"...Τα διαδοχικά Μνημόνια στέρησαν κάποιους βαθμούς ελευθερίας από τους πολιτικούς· δεν θα ξοδεύουν με την ευκολία του πολύτιμου Κωστάκη Καραμανλή που τόσες μυστικές υπηρεσίες συνωμοτούσαν για να μας τον στερήσουν - αλλά και αυτοί που τους απομένουν είναι υπεραρκετοί για να φέρουν πάλι την κρατική χρεοκοπία: ούτε η νοοτροπία τους άλλαξε ούτε οι κανόνες του πολιτικού ανταγωνισμού ούτε η κοινωνία είναι ανθεκτικότερη στις καταστροφικές τάσεις του. Το δεκαετές ομόλογο απλώς ανοίγει ξανά τον δρόμο για τη νέα χρεοκοπία· ας ελπίσουμε όχι στο άμεσο μέλλον, λόγω κατάρρευσης των τραπεζών. Σε βάθος κάποιων δεκαετιών, οπωσδήποτε...."

"ΤΑ ΝΕΑ", 05/03/19

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

Με το πενταετές έγιναν όλα βιαστικά, δεν προλαβαίναμε - σήμερα όμως, με το δεκαετές ομόλογο, έπρεπε να έχουμε οργανωθεί: να χτυπάμε πένθιμα τις καμπάνες, να έχουμε βάλει στα μπαλκόνια μεσίστιες τις σημαίες, να έχουν οργανωθεί συγκεντρώσεις με κεριά στις πλατείες και να μοιρολογάμε οι πολίτες: «Αλίμονο, οι πολιτικοί μας δανείζονται πάλι...». Αντί τούτων, η κυβέρνηση θριαμβολογεί «βγαίνουμε στις αγορές, ανακτάμε την εθνική μας ανεξαρτησία» και η αντιπολίτευση καμαρώνει: «Χάρη σε μας· εμείς θα κερδίσουμε τις εκλογές, εμάς εμπιστεύονται οι επενδυτές».

Υποτίθεται ότι τα κράτη δανείζονται για να κάνουν οι άρχοντές τους δίκαιους πολέμους ή παραγωγικές επενδύσεις - εδώ εμείς δανειζόμασταν για να διορίζει μυριάδες ο Προκόπης Παυλόπουλος και να γίνεται μετά Πρόεδρος της Δημοκρατίας· να αγοράζει μιλιούνια εμβόλια ο Δημήτρης Αβραμόπουλος και να προάγεται μετά στις Βρυξέλλες· να αγοράζει υπερτιμημένα αχρείαστα όπλα και να καταλήγει στη φυλακή ο Ακης Τσοχατζόπουλος. Και μονίμως βεβαίως για να πληρώνουμε προηγούμενα χρέη, εκεί θα πάνε τα δισεκατομμύρια του νέου δεκαετούς.

Τα φάγαμε όλοι μαζί τα δανεικά, ισχυρίζονται κάποιοι πολιτικοί - ίσως, αλλά ξόδευαν για να μας ταΐσουν σαν αρνάκια, για να θυσιαστούμε επί τω πολιτικώ Πάσχα που ανασταίνεται κάθε τόσο η εξουσία. Αλλη επένδυση πέρα από αυτή, της ανατροφής οικόσιτων που θα καταναλωθούν τελετουργικά στις εκλογές, δεν γνωρίζουν. Περί καταναλωτικών δανείων για μεγάλα εκλογικά φαγοπότια επρόκειτο - η διαφθορά, οι καταχρήσεις, οι μίζες και γενικώς οι κλοπές εκ του δανεικού χρήματος ήσαν συνήθως παράπλευρες δημοσιονομικές απώλειες. Συχνά βέβαια ήσαν και οι κινούσες αιτίες του δανεισμού· για κάποιους, η ανεξαρτησία του δανείζεσθαι είναι η πεμπτουσία της εθνικής ανεξαρτησίας - κρατά από τα δυσώνυμα «δάνεια της ανεξαρτησίας» αυτή η πολιτική παράδοση.



Είναι αλήθεια ότι τα διαδοχικά Μνημόνια στέρησαν κάποιους βαθμούς ελευθερίας από τους πολιτικούς· δεν θα ξοδεύουν με την ευκολία του πολύτιμου Κωστάκη Καραμανλή που τόσες μυστικές υπηρεσίες συνωμοτούσαν για να μας τον στερήσουν - αλλά και αυτοί που τους απομένουν είναι υπεραρκετοί για να φέρουν πάλι την κρατική χρεοκοπία: ούτε η νοοτροπία τους άλλαξε ούτε οι κανόνες του πολιτικού ανταγωνισμού ούτε η κοινωνία είναι ανθεκτικότερη στις καταστροφικές τάσεις του.

Το δεκαετές ομόλογο απλώς ανοίγει ξανά τον δρόμο για τη νέα χρεοκοπία· ας ελπίσουμε όχι στο άμεσο μέλλον, λόγω κατάρρευσης των τραπεζών. Σε βάθος κάποιων δεκαετιών, οπωσδήποτε. Αν υπάρχουν «σιδερένιοι νόμοι της ιστορίας», ένας από αυτούς είναι ότι οι έλληνες πολιτικοί θα σύρουν ξανά το κράτος τους στη χρεοκοπία.