Aπό "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"
Ωστόσο υπάρχουν ασυγχώρητες πλευρές της τρέχουσας διακυβέρνησης. Ιδιαιτέρως εκείνες που συνδέονται με τους θεσμούς, με τους πυλώνες της Δημοκρατίας μας και τη λειτουργία τους.
Επί των ημερών του κ. Τσίπρα ετρώθησαν θεσμοί όπως αυτοί της Δικαιοσύνης, των Ανεξάρτητων Αρχών, της Δημόσιας Διοίκησης και τελευταίως της Αυτοδιοίκησης, που κινδυνεύει να καταστεί αδιοίκητη εξαιτίας του παραλογισμού της απλής αναλογικής. Οι παρεμβάσεις σε κρίσιμους τομείς της θεσμικής λειτουργίας του κράτους ήταν συνεχείς και απροκάλυπτες τα προηγούμενα τεσσεράμισι χρόνια.
Αποδεδειγμένα πια η Δικαιοσύνη εργαλειοποιήθηκε, ανώτατοι δικαστές χειραγωγήθηκαν, εισαγγελικοί λειτουργοί αναγκάστηκαν ή αποδέχθηκαν να υπηρετήσουν δόλιους σκοπούς. Χωρίς αμφιβολία πλέον, μετά και τις δημόσιες καταγγελίες εν ενεργεία εισαγγελικών λειτουργών, στήθηκαν και οργανώθηκαν υποθέσεις.
Δημόσιοι λειτουργοί, ανώτατοι αστυνομικοί και λιμενικοί παρέβησαν τον όρκο τους και συμμετείχαν στην κατασκευή υποθέσεων και ενόχων, με αποτέλεσμα πολίτες και πολιτικοί να αντιμετωπίσουν αστήρικτα κατηγορητήρια και να διασυρθούν χωρίς ενδοιασμούς και επιφυλάξεις, μόνο και μόνο για να υπηρετηθούν εξόφθαλμα παράνομοι πολιτικοί σκοποί και να στηριχθούν απίθανες πολιτικές επιδιώξεις.
Οπως σχολίασε τις προηγούμενες ημέρες ο Ευάγγελος Βενιζέλος, «η Δικαιοσύνη είναι το κορυφαίο θύμα της προηγούμενης περιόδου» καθώς «τα προηγούμενα χρόνια κυριάρχησαν το ψεύδος, η χυδαιότητα και οι νέες μορφές διαπλοκής». Για να προσθέσει χαρακτηριστικά αμέσως μετά ότι «από τη συγκρότηση συμφερόντων καταλήξαμε ή καταντήσαμε στον σχηματισμό συμμοριών».
Με άλλα λόγια, καταρρακώθηκε το κύρος των θεσμών και κλονίστηκε το κράτος δικαίου. Υπό αυτή την έννοια η αποκατάσταση του κράτους δικαίου και του κύρους της Δικαιοσύνης καθίστανται εκ των πραγμάτων πρώτοι στόχοι της επόμενης κυβέρνησης.
Και πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση δεν μπορεί να είναι άλλο από την αποκάλυψη των παρανόμων πράξεων και τον δημόσιο κολασμό των δόλιων κατασκευών.
Δεν είναι αυτό ζήτημα ρεβανσισμού ή επίδειξης εκδικητικότητας από την πλευρά των θιγομένων. Παρά είναι μόνο ζήτημα αποκατάστασης της αλήθειας και αποτροπής αντίστοιχων φαινομένων στο μέλλον.
Κυρίως να κατανοήσουν άπαντες ότι στις Δημοκρατίες δεν επιτρέπεται, ούτε δικαιολογείται κατάχρηση εξουσίας. Και ακόμη να αποδεχθούν άπαντες ότι η εργαλειοποίηση των θεσμών είναι πράξη παράνομη, κλονίζει και υπονομεύει τη Δημοκρατία.
Η Ελλάδα έχει πληρώσει πολύ ακριβά τέτοιου τύπου συνωμοτικές επινοήσεις και πράξεις για να τις ανέχεται και να τις προσπερνά.
Η αποκάλυψη και ο δημόσιος κολασμός είναι πράξεις επιβεβλημένες, ακριβώς για να μην επαναληφθούν τέτοια νοσηρά αντιδημοκρατικά φαινόμενα.
ΤΟ ΒΗΜΑ
 |
| "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", πρωτοσέλιδο, 23/06/19 |
 | |
|
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ
Κατά 9 ποσοστιαίες μονάδες προηγείται η ΝΔ του ΣΥΡΙΖΑ (38,5% έναντι 29,5% αντιστοίχως), όπως δείχνει η έρευνα της Metron Analysis για «Το Βήμα της Κυριακής», παρότι διανύουμε την πιο υποτονική προεκλογική περίοδο των τελευταίων ετών. Από τις 26 Μαΐου, που διεξήχθησαν οι ευρωεκλογές, μέχρι και σήμερα, δύο εβδομάδες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, αντί για τους συνήθεις προεκλογικούς διαξιφισμούς, οι πολίτες παρακολουθούν μια μακρόσυρτη διαδικασία παράδοσης – παραλαβής της εξουσίας. Η έκβαση της αναμέτρησης έχει προεξοφληθεί από την πλειονότητα των ψηφοφόρων, όπως πιστοποιούν η ισχυρή παράσταση νίκης, με το 82% να πιστεύει ότι η ΝΔ θα είναι το πρώτο κόμμα – μόλις το 7% πιστεύει στην πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ -, αλλά και οι προσδοκίες που έχουν διαμορφωθεί στην κοινωνία για την επόμενη μέρα.
Προς άνετη πλειοψηφία
Η δυναμική που έχει αναπτύξει η ΝΔ είναι τέτοια ώστε η αυτοδυναμία της φαίνεται ότι είναι διασφαλισμένη ακόμα και σε μια οκτακομματική Βουλή. Μάλιστα, στο βασικό σενάριο για την εκτίμηση εδρών φαίνεται ότι κατακτά και άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 164 εδρών.
Με την απόφασή του να προκηρύξει βουλευτικές εκλογές το βράδυ της 26ης Μαΐου, η οποία επικροτείται από το 67% των πολιτών, ο Πρωθυπουργός διαμόρφωσε συνθήκες ήττας για το κόμμα του. Ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρεί τους ψηφοφόρους που τον στήριξαν στις ευρωεκλογές με μια καμπάνια που στοχεύει στο συναίσθημα του αριστερού ακροατηρίου και ενισχύει ελαφρώς το ποσοστό του. Αν η τάση αυτή επιβεβαιωθεί στην κάλπη, θα καταστήσει δύσκολη την αμφισβήτηση του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του κόμματος.
Σε ό,τι αφορά την επόμενη κυβέρνηση, το 44% επιθυμεί αυτοδύναμη κυβέρνηση και το 51% κυβέρνηση συνεργασίας. Ενδιαφέρον έχουν και τα επιμέρους στοιχεία. Αυτοδύναμη κυβέρνηση θέλει το 74% των ψηφοφόρων της ΝΔ, το 71% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ τάσσεται υπέρ της κυβέρνησης συνεργασίας και οι ψηφοφόροι του Κινήματος Αλλαγής εμφανίζονται διχασμένοι – το 46% θέλει αυτοδύναμη κυβέρνηση και το 51% κυβέρνηση συνεργασίας.
Η αναμέτρηση δεν διατηρεί τον έντονα προσωποκεντρικό χαρακτήρα που είχε στις ευρωεκλογές, καθώς τα κομματικά επιτελεία έχουν επικεντρωθεί στην προβολή των προγραμματικών τους θέσεων. Ωστόσο, επειδή το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών είναι ακόμα νωπό και διαρφώνει το κλίμα, διατηρείται το προβάδισμα του προέδρου της ΝΔ στα ποιοτικά στοιχεία. Ειδικότερα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει ο δημοφιλέστερος πολιτικός αρχηγός με ποσοστό 45% έναντι 34% του κ. Τσίπρα και προηγείται στην ερώτημα «ποιος είναι ο καταλληλότερος πρωθυπουργός» κατά 5 μονάδες (28% έναντι 23% του κύριου πολιτικού αντιπάλου του).
Στην τρίτη θέση βρίσκεται το Κίνημα Αλλαγής με ποσοστό 8% και στην τέταρτη το ΚΚΕ με 5,2%. Τα δύο κόμματα διατηρούν πάνω-κάτω τα ποσοστά που έλαβαν στις ευρωεκλογές, όμως παρατηρείται κινητικότητα στο εκλογικό τους σώμα, το οποίο δεν είναι συμπαγές, και γι’ αυτό είναι δύσκολο να προβλεφθούν οι τελικές τους επιδόσεις.
Κρίσιμος παράγοντας για τη διαμόρφωση των εκλογικών συσχετισμών είναι η τύχη της Χρυσής Αυγής, η οποία όσο αιφνιδιαστικά κατέστη τρίτο κόμμα τόσο αναπάντεχα και απότομα εξαερώνεται. Μετά τη θεαματική πτώση του ποσοστού της στις ευρωεκλογές (έλαβε 4,85% ενώ το 2014 είχε κατακτήσει σχεδόν διπλάσιο ποσοστό 9,39%), μετριέται τώρα στο 3,5%. Το οριακό αυτό ποσοστό υποδεικνύει ότι το νεοναζιστικό μόρφωμα ενδέχεται να μη μετέχει στην επόμενη Βουλή, πρόβλεψη που ενισχύεται από το γεγονός ότι χάνει ψηφοφόρους στο πιο δυναμικό ακροατήριό του, τους άνδρες νεαρής ηλικίας. Οριακά κάτω από το 3%, αλλά πάντως κοντά στο όριο εισόδου στη Βουλή, κινούνται η Ελληνική Λύση (2,8%), το ΜέΡΑ25 (2,5%) και η Ενωση Κεντρώων (2,5%).
Τα μικρά αυτά κόμματα ενδέχεται τελικά να ευνοηθούν από την ήπιων τόνων προεκλογική περίοδο, καθώς στην αντίθετη εκδοχή της μεγάλης πόλωσης δεν είχαν καμία τύχη στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν κοινοβουλευτική υπόσταση. Στις ευρωεκλογές η συμμετοχή ήταν αυξημένη, καθώς προσήλθαν στις κάλπες επιπλέον 310.000 πολίτες, αρκετοί εκ των οποίων ηλιακά νέοι. Η μείωση της αποχής στις εθνικές εκλογές αποτελεί στοίχημα για όλα τα κομματικά επιτελεία, η ψήφος των νέων όμως είναι μια ιδιαίτερη πρόκληση, επειδή το 18% όσων βρίσκονται στην ηλικιακή ομάδα 17-34 ετών επιλέγει «άλλο κόμμα» και θεωρείται το εκκολαπτήριο της επόμενης φάσης του πολιτικού συστήματος, εφόσον διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες.
Κλειδί οι αναποφάσιστοιΕπιπλέον, κανένας δεν μπορεί να προδικάσει τις επιλογές των κομματικά ανέστιων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην έρευνα το 1,4% δηλώνει ότι θα ψηφίσει Οικολόγους, οι οποίοι μόλις πριν από λίγα εικοσιτετράωρα ανακοίνωσαν ότι θα κατέλθουν στις εκλογές της 7ης Ιουλίου με ένα συμμαχικό σχήμα, χωρίς τη συμμετοχή των Οικολόγων – Πράσινων που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, τα υψηλότερα ποσοστά αναποφάσιστων καταγράφονται στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τους κυριότερους εκπροσώπους της μεσαίας τάξης, στοιχείο δηλωτικό της δυσκολίας τμήματος των κεντρώων ψηφοφόρων να βρουν ικανοποιητική έκφραση στο υπάρχον κομματικό σκηνικό.
ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΦΑΝΑΡΑ
Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αλλά και των τοπικών εκλογών αιφνιδίασαν, όπως αποδείχθηκε το βράδυ της 26ης Μαΐου, το κυβερνών κόμμα και οδήγησαν τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα στην απόφαση για εσπευσμένη προκήρυξη βουλευτικών εκλογών.
Η απόφασή του αυτή επικροτείται και θεωρείται θετική από το εκλογικό σώμα με ποσοστό 67%, ενώ ειδικά σε όσους τοποθετούνται στην Κεντροδεξιά οι θετικές γνώμες ανέρχονται στο 91%. Είναι φανερό ότι αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή κάτω από το βάρος του εκλογικού αποτελέσματος, η παράσταση νίκης για τη Νέα Δημοκρατία εν όψει των εκλογών της 7ης Ιουλίου έχει εκτιναχθεί στο 82% και μεταξύ των κεντροδεξιών (οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ψηφοφόροι της ΝΔ) στο 92%!
Εξάλλου η αισιοδοξία των ψηφοφόρων της ΝΔ για το μέλλον είναι ο βασικός παράγοντας που ωθεί τον Δείκτη Οικονομικών προσδοκιών σε όλο και υψηλότερα επίπεδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν ένας στους δύο ψηφοφόρους της ΝΔ στις ευρωεκλογές (48%) εκτιμά ότι η οικονομία τους επόμενους μήνες θα βελτιωθεί, ενώ το ποσοστό όσων πιστεύουν ότι θα χειροτερέψει περιορίζεται στο 20% (θετικό ισοζύγιο +28%).
Ποιες είναι λοιπόν οι βασικές συντεταγμένες του προεκλογικού κλίματος; Συνοψίζουμε:
1. Το πολιτικό πλαίσιο δεν καθορίζεται κατά βάση από κάποιες προγραμματικές διαφορές των κομμάτων που διεκδικούν τη διακυβέρνηση (ή των υπολοίπων), αλλά από το βάρος του πρόσφατου διπλού εκλογικού αποτελέσματος (ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές). Υπάρχουν δηλαδή στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου νικητές και ηττημένοι και η ίδια η προεκλογική περίοδος δεν είναι παρά η συνέχεια της προηγούμενης.
2. Κάτω από αυτές τις εντυπώσεις, η ισχυρή παράσταση νίκης της ΝΔ περιορίζει την οξύτητα της αντιπαράθεσης που προηγήθηκε, αλλά και κρατά το ενδιαφέρον για την έκβαση των εκλογών σε σταθερά επίπεδα (στο 78%), ενώ θα περίμενε κανείς να βαίνει αυξανόμενο.
3. Ο Κ. Μητσοτάκης, κάτω και από τις εντυπώσεις της εκλογικής του νίκης, συνεχίζει να έχει το προβάδισμα τόσο στον πίνακα της δημοφιλίας των πολιτικών αρχηγών (με 45%) όσο και στις αυθόρμητες αναφορές για Καταλληλότερος Πρωθυπουργός με 28%. Ωστόσο και ο Αλ. Τσίπρας καταφέρνει να ανέβει στη δεύτερη θέση των δημοτικοτήτων με 34% (και ποσοστό αυθόρμητων αναφορών 23% για Καταλληλότερος Πρωθυπουργός) βελτιώνοντας ελαφρώς τις επιδόσεις του τις τελευταίες δύο εβδομάδες.
4. Με προεξοφλημένο το κόμμα που θα επικρατήσει, τα ερωτήματα που περνούν στο προσκήνιο είναι πρώτον, αν θα υπάρχει δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης και δεύτερον, αν και ποια μικρότερα κόμματα θα καταφέρουν να υπερβούν τον πήχη τού 3% και να εκπροσωπηθούν στο Κοινοβούλιο.
Και ερχόμαστε στα δύο αυτά ερωτήματα, επιχειρώντας κάποιες εκτιμήσεις.
Με βάση τα σημερινά δεδομένα, η ΝΔ φαίνεται ότι θα μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, εφόσον δεν αλλάξουν σημαντικά οι συσχετισμοί τις τελευταίες 15 ημέρες πριν από τις κάλπες. Βέβαια, το εύρος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της συναρτάται βάσει του εκλογικού νόμου όχι μόνο από το εκλογικό ποσοστό της, αλλά και από τα αδιάθετα ποσοστά των κομμάτων που δεν θα περάσουν το φράγμα του 3%. Πάντως αυτή τη στιγμή το πιθανότερο σενάριο είναι να ξεπεράσει τις 160 έδρες, ενώ το δυσμενέστερο για αυτήν, να περιοριστεί στις 154 (αν καταφέρουν αν μπουν στη Βουλή τόσο η Ελληνική Λύση όσο και το ΜέΡΑ25 αλλά και η Ενωση Κεντρώων). Μια άλλη παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι το ποσοστό όσων θα ήθελαν να σχηματισθεί αυτοδύναμη κυβέρνηση μετά τις εκλογές βαίνει αυξανόμενο και πλέον κινείται στο 44%, ενώ μέσα στη χρονική περίοδο της κρίσης είχε πέσει και στο 23% (π.χ. την άνοιξη του 2013).
Τα τρία αυτά μικρότερα κόμματα που διεκδικούν την είσοδό τους στη Βουλή βρίσκονται σήμερα οριακά κάτω από το 3%, αλλά τα διαστήματα εμπιστοσύνης των εκτιμητών τους δεν αποκλείουν να το ξεπεράσουν καθώς υπερβαίνουν το κατώφλι αυτό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι θα επιτύχει ένα σαφώς καλύτερο ποσοστό από αυτό που πέτυχε στις ευρωεκλογές, και δεν αποκλείεται να προσεγγίσει το 30%, ενώ η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται τώρα στην εκτίμηση ψήφου λίγο κάτω από το 40% (στο 38,5%).
Τέλος, το ΚΙΝΑΛ και το ΚΚΕ διατηρούνται με μικρές αυξομειώσεις στα επίπεδα που κατέγραψαν στις ευρωεκλογές, παρουσιάζοντας όμως αυξημένες εισροές και εκροές. Το στοιχείο αυτό προσθέτει αστάθεια και τάσεις διακύμανσης για τα δύο αυτά κόμματα, τόσο προς τα πάνω όσο και προς τα κάτω.
Οπως είχαμε επισημάνει εδώ και καιρό, η κομματική ρευστότητα, ειδικά στον χώρο των μικρότερων κομμάτων, συνεχίζεται και κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει αυτή τη στιγμή την τελική εκλογική δυναμική ειδικά των δύο νεότευκτων κομμάτων, της Ελληνικής Λύσης και του ΜέΡΑ25. Από την άλλη πλευρά, η πιθανότητα εμπέδωσης ενός νέου δικομματισμού με Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ φαντάζει όλο και πιο πιθανή, ακριβώς γιατί το ΚΙΝΑΛ και το ΚΚΕ δεν δείχνουν δυναμικές ικανές να ανατρέψουν τους μείζονες συσχετισμούς.
Κλείνοντας, δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε την περαιτέρω κάμψη των ποσοστών της ΧΑ. Αραγε βρίσκεται σε ένα καθοδικό σπιράλ που θα την οδηγήσει σε οριακές καταστάσεις γύρω από το 3% ή θα ανακάμψει και πάλι; Μένει να το δούμε τις επόμενες εβδομάδες.
Ποτέ μια εκλογική αναμέτρηση βουλευτικών εκλογών δεν μπορεί να προεξοφληθεί 20 ημέρες πριν από τη διεξαγωγή τους, όσο και αν οι ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά της την καθιστούν μοναδική (εκλογές μέσα σε εκλογές). Ετσι λοιπόν συνιστούμε στους αναγνώστες να μην εκλάβουν τις τάσεις που περιγράφουμε παραπάνω ως τελικές εκτιμήσεις ψήφου. Αυτό διδάσκει εξάλλου και το πρόσφατο εκλογικό παρελθόν της χώρας μας, αλλά και της Ευρώπης.
-Ο κ. Στράτος Φαναράς είναι πρόεδρος & διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis.
Κλειδί οι αναποφάσιστοιΕπιπλέον, κανένας δεν μπορεί να προδικάσει τις επιλογές των κομματικά ανέστιων. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην έρευνα το 1,4% δηλώνει ότι θα ψηφίσει Οικολόγους, οι οποίοι μόλις πριν από λίγα εικοσιτετράωρα ανακοίνωσαν ότι θα κατέλθουν στις εκλογές της 7ης Ιουλίου με ένα συμμαχικό σχήμα, χωρίς τη συμμετοχή των Οικολόγων – Πράσινων που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, τα υψηλότερα ποσοστά αναποφάσιστων καταγράφονται στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τους κυριότερους εκπροσώπους της μεσαίας τάξης, στοιχείο δηλωτικό της δυσκολίας τμήματος των κεντρώων ψηφοφόρων να βρουν ικανοποιητική έκφραση στο υπάρχον κομματικό σκηνικό.
 | |
|
 | |
|
Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών αλλά και των τοπικών εκλογών αιφνιδίασαν, όπως αποδείχθηκε το βράδυ της 26ης Μαΐου, το κυβερνών κόμμα και οδήγησαν τον πρωθυπουργό κ. Τσίπρα στην απόφαση για εσπευσμένη προκήρυξη βουλευτικών εκλογών.
Η απόφασή του αυτή επικροτείται και θεωρείται θετική από το εκλογικό σώμα με ποσοστό 67%, ενώ ειδικά σε όσους τοποθετούνται στην Κεντροδεξιά οι θετικές γνώμες ανέρχονται στο 91%. Είναι φανερό ότι αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή κάτω από το βάρος του εκλογικού αποτελέσματος, η παράσταση νίκης για τη Νέα Δημοκρατία εν όψει των εκλογών της 7ης Ιουλίου έχει εκτιναχθεί στο 82% και μεταξύ των κεντροδεξιών (οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ψηφοφόροι της ΝΔ) στο 92%!
Εξάλλου η αισιοδοξία των ψηφοφόρων της ΝΔ για το μέλλον είναι ο βασικός παράγοντας που ωθεί τον Δείκτη Οικονομικών προσδοκιών σε όλο και υψηλότερα επίπεδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν ένας στους δύο ψηφοφόρους της ΝΔ στις ευρωεκλογές (48%) εκτιμά ότι η οικονομία τους επόμενους μήνες θα βελτιωθεί, ενώ το ποσοστό όσων πιστεύουν ότι θα χειροτερέψει περιορίζεται στο 20% (θετικό ισοζύγιο +28%).
Ποιες είναι λοιπόν οι βασικές συντεταγμένες του προεκλογικού κλίματος; Συνοψίζουμε:
1. Το πολιτικό πλαίσιο δεν καθορίζεται κατά βάση από κάποιες προγραμματικές διαφορές των κομμάτων που διεκδικούν τη διακυβέρνηση (ή των υπολοίπων), αλλά από το βάρος του πρόσφατου διπλού εκλογικού αποτελέσματος (ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές). Υπάρχουν δηλαδή στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου νικητές και ηττημένοι και η ίδια η προεκλογική περίοδος δεν είναι παρά η συνέχεια της προηγούμενης.
2. Κάτω από αυτές τις εντυπώσεις, η ισχυρή παράσταση νίκης της ΝΔ περιορίζει την οξύτητα της αντιπαράθεσης που προηγήθηκε, αλλά και κρατά το ενδιαφέρον για την έκβαση των εκλογών σε σταθερά επίπεδα (στο 78%), ενώ θα περίμενε κανείς να βαίνει αυξανόμενο.
3. Ο Κ. Μητσοτάκης, κάτω και από τις εντυπώσεις της εκλογικής του νίκης, συνεχίζει να έχει το προβάδισμα τόσο στον πίνακα της δημοφιλίας των πολιτικών αρχηγών (με 45%) όσο και στις αυθόρμητες αναφορές για Καταλληλότερος Πρωθυπουργός με 28%. Ωστόσο και ο Αλ. Τσίπρας καταφέρνει να ανέβει στη δεύτερη θέση των δημοτικοτήτων με 34% (και ποσοστό αυθόρμητων αναφορών 23% για Καταλληλότερος Πρωθυπουργός) βελτιώνοντας ελαφρώς τις επιδόσεις του τις τελευταίες δύο εβδομάδες.
4. Με προεξοφλημένο το κόμμα που θα επικρατήσει, τα ερωτήματα που περνούν στο προσκήνιο είναι πρώτον, αν θα υπάρχει δυνατότητα σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης και δεύτερον, αν και ποια μικρότερα κόμματα θα καταφέρουν να υπερβούν τον πήχη τού 3% και να εκπροσωπηθούν στο Κοινοβούλιο.
Και ερχόμαστε στα δύο αυτά ερωτήματα, επιχειρώντας κάποιες εκτιμήσεις.
Με βάση τα σημερινά δεδομένα, η ΝΔ φαίνεται ότι θα μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, εφόσον δεν αλλάξουν σημαντικά οι συσχετισμοί τις τελευταίες 15 ημέρες πριν από τις κάλπες. Βέβαια, το εύρος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της συναρτάται βάσει του εκλογικού νόμου όχι μόνο από το εκλογικό ποσοστό της, αλλά και από τα αδιάθετα ποσοστά των κομμάτων που δεν θα περάσουν το φράγμα του 3%. Πάντως αυτή τη στιγμή το πιθανότερο σενάριο είναι να ξεπεράσει τις 160 έδρες, ενώ το δυσμενέστερο για αυτήν, να περιοριστεί στις 154 (αν καταφέρουν αν μπουν στη Βουλή τόσο η Ελληνική Λύση όσο και το ΜέΡΑ25 αλλά και η Ενωση Κεντρώων). Μια άλλη παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι το ποσοστό όσων θα ήθελαν να σχηματισθεί αυτοδύναμη κυβέρνηση μετά τις εκλογές βαίνει αυξανόμενο και πλέον κινείται στο 44%, ενώ μέσα στη χρονική περίοδο της κρίσης είχε πέσει και στο 23% (π.χ. την άνοιξη του 2013).
Τα τρία αυτά μικρότερα κόμματα που διεκδικούν την είσοδό τους στη Βουλή βρίσκονται σήμερα οριακά κάτω από το 3%, αλλά τα διαστήματα εμπιστοσύνης των εκτιμητών τους δεν αποκλείουν να το ξεπεράσουν καθώς υπερβαίνουν το κατώφλι αυτό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι θα επιτύχει ένα σαφώς καλύτερο ποσοστό από αυτό που πέτυχε στις ευρωεκλογές, και δεν αποκλείεται να προσεγγίσει το 30%, ενώ η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται τώρα στην εκτίμηση ψήφου λίγο κάτω από το 40% (στο 38,5%).
Τέλος, το ΚΙΝΑΛ και το ΚΚΕ διατηρούνται με μικρές αυξομειώσεις στα επίπεδα που κατέγραψαν στις ευρωεκλογές, παρουσιάζοντας όμως αυξημένες εισροές και εκροές. Το στοιχείο αυτό προσθέτει αστάθεια και τάσεις διακύμανσης για τα δύο αυτά κόμματα, τόσο προς τα πάνω όσο και προς τα κάτω.
Οπως είχαμε επισημάνει εδώ και καιρό, η κομματική ρευστότητα, ειδικά στον χώρο των μικρότερων κομμάτων, συνεχίζεται και κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει αυτή τη στιγμή την τελική εκλογική δυναμική ειδικά των δύο νεότευκτων κομμάτων, της Ελληνικής Λύσης και του ΜέΡΑ25. Από την άλλη πλευρά, η πιθανότητα εμπέδωσης ενός νέου δικομματισμού με Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ φαντάζει όλο και πιο πιθανή, ακριβώς γιατί το ΚΙΝΑΛ και το ΚΚΕ δεν δείχνουν δυναμικές ικανές να ανατρέψουν τους μείζονες συσχετισμούς.
Κλείνοντας, δεν μπορούμε παρά να σημειώσουμε την περαιτέρω κάμψη των ποσοστών της ΧΑ. Αραγε βρίσκεται σε ένα καθοδικό σπιράλ που θα την οδηγήσει σε οριακές καταστάσεις γύρω από το 3% ή θα ανακάμψει και πάλι; Μένει να το δούμε τις επόμενες εβδομάδες.
Ποτέ μια εκλογική αναμέτρηση βουλευτικών εκλογών δεν μπορεί να προεξοφληθεί 20 ημέρες πριν από τη διεξαγωγή τους, όσο και αν οι ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά της την καθιστούν μοναδική (εκλογές μέσα σε εκλογές). Ετσι λοιπόν συνιστούμε στους αναγνώστες να μην εκλάβουν τις τάσεις που περιγράφουμε παραπάνω ως τελικές εκτιμήσεις ψήφου. Αυτό διδάσκει εξάλλου και το πρόσφατο εκλογικό παρελθόν της χώρας μας, αλλά και της Ευρώπης.
-Ο κ. Στράτος Φαναράς είναι πρόεδρος & διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου