 |
| "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 07'08/16 |
"ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"
1.Τι θα έπρεπε να είχαμε προσέξει: Ασφαλιστικό (α):
Του Γιάννη Μαρίνου
Με βασική πάντοτε αιτία του σημερινού καταντήματος της Ελλάδας τον απερίσκεπτο δανεισμό για να χρηματοδοτούνται παροχές και οι απεριόριστες καταναλωτικές μας διαθέσεις, κορυφαίο πρόβλημα, που το χειριστήκαμε καταστροφικά, υπήρξε το Ασφαλιστικό. Τραγική συνέπεια η γενική απομείωση των συντάξεων, και μάλιστα κατά τον πιο άδικο τρόπο, αφού εξομοιώσαμε συνταξιοδοτικά εκείνους που εργάστηκαν καταβάλλοντας ασφάλιστρα επί 35 και περισσότερα χρόνια με τους λαθρεπιβάτες του συνταξιοδοτικού συστήματος, με ελάχιστα χρόνια ασφαλισμένης εργασίας και με μειωμένες ή και ανύπαρκτες ασφαλιστικές κρατήσεις. Ταυτόχρονα επιβραβεύσαμε σήμερα με μειωμένες ή καθόλου περικοπές τους σκανδαλωδώς ευνοηθέντες και γενικά τους ήδη συνταξιούχους, αφήνοντας να φορτωθούν τις σοβαρότερες συνέπειες εκείνοι που θα συνταξιοδοτηθούν στο μέλλον. Δηλαδή οι νεότερες και συνεπώς λιγότερο υπεύθυνες για το ασφαλιστικό Βατερλό γενιές.
Επισημαίναμε και προειδοποιούσαμε πριν από είκοσι χρόνια σε αυτή τη στήλη («Το Βήμα», 26.10.1997): «Στο ξεκίνημά τους τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν για τους λίγους και τους προνομιούχους και βόλευαν κουτσά στραβά τους ασφαλισμένους τους. Βαθμιαία η κοινωνική ασφάλιση επεκτάθηκε δικαίως σχεδόν σε όλους τους εργαζομένους και τελικά και στους μη εργαζομένους.
Ωστόσο, ενώ οι εισφορές και οι παροχές των Ταμείων ήταν χαμηλές και για λίγους, ήρθε από δίπλα το κράτος και προς χάριν της ανάπτυξης απάλλασσε από τις εισφορές εξαγωγείς, βιομηχάνους ή άλλους "αναξιοπαθούντες", χωρίς όμως να καλύπτει τις αντίστοιχες απώλειες των Ταμείων με ισόποσα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό. Καθώς λοιπόν οι κυβερνήσεις είχαν να κάνουν με αδαείς, ανόητους ή βολικούς, άρχισαν να απομυζούν και τα αποθεματικά των Ταμείων υποχρεώνοντάς τα να καταθέτουν στην Τράπεζα της Ελλάδος ή στην Εθνική Τράπεζα ό,τι εισπράττουν χωρίς να τους πληρώνεται τόκος ή με ελάχιστο επιτόκιο. Και οι συνδικαλιστές περιορίστηκαν απλώς σε κάποιες χλιαρές διαμαρτυρίες.
Αυτά κυρίως επί της "επάρατης Δεξιάς". Μετά ήρθε η Αριστερά (ΠαΣοΚ), με τον πλούτο των "προοδευτικών" ιδεών της. Η πρώτη "φιλολαϊκή" απόφαση ήταν να δοθούν γενναίες αυξήσεις στις συντάξεις ΙΚΑ και άλλων Ταμείων χωρίς να εξετασθεί αν άντεχαν σε τέτοιες γενναιοδωρίες. Και να τα χειροκροτήματα από τους αφελείς και απλοϊκούς συνταξιούχους, με την ένοχη σιωπή συνδικάτων και λαϊκιστών δημοσιογράφων. Και όταν οι διοικούντες τα Ταμεία διερωτήθηκαν πού θα βρούμε τα πρόσθετα λεφτά για να δώσουμε αυτές τις γενναιόδωρες αυξήσεις, η προοδευτική ευρηματικότητα των τότε κυβερνώντων υπέδειξε: "Δανεισθείτε από τις τράπεζες και τα ταμιευτήρια". Και έτσι συντελέστηκε το νέο έγκλημα: να καταθέτουν τα ασφαλιστικά ταμεία τα ρευστά τους στις κρατικές τράπεζες άτοκα και μετά να τα δανείζονται από τις ίδιες τράπεζες με υψηλά επιτόκια για να καλύψουν τα ελλείμματά τους. Αλλο που δεν ήθελαν οι τράπεζες. Και καθώς άμα δώσεις θάρρος στον χωριάτη θα σ' ανέβει στο κρεβάτι, ακολούθησε και η εφαρμογή πλήθους νέων ιδεών για την απομύζηση των Ταμείων, στα οποία οι μόνοι που κατέβαλλαν λεφτά ήταν οι πράγματι εργαζόμενοι, αυτοί που θα έπρεπε να είναι και οι μόνοι δικαιούχοι των παροχών των Ταμείων».
Θα χρειασθεί να συνεχίσω και την επόμενη Κυριακή.
2. Ε, όχι και σωτήρας ο Καραμανλής!
Δεκαοκτώ μήνες κλείνει στην εξουσία σε λίγες βδομάδες η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου και πλέον όλες οι μάσκες έπεσαν. Ακόμη και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές παραδέχονται πλέον με δημόσιες δηλώσεις τους πόσο βαθιά νυχτωμένοι ήσαν και πως αναγκάστηκαν να κάνουν «κωλοτούμπα» σε όλα τα θέματα για να μπορέσουν να σταθούν στο ευρωπαϊκό περιβάλλον που παντελώς αγνοούσαν.
Τις σημαντικότερες παραδοχές αναγκάστηκε να κάνει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο οποίος προσπαθώντας να καλύψει τη σωρεία των ψεύτικων υποσχέσεων που είχε δώσει προεκλογικά στον κόσμο - αλλά έκανε ακριβώς τα αντίθετα όταν βγήκε κυβέρνηση - μίλησε για τις αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να υιοθετήσει την ουσία των θέσεων της ΝΔ αφού δήλωσε ότι «αριστερή πολιτική σήμερα είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και οι επενδύσεις».
Στο πνεύμα αυτό, ενώ ο κ. Τσίπρας καταδίκαζε με φανατισμό κνίτη όλες τις ιδιωτικοποιήσεις που προωθούσε η κυβέρνηση ΝΔ - ΠαΣοΚ, όχι μόνο τις υπέγραψε ως Πρωθυπουργός αλλά δέχτηκε και τη δημιουργία για 99 χρόνια ενός υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων όπου περνά ολόκληρη η δημόσια περιουσία και αποφασίζουν οι δανειστές!
Αν όμως ο κ. Τσίπρας προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις και στοχεύει στην ενίσχυση της καπιταλιστικής οικονομίας, σε τι διαφέρει από τον κ. Σαμαρά ή τον κ. Μητσοτάκη; Γιατί τον ψήφισε ο κόσμος;
Μα, για να διαπραγματευτεί πιο σκληρά με τους δανειστές υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, λένε οι συριζαίοι.
Αποτέλεσμα της σκληρής διαπραγμάτευσης; Μηδέν εις το πηλίκον.
ΤΟ ΕΚΑΣ εκατοντάδων χιλιάδων οικονομικά αδυνάτων κόπηκε, μαζί με τις επικουρικές συντάξεις, ενώ οι τιμές στα βασικά είδη διατροφής με ΦΠΑ 25% πέταξαν μαζί με τους συντελεστές στα νησιά αλλά και τον ΕΝΦΙΑ, ο οποίος επρόκειτο να... καταργηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ ο δημοσιονομικός κόφτης για τα εισοδήματα του Δημοσίου καιροφυλακτεί.
Οχι μόνο δεν κατάφερε τίποτε η κυβέρνηση υπέρ των αδυνάτων, αλλά με τη διοικητική ανικανότητα που τη διακρίνει διέλυσε και τις κοινωνικές δομές που υπήρχαν: π.χ. η νοσοκομειακή περίθαλψη βρίσκεται στην εντατική με κάποια χειρουργεία να ζητούν από τους ασθενείς να φέρουν μόνοι τους υλικά για να μπορέσουν να χειρουργηθούν και η κυβέρνηση να πανηγυρίζει τη μετονομασία ενός Κέντρου Υγείας σε νοσοκομείο στη Σαντορίνη!
Με άλλα λόγια, όπως λέει το ανέκδοτο, κόλαση είναι εκεί όπου μαγειρεύουν Αγγλοι, μηχανικοί είναι Γάλλοι, εραστές Ελβετοί, αστυνομικοί Γερμανοί. Και επιπλέον διοικεί ο Πολάκης με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που ασκεί πολιτική ΝΔ. Βοήθειά μας!
Με βασική πάντοτε αιτία του σημερινού καταντήματος της Ελλάδας τον απερίσκεπτο δανεισμό για να χρηματοδοτούνται παροχές και οι απεριόριστες καταναλωτικές μας διαθέσεις, κορυφαίο πρόβλημα, που το χειριστήκαμε καταστροφικά, υπήρξε το Ασφαλιστικό. Τραγική συνέπεια η γενική απομείωση των συντάξεων, και μάλιστα κατά τον πιο άδικο τρόπο, αφού εξομοιώσαμε συνταξιοδοτικά εκείνους που εργάστηκαν καταβάλλοντας ασφάλιστρα επί 35 και περισσότερα χρόνια με τους λαθρεπιβάτες του συνταξιοδοτικού συστήματος, με ελάχιστα χρόνια ασφαλισμένης εργασίας και με μειωμένες ή και ανύπαρκτες ασφαλιστικές κρατήσεις. Ταυτόχρονα επιβραβεύσαμε σήμερα με μειωμένες ή καθόλου περικοπές τους σκανδαλωδώς ευνοηθέντες και γενικά τους ήδη συνταξιούχους, αφήνοντας να φορτωθούν τις σοβαρότερες συνέπειες εκείνοι που θα συνταξιοδοτηθούν στο μέλλον. Δηλαδή οι νεότερες και συνεπώς λιγότερο υπεύθυνες για το ασφαλιστικό Βατερλό γενιές.
Επισημαίναμε και προειδοποιούσαμε πριν από είκοσι χρόνια σε αυτή τη στήλη («Το Βήμα», 26.10.1997): «Στο ξεκίνημά τους τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν για τους λίγους και τους προνομιούχους και βόλευαν κουτσά στραβά τους ασφαλισμένους τους. Βαθμιαία η κοινωνική ασφάλιση επεκτάθηκε δικαίως σχεδόν σε όλους τους εργαζομένους και τελικά και στους μη εργαζομένους.
Ωστόσο, ενώ οι εισφορές και οι παροχές των Ταμείων ήταν χαμηλές και για λίγους, ήρθε από δίπλα το κράτος και προς χάριν της ανάπτυξης απάλλασσε από τις εισφορές εξαγωγείς, βιομηχάνους ή άλλους "αναξιοπαθούντες", χωρίς όμως να καλύπτει τις αντίστοιχες απώλειες των Ταμείων με ισόποσα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό. Καθώς λοιπόν οι κυβερνήσεις είχαν να κάνουν με αδαείς, ανόητους ή βολικούς, άρχισαν να απομυζούν και τα αποθεματικά των Ταμείων υποχρεώνοντάς τα να καταθέτουν στην Τράπεζα της Ελλάδος ή στην Εθνική Τράπεζα ό,τι εισπράττουν χωρίς να τους πληρώνεται τόκος ή με ελάχιστο επιτόκιο. Και οι συνδικαλιστές περιορίστηκαν απλώς σε κάποιες χλιαρές διαμαρτυρίες.
Αυτά κυρίως επί της "επάρατης Δεξιάς". Μετά ήρθε η Αριστερά (ΠαΣοΚ), με τον πλούτο των "προοδευτικών" ιδεών της. Η πρώτη "φιλολαϊκή" απόφαση ήταν να δοθούν γενναίες αυξήσεις στις συντάξεις ΙΚΑ και άλλων Ταμείων χωρίς να εξετασθεί αν άντεχαν σε τέτοιες γενναιοδωρίες. Και να τα χειροκροτήματα από τους αφελείς και απλοϊκούς συνταξιούχους, με την ένοχη σιωπή συνδικάτων και λαϊκιστών δημοσιογράφων. Και όταν οι διοικούντες τα Ταμεία διερωτήθηκαν πού θα βρούμε τα πρόσθετα λεφτά για να δώσουμε αυτές τις γενναιόδωρες αυξήσεις, η προοδευτική ευρηματικότητα των τότε κυβερνώντων υπέδειξε: "Δανεισθείτε από τις τράπεζες και τα ταμιευτήρια". Και έτσι συντελέστηκε το νέο έγκλημα: να καταθέτουν τα ασφαλιστικά ταμεία τα ρευστά τους στις κρατικές τράπεζες άτοκα και μετά να τα δανείζονται από τις ίδιες τράπεζες με υψηλά επιτόκια για να καλύψουν τα ελλείμματά τους. Αλλο που δεν ήθελαν οι τράπεζες. Και καθώς άμα δώσεις θάρρος στον χωριάτη θα σ' ανέβει στο κρεβάτι, ακολούθησε και η εφαρμογή πλήθους νέων ιδεών για την απομύζηση των Ταμείων, στα οποία οι μόνοι που κατέβαλλαν λεφτά ήταν οι πράγματι εργαζόμενοι, αυτοί που θα έπρεπε να είναι και οι μόνοι δικαιούχοι των παροχών των Ταμείων».
Θα χρειασθεί να συνεχίσω και την επόμενη Κυριακή.
 |
| "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 07/08/16 |
ου Σήφη Πολυμίλη
Είναι δυνατόν επτά χρόνια βουλιαγμένοι στην κρίση να μη συνειδητοποιούμε το πώς βρεθήκαμε σε αυτή την κατάσταση; Είναι δυνατόν σήμερα ο σιωπηλός Βούδας που με την πολιτική του βύθισε τη χώρα να θεωρείται... εθνικό κεφάλαιο; Κι όμως στη χώρα της συνωμοσίας, της αρπαχτής και της φαυλότητας φτάσαμε να μην πιστεύουμε ακόμη και τα αυτονόητα.
«Ο εκτελεστής Γεωργίου και οι εντολοδότες του» πανηγύριζε η πάλαι ποτέ εφημερίδα της ανανεωτικής Αριστεράς, γιατί κάποιοι δικαστές μας, μαζί με τους ψεκασμένους, τους συριζαίους και τους θεράποντες του καραμανλισμού θεωρούν ότι φταίνε τα στατιστικά στοιχεία που μπήκαμε στο Μνημόνιο. «Εξαπάτησαν τη χώρα με ψεύτικα στοιχεία συμπράττοντας με τους ξένους» πιστεύει ακόμη η «Αυγή» ξεχνώντας τις κωλοτούμπες του αρχηγού της και τον όψιμο «ρεαλισμό» του, συμπλέοντας με Κακλαμάνηδες, Αντώναρους, Κουμουτσάκους και άλλους διαπρεπείς εγκεφάλους του καραμανλισμού.
Η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο, ο Γεωργίου διορίστηκε στην ΕΛΣΤΑΤ τρεις μήνες μετά το πρώτο Μνημόνιο, αλλά μας φταίνε τα... λάθος νούμερα για το ΑΕΠ και το χρέος. Πόσο νούμερο πρέπει να είναι κανείς για να ξεχνά ότι χρεοκοπήσαμε γιατί μόνο τη διετία 2008-2009 η εγκληματική πολιτική Καραμανλή διόγκωσε κατά 57 δισ. το δημόσιο χρέος, υπονομεύοντας πλήρως την αξιοπιστία της χώρας και τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.
Ο κ. Καραμανλής που επτά χρόνια τώρα δεν τόλμησε να πει μια λέξη, που παριστάνει τον σιωπηλό μάρτυρα, θεωρώντας ότι θα ξεχαστούν οι ευθύνες του, εμφανίζεται σήμερα από συριζαίους και οπαδούς του ως ο άνθρωπος που μπορεί να... σώσει τη χώρα. Στήνουν ένα εκτρωματικό θεσμικό κατασκεύασμα με την αναθεώρηση του Συντάγματος για να τον προσφέρουν στον λαό ως τον ηγέτη που θα σηματοδοτήσει την έξοδο από την κρίση...
Πόση κοροϊδία, πόση διαστροφή της πραγματικότητας, πόσο ευτελισμό της πολιτικής μπορεί να αντέξει κανείς σε αυτή την ταλαίπωρη χρεοκοπημένη χώρα; Πόσα παιχνίδια ακόμη θα δεχόμαστε να παίζονται στην πλάτη μας για να διασώσουν τις καρέκλες και τα προνόμιά τους οι υπηρέτες των σκοτεινών παρασκηνίων και των υπόγειων διαδρόμων της εξουσίας;
3. Ο υπουργός που δεν... παίζεται:
Είναι δυνατόν επτά χρόνια βουλιαγμένοι στην κρίση να μη συνειδητοποιούμε το πώς βρεθήκαμε σε αυτή την κατάσταση; Είναι δυνατόν σήμερα ο σιωπηλός Βούδας που με την πολιτική του βύθισε τη χώρα να θεωρείται... εθνικό κεφάλαιο; Κι όμως στη χώρα της συνωμοσίας, της αρπαχτής και της φαυλότητας φτάσαμε να μην πιστεύουμε ακόμη και τα αυτονόητα.
«Ο εκτελεστής Γεωργίου και οι εντολοδότες του» πανηγύριζε η πάλαι ποτέ εφημερίδα της ανανεωτικής Αριστεράς, γιατί κάποιοι δικαστές μας, μαζί με τους ψεκασμένους, τους συριζαίους και τους θεράποντες του καραμανλισμού θεωρούν ότι φταίνε τα στατιστικά στοιχεία που μπήκαμε στο Μνημόνιο. «Εξαπάτησαν τη χώρα με ψεύτικα στοιχεία συμπράττοντας με τους ξένους» πιστεύει ακόμη η «Αυγή» ξεχνώντας τις κωλοτούμπες του αρχηγού της και τον όψιμο «ρεαλισμό» του, συμπλέοντας με Κακλαμάνηδες, Αντώναρους, Κουμουτσάκους και άλλους διαπρεπείς εγκεφάλους του καραμανλισμού.
Η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο, ο Γεωργίου διορίστηκε στην ΕΛΣΤΑΤ τρεις μήνες μετά το πρώτο Μνημόνιο, αλλά μας φταίνε τα... λάθος νούμερα για το ΑΕΠ και το χρέος. Πόσο νούμερο πρέπει να είναι κανείς για να ξεχνά ότι χρεοκοπήσαμε γιατί μόνο τη διετία 2008-2009 η εγκληματική πολιτική Καραμανλή διόγκωσε κατά 57 δισ. το δημόσιο χρέος, υπονομεύοντας πλήρως την αξιοπιστία της χώρας και τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.
Ο κ. Καραμανλής που επτά χρόνια τώρα δεν τόλμησε να πει μια λέξη, που παριστάνει τον σιωπηλό μάρτυρα, θεωρώντας ότι θα ξεχαστούν οι ευθύνες του, εμφανίζεται σήμερα από συριζαίους και οπαδούς του ως ο άνθρωπος που μπορεί να... σώσει τη χώρα. Στήνουν ένα εκτρωματικό θεσμικό κατασκεύασμα με την αναθεώρηση του Συντάγματος για να τον προσφέρουν στον λαό ως τον ηγέτη που θα σηματοδοτήσει την έξοδο από την κρίση...
Πόση κοροϊδία, πόση διαστροφή της πραγματικότητας, πόσο ευτελισμό της πολιτικής μπορεί να αντέξει κανείς σε αυτή την ταλαίπωρη χρεοκοπημένη χώρα; Πόσα παιχνίδια ακόμη θα δεχόμαστε να παίζονται στην πλάτη μας για να διασώσουν τις καρέκλες και τα προνόμιά τους οι υπηρέτες των σκοτεινών παρασκηνίων και των υπόγειων διαδρόμων της εξουσίας;
 |
| "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"-07/08/16 |
3. Ο υπουργός που δεν... παίζεται:
Του Ζώη Τσώλη
Είναι βέβαιο ότι ο Γιώργος Κατρούγκαλος θα μείνει στην Ιστορία όχι μόνο γιατί δήλωσε «ταξικός αποστάτης» αλλά γιατί προχωρεί βήμα-βήμα στο 12ο κύμα μείωσης συντάξεων στα χρόνια των μνημονίων υποστηρίζοντας ως την τελευταία στιγμή ότι «δεν μειώνονται οι συντάξεις».
Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος δεν... παίζεται, ίσως γιατί το δικηγορικό ταλέντο στο ψέμα τού έχει γίνει δεύτερη φύση, ίσως γιατί η φιλοδοξία του για εξουσία δεν τον αφήνει να δει κραυγαλέα λάθη που έκανε με τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό.
Για να είμαστε σαφείς, το μεγαλύτερο λάθος, αυτό που προσπαθεί τώρα να διορθώσει το Μέγαρο Μαξίμου, είναι οι περικοπές στο ΕΚΑΣ.
Με τις αποφάσεις του και τα εισοδηματικά όρια που έθεσε, αντί να κόψει 230 εκατ. ευρώ από τους πραγματικά πένητες συνταξιούχους, οι περικοπές υπερβαίνουν σε ετήσια βάση τα 350 εκατ. ευρώ, προκαλώντας δίκαιο κύμα αγανάκτησης.
Το δεύτερο όμως και μεγαλύτερο λάθος για την οικονομία είναι ότι με την αλλαγή του συστήματος είσπραξης των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών και των επιστημονικών επαγγελμάτων (γιατρών, δικηγόρων, φαρμακοποιών, μηχανικών, συμβολαιογράφων κ.ά.) δεν προέβλεψε ότι ναι μεν τα ποσοστά εισφορών για την κύρια σύνταξη και την Υγεία εξισώθηκαν με αυτά των εργαζομένων μισθωτών στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αλλά αυξάνονται σε δυσθεώρητα ύψη, καθώς οι αυτοαπασχολούμενοι καλούνται να πληρώσουν και την εργοδοτική εισφορά.
Δηλαδή πληρώνουν ταυτόχρονα και αθροιστικά τις εισφορές ως εργαζόμενοι και ως εργοδότες.
Αυτή η απερίσκεπτη θέση, την οποία δυστυχώς υποστήριζαν και οι ειδικοί-τεχνοκράτες της τρόικας από την εποχή της κυβέρνησης Σαμαρά, προκάλεσε κύματα διαμαρτυρίας και, το κυριότερο, ενίσχυσε το κίνητρο φοροδιαφυγής. Δηλαδή να μην κόβουν αποδείξεις και να μην εμφανίζουν εισοδήματα επιτείνοντας το ούτως ή άλλως αρνητικό φαινόμενο που κυριαρχούσε στον κλάδο των αυτοαπασχολουμένων στη χώρα μας για δεκαετίες.
Η λύση είναι μία. Εν όψει των επί μέρους αλλαγών και των διορθώσεων που πρόκειται να γίνουν στο ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο μάλιστα παρουσιάζει σημάδια ζωής μετά την οριακή έστω αύξηση της απασχόλησης κατά 10.000-15.000 εργαζομένους τους τελευταίους μήνες, να αναβάλει τις νέες αυτόματες περικοπές στο ΕΚΑΣ για το 2017 και να κατεβάσει το «πλαφόν» στις εισφορές των αυτοαπασχολουμένων.
Αλλωστε η αυτοαπασχόληση είναι μια διέξοδος για την ανεργία. Αντί να την πολεμά θα πρέπει να την πριμοδοτήσει, αίροντας τα αντικίνητρα εργασίας.
Αυτά ας τα σκεφθούν και οι... θεσμοί, οι οποίοι ούτως ή άλλως επανεξετάζουν την κλίμακα των εκπτώσεων (5%-50%) που έχει νομοθετηθεί για τις ασφαλιστικές εισφορές γιατρών, δικηγόρων, οικονομολόγων, μηχανικών κ.ά.
Είναι βέβαιο ότι ο Γιώργος Κατρούγκαλος θα μείνει στην Ιστορία όχι μόνο γιατί δήλωσε «ταξικός αποστάτης» αλλά γιατί προχωρεί βήμα-βήμα στο 12ο κύμα μείωσης συντάξεων στα χρόνια των μνημονίων υποστηρίζοντας ως την τελευταία στιγμή ότι «δεν μειώνονται οι συντάξεις».
Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος δεν... παίζεται, ίσως γιατί το δικηγορικό ταλέντο στο ψέμα τού έχει γίνει δεύτερη φύση, ίσως γιατί η φιλοδοξία του για εξουσία δεν τον αφήνει να δει κραυγαλέα λάθη που έκανε με τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό.
Για να είμαστε σαφείς, το μεγαλύτερο λάθος, αυτό που προσπαθεί τώρα να διορθώσει το Μέγαρο Μαξίμου, είναι οι περικοπές στο ΕΚΑΣ.
Με τις αποφάσεις του και τα εισοδηματικά όρια που έθεσε, αντί να κόψει 230 εκατ. ευρώ από τους πραγματικά πένητες συνταξιούχους, οι περικοπές υπερβαίνουν σε ετήσια βάση τα 350 εκατ. ευρώ, προκαλώντας δίκαιο κύμα αγανάκτησης.
Το δεύτερο όμως και μεγαλύτερο λάθος για την οικονομία είναι ότι με την αλλαγή του συστήματος είσπραξης των ασφαλιστικών εισφορών των ελεύθερων επαγγελματιών και των επιστημονικών επαγγελμάτων (γιατρών, δικηγόρων, φαρμακοποιών, μηχανικών, συμβολαιογράφων κ.ά.) δεν προέβλεψε ότι ναι μεν τα ποσοστά εισφορών για την κύρια σύνταξη και την Υγεία εξισώθηκαν με αυτά των εργαζομένων μισθωτών στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αλλά αυξάνονται σε δυσθεώρητα ύψη, καθώς οι αυτοαπασχολούμενοι καλούνται να πληρώσουν και την εργοδοτική εισφορά.
Δηλαδή πληρώνουν ταυτόχρονα και αθροιστικά τις εισφορές ως εργαζόμενοι και ως εργοδότες.
Αυτή η απερίσκεπτη θέση, την οποία δυστυχώς υποστήριζαν και οι ειδικοί-τεχνοκράτες της τρόικας από την εποχή της κυβέρνησης Σαμαρά, προκάλεσε κύματα διαμαρτυρίας και, το κυριότερο, ενίσχυσε το κίνητρο φοροδιαφυγής. Δηλαδή να μην κόβουν αποδείξεις και να μην εμφανίζουν εισοδήματα επιτείνοντας το ούτως ή άλλως αρνητικό φαινόμενο που κυριαρχούσε στον κλάδο των αυτοαπασχολουμένων στη χώρα μας για δεκαετίες.
Η λύση είναι μία. Εν όψει των επί μέρους αλλαγών και των διορθώσεων που πρόκειται να γίνουν στο ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο μάλιστα παρουσιάζει σημάδια ζωής μετά την οριακή έστω αύξηση της απασχόλησης κατά 10.000-15.000 εργαζομένους τους τελευταίους μήνες, να αναβάλει τις νέες αυτόματες περικοπές στο ΕΚΑΣ για το 2017 και να κατεβάσει το «πλαφόν» στις εισφορές των αυτοαπασχολουμένων.
Αλλωστε η αυτοαπασχόληση είναι μια διέξοδος για την ανεργία. Αντί να την πολεμά θα πρέπει να την πριμοδοτήσει, αίροντας τα αντικίνητρα εργασίας.
Αυτά ας τα σκεφθούν και οι... θεσμοί, οι οποίοι ούτως ή άλλως επανεξετάζουν την κλίμακα των εκπτώσεων (5%-50%) που έχει νομοθετηθεί για τις ασφαλιστικές εισφορές γιατρών, δικηγόρων, οικονομολόγων, μηχανικών κ.ά.
 |
| "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 07/08/16 |
4. Η κόλαση του ΣΥΡΙΖΑ:
Του Νότη Παπαδόπουλου
Δεκαοκτώ μήνες κλείνει στην εξουσία σε λίγες βδομάδες η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου και πλέον όλες οι μάσκες έπεσαν. Ακόμη και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές παραδέχονται πλέον με δημόσιες δηλώσεις τους πόσο βαθιά νυχτωμένοι ήσαν και πως αναγκάστηκαν να κάνουν «κωλοτούμπα» σε όλα τα θέματα για να μπορέσουν να σταθούν στο ευρωπαϊκό περιβάλλον που παντελώς αγνοούσαν.
Τις σημαντικότερες παραδοχές αναγκάστηκε να κάνει ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, ο οποίος προσπαθώντας να καλύψει τη σωρεία των ψεύτικων υποσχέσεων που είχε δώσει προεκλογικά στον κόσμο - αλλά έκανε ακριβώς τα αντίθετα όταν βγήκε κυβέρνηση - μίλησε για τις αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ. Εφτασε μάλιστα στο σημείο να υιοθετήσει την ουσία των θέσεων της ΝΔ αφού δήλωσε ότι «αριστερή πολιτική σήμερα είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και οι επενδύσεις».
Στο πνεύμα αυτό, ενώ ο κ. Τσίπρας καταδίκαζε με φανατισμό κνίτη όλες τις ιδιωτικοποιήσεις που προωθούσε η κυβέρνηση ΝΔ - ΠαΣοΚ, όχι μόνο τις υπέγραψε ως Πρωθυπουργός αλλά δέχτηκε και τη δημιουργία για 99 χρόνια ενός υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων όπου περνά ολόκληρη η δημόσια περιουσία και αποφασίζουν οι δανειστές!
Αν όμως ο κ. Τσίπρας προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις και στοχεύει στην ενίσχυση της καπιταλιστικής οικονομίας, σε τι διαφέρει από τον κ. Σαμαρά ή τον κ. Μητσοτάκη; Γιατί τον ψήφισε ο κόσμος;
Μα, για να διαπραγματευτεί πιο σκληρά με τους δανειστές υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, λένε οι συριζαίοι.
Αποτέλεσμα της σκληρής διαπραγμάτευσης; Μηδέν εις το πηλίκον.
ΤΟ ΕΚΑΣ εκατοντάδων χιλιάδων οικονομικά αδυνάτων κόπηκε, μαζί με τις επικουρικές συντάξεις, ενώ οι τιμές στα βασικά είδη διατροφής με ΦΠΑ 25% πέταξαν μαζί με τους συντελεστές στα νησιά αλλά και τον ΕΝΦΙΑ, ο οποίος επρόκειτο να... καταργηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ ο δημοσιονομικός κόφτης για τα εισοδήματα του Δημοσίου καιροφυλακτεί.
Οχι μόνο δεν κατάφερε τίποτε η κυβέρνηση υπέρ των αδυνάτων, αλλά με τη διοικητική ανικανότητα που τη διακρίνει διέλυσε και τις κοινωνικές δομές που υπήρχαν: π.χ. η νοσοκομειακή περίθαλψη βρίσκεται στην εντατική με κάποια χειρουργεία να ζητούν από τους ασθενείς να φέρουν μόνοι τους υλικά για να μπορέσουν να χειρουργηθούν και η κυβέρνηση να πανηγυρίζει τη μετονομασία ενός Κέντρου Υγείας σε νοσοκομείο στη Σαντορίνη!
Με άλλα λόγια, όπως λέει το ανέκδοτο, κόλαση είναι εκεί όπου μαγειρεύουν Αγγλοι, μηχανικοί είναι Γάλλοι, εραστές Ελβετοί, αστυνομικοί Γερμανοί. Και επιπλέον διοικεί ο Πολάκης με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που ασκεί πολιτική ΝΔ. Βοήθειά μας!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου