Από "ΤΑ ΝΕΑ", και...
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 13/02/20 |
ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΚΑΝΕΛΛΗ
Η αυτοκριτική ήταν η καλύτερη εφεύρεση του σταλινισμού και έχει τις ρίζες της στις ορθόδοξες παραδόσεις της Ρωσίας. Οπως, λοιπόν, ένας αμαρτωλός αποδίδεται λευκός και άσπιλος αν εξομολογηθεί τα κρίματά του, έτσι και το κόμμα συγχωρείται και πάει γι' άλλα αν παραδεχτεί τα λάθη του. Η κομμουνιστική Αριστερά και οι συγγενείς προς αυτή δυνάμεις στηρίζουν πολλά στην αιώνια νεότητα της οραματικής διάστασης της πολιτικής τους στην αυτοκριτική. Τα λάθη, οι ανεπάρκειες και τα εγκλήματα, αφού λίγο ως πολύ εξωραϊστούν, ομολογούνται και συγχωρούνται. Αφέωνται. Και πάντα πάμε γι' άλλα.
Η αυτοκριτική κρίθηκε απαραίτητη εν όψει και του επόμενου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Τρία στελέχη του κόμματος, ας τους πούμε «τρεις σοφούς», ο «σοβαρός στα οικονομικά» Γιάννης Δραγασάκης, ο καθηγητής της φιλοσοφίας Αριστείδης Μπαλτάς και ο Θοδωρής Δρίτσας ανέλαβαν να συντάξουν ένα κείμενο απολογισμού της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ. Το κείμενο αυτό, που είναι πολυσέλιδο, δεν έγινε γνωστό, διέρρευσαν μόνο μερικά σημεία του, και ήδη σχολιάστηκαν. Ενα από τα σημεία των αποσπασμάτων που διέρρευσαν εμπεριέχει την παραδοχή ότι οι συριζαίοι δεν είχαν «εκτιμήσει επακριβώς» ότι «η ΕΕ και η ευρωζώνη είχαν προετοιμαστεί αποτελεσματικά για την περίπτωση πιστωτικού επεισοδίου εις βάρος της χώρας μας, δηλαδή και τυπικής χρεοκοπίας της». Παραδέχονται, έτσι, ότι αν επιμέναμε στη στρατηγική της «διαπραγμάτευσης» η Μέρκελ θα μας έλεγε ότι ευχαριστεί πολύ και θα μας έστελνε στο Grexit το εξώτερον. Συμπληρωματικά, ο απολογισμός των «τριών σοφών» παραδέχεται ότι οι προσπάθειες συνεννόησης με τη Ρωσία και την Κίνα για τη χρηματοδότηση και την πολιτική στήριξη της χώρας σε περίπτωση που έφευγε από το ευρώ δεν είχαν αποτέλεσμα. Αλλά, προφανώς, για τα περισσότερα φταίει ο Βαρουφάκης. Ε, βέβαια, ένα μερίδιο ευθύνης έμεινε και στον ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, αυτό, αν συμψηφιστεί με τη Συμφωνία των Πρεσπών, σημαίνει περίπου απόσβεση. Ολα καλά.
Οι «τρεις σοφοί» κάνουν ότι ανακάλυψαν την πυρίτιδα, ενώ αν ανατρέξουν στα κείμενα εκείνων που έβριζαν το διάστημα που έκαναν τα λάθη τα οποία παραδέχονται θα διαπιστώσουν ότι τους προειδοποιούσαν. Οταν ο Τσίπρας έλεγε ότι θα σκίσει τα Μνημόνια, π.χ., έγκριτοι και νουνεχείς άνθρωποι, πολιτικοί αντίπαλοί του αλλά και ταπεινοί αρθρογράφοι εφημερίδων, εξηγούσαν ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί, επέσειαν την απειλή του Grexit, εξηγούσαν ότι δεν έχει καμία λογική η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να συμψηφίζει δημοκρατία και δημοσιονομικά αποτελέσματα, κι ότι μολονότι εκείνος μιλούσε για δημοκρατία ζητώντας διαγραφή του χρέους οι εταίροι και δανειστές διαμαρτύρονταν εξηγώντας ότι κι εκείνων οι ψηφοφόροι δεν συναινούν να πληρώνουν τα σπασμένα της Ελλάδας. Πώς απαντούσαν στην κριτική που τους γινόταν; Την απέδιδαν σε γερμανοτσολιάδες, σε ανθρώπους της Μέρκελ, σε υποχείρια των ξένων. Μεθυσμένοι από εξουσία συριζαίοι, επέκριναν όποιον δεν τους συμμεριζόταν.
Αλλά και οι ίδιοι οι «τρεις σοφοί» συμμετείχαν σε αυτή την άγρια και υπεροπτική μέθη. Ο Μπαλτάς, ως υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, κατέστρεψε το Φεστιβάλ Αθηνών επειδή πείστηκε από συριζαίους που παρασιτούν στα της τέχνης ότι ο πρόεδρος και διευθυντής του, ο Γιώργος Λούκος, ήταν καταχραστής. Ο Δρίτσας υπεράσπιζε τους φοροφυγάδες της Υδρας. Ο Δραγασάκης προσπάθησε, αποτυχημένα, να δημιουργήσει παράλληλο τραπεζικό σύστημα, μια συριζαϊκή τράπεζα για να κάνει τις αριστερές δουλειές.
Οργανώνοντας τη συριζαϊκή αυτοκριτική, εξαφανίζουν μέσα στο συλλογικό τις προσωπικές ανεπάρκειές τους, τις ιδεοληψίες και τα λάθη τους. Οντως, μεγάλη υπόθεση η αυτοκριτική.
...από τον ιστότοπο "ΠΡΟΤΑΓΟΝ", και...
Το θεμελιώδες πρόβλημα της επίμαχης πενταετίας είναι ότι η οίηση, η υπεροψία και ο οπορτουνισμός που χαρακτήρισαν τη διακυβέρνηση των Τσίπρα (και Καμμένου, μην το ξεχνάμε) συνετέλεσαν στον ιστορικών διαστάσεων ευτελισμό κάθε έννοιας Αριστεράς και προόδου. Εχουν, δε, ως συνέπεια οι πολίτες σήμερα, πολύ απλά, να μη θέλουν να ακούσουν το παραμικρό για προοδευτικές πολιτικές και μεταρρυθμίσεις. Αυτό το πρόβλημα δεν θίγεται σχεδόν καθόλου – τουναντίον, κυριαρχεί ένας εφησυχασμός ότι όλα έγιναν αριστερά και ανθρώπινα…
Στο κείμενο της δήθεν αυτοκριτικής, δεν γίνεται καν προσπάθεια να μετριαστεί ο φόβος που είναι εμφανής παντού, ότι ο κόσμος είναι πρόθυμος να ανεχθεί τις ανεπάρκειες της σημερινής κυβέρνησης, μη τυχόν και σηκώσει κεφάλι πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίως, όμως, δεν εκδηλώνεται καμία πρόθεση να διορθωθεί στη συνείδηση της νέας γενιάς η ανήκεστος βλάβη ότι «προοδευτική διακυβέρνηση» είναι όσα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και οτιδήποτε άλλο είναι «δεξιά και συντηρητική» πολιτική. Πως μόνο η αλήθεια του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει. Αυτή η αλλοτρίωση φοβάμαι ότι θα περιθωριοποιήσει για πολλά χρόνια κάθε προοδευτική προσπάθεια, γιατί δεν θα βρίσκει δυναμικό ακροατήριο – αλήθεια, για να πάρουμε ένα μόνο παράδειγμα, πόσο προοδευτικό είναι να διώχνεις σε μια νύχτα τον προοδευτικό υπουργό Παιδείας, επειδή το απαίτησε ο Αρχιεπίσκοπος, απειλώντας ότι θα ρίξει (!) την κυβέρνηση;
Για την ακύρωση μιας πορείας ανασυγκρότησης της χώρας, που ξεκίνησε από το 2010 για να θεραπεύσει τις παθογένειες που την οδήγησαν σε ουσιαστική χρεοκοπία, το απολογιστικό κείμενο των τριών ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ δεν λέει το παραμικρό, ούτε βέβαια αναλαμβάνεται ειλικρινής ευθύνη.
Το κείμενο αποπνέει μια διάθεση επιφανειακής αυτοκριτικής, για να φανεί ότι «το μήνυμα ελήφθη», με στόχο να «πούμε ό,τι είναι να πούμε και να πάμε παρακάτω». Για το λάθος αποκήρυξης της αριστείας, την υπονόμευση των συνταγματικών θεσμών με το δημοψήφισμα, την απέχθεια προς οτιδήποτε φιλελεύθερο, την απόπειρα ενσωμάτωσης του κόμματος στο κράτος και πολλά άλλα, δεν διαπιστώνεται καμία μεταμέλεια. Λες και τα λάθη που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ τα έκανε μόνο από απειρία και κακό timing και όχι επειδή αρμένιζε στραβά και ό,τι ήθελε προκύψει. Λήθη και όλα συγχωρούνται.
Το γεγονός ότι απέφυγαν να αποδεχθούν ότι είναι λανθασμένες οι ιδεολογικές αγκυλώσεις, θα καταστήσει την επόμενη γενιά, που δεν θα έχει μνήμες και εμπειρίες δημοκρατικών και πραγματικά προοδευτικών αγώνων, εύκολα χειραγωγήσιμη από κάθε είδους εθνολαϊκισμό.
Ας το λάβουν λοιπόν υπ’ όψιν τους και όσοι στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς και του ΚΙΝΑΛ, διαπνεόμενοι από τη δικαιολογημένη αντιδεξιά τους αντίληψη, επιμένουν σε συνεργασίες, μορατόριουμ και αντι-ΝΔ μέτωπα με τα υγιή (;) κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί η Ιστορία, όπως έκρινε αυστηρά την Αριστερά και την ευρύτερη προοδευτική παράταξη για τα λάθη και τις αδυναμίες της, με τον ίδιο τρόπο κρίνει και τον ΣΥΡΙΖΑ. Και η Ιστορία στη νομοτέλειά της σπάνια πέφτει έξω.
Πηγή: Protagon.gr
 |
Φταίει, λέει, το 3ο Μνημόνιο που εν μια νυκτί, αν και είχε ξημερώσει για τα καλά εδώ που τα λέμε, μετασχημάτισε τον καλό μας τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια ακόμη «μνημονιακή» δύναμη, δηλαδή σε μία από τα ίδια. Φταίει, λέει, ότι υποτιμήθηκε το αφήγμα της ΝΔ περί μεσαίας τάξης, την οποία, βέβαια, μεσαία τάξη υπερηφανεύονταν δημοσίως ότι είχαν βάλει στο στόχαστρο. Φταίει και ότι αγνοήθηκαν οι δημοσκοπήσεις το 2019 — αλλά μωρέ, είχαν αποδειχτεί τόσο κακές το ’15 και πού να το φανταστούν, υπήρχε και ο τύπος από τη Vox Pol που έλεγε ότι η ψαλίδα κλείνει. Φταίει φυσικά και Γιάνης Βαρουφάκης που έκανε προσωπικό παιχνίδι. Σωπάτε καλέ! Στον ΣΥΡΙΖΑ ξαφνικά βγήκαν στο ξέφωτο της αλήθειας.
Το κείμενο απολογισμού που συντάχθηκε από τους Γιάννη Δραγασάκη, Θοδωρή Δρίτσα και Αριστείδη Μπαλτά, τρόπον τινά από τους «Νέστορες» του ΣΥΡΙΖΑ, για το τι συνέβη και η Πρώτη Φορά Αριστερά έπεσε με τόσο εκκωφαντικό τρόπο το περασμένο καλοκαίρι, δεν μας κάνει ακριβώς σοφότερους. Ολα τα στοιχεία ήταν παρόντα στην πολιτική ανάλυση εδώ και μήνες, αν όχι χρόνια. Απλώς κανείς ως τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε τολμήσει να τα διατυπώσει και να τα βάλει κάπου όλα μαζί να υπάρχουν.
Τώρα βρίσκονται σε ένα κείμενο περίπου 80 σελίδων που έγραψαν οι τρεις σοφοί της αυτοκριτικής και αφού εγκρίθηκε από την Πολιτική Γραμματεία, θα κατατεθεί στην Κεντρική Επιτροπή το Σαββατοκύριακο.
Μολονότι όμως παραβιάζει ανοιχτές θύρες, αυτός ο απολογισμός-αυτοκριτική δεν είναι καθόλου αμελητέος. Είναι μια ακτινογραφία του πόσο αντιλαμβάνονταν την πραγματικότητα όλον αυτόν τον καιρό που κυβερνούσαν.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, ας πούμε, φαίνεται τώρα να αποδέχεται ως λαθεμένη την «ανάγνωση» των προσδοκιών της μεσαίας τάξης —την οποία όμως μεσαία τάξη η κυβέρνηση Τσίπρα είχε αποφασίσει να ισοπεδώσει ως ομολογημένη ταξική επιλογή. Τα υπερπλεονάσματα για να μπορεί να μοιράζει ο Πρωθυπουργός επιδόματα σε απόρους μπροστά από το τζάκι του Μαξίμου κάθε Χριστούγεννα, τη μεσαία τάξη κόντεψαν να αφανίσουν. Τώρα λένε, sorry λάθος, δεν το είχαμε καταλάβει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζει τώρα ως λάθος τακτική τις διπλές εκλογές του Μαΐου του 2019, για Ευρωβουλή και αυτοδιοίκηση, και ότι αγνοήθηκαν οι δημοσκοπήσεις που έδειχναν ότι υπάρχει αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο —όμως ήταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας που επέλεξε αυτή τη στρατηγική και μάλιστα βροντοφώναζε στις πλατείες για «δημοσκοπήσεις της συμφοράς». Να είχε πιστέψει τα ίδια του τα ψέματα;
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχεται τώρα ως καθοριστικό συμβάν την υπογραφή του 3ου Μνημονίου και το γεγονός ότι το κόμμα κατέληξε να εμφανίζεται ως «μια ακόμη μνημονιακή κυβέρνηση» —όμως ποιος οδήγησε σε αυτή την κατάσταση, αν όχι ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ με τις επιλογές, τις αντιφάσεις και τις, κατά τον αρχηγό, αυταπάτες του;
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδίδει τώρα «ιδιάζουσα» ευθύνη στον κ. Βαρουφάκη για την διαπραγματευτική τακτική στο πρώτο εξάμηνο του 2015, αν υπήρξε ποτέ τακτική — όμως ο κ. Τσίπρας δεν ήταν αυτός που του ανέθεσε το κομβικό και ζωτικό για τις τύχες της χώρας υπουργείο Οικονομικών και τον χαρακτήριζε ως το τέλος «asset» για την κυβέρνηση;
Ο ΣΥΡΙΖΑ παραδέχεται τώρα ότι υποτιμήθηκαν, μεταξύ άλλων, οι συνέπειες του επικοινωνιακού μπαράζ στο Μάτι και αποδέχεται ότι ως προς αυτό η επικοινωνιακή πολιτική κόμματος και κυβέρνησης αποδείχτηκαν κατώτερες των περιστάσεων — όμως ο ίδιος ο κ. Τσίπρας δεν ήταν εκείνος που έσπευδε να πουλήσει επικοινωνία «συμμετέχοντας» σε εκείνη τη σύσκεψη παρωδία στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής το μαρτυρικό βράδυ της 23ης Ιουλίου 2018; Και έπειτα πηγαίνοντας ξημερώματα στον τόπο της τραγωδίας και με κομπάρσους στο φόντο, που κάποιον τον αντάμειψε και με υπουργική θέση για τις υπηρεσίες του;
Ο ΣΥΡΙΖΑ ομολογεί τώρα ότι υποτίμησε τον αντίπαλο. Μα οι ίδιοι δεν φιλοτεχνούσαν για τον κ. Τσίπρα την εικόνα του «άχαστου» και ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν κόμπαζε δεξιά κι αριστερά ότι τον Κυριάκο «τον έχει»;
Το κείμενο των Δραγασάκη, Δρίτσα και Μπαλτά διαπιστώνει πολιτικά εγκλήματα μιας πενταετίας. Χωρίς όμως να αναζητεί τους ενόχους, διότι αυτά είναι δύσκολα πράγματα στην Αριστερά, από τη στιγμή μάλιστα που ο τρεις φορές ηττημένος αρχηγός δεν δείχνει καμία διάθεση να αποχωρήσει από την ηγεσία.
Τι θέλατε δηλαδή να γράψουν οι τρεις σοφοί γέροντες; Οτι φταίει ο Αλέξης;
Πηγή: Protagon.gr
...από τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ"
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 13/02/20
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου