"....Η αλήθεια είναι, ότι πρώτοι οι Γερμανοί οι οποίοι παρέσυραν και τους λοιπούς Ευρωπαίους και εν συνεχεία και οι Αμερικανοί είχαν εδώ και χρόνια επιδείξει το ενδιαφέρον τους για τα Βαλκάνια. Από την εποχή του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου ήδη, κάποιοι αναλυτές μιλούσαν για τους ποτάμιους δρόμους από την Κεντρική Ευρώπη προς τον Εύξεινο Πόντο. Σήμερα μιλάμε για ποτάμιες διασυνδέσεις τέτοιες που το πλέγμα των εκβολών τους θα φθάνει και στο Αιγαίο. Να είναι άραγε αυτό το πλέγμα των εμπορικών δρόμων δια του υγρού στοιχείου επαρκής λόγος για την προσπάθεια ελέγχου των Βαλκανίων; ..."

Από την "ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 19-20/01/19

ΤΟΥ ΕΥΘ.Π.ΠΕΤΡΟΥ

Και μετά τις Πρέσπες τι; Μπορούμε να προβλέψουμε μετά βεβαιότητος ότι από πλευράς Σκοπίων οι καταστάσεις θα τρέξουν, ενώ στην αθήνα οι κυβερνώντες θα εκφράζουν την ικανοποίησή τους! Για ποιον λόγο θεωρούν ότι πρέπει να είναι ικανοποιημένοι, δεν το γνωρίζουμε, φοβούμεθα όμως ότι ούτε και αυτοί. Τουλάχιστον οι περισσότεροι, διότι για μια μικρή ομάδα σκληροπυρηνικών αριστερών ο στόχος έχει επιτευχθεί. Η Ελλάς εσύρθη σε μιαν εθνική ταπείνωση και αυτοί επέτυχαν έναν στόχο τον οποίο οι προπάτορές τους είχαν θέσει εδώ και 90 περίπου χρόνια. Το ψευδεπίγραφο μακεδονικό μόρφωμα επρόκειτο να αποτελέσει τον πυρήνα της «σοσιαλιστικής» βαλκανικής ομοσπονδίας. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ούτε Στάλιν, ούτε Τίτο για να επωφεληθεί από αυτήν την υποχώρηση του ελληνισμού μικρή σημασία έχει.

Οι Έλληνες συνοδοιπόροι έφεραν εις πέρας με επιτυχία την αποστολή τους. Το τμήμα τουλάχιστον του σχεδίου που τους αναλογούσε. Οι Έλληνες συνοδοιπόροι δυστυχώς είναι ολιγόνοες και ανιστόρητοι. Ούτε γνωρίζουν ούτε ενδιαφέρθηκαν ποτέ να μάθουν την «μεγάλη εικόνα». Τους αρκούσε να γνωρίζουν ότι πρέπει πάση θυσία να οδηγήσουν την Ελλάδα να αναγνωρίσει την ύπαρξη «μακεδονικού» κράτους, «μακεδονικής» εθνότητος και «μακεδονικής» γλώσσης. Η άγνοια του λοιπού πλαισίου ίσως να μην τους έχει επιτρέψει να αντιληφθούν ότι οι επίγονοι αυτών που θα εξεμεταλλεύοντο το «μακεδονικό» ζήτημα έχουν εκλείψει, καταλαμβάνοντας την θέση που τους ανήκει στα αζήτητα της ιστορίας. Και αφού δεν υπάρχουν αυτοί, ας το εκμεταλλευθεί ο οιοσδήποτε άλλος διαθέσιμος. Ο οιοσδήποτε άλλος «πρόθυμος». Και ως τέτοιοι πρόθυμοι αυτή την στιγμή εμφανίζονται οι Γερμανοί και οι Αμερικανοί. Αυτοί που μέχρι προ τινός καταγγέλλονταν ως ατμομηχανές του ιμπεριαλισμού, από τους εν Ελλάδι συνοδοιπόρους.

Ποταμοί

Η αλήθεια είναι, ότι πρώτοι οι Γερμανοί οι οποίοι παρέσυραν και τους λοιπούς Ευρωπαίους και εν συνεχεία και οι Αμερικανοί είχαν εδώ και χρόνια επιδείξει το ενδιαφέρον τους για τα Βαλκάνια. Από την εποχή του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου ήδη, κάποιοι αναλυτές μιλούσαν για τους ποτάμιους δρόμους από την Κεντρική Ευρώπη προς τον Εύξεινο Πόντο. Σήμερα μιλάμε για ποτάμιες διασυνδέσεις τέτοιες που το πλέγμα των εκβολών τους θα φθάνει και στο Αιγαίο. Να είναι άραγε αυτό το πλέγμα των εμπορικών δρόμων δια του υγρού στοιχείου επαρκής λόγος για την προσπάθεια ελέγχου των Βαλκανίων; Πάντως μια εικοσαετία μετά την ειρήνευση στην πρώην Γιουγκοσλαβία, οι δρόμοι προς το Εύξεινο παραμένουν θλιβερά εγκαταλελειμμένοι. Οι οικονομίες εξελίχθηκαν τόσο διαφορετικά από ότι προεβλέπετο κατά την δεκαετία του '90, που οι σχεδιασμοί πήγαν στον αέρα. Αυτά συμβαίνουν όταν κάποιοι σχεδιάζουν καθ' υπερβολήν. Είναι κάτι εξ ίσου κακό με το να μην σχεδιάζει κανείς καθόλου... Τα σχέδια, όπως προσφυώς έχει γράψει ο Βρεταννός στρατηγιστής σερ Μπάζιλ Λιντλ Χαρτ πρέπει να έχουν την ευελιξία δένδρου που απλώνει κλάδους προς πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις και ευρίσκει την σωστή. Απεναντίας, τα μονοδιάστατα σχέδια έχουν τόση αξία «όση και ένα σκουπόξυλο». Θα είναι παρακινδυνευμένο να προβλέψουμε πως τα γερμανικά σχέδια για τα Βαλκάνια θα αποδειχθούν «σκουπόξυλα»;

Το μόνο βέβαιο όμως είναι πως τα «μακεδονικά» σχέδια του διεθνούς κομμουνισμού έχουν αποδειχθεί ήδη «σκουπόξυλα» παρ' ότι οι ημέτεροι συνοδοιπόροι το αγνοούν. Τον οξύμωρον είναι ότι έρχονται οι Γερμανοί τα σχέδια-σκουπόξυλα των οποίων «αναπαύονται» ήδη στην κοίτη του Δουνάβεως, μπορεί να επωφεληθούν από τα αντίστοιχα των χθεσινών εχθρών τους και μάλιστα υπό τους πανηγυρικούς αλαλαγμούς των κυβερνώντων μας, οι οποίοι εξακολουθούν να μην έχουν απαντήσει στο ερώτημα «Μετά τις Πρέσπες τι;». Η συνθηματολογία την οποία προβάλουν περί κερδών της χώρας μας και περί σταθερότητος είναι πομφόλυγες που δεν αντέχουν στην παραμικρή κριτική. Οι ίδιοι όμως μπορεί να την πιστεύουν. Δικαιολογούν έτσι στον εαυτό τους τον δρόμο που έχουν ακολουθήσει και την ικανοποίηση την οποία αισθάνονται από το γεγονός ότι έφεραν εις πέρας ένα ανθελληνικό κομμουνιστικό σχέδιο.

Τελευταίο...

Έλλειψις σχεδίου δυστυχώς υπάρχει και στον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο της χώρας μας. Ναι μεν δεν έγιναν υποχωρήσεις μέχρι την ημέρα που ήλθε στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν ακολουθήθηκε όμως και μια σοβαρή πολιτική πειθούς προς τους εταίρους και συμμάχους μας όσον αφορά στα εθνικά μας δίκαια για την Μακεδονία. Αυτό δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο, καθώς την κεντρική ιδέα και το πλαίσιο της εκστρατείας που θα έπρεπε να αναληφθεί το είχε προσδιορίσει εδώ και δεκαετίες ο αείμνηστος Νίκος Μάρτης: «Το «μακεδονικό» είναι το τελευταίο ψέμμα του κομουνισμού» έγραφε την στιγμή κατά την οποία το οικοδόμημα του «υπαρκτού σοσιαλισμού» κατέρρεε παταγωδώς υπό το βάρος των ανομιών και των εγκλημάτων του. Αυτή η φράσις μόνη θα ήταν αρκετή για να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους οι χώρες που είτε πολέμησαν τον κομμουνισμό είτε δεινοπάθησαν από αυτόν. Ποια όμως από τις φοβικές ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών θα τολμούσε να κατηγορήσει την αριστερά; Όταν της παραχωρούσαν ιδεολογική ηγεμονία και βάφτιζαν «εθνική συμφιλίωση» την παραγραφή των εγκλημάτων χωρίς να απαιτηθεί κάν μια συγγνώμη, δεν σκέφθηκαν ότι όλα αυτά θα τα εύρισκαν μπροστά τους...

Euthymius P. Petrou

e.p.petrou@gmail.com