Από "ΤΑ ΝΕΑ"
ΤΗΣ ΜΥΡΤΟΥΣ ΛΙΑΛΙΟΥΤΗ
Τα μέτωπα που συγκροτούνται ευκαιριακά, κρατούν λίγο - ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται πως συνέβη στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του ΜέΡΑ25. Την Παρασκευή, μερικές μέρες αφότου τα τρία κόμματα υπέγραψαν μαζί για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να προσεγγίσει εκ νέου τους υπόλοιπους για μια ακόμα πρωτοβουλία, αυτή τη φορά σε σχέση με την πανδημία. Ούτε από τον Περισσό, όμως, ούτε από το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη βρήκε την ανταπόκριση που θα ήθελε. Δεν την βρήκε ούτε από το Κίνημα Αλλαγής, που αυτή τη φορά αποτέλεσε και τον βασικό στόχο της Κουμουνδούρου.
Την πρωτοβουλία ανέλαβε ο Ανδρέας Ξανθός, που επικοινωνώντας με τους τομεάρχες υγείας των υπολοίπων κομμάτων, τους διαμοίρασε ένα κείμενο εννέα σημείων, τα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως βάση - διευκρινίζοντας πως μπορούν να αναδιατυπωθούν ή να αναμορφωθούν αναλόγως, ώστε να τους καλύπτουν όλους. Εγινε όμως σαφές πολύ γρήγορα ότι ούτε το Κίνημα Αλλαγής είχε διάθεση να συμμετάσχει σε μετωπικά σχήματα ούτε οι υπόλοιποι ήθελαν να επαναλάβουν, τουλάχιστον για την ώρα, ό,τι έγινε στο Πολυτεχνείο. Τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης επέλεξαν να απαντήσουν δια της σιωπής, κάνοντας σαφείς τις προθέσεις τους στην Κουμουνδούρου.
ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ. Η επέτειος της 17ης Νοεμβρίου είχε ένα θετικό σημείο και ένα αρνητικό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο αντιπολιτευτικός πόλος που δημιουργήθηκε για την επέτειο έδωσε ένα ξεκάθαρο αντικυβερνητικό στίγμα - και η αξιωματική αντιπολίτευση αποτέλεσε, λόγω θέσης, το μεγαλύτερο κομμάτι αυτού του πόλου. Από την άλλη, ωστόσο, έλειπε ο συνδετικός κρίκος που θα επέτρεπε στην Κουμουνδούρου να μιλάει εξ ονόματος της όλης αντιπολίτευσης. Το Κίνημα Αλλαγής δεν θα ολοκλήρωνε απλώς το παζλ, αλλά θα προσέδιδε και την απαραίτητη μετριοπάθεια στο όλο εγχείρημα - την κεντροαριστερή σκοπιά που επιχειρεί εδώ και τόσο καιρό να αποκτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Η επιλογή της Χαριλάου Τρικούπη να μην συμμετάσχει στην πρωτοβουλία δημιούργησε μια αντιπολιτευτική διαφοροποίηση. Οι επιθέσεις προς το Κίνημα Αλλαγής είχαν όλες το ίδιο περιεχόμενο και την αντίστοιχη πίεση: «Εσωτερικές παραλυτικές ισορροπίες και διχασμοί αυτοπεριορίζουν τον χώρο του ΚΙΝΑΛ. Ο δρόμος της δορυφοριοποίησής του σε σχέση με τη ΝΔ δεν έχει μέλλον, αντίθετα ένας αναπροσανατολισμός του σε σχέση με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ θα μπορούσε να του προσδώσει προοπτική», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πάνος Σκουρλέτης (ieidiseis), όταν ρωτήθηκε επί του θέματος.
Αυτή όμως ήταν η μία πλευρά. Η άλλη είχε να κάνει με το πρόσωπο που επελέγη να προσεγγίσει τα κόμματα -ενδεικτικό των σκέψεων της ηγεσίας για τη δημιουργία μετώπων. Ο Ανδρέας Ξανθός είναι μια φιγούρα που, λόγω και της αντιδιαστολής του με τον Παύλο Πολάκη, θεωρείται ένα από τα πιο σοβαρά στελέχη μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει προκαλέσει ποτέ τους κεντροαριστερούς, ούτε την περίοδο που βρισκόταν στο υπουργείο Υγείας. Και αυτό του έδινε το πλεονέκτημα στη διαπροσωπική επαφή με τους υπόλοιπους.
Το «όχι» του Κινήματος Αλλαγής, επομένως, δεν ειπώθηκε για λόγους προσωπικούς, αλλά καθαρά πολιτικούς. Και αυτό δείχνει ότι, τουλάχιστον για την ώρα, στην Κεντροαριστερά δεν έχουν διάθεση να συμμετάσχουν σε μετωπικές κινήσεις ακόμα και για την υγεία - θεωρώντας πως, πέραν των άλλων προβλημάτων που υπάρχουν σε τέτοιες κινήσεις, στο πίσω μέρος του μυαλού της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει πάντα και το «καπέλωμα».
Τα μέτωπα που συγκροτούνται ευκαιριακά, κρατούν λίγο - ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται πως συνέβη στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του ΜέΡΑ25. Την Παρασκευή, μερικές μέρες αφότου τα τρία κόμματα υπέγραψαν μαζί για την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να προσεγγίσει εκ νέου τους υπόλοιπους για μια ακόμα πρωτοβουλία, αυτή τη φορά σε σχέση με την πανδημία. Ούτε από τον Περισσό, όμως, ούτε από το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη βρήκε την ανταπόκριση που θα ήθελε. Δεν την βρήκε ούτε από το Κίνημα Αλλαγής, που αυτή τη φορά αποτέλεσε και τον βασικό στόχο της Κουμουνδούρου.
Την πρωτοβουλία ανέλαβε ο Ανδρέας Ξανθός, που επικοινωνώντας με τους τομεάρχες υγείας των υπολοίπων κομμάτων, τους διαμοίρασε ένα κείμενο εννέα σημείων, τα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως βάση - διευκρινίζοντας πως μπορούν να αναδιατυπωθούν ή να αναμορφωθούν αναλόγως, ώστε να τους καλύπτουν όλους. Εγινε όμως σαφές πολύ γρήγορα ότι ούτε το Κίνημα Αλλαγής είχε διάθεση να συμμετάσχει σε μετωπικά σχήματα ούτε οι υπόλοιποι ήθελαν να επαναλάβουν, τουλάχιστον για την ώρα, ό,τι έγινε στο Πολυτεχνείο. Τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης επέλεξαν να απαντήσουν δια της σιωπής, κάνοντας σαφείς τις προθέσεις τους στην Κουμουνδούρου.
ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ. Η επέτειος της 17ης Νοεμβρίου είχε ένα θετικό σημείο και ένα αρνητικό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο αντιπολιτευτικός πόλος που δημιουργήθηκε για την επέτειο έδωσε ένα ξεκάθαρο αντικυβερνητικό στίγμα - και η αξιωματική αντιπολίτευση αποτέλεσε, λόγω θέσης, το μεγαλύτερο κομμάτι αυτού του πόλου. Από την άλλη, ωστόσο, έλειπε ο συνδετικός κρίκος που θα επέτρεπε στην Κουμουνδούρου να μιλάει εξ ονόματος της όλης αντιπολίτευσης. Το Κίνημα Αλλαγής δεν θα ολοκλήρωνε απλώς το παζλ, αλλά θα προσέδιδε και την απαραίτητη μετριοπάθεια στο όλο εγχείρημα - την κεντροαριστερή σκοπιά που επιχειρεί εδώ και τόσο καιρό να αποκτήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Η επιλογή της Χαριλάου Τρικούπη να μην συμμετάσχει στην πρωτοβουλία δημιούργησε μια αντιπολιτευτική διαφοροποίηση. Οι επιθέσεις προς το Κίνημα Αλλαγής είχαν όλες το ίδιο περιεχόμενο και την αντίστοιχη πίεση: «Εσωτερικές παραλυτικές ισορροπίες και διχασμοί αυτοπεριορίζουν τον χώρο του ΚΙΝΑΛ. Ο δρόμος της δορυφοριοποίησής του σε σχέση με τη ΝΔ δεν έχει μέλλον, αντίθετα ένας αναπροσανατολισμός του σε σχέση με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ θα μπορούσε να του προσδώσει προοπτική», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Πάνος Σκουρλέτης (ieidiseis), όταν ρωτήθηκε επί του θέματος.
Αυτή όμως ήταν η μία πλευρά. Η άλλη είχε να κάνει με το πρόσωπο που επελέγη να προσεγγίσει τα κόμματα -ενδεικτικό των σκέψεων της ηγεσίας για τη δημιουργία μετώπων. Ο Ανδρέας Ξανθός είναι μια φιγούρα που, λόγω και της αντιδιαστολής του με τον Παύλο Πολάκη, θεωρείται ένα από τα πιο σοβαρά στελέχη μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει προκαλέσει ποτέ τους κεντροαριστερούς, ούτε την περίοδο που βρισκόταν στο υπουργείο Υγείας. Και αυτό του έδινε το πλεονέκτημα στη διαπροσωπική επαφή με τους υπόλοιπους.
Το «όχι» του Κινήματος Αλλαγής, επομένως, δεν ειπώθηκε για λόγους προσωπικούς, αλλά καθαρά πολιτικούς. Και αυτό δείχνει ότι, τουλάχιστον για την ώρα, στην Κεντροαριστερά δεν έχουν διάθεση να συμμετάσχουν σε μετωπικές κινήσεις ακόμα και για την υγεία - θεωρώντας πως, πέραν των άλλων προβλημάτων που υπάρχουν σε τέτοιες κινήσεις, στο πίσω μέρος του μυαλού της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει πάντα και το «καπέλωμα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου