"...Οπως φαίνεται, το ΚΕΘΕΑ ήταν περισσότερο εξαρτημένο από την πολιτική απ' όσο θα περίμενε κανείς. Τι είναι όμως αυτή η αλλαγή που το φέρνει υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης και μάλιστα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου; Δεν είναι μια εξάρτηση από τα βαριά πολιτικά, όπως καταγγέλλεται; Αν πιστέψει κανείς τους κύκλους του υπουργείου Υγείας, είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι, λένε, μια επιχείρηση απεξάρτησης από την πολιτική. Είναι όμως και κάτι που μένει να φανεί - μένει να φανεί εάν οι επιλογές των προσώπων θα είναι αντίστοιχες των υποτιθέμενων καλών προθέσεων. Στο ΚΕΘΕΑ το γνωρίζουν εξάλλου από τη μακρά εμπειρία τους και ασφαλώς θα το γνωρίζει και το υπουργείο Υγείας από τη δική του: Μπορεί κανείς να απεξαρτηθεί από το αλκοόλ...."

Από "ΤΑ  ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 04/10/19

ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΔΗΜΗΤΡΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

Το αρκτικόλεξό του προέρχεται από την ονομασία Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων. Και η εξάρτηση στην οποία αναφέρεται, διαπιστώνει κανείς στην ιστοσελίδα του, συνδέεται με τέσσερις έξεις: Τα ναρκωτικά, τον τζόγο, το αλκοόλ και το Διαδίκτυο. Πώς βρέθηκε όμως το ίδιο το ΚΕΘΕΑ τόσο εξαρτημένο από την πολιτική; Πώς η ίδια η πολιτική γίνεται μια έξη που δεν αφήνει τίποτε και κανέναν απρόσβλητο, ούτε καν έναν οργανισμό που προσφέρει από την αρχή της ίδρυσής του το 1983 υπηρεσίες απεξάρτησης και κοινωνικής επανένταξης και άρα με την πολιτική δεν θα έπρεπε να έχει καμία σχέση;

Μια απάντηση θα ήταν πως τα πάντα στη ζωή είναι πολιτική. Στη στρεβλωμένη εκδοχή αυτή της αρχής, τα πάντα είναι πολιτικά. Και ακόμη περισσότερα από τα πάντα υπόκεινται σε μια άλλη εξάρτηση που διακατέχει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα: τη βλαβερή συνήθεια της εξουσίας, όποια και αν είναι αυτή, να ελέγχει ό,τι φαίνεται και ό,τι δεν φαίνεται.

Είναι το δόγμα που διατύπωσε με μια μάλλον ανατριχιαστική αμεσότητα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πριν ακόμη αναλάβει την πρωθυπουργία: Μπορεί να έχεις την κυβέρνηση, έλεγε, αλλά να μην έχεις την εξουσία. Είναι ένα δόγμα που επανέλαβε πριν από έναν μήνα με τον μανδύα της αυτοκριτικής: Δεν προλάβαμε, είπε, να ξηλώσουμε τα παράκεντρα εξουσίας απ' όλους τους αρμούς της κρατικής λειτουργίας. Δεν πρόλαβε, με πιο απλά λόγια, να διώξει τους άλλους για να βάλει δικούς του.

Θα ήταν άδικο όμως να χρεωθεί αυτή η εξάρτηση από τον συγκεντρωτισμό στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό που έκανε στην πραγματικότητα ήταν να θεωρητικοποιήσει μια παλιά μεταπολιτευτική έξη. Να επαναλάβει μια συνήθεια από την οποία, όπως φαίνεται, δεν θα εξαιρεθεί ούτε το άσπιλο οικονομικά και αμόλυντο από σκάνδαλα ΚΕΘΕΑ. Αλλά ποιανού ήταν το ΚΕΘΕΑ, αυτό το αυτοδιοικούμενο δίκτυο υπηρεσιών απεξάρτησης που διαχειρίζεται ετησίως είκοσι εκατομμύρια ευρώ κρατικής επιχορήγησης;

Μπορεί να θυμηθεί κανείς τουλάχιστον έναν πρόεδρό του να διαψεύδει την παραισθησιογόνα εποχή του δημοψηφίσματος πως είχε ταχθεί υπέρ του Ναι μιλώντας για «τοπικούς κεκράκτες του Σόιμπλε που ξεπέρασαν όλα τα όρια της εθελοδουλίας» και διαβεβαιώνοντας πως «οι φτηνές προπαγανδιστικές απάτες των Νενέκων δεν πρόκειται να παρασύρουν τον ελληνικό λαό στο δρόμο που έχει χαράξει για την ανατροπή της ξενόδουλης υποταγής». Και τώρα, τέσσερα χρόνια μετά, μπορεί να διαβάσει στον φιλοσυριζαϊκό Τύπο πως η μοναδική υποψήφια για την προεδρία είναι μια πρώην εισαγγελέας του Αρείου Πάγου που φόρτισε πολιτικά το αξίωμά της - υπερβολικά πολιτικά.

Οπως φαίνεται, το ΚΕΘΕΑ ήταν περισσότερο εξαρτημένο από την πολιτική απ' όσο θα περίμενε κανείς. Τι είναι όμως αυτή η αλλαγή που το φέρνει υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης και μάλιστα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου; Δεν είναι μια εξάρτηση από τα βαριά πολιτικά, όπως καταγγέλλεται; Αν πιστέψει κανείς τους κύκλους του υπουργείου Υγείας, είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι, λένε, μια επιχείρηση απεξάρτησης από την πολιτική.

Είναι όμως και κάτι που μένει να φανεί - μένει να φανεί εάν οι επιλογές των προσώπων θα είναι αντίστοιχες των υποτιθέμενων καλών προθέσεων. Στο ΚΕΘΕΑ το γνωρίζουν εξάλλου από τη μακρά εμπειρία τους και ασφαλώς θα το γνωρίζει και το υπουργείο Υγείας από τη δική του: Μπορεί κανείς να απεξαρτηθεί από το αλκοόλ. Αλλά μετά να τον κυλίσουν στον τζόγο.