"...Ο πολιτικός αυτός αστέρας εφάρμοσε τη συνήθη για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πολιτική, που ισχυρίζεται ότι αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Αυτή την ασύλληπτη στρέβλωση των πάντων ζήσαμε τα πέντε τελευταία «παρδαλά» και τραγικά χρόνια. Είναι μια πολιτική που βασίζεται στο γνωστό ανέκδοτο όπου η απατημένη σύζυγος πιάνει τον αγαπημένο της στο κρεβάτι με την ερωμένη του κι εκείνος της δηλώνει μελιστάλακτα, κοιτώντας τη με θιγμένη αξιοπρέπεια, «αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις». Δεν είναι λοιπόν αυτό που νομίζουμε, ούτε με τις μειώσεις στις συντάξεις, κύριες και επικουρικές, ούτε με το κόψιμο του ΕΚΑΣ, ούτε με τη ζημιά που έχει κάνει σε εργαζομένους και συνταξιούχους. Ο νόμος δεν είναι αντισυνταγματικός, όπως και οι συνταξιούχοι ήταν τρελοί, που θεωρούσαν ότι έπαιρναν λιγότερα λεφτά. Ολοι όσοι βλέπουν κάτι διαφορετικό από αυτό που ο κ. Κατρούγκαλος βλέπει είναι πληρωμένοι από τη δεξιά κλεπτοκρατία (τουλάχιστον), ταξικοί εχθροί ενός ανιδιοτελούς αριστερού, που μας έσωσε από τα άδικα μνημόνια...."

Από το  "Φιλελεύθερο"

"Φιλελεύθερος", 07/10/19

Εναν νόμο έκανε κι αυτός...

Σήμερα, μετά την αποδεδειγμένα καταστροφική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, οι περισσότεροι απελευθερώθηκαν από τα δεσμά του παραλογισμού και δηλώνουν ξεκάθαρα: Ναι, οι άλλοι είναι καλύτεροι, ασύγκριτα καλύτεροι σε όλα!
Της Αλίκης Χατζή

Πότε ένα κόμμα αναλαμβάνει τις ευθύνες του; Πότε επιτρέπεται να ζητούμε ευθύνες από ένα κόμμα που κυβέρνησε; Πότε φταίνε ένας πολιτικός αρχηγός που υπήρξε πρωθυπουργός και ο πρώην υπουργός του; Εως πότε το φαύλο παρελθόν θα αποτελεί άλλοθι για ένα φαυλότερο παρόν και, κυρίως, μέλλον; Πόσους πτωχευμένους επαγγελματίες που δεν άντεχαν τις εισφορές του και πόσους δυστυχισμένους συνταξιούχους που δεν άντεχαν τις μειώσεις του, μπορεί να αντέξει η αριστερή ευθιξία του Γιώργου Κατρούγκαλου; Του κ. Κατρούγκαλου, που σε έξι μήνες θα διόρθωνε όλες τις κακοδαιμονίες του παρελθόντος, και του κ. Τσίπρα, που οι κυβερνήσεις του εξάντλησαν κάθε επικοινωνιακή απάτη εις βάρος της χώρας; Πόσο ανίκανο, κυνικό και απάνθρωπο μπορεί να αποδειχτεί ένα κόμμα που άσκησε εξουσία στη διαχείριση μιας κρίσης; Εως πότε καραμπινάτα πολιτικά ατοπήματα θα καλύπτονται από επικοινωνιακές μπαρούφες, γενικότητες και προσβολή της λογικής των πολιτών;

Φταίει η πραγματικότητα

Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα αποδείχθηκε -και με δικαστική βούλα πλέον- ότι ο κ. Κατρούγκαλος τίναξε στον αέρα το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, αλλά για τον πρώην υπουργό, αυτό το τρομακτικό που αφορά όλους μας είναι κάτι ανούσιο... «που αφορά τη συγκυρία». Δεν είναι παρά μια... προετοιμασία «για να έρθει το ασφαλιστικό Πινοσέτ»!
Ο πολιτικός αυτός αστέρας εφάρμοσε τη συνήθη για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πολιτική, που ισχυρίζεται ότι αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί μαζί μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Αυτή την ασύλληπτη στρέβλωση των πάντων ζήσαμε τα πέντε τελευταία «παρδαλά» και τραγικά χρόνια. Είναι μια πολιτική που βασίζεται στο γνωστό ανέκδοτο όπου η απατημένη σύζυγος πιάνει τον αγαπημένο της στο κρεβάτι με την ερωμένη του κι εκείνος της δηλώνει μελιστάλακτα, κοιτώντας τη με θιγμένη αξιοπρέπεια, «αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις».

Δεν είναι λοιπόν αυτό που νομίζουμε, ούτε με τις μειώσεις στις συντάξεις, κύριες και επικουρικές, ούτε με το κόψιμο του ΕΚΑΣ, ούτε με τη ζημιά που έχει κάνει σε εργαζομένους και συνταξιούχους. Ο νόμος δεν είναι αντισυνταγματικός, όπως και οι συνταξιούχοι ήταν τρελοί, που θεωρούσαν ότι έπαιρναν λιγότερα λεφτά. Ολοι όσοι βλέπουν κάτι διαφορετικό από αυτό που ο κ. Κατρούγκαλος βλέπει είναι πληρωμένοι από τη δεξιά κλεπτοκρατία (τουλάχιστον), ταξικοί εχθροί ενός ανιδιοτελούς αριστερού, που μας έσωσε από τα άδικα μνημόνια.

Παραλογισμός στην εξουσία

Εχει κανείς το κουράγιο να διαχειριστεί αυτή τη μεγάλη απάτη που φέρει τη σφραγίδα των κυβερνήσεων του Αλέξη Τσίπρα; Η απάντηση είναι «όχι». Κανείς πλέον δεν μπαίνει σε αυτό τον μόχθο, να βρίσκεται δηλαδή ακόμη και σήμερα, που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην αντιπολίτευση, αντιμέτωπος με τον παραλογισμό. Απλώς σκύβει το κεφάλι και κλείνεται στον εαυτό του, αφήνοντας τη... φαντασία του να καλπάζει εναντίον του κ. Κατρούγκαλου, όταν με το γνωστό θράσος του λέει «καλομελέτα κι έρχεται πάλι η εξουσία μας». Εξάλλου, και όπως μας μάλωσε ένας πολύ καλός «σύντροφος» και εξαίρετος συνάδελφός του, ο Τρύφων Αλεξιάδης, πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε τα... αρχεία μας για το τι έπραξαν οι Συριζαίοι ως κυβέρνηση ή όταν με αρχηγό τον Βαρουφάκη πολεμούσαν τους κακούς των Βρυξελλών. Δεν χρειάζεται να θυμόμαστε! Η μνήμη, όπως είναι γνωστό, βλάπτει την πολιτική όταν αφορά την Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα. Θα θυμάται μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, επί του προκειμένου ο κ. Κατρούγκαλος, για τους... κακούς, τους άλλους.

ΥΓ.: Στη διάρκεια της «αντιμνημονιακής» περιόδου εμφανίστηκαν στην ελληνική πολιτική σκηνή πάνω από 60 κόμματα, έτοιμα να σώσουν τη χώρα. Η μπίλια της πολιτικής ρουλέτας κάθισε στον ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα που ασθμαίνοντας κάθε φορά, μόλις που κάλυπτε το 3% το οποίο του επέτρεπε να έχει μια στοιχειώδη εκπροσώπηση στη Βουλή. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής παραδοξότητας, που οφείλονται στην πλήρη κατάρρευση του πολιτικού συστήματος, αρχίσαμε να τα βλέπουμε ένα εξάμηνο μετά την άνοδό του στην εξουσία. «Γιατί; Οι άλλοι είναι καλύτεροι;» ακουγόταν η φράση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ από το 2016 και μετά. Στην ουσία, ήταν η απαρχή μιας έμμεσης παραδοχής της αποτυχίας τους και ο σκοπός της ήταν ο συμψηφισμός. Με την πάροδο του χρόνου, παρά την εργώδη συστηματική προσπάθεια καταστρατήγησης της κοινής λογικής και βάναυσης παραποίησης της πραγματικότητας, όπου η μέρα γινόταν νύχτα και το άσπρο μαύρο κατά το δοκούν, «οι άλλοι» έγιναν «ίδιοι».

Σήμερα, λοιπόν, μετά τα αποδεδειγμένα καταστροφικά χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, οι περισσότεροι απελευθερώθηκαν από τα δεσμά του παραλογισμού και δηλώνουν ξεκάθαρα: Ναι, οι άλλοι είναι καλύτεροι, πολύ καλύτεροι, ασύγκριτα καλύτεροι σε όλα!