"...Απορώ πώς βρέθηκε υφυπουργός με κολοκοτρωναίικη «κοψιά» να σπεύσει και να μιλήσει ότι οι οκτώ της Αλεξανδρουπόλεως στράφηκαν κατά του νομίμου δημοκρατικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος πού κολυμπάει στό βούρκο τής ανομίας. Δέν χρειάζεται νά είμαστε βιαστικοί. Και η ΕΥΠ, η πρεσβεία και τα προξενεία μας πρέπει να αγρυπνούν. Ήταν απρονοησία που η κυβέρνηση δέν είχε ειδοποιηθεί πιό ενωρίς. Ήταν απαράδεκτο που τα αεροδρόμια και τά λιμάνια μας δέν είχαν εγκαίρως ειδοποιηθεί ώστε να μην επιτρέψουν καμμιά προσέγγιση πλοίου ή αεροσκάφους. Τώρα ό,τι κι αν κάνουμε με τους οκτώ αξιωματικούς της Αλεξανδρουπόλεως, θα το κάνουμε υπό απειλή. Δεν χρειάζεται να μπλέξουμε στις διενέξεις των Τούρκων. Η Νέμεσις της Ιστορίας θα τούς οδηγήσει σε νέο σφαγιασμό.Ας απέχουμε με κάθε τρόπο από αυτόν. Ο χρόνος εργάζεται υπέρ ημών αν βέβαια κι εμείς εργαζόμαστε υπέρ αυτού...."

Aπό την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ"-05/08/16

Η Νέμεσις της Ιστορίας: 
του Σαράντου Ι. Καργάκου*


ΚΑΠΟΤΕ λεγόταν το παροιμιακό: «Ρωμαίικος καβγάς, τουρκικός χαλβάς». Δηλαδή, όταν τρώγονται αναμεταξύ τους οι Έλληνες, προσφέρουν το γλυκύτερο έδεσμα στην Τουρκία. Εδώ και πολλά χρόνια η παροιμία έχει αντιστραφεί κι έτσι μπορεί να λεχθεί αλλιώς: «Τούρκικος καβγάς, ρωμαίικος χαλβάς». Θλιβόμαστε γιά τους εκατοντάδες νεκρούς του πρόσφατου πραξικοπήματος και που μελλοντικά θα γίνουν χιλιάδες, αλλά όλα αυτά που έγιναν και που θα γίνουν, είναι το τίμημα γιά το πλήθος των εγκλημάτων που διέπραξαν οι Τούρκοι εις βάρος πλήθους λαών, είτε υπό σουλτανικό, είτε υπό νεοτουρκικό, είτε υπό κεμαλικό καθεστώς. Τώρα και στο μέλλον τα εγκλήματα θα γίνονται από Τούρκους εις βάρος άλλων Τούρκων. Προ ετών, από τις στήλες της «Εστίας» είχαμε γράψει ότι το λεγόμενο «βαθύ κράτος» της Τουρκίας δεν είναι ο στρατός αλλά η... μαντίλα. Κι εννοούσαμε με αυτό τα εκατομμύρια βαθιά θρησκευόντων μουσουλμάνων, που επί 100 χρόνια το κεμαλικό καθεστώς δεν κατόρθωσε να τους άπομουσουλμανοποιήσει. Πάνω στον κόσμο αυτόν ο Ερντογάν επιχειρεί να κτίσει τό δικό του καθεστώς. Γι' αυτό η σύζυγός του ντύνεται στίς δημόσιες εμφανίσεις σαν ρωσική «μπάμπουσκα».


Τό πρόσφατο πραξικόπημα έδειξε ότι ο πολυδιαφημισμένος στρατός της Τουρκίας είναι γιά κλάματα. Ο τουρκικός Γολιάθ μπορεί να καταρρεύσει από το κτύπημα λίθου, αν βρισκόταν κάποιος Δαβίδ. Που ασφαλώς δέν είμαστε εμείς. Που ψυχικά καί ηθικά έχουμε νερουλιάσει. Η λεγόμενη εθνική μας στρατηγική είναι στρατηγική υποχωρήσεως• όχι προχωρήσεως. Ειδικά κατά την τελευταία διετία, η Τουρκία δεν νιώθει καμμιά απειλή από εμάς. Αντίθετα, εμείς νιώθουμε, άπό την εισβολή στην Κύπρο και δώθε την Τουρκία σαν καθημερινή απειλή. Περιοριζόμαστε σε μιά άψογη στάση που -κατ' ούσίαν- είναι άψυχη στάση. Δεν επωφελούμεθα από τίς εξελίξεις. Αντί να πιέζουμε και να διεκδικούμε ό,τι μας ανήκει ιστορικά καί ηθικά, αντίθετα δεχόμαστε συνεχείς απειλές και εκβιασμούς, ακόμη και τώρα που το καθεστώς του Έρντογάν, ουσιαστικά βρίσκεται υπό κατάρρευση. Η πρόσφατη νίκη του είναι μιά Πύρρειος νίκη. Δυστυχώς και πάλι, αντί νά επωφεληθούμε, φοβάμαι ότι θα βλαφτούμε. Καί ο λόγος είναι απλός: Η εξωτερική μας πολιτική είναι τρύπια σαν το ελβετικό τυρί. Συχνά έχουμε ακούσει πολιτικούς και διπλωμάτες να λένε αφελώς: Ο χρόνος δουλεύει γιά την Τουρκία. Λάθος! Ο χρόνος δουλεύει εναντίον της Τουρκίας. Απόδειξη το πρόσφατο πραξικόπημα.

Το πραξικόπημα αυτό ήταν ατυχές όχι διότι ήταν ατελές, αλλά διότι ήταν βιαστικό. Οι λεγόμενοι πραξικοπηματίες είχαν πληροφορηθεί ότι σύντομα θα εξαπολυθεί εναντίον τους διωγμός. Οι λίστες με τους προγεγραμμένους ήσαν έτοιμες άπό καιρό. Οι λαϊκές μονάδες κρούσεως του Έρντογάν ήσαν έτοιμες να χυμήξουν εναντίον τους, όπως και το έκαναν. Το να λέμε ότι οι βάναυσοι αυτοί -δυστυχώς κυρίως νεαροί- βγήκαν στους δρόμους γιά να προασπίσουν τή δημοκρατία –αλλά ποια δημοκρατία;- είναι κάτι που μπορεί νά λέγεται μόνο στ' αστεία. Και είναι υποκρισία από τη μεριά της Ευρώπης και των ΗΠΑ να κόπτονται γιά το αν ο νέος χαλίφης θα επαναφέρει τη θανατική ποινή. Αυτή έχει επανέλθει de facto. Και οι φρικτές εικόνες εξευτελισμού που βλέπουμε στην τηλοψία είναι κάτι χειρότερο από τή θανάτωση. Απορώ πώς βρέθηκε υφυπουργός με κολοκοτρωναίικη «κοψιά» να σπεύσει και να μιλήσει ότι οι οκτώ της Αλεξανδρουπόλεως στράφηκαν κατά του νομίμου δημοκρατικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος πού κολυμπάει στό βούρκο τής ανομίας. Δέν χρειάζεται νά είμαστε βιαστικοί. Και η ΕΥΠ, η πρεσβεία και τα προξενεία μας πρέπει να αγρυπνούν. Ήταν απρονοησία που η κυβέρνηση δέν είχε ειδοποιηθεί πιό ενωρίς. Ήταν απαράδεκτο που τα αεροδρόμια και τά λιμάνια μας δέν είχαν εγκαίρως ειδοποιηθεί ώστε να μην επιτρέψουν καμμιά προσέγγιση πλοίου ή αεροσκάφους. Τώρα ό,τι κι αν κάνουμε με τους οκτώ αξιωματικούς της Αλεξανδρουπόλεως, θα το κάνουμε υπό απειλή. Δεν χρειάζεται να μπλέξουμε στις διενέξεις των Τούρκων. Η Νέμεσις της Ιστορίας θα τούς οδηγήσει σε νέο σφαγιασμό.Ας απέχουμε με κάθε τρόπο από αυτόν. Ο χρόνος εργάζεται υπέρ ημών αν βέβαια κι εμείς εργαζόμαστε υπέρ αυτού. Κυρίως δεν χρειάζεται να υπογράψουμε καμμία συμφωνία. Ας περιμένουμε λίγο την «ιστορία του μέλλοντος».

Τόσο σε βιβλία όσο καί σέ άρθρα μου έχω γράψει -και μάλιστα προ πολλών ετών- ότι κατά τον 20ό αιώνα διαλύθηκε η Όθωμανική Αυτοκρατορία' τόν 21ο αιώνα θα διαλυθεί το τουρκικό κράτος. Ασφαλώς, πρώτοι που θα επωφεληθούν -και δικαίως- είναι οι Κούρδοι, ακολούθως οι Αρμένιοι. Ως πότε θα βλέπουν από μακριά το Αραράτ; Θα είμαστε μωρότεροι και της πλέον μωράς παρθένου αν δεν επωφεληθούμε κι εμείς. Και οι νεόκοποι πολιτικοί ας ξέρουν τούτο το απλό: Ρωσία, ΗΠΑ, Ευρώπη δεν θα ανεχθούν την γειτόνευση δύο θεοκρατικών αυτοκρατοριών, μιάς σιϊτικής (Ιράν) καί μιας σουνιτικής (Τουρκίας). Θα βάλουν ανάμεσα τους σάν «μαξιλάρι» άλλο αρτισύστατο κράτος. Ό,τι όμως θα χάσει στά ανατολικά η Τουρκία, δέν πρέπει να το κερδίσει εις βάρος μας δυτικά. Ας αγρυπνούμε.



*Ιστορικός, συγγραφέας

www.sarantoskargakos.gr