"...Το μείζον πρόβλημα για την Αθήνα δεν είναι βεβαίως τα έργα και οι ημέρες του κ. Papadopoulos στην πατρίδα του, αλλά η απρόσεκτη, τυχοδιωκτική, δουλική συμπεριφορά Ελλήνων πολιτικών απέναντι του. Και καλά οι υπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα. Οι άνθρωποι είχαν βγει με την απόχη να ψαρέψουν «σύμβουλο» του κ Τραμπ προκειμένου να αποκτήσουν «κονέ» με τη νέα αμερικανική διοίκηση. Βασίστηκαν άραγε στον κ. Πατούλη; Αλλά ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας; ..."

ΚΕΑ-ΕτΤ(193+)
Από την "ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου"
και την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου", 02/11/17

 Τα απρόσκετα, τα γελοία, τα επικίνδυνα
Της Κύρας Αδάμ

Στην Ελλάδα, ως γνωστόν , ισχύει και εφαρμόζεται το δόγμα «είσαι ,ο,τι δηλώσεις». Όταν όμως το...διαχρονικό αυτό «δόγμα» εξάγεται και μάλιστα στις ΗΠΑ, τα πράγματα γίνονται κωμικοτραγικά και συνάμα επικίνδυνα και γελοία για τη χώρα.

Ο λόγος για τις επαφές υψηλοτάτου επιπέδου που είχε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους υπουργούς Π. Καμμένο και Ν. Παππά και με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ο ελληνοαμερικανός Georges Papadopoulos, πριν και μετά την εκλογή Τραμπ στην προεδρεία. Σύσσωμη η ελληνική πολιτεία είχε ήδη χρήσει τον κ. Papadopoulos στενό συνεργάτη του αμερικανού προέδρου και μάλιστα του είχε «απονείμει» και σημαντική θέση στην αμερικανική κυβέρνηση. Έτσι, η πολιτική ηγεσία του τόπου ήταν σίγουρη- τρομάρα της- ότι είχε διεισδύσει στον στενό πυρήνα συνεργατών του κ Τράμπ…

Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών στην Ουάσιγκτων φέρνουν ξανά τον κ. Papadopoulos στην επιφάνεια (που στο μεταξύ δεν πήρε καμμια θέση στην αμερικανική κυβέρνηση), να καταθέτει οικειοθελώς στο FBI ότι ως μέλος της προεκλογικής ομάδας του Τραμπ, («νεαρό χαμηλόβαθμο εθελοντή» τον χαρακτηρίζει τώρα ο Λευκός Οίκος, που και αυτος ζορίζεται) , είχε πάρε -δώσε με ξένους συνδέσμους, που διατείνονταν ότι η Μόσχα είχε «βρώμικα στοιχεία» για την κυρία Κλίντον, τα οποία φυσικά χρησιμοποιήθηκαν βρώμικα και με το παραπάνω εναντίον της, κατά την προεκλογική περίοδο.

Το μείζον πρόβλημα για την Αθήνα δεν είναι βεβαίως τα έργα και οι ημέρες του κ. Papadopoulos στην πατρίδα του, αλλά η απρόσεκτη, τυχοδιωκτική, δουλική συμπεριφορά Ελλήνων πολιτικών απέναντι του.

Και καλά οι υπουργοί της κυβέρνησης Τσίπρα. Οι άνθρωποι είχαν βγει με την απόχη να ψαρέψουν «σύμβουλο» του κ Τραμπ προκειμένου να αποκτήσουν «κονέ» με τη νέα αμερικανική διοίκηση. Βασίστηκαν άραγε στον κ. Πατούλη;

Αλλά ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας; Με ποια κριτήρια, με ποιους ελέγχους , με ποιες εγγυήσεις ο Ανώτατος Άρχων της χώρας συναντάται με «έναν σύμβουλο» αγνώστων λοιπών στοιχείων και μάλιστα κουβεντιάζει σοβαρά με αυτόν τον άγνωστο , τα προβλήματα της χώρας, ζητώντας προφανώς την «παρέμβασή» του υπέρ των ελληνικών θεμάτων στον κ. Τραμπ;  Και ο τελευταίος Κοινοτάρχης στη χώρα θα ήταν πιο προσεκτικός..

Αλλά και Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος; Ο οποίος ανέλυσε στον κ.Papadopoulos «στενό συνεργάτη και σύμβουλο» του κ. Τραμπ τις θέσεις τις Εκκλησίας για τη λιτότητα, ζητώντας του μάλιστα να επηρεάσει τον κ Τραμπ υπέρ των ελληνικών θέσεων έναντι της Τουρκίας;

Και μετά θέλουμε να μας παίρνει στα σοβαρά ο «ξένος παράγων». Τρομάρα μας.
Βέβαιο πάντως είναι ότι ο κ. Παπαδόπουλος δεν θα συμμετάσχει στον μαραθώνιο της Αθήνας, στις 12 Νοεμβρίου. Παραέχει σκοτούρες ώστε να μπορέσει να μας επισκεφθεί και να τρέξει στην κλασική διαδρομή, για να αποδείξει ότι παραμένει «fully support» του κ. Ψινάκη.

Με τις εμμονές μου κι εγώ, έγραφα εδώ κάποια μπανάλ πράγματα, τον καιρό που αρκετοί δημοσιογράφοι και πολιτικοί εικονογραφούσαν τον Ντόναλντ Τραμπ σαν βέβαιο υπερασπιστή των ελληνικών συμφερόντων, λόγω της παρουσίας ομογενών στο επιτελείο του: Οτι κάθε πρόεδρος δεσμεύεται να υπερασπίσει τα συμφέροντα της χώρας του και μόνον, όσα κι αν έχει τάξει στα λόμπι, ελληνικό, ιταλικό, ιρλανδικό κ.ο.κ.· ότι οι ομογενείς είναι πρώτα Αμερικανοί πολίτες και κατόπιν ομογενείς (άρα δεν είναι αυτονόητο πως δικαιούνται να ψηφίζουν και στη χώρα καταγωγής του πατέρα ή του παππού τους, όταν μάλιστα ψηφίζουν στον τόπο όπου ζουν, δουλεύουν, φορολογούνται, πολιτεύονται)· και ότι όποτε διακινήθηκαν βεβαιότητες για τον φιλελληνισμό ξένων πολιτικών ηγετών, απλώς γελαστήκαμε φριχτά.

Κανένας, υποθέτω, δεν θα μπορούσε να προφητέψει, με την έναρξη της περιόδου Τραμπ, ότι θα χάναμε τόσο γρήγορα «τα γερά χαρτιά μας». Οτι δηλαδή πριν κλείσει χρόνος, θα έχουν αποπεμφθεί από τον Λευκό Οίκο, και άνευ πολλών επαίνων, οι τρεις σπουδαιότεροι ομογενείς που βρέθηκαν σε υψηλές θέσεις: ο προσωπάρχης Ρέινς Πρίμπους (απολύθηκε τον Ιούλιο), ο υπεύθυνος συγκεντρώσεων Τζορτζ Τζιτζίκος (εκδιώχθηκε τον Αύγουστο) και ο προεδρικός σύμβουλος Τζορτζ Παπαδόπουλος, που ομολόγησε ότι είπε ψέματα για να εμποδίσει τις έρευνες που αφορούν την πιθανή ρωσική εμπλοκή στις εκλογές.

Ας χρησιμοποιήσουμε τη φόρμουλα της «θετικής σκέψης»: Με τις περιπέτειες του Ελληνοαμερικανού δικηγόρου, η χώρα μας χάνει έναν υποστηρικτή, μάλλον μικρότατης αποτελεσματικότητας. Με τις αποκαλύψεις του, όμως, αυξάνονται οι πιθανότητες να κηρυχθεί έκπτωτος ο κ. Τραμπ. Και αυτό, και μόνο την οικολογική αναλγησία του αν σκεφτούμε, θα είναι όφελος για τον πλανήτη. Αρα και για την Ελλάδα.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 02/11/17Έντυπη