Από "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"
![]() |
| "ΤΑ ΝΕΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 05-06/10/19 |
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΖΙΑΖΙΑ
Το κυρίαρχο θέμα που απασχολεί και πάλι έντονα και σε καθημερινή βάση την ελληνική κοινωνία είναι το μεταναστευτικό-προσφυγικό θέμα. Ο Ερντογάν στην προσπάθειά του να εκβιάσει την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ για να του επιτρέψουν να δημιουργήσει «Ζώνη Ασφαλείας», μέσα στο συριακό έδαφος, με απώτερο και κύριο σκοπό τη μη δημιουργία κουρδικής κρατικής οντότητας στο υπογάστριο της Τουρκίας, φαίνεται ότι άνοιξε και πάλι τη «στρόφιγγα» των ροών των προσφύγων προς τη χώρα μας, από τα θαλάσσια και από τα χερσαία σύνορα, την περιοχή του Εβρου, επιτείνοντας το πρόβλημα και κάνοντας τα νησιά «πανδοχείο πρώτης ανάγκης και ευκαιρίας» και την ευαίσθητη περιοχή της Θράκης «κέντρο διερχομένων».
Από τις αρχές του 2015 σχεδόν 1 εκατομμύριο άνθρωποι έχουν περάσει από τις ακτές της Τουρκίας σε κάποιο από τα ελληνικά νησιά, προσπαθώντας να φτάσουν σε μια από τις πλούσιες χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μαζική μετακίνηση πληθυσμού στην πρόσφατη Ιστορία και μια από τις σημαντικότερες ανθρωπιστικές κρίσεις που έχει αντιμετωπίσει η Ελλάδα, και η Ευρώπη, μεταπολεμικά.
Η χώρα μας πρέπει να εκτιμήσει εγκαίρως ότι οι άνθρωποι αυτοί κάποτε θα θελήσουν να αποχωρήσουν από τα κέντρα φιλοξενίας και θα αναζητήσουν την τύχη τους, είτε προς τη Βόρεια Ευρώπη, είτε θα «μετακομίσουν» στα αστικά ή ημιαστικά κέντρα για αναζήτηση καλύτερης τύχης από την απραξία στο hotspot και φυσικά η συντριπτική τους πλειονότητα δεν πρόκειται να επιστρέψει στους τόπους καταγωγής τους. Ετσι, θα επιζητήσουν ή και θα απαιτήσουν δικά τους σχολεία, δικούς τους θρησκευτικούς τόπους λατρείας, δικαιώματα οικονομικά, περίθαλψης σε ένα κράτος που βιώνει οδυνηρή οικονομική και κοινωνική κρίση και είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανταποκριθεί στις ανάγκες τους, με συνέπεια την εξαθλίωσή τους με τρομακτικές επιπτώσεις για τους ίδιους και για την ελληνική κοινωνία.
Τα μέτρα που μπορούμε να πάρουμε ως χώρα υποδοχής είναι κατ' αρχήν τα αυτονόητα και αφορούν κυρίως τη διαχείριση του ζητήματος και την εξασφάλιση και βελτίωση συνθηκών ζωής, που δεν θα επιτρέψουν την επιπλέον εξαθλίωση των μεταναστών- προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας μας, λαμβάνοντας υπόψη και τον επερχόμενο χειμώνα.
Για να μειωθεί το ρεύμα μεταναστών, πρέπει να λειτουργήσει ιδιαίτερη αποτρεπτική πολιτική, η οποία να περιλαμβάνει αντικίνητρα που θα λειτουργούν αποτρεπτικά (ψυχολογικά, νομικά, οικονομικά, φυσικά) για να μην αναλάβουν τους κινδύνους μετακίνησης. Τα αποτρεπτικά μέτρα για να είναι αποτελεσματικά πρέπει να γίνονται εγκαίρως γνωστά στους επόμενους που επιχειρούν να εισέλθουν στη χώρα.
Η ανερμάτιστη και ανεύθυνη πολιτική των «ανοικτών συνόρων», που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια, θέτει σε θανάσιμο κίνδυνο την ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή της χώρας και τη ζωή αθώων ανθρώπων που επιζητούν καλύτερη ζωή. Δεν είναι δυνατόν να «υποδέχεται», στις ακτές μας ή στην οριογραμμή, τους παράνομα εισερχόμενους μετανάστες-πρόσφυγες προσωπικό ύποπτα χρηματοδοτούμενων ΜΚΟ και όχι το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων που έχει ως κυρία αποστολή τη φύλαξη των συνόρων.
Η εντατικοποίηση της φύλαξης των συνόρων, θαλάσσιων και χερσαίων, από τις Ενοπλες Δυνάμεις μας, με εφαρμογή του δόγματος της αποτροπής επί της οριογραμμής, θα δώσει το μήνυμα αποτροπής τόσο στους καλοπληρωμένους «διακινητές ψυχών» όσο και στους «επιθυμούντες» να εισέλθουν στη χώρα παράνομα και θα μειώσει δραστικά τις μαζικές αφίξεις - αποβάσεις στα νησιά.
Οι επαναπατρισμοί είναι αναγκαίοι, διότι ενισχύουν τα αντικίνητρα μετακίνησης και λειτουργούν αποτρεπτικά, αφού οι επόμενοι μαθαίνουν τι συνέβη στους προηγούμενους, τα προβλήματα και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν (οικονομικά - νομικά - φυσικά αποτρεπτικά μέτρα) και αποθαρρύνονται να αναλάβουν το ρίσκο της πλήρους αποτυχίας είτε απομυθοποιούν τον θαυμαστό κόσμο που φαντάστηκαν.
Οι «εύκολες» μεταφορές στην ενδοχώρα στέλνουν το μήνυμα για περισσότερες αφίξεις από την Τουρκία.
Η Ελλάδα, έστω και τώρα, οφείλει να συντάξει και να εφαρμόσει μια συνεκτική και συνολική εθνική πολιτική για το Μεταναστευτικό, η οποία πρέπει να αποτελεί μια συνεχή διαδικασία και όχι ένα οριστικό και αμετάκλητο τετελεσμένο γεγονός και η οποία πρέπει να στηρίζεται στα ανθρωπιστικά ιδεώδη αλλά και να υποστηρίζει τα εθνικά της συμφέροντα.
Σήμερα ζητείται αντίληψη της πραγματικότητας, σύνεση, αποφασιστικότητα, ομοψυχία, σωστός στρατηγικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση του προβλήματος που έχει πάρει διαστάσεις εισβολής και απειλεί την κοινωνική συνοχή της πατρίδος μας.
-Ο Κωνσταντίνος Ζιαζιάς είναι Στρατηγός ε.α., Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου