οι κηπουροι τησ αυγησ

Σάββατο 8 Ιουνίου 2019

"....Ο άνθρωπος ο οποίος ούτε που κατάλαβε ότι αντιπροσωπεύει τον τρίτο κατά σειρά θεσμό του πολιτεύματος (προηγούνται αυτού μόνο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός) και άρα πρέπει να θωρακίσει τη θέση του, φρόντισε τώρα που φεύγουν να μας θυμίσει ότι επαξίως έχει διαδεχθεί στη θέση αυτή τον Γεώργιο Αθανασιάδη Νόβα, τον ποιητή του αξεπέραστου «κι ήταν τα στήθη σου άσπρα σαν τα γάλατα / γαργάλατα - γαργάλατα», όπως βεβαίως και τον αγαπημένο, ως καρικατούρα, των σκιτσογράφων της δεκαετίας του '60, Ντίνο Ροδόπουλο. Ο περί ου ο λόγος Βούτσης, ο οποίος πολλές φορές στη διάρκεια της θητείας του «ξέχασε» ότι ο ρόλος του είναι υπερκομματικός, ανήκει μεν σε ένα κόμμα αλλά είναι Πρόεδρος ολόκληρου του ελληνικού Κοινοβουλίου, και λειτούργησε σαν θυρωρός της Κουμουνδούρου, δίνει τις τελευταίες (του) ημέρες στον προεδρικό θώκο, κανονικό ρεσιτάλ ρουσφετολογικών επιδείξεων. Διορισμοί ημετέρων, μετατάξεις ακόμη πιο ημετέρων (μέχρι την πρώην του σύζυγο βόλεψε ο μπαγάσας), μονιμοποιήσεις, μετακινήσεις δικών μας παιδιών, συγγενών, φίλων, ιδιαίτερων - όργιο!..."

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 07/06/19
Νεποτισμός

Οχι που θα διέψευδε ο Πρόεδρος Νίκος (Βούτσης) τις αποτιμήσεις του έργου του ότι είναι «ο χειρότερος Πρόεδρος της Βουλής» από τη Μεταπολίτευση και μετά, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ μας κουνάει μαντίλι, και εμείς «στεναχωρημένοι» ανταποδίδουμε. Τις υπερασπίστηκε μέχρις κεραίας χθες!

Ο άνθρωπος ο οποίος ούτε που κατάλαβε ότι αντιπροσωπεύει τον τρίτο κατά σειρά θεσμό του πολιτεύματος (προηγούνται αυτού μόνο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός) και άρα πρέπει να θωρακίσει τη θέση του, φρόντισε τώρα που φεύγουν να μας θυμίσει ότι επαξίως έχει διαδεχθεί στη θέση αυτή τον Γεώργιο Αθανασιάδη Νόβα, τον ποιητή του αξεπέραστου «κι ήταν τα στήθη σου άσπρα σαν τα γάλατα / γαργάλατα - γαργάλατα», όπως βεβαίως και τον αγαπημένο, ως καρικατούρα, των σκιτσογράφων της δεκαετίας του '60, Ντίνο Ροδόπουλο. Ο περί ου ο λόγος Βούτσης, ο οποίος πολλές φορές στη διάρκεια της θητείας του «ξέχασε» ότι ο ρόλος του είναι υπερκομματικός, ανήκει μεν σε ένα κόμμα αλλά είναι Πρόεδρος ολόκληρου του ελληνικού Κοινοβουλίου, και λειτούργησε σαν θυρωρός της Κουμουνδούρου, δίνει τις τελευταίες (του) ημέρες στον προεδρικό θώκο, κανονικό ρεσιτάλ ρουσφετολογικών επιδείξεων. Διορισμοί ημετέρων, μετατάξεις ακόμη πιο ημετέρων (μέχρι την πρώην του σύζυγο βόλεψε ο μπαγάσας), μονιμοποιήσεις, μετακινήσεις δικών μας παιδιών, συγγενών, φίλων, ιδιαίτερων - όργιο!

«Ηταν δίκαιο - έγινε πράξη», που λέει και ο Τσίπρας, να βουτηχτούν στη λάσπη της πιο χυδαίας έκφρασης της πολιτικής, που είναι ο νεποτισμός...

Θράσος

Τον Φεβρουάριο εφέτος, στις 26 συγκεκριμένα, έγραφα σχετικά με αυτόν τον τύπο, διαβλέποντας προφητικά τι πάει να κάνει, μεταξύ άλλων και μέσω του Ιδρύματος της Βουλής:

(...) «Το Ιδρυμα (της Βουλής), δεν είχε μόνιμους υπαλλήλους. Τις εργασίες του διεξέρχονταν πάντοτε αποσπασμένοι υπάλληλοι από τη Βουλή, και έκαναν καλή δουλειά γενικά, πρέπει να πω. Χτες πληροφορήθηκα ότι ο Πρόεδρος Βούτσης έχει μεγαλεπήβολα σχέδια για το Ιδρυμα. Αναμορφώνει τον Κανονισμό του. Κάτι ίσως που θα βελτιώσει τη λειτουργία του; Κάτι που θα εξορθολογίσει το κόστος του; Κάτι που θα το εκσυγχρονίσει; Μπα, τίποτε από όλα αυτά. Ο Πρόεδρος Βούτσης μεριμνά με τον νέο κανονισμό του Ιδρύματος για κάτι προσληψούλες: προβλέπει, προσέξτε με παρακαλώ, πενήντα πέντε (55!!!) μόνιμους υπαλλήλους, και μια 11μελή επιστημονική επιτροπή, φυσικά αμειβόμενη!

Το οποίο σημαίνει ότι δεν της φτάνουν της Βουλής, οι περίπου 2.000 υπάλληλοι που θα έχει, θα αποκτήσει άλλους 55 για το Ιδρυμα - φυσικά όλοι αυτοί θα προσληφθούν με τις μοναδικά αξιοκρατικές μεθόδους ΣΥΡΙΖΑ...»!!!

Επιβεβαιώθηκα απολύτως. Τις περισσότερες προσλήψεις τις επιχειρεί μέσω του Ιδρύματος. Οπως και τις μετατάξεις, αποσπάσεις κ.λπ. Ο Βούτσης. Που φεύγει με την κορόνα στο κεφάλι, του «βασιλιά του ρουσφετιού». Και έχει το θράσος να υπερασπίζεται τις επιλογές του, όπως έκανε χθες, αντί να σκύψει το κεφάλι από ντροπή...

(Ο «άχαστος» πρόεδρος Τσίπρας, κατά τον οποίο ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ του θα ήταν «κάθε λέξη του Συντάγματος», φαντάζομαι δεν πιστεύει πως με την αναστολή των μισών προσλήψεων, μετατάξεων, μετακινήσεων κ.λπ., λύθηκε το πρόβλημα, ε; Αντιθέτως, έτσι όπως το έκανε δείχνει ότι τα γνώριζε όλα, τα ενέκρινε, τα προσυπέγραψε. Πολύ απλά γιατί αφορούσαν κάτι «δικούς» μας...)

Ατόπημα

Σε άλλη σελίδα της εφημερίδας θα βρείτε ρεπορτάζ για τη χθεσινή αποχαιρετιστήρια ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου στο Κοινοβούλιο. Για τη συγκίνηση που τον είχε κυριεύσει, και για το θερμό χειροκρότημα που του χάρισαν αφειδώλευτα οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και οι ανεξάρτητοι βουλευτές που έμειναν στην αίθουσα για να ακούσουν την τελευταία του αγόρευση. Εκείνο που εγώ θέλω να επισημάνω είναι απλώς η άθλια στάση που κράτησαν απέναντί του οι βουλευτές του ΚΙΝΑΛ. Οι οποίοι απουσίαζαν από την αίθουσα στην κορυφαία σημειολογικά στιγμή του πρώην προέδρου τους, την περίοδο που εκείνος ήταν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Οχυρωμένοι πίσω από τη «γραμμή» «δεν μετέχουμε στη συζήτηση της Βουλής για τους κώδικες» αποχώρησαν παρότι γνώριζαν ότι ο Βενιζέλος θα πραγματοποιούσε την αποχαιρετιστήρια ομιλία του, και μόνο ο Λεωνίδας Γρηγοράκος έμεινε για να τον ακούσει. Ούτε καν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Α. Λοβέρδος δεν ήταν εκεί για να τον χειροκροτήσει και να τον στηρίξει ηθικά.

Δεν θέλω να πιστεύω ότι δόθηκε «γραμμή» από το περιβάλλον της προέδρου Φώφης, γι' αυτό το πολιτικό και ηθικό ατόπημα. Πιθανόν να μην κατάλαβαν ορθά οι βουλευτές και να αποχώρησαν. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν ήταν εκεί δηλαδή, αυτό που θα συζητιόταν, και συζητείται, ήταν το θερμό χειροκρότημα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Ως και ο υπουργός Δικαιοσύνης Μιχ. Καλογήρου τον χειροκρότησε. Και πιστεύω ότι ήταν το χειροκρότημα αυτό το καλύτερο εύσημο για τον Βενιζέλο. Ηταν η αναγνώριση των πολλών σε έναν αντίπαλο που αποχωρεί με ψηλά το κεφάλι από τον στίβο της πολιτικής...

Νεράντζια

Σε ένα άλλο επίπεδο τώρα, έχω να επισημάνω ότι ήταν απελπιστική - για δεύτερη φορά μέσα σε τρεις ημέρες - η εμφάνιση του «άχαστου» προέδρου Αλέξη, ο οποίος κάλεσε τους δημοσιογράφους κάτω από τις νεραντζιές του Μεγάρου Μαξίμου για να τους δηλώσει ότι τον... πολεμάει η Κομισιόν.

Τραντάχτηκαν από τα γέλια τα πεζοδρόμια της Ηρώδου Αττικού, αλλά και των πέριξ οδών, διότι τέτοιο ανέκδοτο χρόνια είχε να ακουστεί στα πέριξ. Ασχέτως του αν ο «άχαστος» Αλέξης, ο οποίος ώρες ώρες ο μπαγάσας δεν παίζεται, δεν το είπε για ανέκδοτο, αλλά στα σοβαρά ότι η Κομισιόν του κάνει πόλεμο, και πως με την αντίδρασή της στις παροχές του, δείχνει να της άνοιξε η όρεξη για να μας επιβάλει καινούργια μέτρα.

Φυσικά, ουδείς εκ των συναδέλφων μου αποτόλμησε να του δηλώσει ότι δεν είναι οι θεσμοί που θα μας επιβάλουν τα μέτρα, είναι η δική του πρωτοφανής απόπειρα εξαγοράς ψήφων στην οποία επιδόθηκε προεκλογικά. Ομως αυτή είναι μια άλλη ιστορία, την οποία πρώτον βαριέμαι αφόρητα να αναλύσω τώρα, και δεύτερον ο άνθρωπος ήταν εξαρχής ορκισμένος εχθρός της αλήθειας. Τώρα θα αλλάξει;

Κωμωδία

Πληροφορήθηκα εγκύρως, από κυβερνητικό παράγοντα φίλο μου, ότι η επίθεση του προέδρου Αλέξη, του «άχαστου» Αλέξη, του «εγώ χάνω στις δημοσκοπήσεις, αλλά κερδίζω στις κάλπες» Αλέξη, στους θεσμούς, είναι το πρώτο, σοβαρό, πολιτικό αποτέλεσμα του νέου «πρωινού καφέ» που σερβίρεται πλέον στην Κουμουνδούρου, και μετέχουν σε αυτόν, ο Ραγκούσης, η Μαριλίζα και ο Μπίστης (πλην Σκουρλέτηδων και λοιπών συγγενών και φίλων).

Κατά την πηγή μου υποστηρίχτηκε βάσιμα πως οι παρατηρήσεις της Κομισιόν και των υπόλοιπων θεσμών «είναι βούτυρο στο ψωμί μας» και ότι «θα πρέπει να βγεις να πεις ότι αυτοί μας υπονομεύουν και δουλεύουν για τον Μητσοτάκη». Ο «άχαστος» αρπάχτηκε από αυτό, όπως ο πνιγμένος που πιάνεται από τα μαλλιά του, και αφού γράφτηκε στο πόδι μια δήλωση για να την αποστηθίσει, πήγε στο Μέγαρο Μαξίμου να την εκφωνήσει. Αλλά ήταν τόσο μα τόσο φανερό πως ούτε ο ίδιος πίστευε όσα έλεγε, που ειλικρινά διερωτώμαι αν πραγματικά πιστεύουν πως με το χθεσινό ψευτοδιάγγελμα, έπεισαν έστω και έναν για να τους ψηφίσει ή έστω να τους ξαναψηφίσει.

Με δυο λόγια, με φρασεολογία, επιχειρήματα και ορολογία του 2015, δεν γίνεται πολιτικός διάλογος ούτε προεκλογική αντιπαράθεση. Κωμωδία, ναι!

...Και μία επιστολή του Κώστα Λαλιώτη

"ΤΑ ΝΕΑ", 07/06/19



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου