυτό το αίτημα βρέθηκε πρόεδρος της ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης - και είναι στον προθάλαμο της πρωθυπουργίας. Αυτό υπενθύμιζε συνέχεια ο Βαγγέλης Βενιζέλος - γι' αυτό σόκαρε πολλούς η εκδίωξή του.
Οι μέρες που έρχονται θα είναι μέρες συρρίκνωσης για το ΚΙΝΑΛ. Και θα συμβεί αυτό επειδή η αυριανή κυβέρνηση χρειάζεται διευρυμένη πλειοψηφία. Οι πολίτες θα εμπιστευτούν τα σχήματα που θα υπηρετήσουν το όραμα του ευρωπαϊκού μεταρρυθμισμού. Και μετά την απρέπεια της Φώφης Γεννηματά, αυτό το όραμα, φως φανάρι, πολλοί ψηφοφόροι γνωρίζουν ότι δεν το υποστηρίζει το ΚΙΝΑΛ - που επιλέγει τον αυτοκτονικό ιδεασμό.
Οι εκλογές πάντα στέλνουν μηνύματα - και χθες, στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, υπήρχε ένα ηχηρό μήνυμα και για τη Φώφη Γεννηματά. Η καθαρή ήττα του υποψήφιου περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας Απόστολου Κατσιφάρα, που στήριζαν από κοινού το ΚΙΝΑΛ και ο ΣΥΡΙΖΑ, από τον υποψήφιο της ΝΔ Νεκτάριο Φαρμάκη, δείχνει ότι η πολιτική της Φώφης Γεννηματά έχει κοντά ποδάρια. Κάτι χειρότερο. Οτι αυτό που η Φώφη Γεννηματά θεωρεί πολιτική είναι απλή αφωνία και αδυναμία κατανόησης της σύνθετης πραγματικότητας.
Στην ουσία, το μαύρο στον Κατσιφάρα ήταν μαύρο στην απρέπεια της Φώφης Γεννηματά το πρωί του περασμένου Σαββάτου, όταν οδήγησε εκτός ΚΙΝΑΛ τον Βαγγέλη Βενιζέλο - προσωπικότητα με τεράστια συμβολή στο ότι η χώρα συνεχίζει ακόμα να είναι δυτική και ευρωπαϊκή. Και προοιωνίζεται ακόμα περισσότερο μαύρο στο ΚΙΝΑΛ που διαμορφώνεται - έναν μηχανισμό ο οποίος εμπορεύεται «προοδευτισμό» αλλά, στην ουσία, συντηρεί υπογείως μια «αριστερή ψυχούλα» έτοιμη να πεταχτεί και να συντρίψει τον «νεοφιλελευθερισμό». Μια ακόμα οιονεί Γέφυρα.
Εως σήμερα, αυτή η πολιτική έμοιαζε με τραύλισμα που το τροφοδοτούσε η άρνηση της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ να κατανοήσει πού βρισκόμαστε και ποια είναι η απαίτηση των δημοκρατικών πολιτών από το κόμμα. Εκδιώκοντας τον Βενιζέλο, η Φώφη Γεννηματά θεώρησε ότι χειραφετείται, ότι αποκτά ηγετικό κύρος. Στην ουσία αποκόπτει το ΚΙΝΑΛ από εκείνους που το αιμοδότησαν, από τους πολίτες που διεκδίκησαν και συνεχίζουν να διεκδικούν, έναν φορέα στο Κέντρο ή στην Κεντροαριστερά με στόχο τις μεταρρυθμίσεις, τον εκσυγχρονισμό (θυμάται τη λέξη;) της κοινωνίας στο πλαίσιο της δημοκρατικής Ευρώπης.
Κατανοώ πως η Φώφη Γεννηματά δεν θεωρεί ότι αυτό είναι το μοναδικό οραματικό αίτημα της ελληνικής κοινωνίας. Η χώρα χρειάζεται τη δημοκρατική Ευρώπη και τις δημοκρατικές εγγυήσεις της, χρειάζεται οικονομική ανάκαμψη και μεταρρυθμίσεις. Με αυτό το αίτημα βρέθηκε πρόεδρος της ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης - και είναι στον προθάλαμο της πρωθυπουργίας. Αυτό υπενθύμιζε συνέχεια ο Βαγγέλης Βενιζέλος - γι' αυτό σόκαρε πολλούς η εκδίωξή του.
Οι μέρες που έρχονται θα είναι μέρες συρρίκνωσης για το ΚΙΝΑΛ. Και θα συμβεί αυτό επειδή η αυριανή κυβέρνηση χρειάζεται διευρυμένη πλειοψηφία. Οι πολίτες θα εμπιστευτούν τα σχήματα που θα υπηρετήσουν το όραμα του ευρωπαϊκού μεταρρυθμισμού. Και μετά την απρέπεια της Φώφης Γεννηματά, αυτό το όραμα, φως φανάρι, πολλοί ψηφοφόροι γνωρίζουν ότι δεν το υποστηρίζει το ΚΙΝΑΛ - που επιλέγει τον αυτοκτονικό ιδεασμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου