Ποια είναι η ιδεολογική ταυτότητα των επιβατών της φλοτίλας; Ο αριστερός (ή προοδευτικός) αντισημιτισμός. Τα στερεότυπα για τους εβραίους επιστρέφουν ως συστατικό του προοδευτισμού – γι’ αυτό και στρέφονται εναντίον όλων των πολιτών του Ισραήλ και εναντίον όλων των εβραίων όπου γης. Ο νέος αντισημιτισμός, όπως είχε αρχίσει να τον περιγράφει ο γάλλος στοχαστής Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ πριν από την κρίση που δημιούργησε το μαζικό πογκρόμ της Χαμάς κατά αμάχων στο Ισραήλ, έχει αναδιαμορφωθεί γύρω από τη δαιμονοποίηση (διαβολοποίηση, μεταφράζει πιο εμφατικά ο Ανδρέας Πανταζόπουλος) του «σιωνισμού» και του Ισραήλ. Ο αντισημιτισμός αυτός, σήμερα, από την Αριστερά, που χρησιμοποιεί τον όρο «αντισιωνισμός», είναι μια από τις μετωνυμίες του αντιδυτικισμού της. Ο στόχος της φλοτίλας ήταν να ενισχυθεί η ρητορική του αριστερού αντισημιτισμού και, ταυτόχρονα, να συκοφαντηθεί η Δύση ως σύμμαχος του Ισραήλ (έστω κι αν βρέθηκαν χώρες που, σε συμβολικό επίπεδο ασφαλώς, αναγνώρισαν την Παλαιστίνη, πρακτικά δηλαδή την υπό έκλειψη Χαμάς). Ο αριστερός αντισημιτισμός, όντως, βρήκε δημοσιότητα, το Ισραήλ όμως δεν έπαθε κάτι σοβαρό: με τον επαγγελματισμό των ενόπλων δυνάμεών της, οι ακτιβιστές συνελήφθησαν και, αντί για τη Γάζα, μεταφέρθηκαν λίγο πιο ανατολικά, στο Ισραήλ. Μάλιστα απαιτούσαν από την ελληνική κυβέρνηση να εγγυηθεί την επιστροφή τους, την ίδια κυβέρνηση από την οποία απαιτούσαν παλιότερα να διακόψει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Αν όντως το είχε κάνει, όμως, δεν θα είχαν τόσες εγγυήσεις ώστε να κάνουν με την άνεσή τους, χωρίς κόστος και χωρίς συνέπειες, επαναστατικό τουρισμό...

 Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 03/10/25

Μια θαλασσινή περιπέτεια

Του Ηλία Κανέλλη

#Αυτή την αλληλεγγύη την προσφέρω κι εγώ. #Είναι ανέξοδη. Τσάμπα. Μια θαλασσινή περιπέτεια, με εξασφαλισμένη, τσάμπα, την επιστροφή. #Που επιπλέον δίνει #δημοσιότητα, δηλαδή #προβολή, στα πρόσωπα τα οποία συμμετέχουν.
#Προφανώς, μιλάω για τη φλοτίλα, το στολίσκο που είχε ξεκινήσει από βδομάδες και βολοδέρνει στη #Μεσόγειο, με πρόσχημα ότι μεταφέρει βοήθεια στη Γάζα (πόση #βοήθεια μπορεί να πάει σε έναν λαό με ιστιοπλοϊκό;;;) και με #πραγματικό στόχο να δηλωθεί η υποστήριξη στη Χαμάς και η δημόσια καταδίκη του Ισραήλ, το οποίο κατηγορείται για «γενοκτονία», στην προσπάθεια συμψηφισμού του Ολοκαυτώματος με τον σημερινό εθνικό αγώνα της χώρας να μπορεί να υπάρξει. Η οποία φλοτίλα, χθες, αναχαιτίστηκε από το Ισραήλ και οι ακτιβιστές που τη συγκροτούσαν συνελήφθησαν και θα απελαθούν.

#Προφανώς, ήταν μια ιστιοπλοϊκή περιπέτεια, στα σίγουρα, επειδή κάποιοι (ποιοι;) την είχαν χρηματοδοτήσει και πάνω της ήταν στραμμένη η προσοχή των κρατών από τα χωρικά ύδατα των οποίων περνάει – και επειδή το Ισραήλ θα επιστρέψει τους δυτικούς πολίτες στις χώρες τους, μάλιστα δωρεάν. Μια περιπέτεια που είχε πολλή αναψυχή (τόσες μέρες με σκάφος στη θάλασσα είναι όνειρο για πολλούς), #αρκετή επίδειξη, #κάλυψη δηλαδή του #ναρκισσισμού κάθε #επαναστάτη που συμμετέχει και, σίγουρα, κάποια προσωπικά κέρδη (μια βουλεύτρια έγινε γνωστότερη και αν βρει κόμμα που πάρει πάνω από το 3% ίσως μπορέσει να ξαναδιεκδικήσει βουλευτική έδρα, ένας καθηγητής θα γίνει σταρ στον επαναστατικό μικρόκοσμο του πανεπιστημίου του κ.λπ.).

Δεν ξέρω αν σοκάρω την αριστερή κοινοτοπία που έχει κυριαρχήσει στους πολιτιστικούς πολέμους του καιρού μας, κατανοώ όμως το μίσος των ακτιβιστών της φλοτίλας για το Ισραήλ: είναι μια χώρα ελεύθερη και δημοκρατική, ισχυρή ώστε να μην την τρομάζει το διεθνές περιβάλλον και μπορεί να είναι σίγουρη ακόμα και με εχθρική τη διεθνή κοινή γνώμη που επηρεάζεται από τους ιδεολόγους κάθε φλοτίλας. (Αλλοι πιο σκληροί ακτιβιστές, όπως ο τρομοκράτης του Μάντσεστερ, χθες, σκότωσε δύο και τραυμάτισε πολλούς ακόμα έξω από μια συναγωγή).

Ποια είναι η ιδεολογική ταυτότητα των επιβατών της φλοτίλας; Ο αριστερός (ή προοδευτικός) αντισημιτισμός. Τα στερεότυπα για τους εβραίους επιστρέφουν ως συστατικό του προοδευτισμού – γι’ αυτό και στρέφονται εναντίον όλων των πολιτών του Ισραήλ και εναντίον όλων των εβραίων όπου γης. Ο νέος αντισημιτισμός, όπως είχε αρχίσει να τον περιγράφει ο γάλλος στοχαστής Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ πριν από την κρίση που δημιούργησε το μαζικό πογκρόμ της Χαμάς κατά αμάχων στο Ισραήλ, έχει αναδιαμορφωθεί γύρω από τη δαιμονοποίηση (διαβολοποίηση, μεταφράζει πιο εμφατικά ο Ανδρέας Πανταζόπουλος) του «σιωνισμού» και του Ισραήλ.

Ο αντισημιτισμός αυτός, σήμερα, από την Αριστερά, που χρησιμοποιεί τον όρο «αντισιωνισμός», είναι μια από τις μετωνυμίες του αντιδυτικισμού της. Ο στόχος της φλοτίλας ήταν να ενισχυθεί η ρητορική του αριστερού αντισημιτισμού και, ταυτόχρονα, να συκοφαντηθεί η Δύση ως σύμμαχος του Ισραήλ (έστω κι αν βρέθηκαν χώρες που, σε συμβολικό επίπεδο ασφαλώς, αναγνώρισαν την Παλαιστίνη, πρακτικά δηλαδή την υπό έκλειψη Χαμάς). Ο αριστερός αντισημιτισμός, όντως, βρήκε δημοσιότητα, το Ισραήλ όμως δεν έπαθε κάτι σοβαρό: με τον επαγγελματισμό των ενόπλων δυνάμεών της, οι ακτιβιστές συνελήφθησαν και, αντί για τη Γάζα, μεταφέρθηκαν λίγο πιο ανατολικά, στο Ισραήλ.

Μάλιστα απαιτούσαν από την ελληνική κυβέρνηση να εγγυηθεί την επιστροφή τους, την ίδια κυβέρνηση από την οποία απαιτούσαν παλιότερα να διακόψει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Αν όντως το είχε κάνει, όμως, δεν θα είχαν τόσες εγγυήσεις ώστε να κάνουν με την άνεσή τους, χωρίς κόστος και χωρίς συνέπειες, επαναστατικό τουρισμό.

...από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/10/25