"...Τον περασμένο Αύγουστο, οι κάτοικοι της περιοχής της πλατείας Βικτωρίας εντυπωσιαστήκαμε θετικά από την απομάκρυνση των εμπόρων λαθραίου καπνού και απομιμήσεων έξω από την ΑΣΟΕΕ. Τον Οκτώβριο, χαρήκαμε ακόμη περισσότερο όταν η αστυνομία πραγματοποίησε επιχείρηση για τη σύλληψη των εμπόρων ναρκωτικών, αυτή τη φορά στην οδό Αντωνιάδου, πλησίον της ΑΣΟΕΕ. Δυστυχώς, η ωραία αυτή εικόνα δεν κράτησε πολύ. Οι τοξικοεξαρτημένοι και οι έμποροι ναρκωτικών άρχισαν να επιστρέφουν τον Δεκέμβριο. Τις προάλλες, για πρώτη φορά μετά πολύ καιρό, εμφανίστηκαν ξανά οι λαθρέμποροι έξω από το ΟΠΑ. Παράλληλα, η εγκληματικότητα στην περιοχή καλπάζει και οι κάτοικοι έχουμε αγανακτίσει. Ολόκληρη η περιοχή, από την πλατεία Βικτωρίας μέχρι και την Αμερικής, αποτελεί πλέον γκέτο. Αναρωτιέμαι: Γιατί, ενώ το άσυλο έχει καταργηθεί και 1.500 αστυνομικοί έχουν προσληφθεί, η αστυνομία δεν παρεμβαίνει; Κατά τα άλλα, ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο...."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και....

"Η  ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 13/02/20

1. Οι χειροπέδες και η oρθή «χρήση» τους

Κύριε διευθυντά,

Θα ήθελα να αναφερθώ σε κείμενο στη σελ. 6 της 12-2-2020 στη στήλη «Σύντομα». Η ενημέρωση με συντομία και σαφήνεια είναι στα συν της δημοσιογραφίας.

Με ενδιαφέρει η γρήγορη ματιά. Σταμάτησα στον τίτλο «Χειροπέδες σε γιατρό». Ο υπερβολικός τίτλος πιθανόν, κατά την ταπεινή μου άποψη, να υποκρύπτει ένα κρυφό κίνητρο, που είναι η στοχευμένη απαξίωση ενός ιδιαιτέρως ευαίσθητου επαγγελματικού κλάδου, που στα δύσκολα προσφέρει τα μέγιστα. Εάν υπάρχουν τέτοιου τύπου παρεκκλίσεις, και αναφέρομαι σε οιονδήποτε επαγγελματία, τότε φταίει το σύστημα. Αυτό χρειάζεται... χειροπέδες.

Σούζη Φερεντίινου-Μπορονκαϋ, Φιλοθέη

2. Το ένθετο της «Κ» για τον Ιωάννη Μεταξά

Κύριε διευθυντά,

Θέλω να ελπίζω ότι αυτό που συνέβη στο πρόσφατο ένθετο της «Καθημερινής» με τίτλο «Η Ιστορία χωρίς προσωπείον, Ιωάννης Μεταξάς» δεν αφορά κάποια δική σας ευθύνη. Αποτελεί δε μια προσβολή της Ιστορίας και της ιστορίας της εφημερίδας σας. Για αυτόν τον λόγο απευθύνομαι σε εσάς αγανακτισμένη και βαθιά προβληματισμένη για το ποιος έδωσε την εντολή να παραποιηθούν τα ιστορικά άρθρα του Ιωάννη Μεταξά που αφορούν τον Εθνικό Διχασμό.

Πέραν της αφάνταστης απρέπειας και απουσίας επιστημονικού ήθους, το ερώτημα είναι ποιος έχει την ευθύνη για την κακοποίηση αυτών των ιστορικών κειμένων. Ποιος έδωσε την άδεια να αλλάξουν οι τίτλοι; Να περικοπούν κατά το δοκούν τα κείμενα; Να αφαιρεθούν ολόκληρες παράγραφοι, να αναγραφεί η ημερομηνία σε σημείο που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή και να αφαιρεθεί ο αριθμός που φανερώνει τη σειρά του άρθρου; Τα στοιχεία αυτά υπήρχαν στα άρθρα του Ιωάννη Μεταξά, όπως φαίνεται και στην έκδοση της «Καθημερινής» του 1935, αμέσως μετά την αρθρογραφία, αλλά και στην τελευταία έκδοση στη Θεσσαλονίκη, μετά το 2002.

Δικαίως διερωτώμαι, γιατί σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα την επομένη με τον κ. Βασίλη Μηνακάκη, επιμελητή της εκδόσεως, με πληροφόρησε ότι ο ίδιος δεν είναι ιστορικός. Ποιος, επομένως, του είπε να αφαιρέσει ολόκληρες παραγράφους, σε όλα τα άρθρα, στην ουσία αλλάζοντας και τη ροή του λόγου και την ουσία των συμφραζομένων του συγγραφέα και αντικαθιστώντας τα με μερικές τελίτσες; Η δικαιολογία που έδωσε για τις περικοπές ήταν γιατί είναι μεγάλα τα άρθρα. Φυσικά, δεν μπορεί να γίνει δεκτή και φανερώνει ένα φθηνό πνεύμα, που δεν αρμόζει στο ήθος της «Καθημερινής».

Συγχρόνως, η παραποίησή τους γεννά ερωτήματα για το ποια είναι η σκοπιμότητα παραποίησης άρθρων που έχουν δημοσιευθεί στην ίδια την «Καθημερινή» προ 85 ετών. Και τελικά τι περιμένει να καταλάβουν οι αναγνώστες από μια ιστορία χωρίς αρχή και τέλος, όταν δεν υπάρχει κείμενο ολοκληρωμένο. Να μορφωθούν; Ή να κρίνουν για εξαιρετικά σοβαρές καταστάσεις, πολιτικές και στρατιωτικές, που σήμαναν για την Ελλάδα τη μεγαλύτερη καταστροφή μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης; Πραγματικά λυπηρό να αντιμετωπίζεται η Ιστορία σαν πασατέμπος και τα σοβαρά κείμενα σαν εκτεταμένες λεζάντες φωτογραφιών, για να διασκεδάζουν οι αργόσχολοι.

Ελπίζω να επανορθωθεί αυτή η πλαστογραφία του κειμένου του Ιωάννη Μεταξά σε ένα επόμενο έντυπο-ένθετο όπου θα παρουσιάζεται το πλήρες κείμενο αυτών των άρθρων.

Η αρθρογραφία αυτή αποτελεί ένα μοναδικό, ιστορικά πολύτιμο ντοκουμέντο, για κάθε ιστορικό και γενικά ενδιαφερόμενο Ελληνα που ερευνά την εποχή του Εθνικού Διχασμού, καθότι η τελευταία έκδοση του συνολικού έργου έχει εξαντληθεί.

Ιωάννα Φωκά, Κηφισιά

3. Από τους Νεότουρκους έως το μεταναστευτικό

Κύριε διευθυντά,

Στις αρχές του 20ού αιώνα οι Ευρωπαίοι και το «Κέντρο» που διευθύνει τα πάντα στον πλανήτη, εξαπέλυσαν το «Εθνος-Κράτος». Ηθελαν δήθεν ομοιογενή πληθυσμό σε όλα τα της Ευρώπης κράτη. Ομως τότε όλα τα κράτη της Ευρώπης ήταν έτσι από τον 17ο αιώνα, το μόνο κράτος που είχε άλλες εθνότητες και κυρίως Χριστιανούς (Ελληνες, Αρμένιους) ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία, και τούτο γιατί είχε κατακτήσει το Βυζάντιο που εκεί ζούσαν χριστιανοί (7,5 εκατομμύρια). Ετσι, ο Κεμάλ και το κίνημα των Νεότουρκων (1908) κήρυξε εθνοκάθαρση· αποτέλεσμα η σφαγή, ο διωγμός και η αρπαγή της περιουσίας των χριστιανών Ελλήνων και Αρμενίων.

Στον 21ο αιώνα κήρυξαν τις πολυπολιτισμικές κοινωνίες. Ετσι, μεθόδευσαν τη μετανάστευση των λαών της Ασίας, κυρίως μουσουλμάνους, Τούρκους, Αφγανούς, Αφρικανούς, με σκοπό να καταστρέψουν τα χριστιανικά κράτη και να αλλοιώσουν τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς. Από αυτή την τακτική αυτοί που πλήττονται είναι πάλι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και κυρίως οι Ελληνες. Εκπηδούν στην Ευρώπη αυτοί οι λαοί, τάχα ότι είναι διωγμένοι από τα καθεστώτα στη χώρα τους, χωρίς πόλεμο, χωρίς καμία αντίσταση από τους Ευρωπαίους, χωρίς έλεγχο και με ευρωπαϊκά χρήματα για τη διαβίωσή τους. Και κάποιος κάποτε θα πει «Εάλω η Ευρώπη».

Γαρ. Καλαμπόοκη, Φιλόλογος Λυκειάρχης

4. «Γιατί να μη συζητάμε συνεκμετάλλευση;»

Κύριε διευθυντά,

Με αφορμή την άποψη του κ. Θάνου Ντόκου σχετικά με την από κοινού εκμετάλλευση των τυχόν κοιτασμάτων αερίων - πετρελαίων σε Αιγαίο - Ανατολική Μεσόγειο (με τον οποίο συμφωνώ απολύτως) θα ήθελα να προσθέσω τα ακόλουθα:

– Μια τέτοια συμφωνία που επιδιώκει η Τουρκία (πρωτοφανές!) θα εκτόνωνε τη μόνιμη ένταση, με ευεργετικά αποτελέσματα για την οικονομία μας, τον τουρισμό, τη σταθερότητα στην περιοχή κ.λπ.

– Οι επενδύσεις μας για τις έρευνες και την εκμετάλλευση, των τυχόν ευρημάτων, θα ήταν 50%.

– Δηλαδή, τα θεωρούμε λίγα εάν σε μερικά χρόνια, αντί για π..χ. 20 δισ. ευρώ κερδίζουμε 10 κάθε χρόνο; (Ο φαταουλισμός είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για την κόλαση της αποτυχίας.) Κλείνοντας, ένα ερώτημα: Δεν είναι καλύτερα «να τρώμε μισή πίτα, αλλά να έχουμε και τον σκύλο χορτάτο;» (Οχι α λα Καραγκιόζη: τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου.)

Κωνσταντίνος Λύκας
5. Εμείς, οι κάτοικοι πλατείας Βικτωρίας

Κύριε διευθυντά,

Τον περασμένο Αύγουστο, οι κάτοικοι της περιοχής της πλατείας Βικτωρίας εντυπωσιαστήκαμε θετικά από την απομάκρυνση των εμπόρων λαθραίου καπνού και απομιμήσεων έξω από την ΑΣΟΕΕ. Τον Οκτώβριο, χαρήκαμε ακόμη περισσότερο όταν η αστυνομία πραγματοποίησε επιχείρηση για τη σύλληψη των εμπόρων ναρκωτικών, αυτή τη φορά στην οδό Αντωνιάδου, πλησίον της ΑΣΟΕΕ.

Δυστυχώς, η ωραία αυτή εικόνα δεν κράτησε πολύ. Οι τοξικοεξαρτημένοι και οι έμποροι ναρκωτικών άρχισαν να επιστρέφουν τον Δεκέμβριο. Τις προάλλες, για πρώτη φορά μετά πολύ καιρό, εμφανίστηκαν ξανά οι λαθρέμποροι έξω από το ΟΠΑ. Παράλληλα, η εγκληματικότητα στην περιοχή καλπάζει και οι κάτοικοι έχουμε αγανακτίσει. Ολόκληρη η περιοχή, από την πλατεία Βικτωρίας μέχρι και την Αμερικής, αποτελεί πλέον γκέτο. Αναρωτιέμαι: Γιατί, ενώ το άσυλο έχει καταργηθεί και 1.500 αστυνομικοί έχουν προσληφθεί, η αστυνομία δεν παρεμβαίνει; Κατά τα άλλα, ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο.

Δημήτρης Κακοταρίτης

...από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 13/02/20

6. Μοναδικός αριθμός ταυτοποίησης του πολίτη

Κύρις Διευθυντά,

Ο Πρόεδρος έριξε μια ματιά στον φάκελο που του έδωσε ο Μένιος. «Βρε Μένιο, τι μου γράφεις εδώ...». Ο Μένιος χαμογέλασε: «Πρόεδρε, από δω ο καθηγητής συνέταξε ολόκληρη μελέτη για τον Ενιαίο Κωδικό Αριθμό Μητρώου και την έξυπνη ταυτότητα των πολιτών». Μόνο τότε ο Πρόεδρος πρόσεξε ότι ο Μένιος δεν ήταν μόνος, όπως συνήθιζε στις επισκέψεις του.

- Αααα, ο καθηγητής Πληροφορικής! είπε και γύρισε το κεφάλι του στον καινουργιοφερμένο. «Είστε ο επιστημονικός συνεργάτης του Κωστή, του προκατόχου του Μένιου». Θυμήθηκε τα όσα τού είχε μεταφέρει ο υπουργός και συνέχισε. «... Εχω εντυπωσιαστεί με σας. Ισως δεν είστε δικός μας, αλλά αυτά που είχατε καταθέσει στο πρωτόκολλο του Κωστή...» είπε τώρα γελώντας, «... μας πείθουν ότι είσθε υπεράνω κομμάτων! Εκτιμώ τις προτάσεις σας για τη μηχανοργάνωση της Δημόσιας Διοίκησης, των Νομαρχιών και των ΟΤΑ, για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, για τη μονοθεσία στο Δημόσιο, την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και... αχ, αγαπητέ μου... » διέκοψε τον μονόλογό του ο Πρόεδρος, «... υλοποιήσαμε ήδη αρκετά! Αλλά αυτά όλα απαιτούν να είμαστε κυβέρνηση για τα επόμενα είκοσι χρόνια! Θα προσπαθήσουμε, ήδη η χώρα τεχνολογικά προοδεύει ταχύτατα...».

Μπροστά στον καθηγητή, ο Πρόεδρος με την ισχυρή προσωπικότητα τώρα εκφραζόταν ως ένας επιμελής φοιτητής. «Κύριε Πρόεδρε, το έργο σας στον τομέα αυτόν αναγνωρίζεται διεθνώς. Η πλειοψηφία των συναδέλφων μου πληροφορικών σας συγχαίρει ιδιαίτερα για την επιψήφιση του Νόμου 1599. Πιστεύω ότι το σουηδικό πρότυπο που εισάγουμε, με την καθιέρωση του ΕΚΑΜ και το νέο δελτίο ευφυούς κάρτας ταυτότητας, τοποθετεί τη χώρα σε υψηλή, τεχνολογικά, τροχιά. Ωστόσο, δεν ανέμενα τέτοια αντίδραση από εκκλησιαστικούς παράγοντες! Οι διαδηλώσεις μοναχών με πλακάτ κατά του 666 και διάφορες ανοησίες σχετικά με το bar code ελπίζω να μη σας επηρεάσουν. Βέβαια, εάν ο λαϊκισμός βλάπτει τη δημοτικότητά σας, αντιπροτείνουμε την υιοθέτηση του πορτογαλικού προτύπου, τoυ συνδυασμού δηλαδή αριθμού κωδικών για ταυτοποίηση του πολίτη. Θα απαιτηθεί η τροποποίηση μόνο του άρθρου 2, Παρ. 1, 2, 3 του Ν. 1599...». Στο σημείο αυτό ο καθηγητής διέκοψε τον λόγο του γιατί ο Πρόεδρος έδειξε ότι αρκείται. Είχε απλώσει το αριστερό χέρι στους συνομιλητές του, σε ένδειξη αποχαιρετισμού, και με το δεξί είχε σηκώσει ήδη το ακουστικό του τηλεφώνου που διακριτικά του είχε προτείνει η γραμματέας του. «Σας ευχαριστώ, χαίρω πολύ» είπε ευγενικά και συνέχισε στο ακουστικό: «Hello, hello...». Ο καθηγητής κατάλαβε: η απόφαση είχε ληφθεί. Η χώρα δεν ήταν έτοιμη για καινοτομίες αυτού του επιπέδου...

Αλέξανδρος Β. Σιδερίδης

Πρώην επιστημονικός συνεργάτης του Κωστή Στεφανόπουλου και σύμβουλος άμισθος ε. τ. των υπουργών Μένιου Κουτσόγιωργα, Αλέκου Παπαδόπουλου και Βάσως Παπανδρέου.

7. Ενα προφητικό πόνημα

Κύριε Διευθυντά,

Στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες κάποιοι γεωργικοί επιστήμονες είχαν συγγράψει ένα ολιγοσέλιδο πόνημα με τίτλο «Στο χείλος της αβύσσου», το οποίο είχε κυκλοφορήσει και σε πολλές αγροτικές περιοχές. Επρόκειτο για μια προειδοποίηση για το ζοφερό μέλλον που θα είχε η χώρα μας αν δεν αποτρεπόταν η διάλυσις της αγροτικής κοινωνίας μας. Η οποία (διάλυσις) είχε αρχίσει από τη μαζική εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση που γινόταν από όλα τα χωριά μας. «Η Ελλάδα» έγραφαν κοντά στα άλλα εκείνοι οι διορατικοί επιστήμονες, «βρίσκεται ήδη στο χείλος της αβύσσου εξαιτίας της ραγδαίας ερήμωσης της υπαίθρου. Και αν τελικά εκλείψει η αγροτική κοινωνία και από την άλλη μεριά προσλάβουν γιγαντιαίες διαστάσεις τα αστικά μας κέντρα, αυτή η χώρα θα βρεθεί μελλοντικά σε πολλά και αξεπέραστα προβλήματα». Δυστυχώς όλες εκείνες οι δυσοίωνες προβλέψεις δικαιώθηκαν. Ο πρωτογενής μας τομέας που κάποτε «αποτελούσε τη σπονδυλική στήλη της οικονομίας μας», όπως λέγαμε, έχει τόσο πολύ συρρικνωθεί που έχει πάψει να αποτελεί και αυτός έναν ιδιαίτερα υπολογίσιμο οικονομικό παράγοντα.

Τάκης Σουβαλιώτης
Χαλανδρίτσα Πατρών