Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι μέχρι τις 4 Αυγούστου η Ελλάδα βρισκόταν πολύ χαμηλά σε αριθμό τεστ ανά χίλιους κατοίκους για τη διακρίβωση κρουσμάτων COVID-19, σύμφωνα με σχετικό πίνακα που περιλαμβάνεται στην έκθεση του ΔΝΤ. Είναι πάλι τρίτη από το τέλος, πριν από τη Σλοβακία και την Ουγγαρία, σε μια εποχή που ο ιός αλώνιζε στα νησιά του Αιγαίου και σε άλλες τουριστικές περιοχές. Από αυτές τις περιοχές μεταφερόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, και πιθανώς εξηγεί ώς ένα βαθμό την εξέλιξη που ακολούθησε και βιώνει σήμερα η χώρα....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", και...

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/12/20

 ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΤΑΓΚΟΥ


Σύμφωνα με την προχθεσινή έκθεση του ΔΝΤ ,η ελληνική κυβέρνηση τα πήγε αρκετά καλά στην οικονομική στήριξη των πολιτών που χτυπήθηκαν περισσότερο ή λιγότερο βάναυσα από την πανδημία, αλλά μέτρια έως άσχημα στην ενίσχυση του υγειονομικού τομέα και στην ανίχνευση κρουσμάτων. Τα στοιχεία αναφέρονται σε δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ, συγκριτικά με τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης ξεχωριστά, μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου. Μία σχετικά προσεκτική ματιά σε αυτά –υπό την προϋπόθεση ότι είναι ακριβή– οδηγεί σε αλήθειες και συμπεράσματα.


Η συγκεκριμένη έκθεση του ΔΝΤ επισημαίνει ότι η Ελλάδα εισήλθε στην εποχή της COVID-19 με πολύ χαμηλές δαπάνες υγείας, που δεν ανταποκρίνονταν στις ανάγκες του πληθυσμού και κυρίως των φτωχών στρωμάτων, καθώς είχε προηγηθεί και μια δεκαετία λιτότητας λόγω της οικονομικής κρίσης. Λιτότητα που ήταν προϊόν και μέτρων τα οποία είχαν επιβάλει οι δανειστές. Στους οποίους δανειστές περιλαμβάνεται και το ΔΝΤ, με πολύ υψηλότερα επιτόκια μάλιστα από τους Ευρωπαίους, όπως είναι γνωστό. Στη διάρκεια της πανδημίας, οι δαπάνες της ελληνικής πολιτείας σε σχέση με το ΑΕΠ ξεπέρασαν τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, προκειμένου να στηριχθεί οικονομικά η κοινωνία, όπως προκύπτει από επίσημες ελληνικές πηγές και εκτιμήσεις των ειδικών του ΔΝΤ, αλλά δεν έγινε το ίδιο στον τομέα της υγείας.

Πάντα σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ, οι επιπλέον δαπάνες του ελληνικού κράτους, προκειμένου να αντιμετωπιστεί ο κορωνοϊός, κινήθηκαν σε πολύ χαμηλά επίπεδα ως ποσοστό του ΑΕΠ. Σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα βρίσκεται με το ζόρι στην τρίτη χαμηλότερη θέση, στο ίδιο περίπου επίπεδο με τη Σλοβακία και τη Σλοβενία. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι στις κρατικές δαπάνες που αναφέρει το ΔΝΤ δεν περιλαμβάνονται οι δαπάνες που έγιναν από τον ιδιωτικό τομέα, ή άλλης προέλευσης, όπως η Βουλή, προκειμένου να ενισχυθεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας με κλίνες ΜΕΘ, φάρμακα, στολές προφύλαξης και άλλο υγειονομικό υλικό. Κατά την κυβέρνηση πάντως, οι δαπάνες για την υγεία τριπλασιάστηκαν το 2020 σε σύγκριση με το 2019, λόγω κορωνοϊού.

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι μέχρι τις 4 Αυγούστου η Ελλάδα βρισκόταν πολύ χαμηλά σε αριθμό τεστ ανά χίλιους κατοίκους για τη διακρίβωση κρουσμάτων COVID-19, σύμφωνα με σχετικό πίνακα που περιλαμβάνεται στην έκθεση του ΔΝΤ. Είναι πάλι τρίτη από το τέλος, πριν από τη Σλοβακία και την Ουγγαρία, σε μια εποχή που ο ιός αλώνιζε στα νησιά του Αιγαίου και σε άλλες τουριστικές περιοχές. Από αυτές τις περιοχές μεταφερόταν στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, και πιθανώς εξηγεί ώς ένα βαθμό την εξέλιξη που ακολούθησε και βιώνει σήμερα η χώρα.

Αυτά τα στοιχεία του ΔΝΤ προσφέρουν τροφή για δημόσιο διάλογο και όχι οι ανυπόστατες φήμες και καταγγελίες, ή οι ύποπτες δοξασίες και τα περιστατικά χωρίς ουσία, που χρησιμοποιεί η αντιπολίτευση.

"ΤΑ ΝΕΑ", 03.12.20

...από "ΤΑ ΝΕΑ"

Οταν έκανα τη στρατιωτική μου θητεία μοναδική χαρά του φαντάρου -και μάλλον παραμένει ίδια- ήταν να μετράει τις ημέρες που έμειναν ως την απόλυσή του, να έχει την ευτυχία να ανακοινώνει κάθε πρωί ότι μειώθηκε κατά μία η αβάσταχτη αλληλουχία μονότονων ημερών, «που θα γίνουν τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι … έτσι που καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει»: «55και μία μείνανε, στραβάδια!».

Ο πρωθυπουργός υπηρέτησε τη θητεία του το μακρινό 1992 ως υιός πρωθυπουργού και ως σμηνίτης (ήταν ευτυχής «μοδίστρα» δηλαδή, κατά την ορολογία των δύστυχων πεζικάριων) και ίσως να μην ένιωσε την αγωνία της απόλυσης που διακατέχει τον στρατό ξηράς - για τούτο έκανε το λάθος προχθές στο υπουργικό συμβούλιο να ανακοινώσει ότι «δεν πρέπει να μιλάμε με ημερομηνίες, πρέπει να μιλάμε με δεδομένα».

Μα πώς θα γίνει! Πώς θα έχουμε τη χαρά να σπάζουμε κάθε πρωί ένα δόντι από το χτένι που μετρά πόσες ημέρες μείνανε ως το τέλος των εγκλεισμών, των λοκντάουν, των απαγορεύσεων κυκλοφορίας, του φόβου της εντατικής και του νεκροτομείου, και να φωνάζουμε «τόσες και μία μείνανε»; Στο άγνωστο θα βαδίζουμε; Σαν τους εβραίους που παράκουσαν τον Γιαχβέ και τιμωρήθηκαν με περιπλάνηση στην έρημο, χωρίς πρόγραμμα και χωρίς γνωστό προορισμό;

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επαγγελματικό στρατό εδώ και αιώνες, ο Μπόρις Τζόνσον σίγουρα δεν έκανε στρατιωτική θητεία, κάποιος Έλληνας πρέπει να του μίλησε για το μυστικό «το `κρυβα απ' όλους σαν παραχαράκτης / είπα θα περάσει ήμουνα προστάτης» και έσπευσε να ανακηρύξει «προστάτες οικογενείας» μειωμένης θητείας τους υπηκόους του: από Δευτέρα αρχίζει ο εμβολιασμός. Ακόμα και αν αρρωστήσουν ή πεθάνουν κάποιοι από τη βιασύνη του, ποιος νοιάζεται; Οι νεκροί δεν ψηφίζουν και οι ζωντανοί θα του χρωστάνε του διοικητή αντισυνταγματάρχη τη μεγάλη χάρη ότι ο έδειξε προς την ανοιχτή την πύλη του στρατώνα.

Σφίγγουμε τα δόντια και προχωράμε: πάνε τα παλιά, εν πολλοίς υποκριτικά «είμαστε όλοι Παριζιάνοι», είμαστε όλοι τούτο, είμαστε το άλλο: είμαστε όλοι πεζικάριοι - παρά τη θέλησή μας, φυσικά, είναι στον ορισμό του πεζικάριου. Αλλά πρέπει να ξέρουμε ως πού θα πάμε, πόσα χιλιόμετρα, πόσες ημέρες ακόμα θα πεζοπορούμε, πόσες μάσκες ακόμα θα φορέσουμε, πόσα μπουκάλια απολυμαντικού να αγοράσουμε, πόσα sms στο 13033 μένουν να στείλουμε. Και αν όχι ακριβώς, κάποια ένδειξη, κάποιο υπονοούμενο, φιλικό κλείσιμο ματιού θέλουμε, ότι έρχεται η στιγμή λύτρωσης της παλιοσειράς που θα τραγουδήσει: «απολύομαι, απολύομαι, απολύομαι μωρό μου και τρελαίνομαι».