"...Τί απομένει άπό αυτόν τόν χώρο; Νομίζω μόνον ό εγωισμός νά μήν τόν απορροφήσει ό ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται στήν πραγματικότητα γιά μάχη μέ τόν χρόνο, μέ γνωστό τέλος. Τό άν θά γραφτεί στίς προσεχείς εκλογές, στήν περίπτωση πού κατα­φέρει νά υπερβεί ή Φώφη τήν πόλωση καί ξεπεράσει τό 3% ή σέ επόμενες, μικράν αξία έχει. Άπό τήν στιγ­μή πού ή Γεννηματά απέρριψε τήν πρόταση Τσίπρα άμεσης εφαρμογής της απλής αναλογικής, έσβησε τήν ελπίδα εκλογής σέ πολλά στελέχη καί τά έστειλε κατ' ευθείαν στόν Κυριάκο ή τόν Τσίπρα. Αυτά είναι τά δεδομένα λοιπόν. Ωστόσο απάντηση στό ερώτημα άν έχει λόγο ύπαρξης τό ΠΑΣΟΚ, δέν θά δώσουμε εμείς. Έμείς καταγράφουμε τήν πραγματι­κότητα. Τήν απάντηση, θετική ή αρνητική, θά τήν δώ­σει ό κυρίαρχος ελληνικός λαός.Ίσως ή Γεννηματά είναι τυχερή άν διεξαχθούν πρώτα οι ευρωεκλογές καί μετά οι εθνικές. Σέ χαλαρές εκλογές ϊσως νά τήν «σώσει» η συναισθηματική ψήφος...."

Δύο προβολές, από την "ΕΣΤΙΑ"

Τό επεισόδιο Αλιβιζάτου είναι ένα ακόμη στήν μακρά αλυσίδα. Δέν σκοπεύω νά απαντήσω στό αιρετικό ερώτημα τοϋ σημερινού σημειώματος. Καί που|τό θέτω, πολύ είναι. Πρώτον δέν προτίθεμαι, γιατί σέβομαι ανθρώπους πού γνωρίζω, ανήκουν σέ διαφορετικό ιδεολογικό χώρο άπό τόν δικό μου, καί είμαι βέβαιος ότι πονάνε ένθυμούμενοι τίς νίκες τους, τίς ήττες τους, τίς χαρές, τίς λϋπες, μία ολό­κληρη ζωή στό ΠΑΣΟΚ. Δεύτερον, γιατί εκτιμώ πο­λύ τά νέα παιδιά πού έχει βγάλει ή Φώφη μπροστά γιά νά ύπεραπιστοϋν τό κόμμα τών μπαμπάδων τους στά χειρότερα του. Εχω ζήσει τήν ΔΑΠ σέ χαμη­λά ποσοστά, τήν ΝΔ στά πέτρινα χρόνια της εικο­σαετούς αντιπολίτευσης καί υποκλίνομαι πάντα σέ αυτούς πού είναι συνεπείς στόν χώρο τους. Καί στά πάνω του καί στά κάτω του. Ακόμη καί άν διαφωνώ σφόδρα μέ τίς ηγεσίες του (Σημίτης, Γιώργος) καί τίς πολιτικές του. Τρίτον, γιατί μού αρέσει τό τσαγα­νό καί ή μαχητικότητα της Γεννηματά, έστω καί άν τό γινάτι της γιά τόν Τσίπρα τήν οδηγεί σέ σύναψη καταστροφικών πολιτικών συμφωνιών γιά τόν εαυ­τό της μέ άλλους χώρους.

Δέν θά απαντήσω λοιπόν. Αλλά θά θέσω ύπ' όψιν ορισμένα δεδομένα, πού ϊσως οδηγούν σέ απαντή­σεις, ϊσως καί όχι. Ή πρώτη μεγάλη αλήθεια είναι ότι ό άνθος τοϋ στελεχιακού δυναμικού τοϋ ΠΑΣΟΚ έχει μετακομίσει στήν αγορά όπως έπραξαν οί τέως κομ­μουνιστές μετά τήν πτώση τοϋ υπαρκτού σοσιαλι­σμού. Διαρκώς συναντώ ανθρώπους τοϋ ΠΑΣΟΚ σέ μεγάλες εταιρείες καί φορείς. Σέ διοικητικά συμβού­λια καί διευθύνσεις ναυτιλιακών εταιρειών, σέ διευ­θύνσεις μεγάλων εργοδοτικών οργανώσεων (ΣΕΒ), σέ διοικήσεις ΜΚΟ (ΔιαΝΕΟσις), σέ εταιρείες δη­μοσκοπήσεων, σέ ιδιωτικά ΑΕΙ της Κύπρου, παντού. Ακόμη καί ή Άννα Διαμαντοπούλου κατά βάση στόν ιδιωτικό τομέα κινείται μέ τό «Δίκτυο» της.

Ή δεύ­τερη μεγάλη αλήθεια είναι ότι τό θνήσκον ΠΑΣΟΚ κρατά ισχυρές δυνάμεις στήν Αυτοδιοίκηση, στά Επιμελητήρια, στους Δικηγορικούς Συλλόγους, στή ΓΣΕΕ, στήν ΑΔΕΔΥ, στήν ΟΛΜΕ, στά δημοσιογραφικά επιτελεία τηλεοπτικών καί ραδιοφωνικών σταθμών. Μέ τήν διαφορά όμως ότι ή συντριπτική πλειονότης τών δυνάμεων αυτών εντάσσεται σταδιακά στήν ΝΔ. Πρόκειται γιά τό βενιζελογενές κομμάτι τοϋ χώρου (2%), μεσαίοι μανδαρίνοι κατά βάση, τό όποιο θά στη­ρίξει τόν Μητσοτάκη, γιά νά είναι βέβαιο ότι θά φύ­γει ό Τσίπρας.

Ή τρίτη μεγάλη αλήθεια είναι πώς τό εναπομείναν κομμάτι -παπανδρεϊκοί ψηφοφόροι σύν οί αιώνιοι πασόκοι ανεξαρτήτως ηγεσίας-πιέζεται νά απολογείται διαρκώς γιά τήν πολιτική κληρονομιά τών σκανδά­λων τοϋ Σημίτη, τοϋ Τσουκάτου, τοϋ Μαντέλη, τοψ Άκη, τοϋ Γιάννου, τοϋ Άνθόπουλου, καί αύριο ποιός ξέρει. Άπό τό 2012 καί μετά τό ΠΑΣΟΚ απολογείται διαρκώς γιά τίς αμαρτίες τών υπουργών της περιό­δου 1997-2004. Δεδομένων όλων αυτών, δεδομένου ότι ό Ευάγγελος Βενιζέλος κάνει αυτόν τόν καιρό, μέ αφορμή τήν έκδοση τοϋ βιβλίου του, περιοδεία  απο­χαιρετισμού τοϋ ΠΑΣΟΚ σέ όλη τήν επικράτεια, δεδο­μένου ότι ό Παπανδρέου μέ τό ζόρι κρύβει τίς προνο­μιακές σχέσεις του μέ τόν Τσίπρα (Ξενογιαννακοπούλου, Κόππα, Μωραΐτης, Τόλκας κ.ά. συγκροτούν τήν συνιστώσα Παπανδρέου στό Υπουργικό Συμβούλιο), διερωτάται κανείς. 

Τί απομένει άπό αυτόν τόν χώρο; Νομίζω μόνον ό εγωισμός νά μήν τόν απορροφήσει ό ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται στήν πραγματικότητα γιά μάχη μέ τόν χρόνο, μέ γνωστό τέλος. Τό άν θά γραφτεί στίς προσεχείς εκλογές, στήν περίπτωση πού κατα­φέρει νά υπερβεί ή Φώφη τήν πόλωση καί ξεπεράσει τό 3% ή σέ επόμενες, μικράν αξία έχει. Άπό τήν στιγ­μή πού ή Γεννηματά απέρριψε τήν πρόταση Τσίπρα άμεσης εφαρμογής της απλής αναλογικής, έσβησε τήν ελπίδα εκλογής σέ πολλά στελέχη καί τά έστειλε κατ' ευθείαν στόν Κυριάκο ή τόν Τσίπρα.

Αυτά είναι τά δεδομένα λοιπόν. Ωστόσο απάντηση στό ερώτημα άν έχει λόγο ύπαρξης τό ΠΑΣΟΚ, δέν θά δώσουμε εμείς. Έμείς καταγράφουμε τήν πραγματι­κότητα. Τήν απάντηση, θετική ή αρνητική, θά τήν δώ­σει ό κυρίαρχος ελληνικός λαός.Ίσως ή Γεννηματά είναι τυχερή άν διεξαχθούν πρώτα οι ευρωεκλογές καί μετά οι εθνικές. Σέ χαλαρές εκλογές ϊσως νά τήν «σώσει» η συναισθηματική ψήφος.

"ΕΣΤΙΑ", 07/03/19

γιά την ερμηνεία αυτής της αξεπέ­ραστης προσωπικότητας: Ό «ήγέτης-καταπέλτης» πού «πιάνει που­λιά» στον αέρα! 

Την στιγμή πού οι προαναφε­ρόμενοι υμνωδοί εξέπεμπαν τούς παιάνες τους ό Τσίπρας, ϊσως πα­ρακινούμενος καί άπό αυτές τίς συ­γκλονιστικές παραδοχές τοϋ με­γαλείου του, δείχνει αποφασισμέ­νος νά προχωρήσει στην επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών, μέ τήν ϊδια αποφασιστικότητα πού έλυσε τό πρόβλημα τών Σκοπίων, υπογράφοντας τήν επαίσχυντη συμφωνία τών Πρεσπών.

Ηδη ό Κοτζιάς έσπευσε νά δη­λώσει πώς «στο θέμα τοϋ Αιγαίου δέν πρέπει νά είμαστε μοναχοφάηδες». Ό ίδιος ό Τσίπρας, πού δέν έδειξε νά ενοχλείται άπό τήν δή­λωση τοϋ Κοτζιά (κοινή γάρ ή προ­έλευση τους καί οι «όνειρώξεις» τους...), θέλοντας προφανώς νά επιβεβαιώσει τό παραλήρημα της Μεγαλοοικονόμου, άλλά καί τόν όρθοτομοϋντα τόν λόγο της αλη­θείας συνταγματολόγο, έπιασε στόν αέρα ένα ακόμη πουλί: Σκέ­φτηκε ότι κατά τήν επέτειο της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας, στά 200 χρόνια άπό τήν Επανάσταση τοϋ '21, τιμώμενη χώρα στήν Δι­εθνή "Εκθεση Θεσσαλονίκης τοϋ 2021 πρέπει νά είναι ή Τουρκία!!!

Όταν έχεις άπό τή μιά πλευρά βουλευτές επιπέδου Μεγαλοοικονόμου, πού θεωρούν τήν αύτογελοιοποίησή τους διαβατήριο γιά τήν πρωθυπουργική εύνοια καί, άπό τήν άλλη πλευρά, εκπροσώ­πους της λεγόμενης πνευματικής ηγεσίας της χώρας, οί όποίοι, άντί προβληματισμού γιά τούς εθνικούς κινδύνους, πού περικλείουν η πα­χυλή αμάθεια, η άμετρη επιπολαιό­τητα, ό αραχνιασμένος διεθνισμός καί ή έξουσιολαγνεία τοϋ πρωθυ­πουργού επιδίδονται σέ αμετρο­επείς εκδηλώσεις θαυμασμού της ευφυΐας του (!), τότε δέν πρέπει νά προκαλεί απορία ή λαϊκή έτυμηγορία πού ανέδειξε ΑΥΤΟΝ τόν πρω­θυπουργό καί τόν ανέχεται έπί μία ολόκληρη τετραετία...

Όμως, επειδή κάθε λαός έχει τόν ηγέτη πού τού αξίζει, αυτή η τουλάχιστον κωμική αποτύπωση της προσωπικότητας Τσίπρα θά ήταν απλώς διασκεδαστική, άν η χώρα δέν είχε νά αντιμετωπίσει, στό άμεσο καί απώτερο μέλλον, τίς δραματικές (όπως διαγράφο­νται ήδη) επιπτώσεις της συμφω­νίας τών Πρεσπών καί άν η απαι­τητική καί άπληστη γείτων πέραν τοϋ Αιγαίου δέν λαμβάνει τοις με­τρητοίς κάθε ανόητη δήλωση, προ­ερχόμενη άπό τήν δική μας πλευ­ρά, γιά νά ενισχύσει τό οπλοστάσιο τών ατελείωτων διεκδικήσεων της έναντι της Ελλάδας. Καί σ' αυτή τήν περίπτωση οι Μεγαλοοικονό­μου καί οί Αλιβιζάτοι είναι πολύ μι­κροί γιά νά αποτρέψουν τίς απει­λές καί, πολύ περισσότερο, τούς κινδύνους... 

*Δικηγόρος

"ΕΣΤΙΑ", 07/03/19