οι κηπουροι τησ αυγησ

Πέμπτη 4 Αυγούστου 2016

"...Η «ηθική ανωτερότητα», που τόσο περίτεχνα καλλιεργήθηκε για τόσα χρόνια, ήταν μια κάποια λύση για την Αριστερά, ειδικά μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Τώρα τι θα κάνει χωρίς αυτήν; Η αριστερή διανόηση δεν θα έπρεπε να περιμένει το αδιέξοδο. Θα έπρεπε να αρθεί στο ύψος της αυτοκριτικής και της αναγνώρισης της ευθύνης που της αναλογεί. Iσως να μην είναι τόσο αργά...."


Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ ΤΗ ΔΗΘΕΝ "ΗΘΙΚΗ ΑΝΩΤΕΡΟΤΗΤΑ" ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥΣ;



"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"-04/08/15


ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Η ευθύνη της αριστερής διανόησης

Κύριε διευθυντά

Για το χάλι όπου βρισκόμαστε πολλά ακούστηκαν: για τους πολιτικούς παντός χρώματος, για τα γεράκια παντός μεγέθους και για τον μέσο Eλληνα, τον κουτοπόνηρο και απατεωνίσκο. Oσο για τους «ξένους», πάντα αυτοί φταίνε. Λίγα ακούστηκαν για την αριστοκρατία του πνεύματος. Από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα κατακλυστήκαμε από μελετήματα, λογοτεχνήματα, τραγούδια, όλα γραμμένα σε αριστερές νότες. Η θετική σκέψη και η τεχνογνωσία περιήλθαν σε δεύτερη μοίρα, ακόμα και στα σχολικά αναγνώσματα, γιατί θεωρήθηκαν «εκ του καπιταλισμού για τον καπιταλισμό».

Πάντα ζούσαμε σε μιαν αντίφαση, ευημερούντες ή μη: ναι στα αγαθά της Δύσης, όχι στις αρχές και στη νοοτροπία που τα παράγουν. Eνα δημοψήφισμα στα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα με μια αντιδυτική υπόκρουση θα πλειοψηφούσε, πολλώ μάλλον το 2015. Περιττό να ασχολούμαστε με την ακρίβεια της ερώτησης, είναι η υπόκρουση που μετράει. Πολλά τα αίτια γι’ αυτούς τους παραλογισμούς. Και μεταξύ αυτών ένα κυρίαρχο κομμάτι της νεοελληνικής διανόησης που έπαιξε με τις αδυναμίες του Ελληνα και τις εξέθρεψε: τη συγκρουσιακή διάθεση και την τάση φυγής από την πραγματικότητα (οι καταλήψεις από το Δημοτικό μέχρι το Πανεπιστήμιο αποτελούν ένα χτυπητό παράδειγμα). Τώρα η πραγματικότητα εκδικείται. Η «ηθική ανωτερότητα», που τόσο περίτεχνα καλλιεργήθηκε για τόσα χρόνια, ήταν μια κάποια λύση για την Αριστερά, ειδικά μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Τώρα τι θα κάνει χωρίς αυτήν; Η αριστερή διανόηση δεν θα έπρεπε να περιμένει το αδιέξοδο. Θα έπρεπε να αρθεί στο ύψος της αυτοκριτικής και της αναγνώρισης της ευθύνης που της αναλογεί. Iσως να μην είναι τόσο αργά.

Λευτέρης Ζούρος - Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου