"...Ολα τα παραπάνω έφερα στη μνήμη μου όταν έμαθα για τον πρόσφατο ωριαίο εναέριο περίπατο του πρωθυπουργού, που συνοδευόταν (σε δύο άλλα αεροπλάνα) από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και τον αρχηγό του ΓΕΑ. Και αναρωτήθηκα: Ηταν απαραίτητη αυτή η αεροπορική συνοδεία; Οι εμπλεκόμενοι δεν ξέρουν ότι καθημερινά πολλά οπλισμένα τουρκικά αεροπλάνα αλωνίζουν στο Αιγαίο; Οι εμπλεκόμενοι δεν γνωρίζουν ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί ένα «ατύχημα» στο Αιγαίο; Κανείς δεν διδάχτηκε τίποτε από το πάθημα του Γιαμαμότο και δεν σκέφτηκε ότι, αν γινόταν ένα «ατύχημα», τόσο το Στράτευμα όσο και η Αεροπορία μας θα έμεναν ξαφνικά ακέφαλα, με τραγικές συνέπειες;..."

Δύο επιστολές, από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/11/17

1. Αιδώς! Το «σόου» στη Μακρόνησο

Κύριε διευθυντά,

Η Μακρόνησος και άλλα ξερονήσια υπήρξαν για τους ιδεολόγους Ελληνες κομμουνιστές ναός της ιδεολογίας τους και της πολιτικής πίστης τους, τόπος μαρτυρίου, οδύνης σωματικής και βιασμού της συνείδησής τους. Εκείνοι οι κομμουνιστές πίστευαν ανιδιοτελώς στην ιδεολογία τους και στην πίστη τους αυτή αταλάντευτοι, ανυποχώρητοι με γενναιότητα, με ψυχικό πόνο, γίνονταν μάρτυρες και ήρωες. 

Αυτόν τον τόπο, αυτό το νησί του πόνου και της οδύνης δεν το σεβάσθηκαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με την πρόσφατη επίσκεψή τους εκεί. Η επίσκεψη έγινε αμέσως μετά την επίσκεψη του πρωθυπουργού στον πλανητάρχη, τον αρχηγό των ΗΠΑ, στον ηγέτη «των δολοφόνων των λαών». Με γροθιές υψωμένες θέλησαν να δώσουν το μήνυμα ότι οι αριστεροί είναι εδώ ασυμβίβαστοι, ανένδοτοι – ανυποχώρητοι στα πιστεύω τους, πολιτικά και ιδεολογικά. 

Είναι αίσχος και ντροπή αυτοί που έχουν παραβιάσει, αυτοί που πρόδωσαν συνειδητά τα πάντα προκειμένου να υφαρπάξουν την εξουσία με την ακροδεξιά και να τη διατηρήσουν, να πηγαίνουν προσκύνημα στη Μακρόνησο. Πολιτικοί τυχοδιώκτες με κανένα πολιτικό και ιδεολογικό πιστεύω θέλουν να πάρουν... πιστοποίηση από τον ναό του κομμουνισμού στη χώρα την εποχή εκείνη. Η ντροπή τους και η ασχημοσύνη τους δεν έχουν όρια. Γι’ αυτό είναι αδίστακτη και επικίνδυνη λαϊκή μειοψηφία. Τι σχέση έχει εκείνη, η καθαρή, η ανιδιοτελής ιδεολογία των «πέτρινων χρόνων» –έστω και σφαλερή όπως απέδειξε η Iστορία– με τούτες τις πολιτικές και ιδεολογικές μίξεις, τη «ρωσική σαλάτα»;

Γ. Σταραντζης, Δικηγόρος στον Α. Πάγο και στο ΣτΕ, πρ. επιστημονικός συνεργάτης του «Αρχείου Νομολογίας»

2. Ας μιλήσουμε ανοιχτά για τον Γιαμαμότο

Κύριε διευθυντά,

Οι παλιοί θα θυμούνται, και όσοι νέοι μελετούν την Ιστορία θα γνωρίζουν, ποιος ήταν ο Γιαμαμότο. Για τους υπόλοιπους αναγνώστες σας αναφέρω ότι ο Γιαμαμότο υπήρξε ο θεμελιωτής, ο οργανωτής και ο αρχιναύαρχος του φοβερού ιαπωνικού στόλου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Γιαμαμότο, πριν να κηρύξει τον πόλεμο η Ιαπωνία, έστειλε τα αεροπλανοφόρα του να καταστρέψουν τον αμερικανικό στόλο στο Περλ Χάρμπορ. Επίσης, λόγω του στόλου της, η Ιαπωνία κατάφερε να κατακτήσει ολόκληρη την Ανατολική Ασία. Αλλά ενάμιση χρόνο αργότερα, κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας των Νήσων του Σολομώντος, ο Γιαμαμότο θέλησε να πετάξει, για κάποιο λόγο, προς τη Νήσο Μπουγκενβίλ. Η αμερικανική αντικατασκοπεία όμως υπέκλεψε το σχέδιο πτήσης, με αποτέλεσμα τα αμερικανικά καταδιωκτικά να καταρρίψουν το αεροπλάνο του Γιαμαμότο. Ο άδοξος θάνατος του Γιαμαμότο επηρέασε αρνητικά την έκβαση της ναυμαχίας αλλά κατάφερε και καίριο πλήγμα στο ηθικό των Ιαπώνων, αφού τον θεωρούσαν εθνικό ήρωα. Το πάθημα του Γιαμαμότο έγινε μάθημα για τις ΗΠΑ όπου, βάσει νόμου, ακόμα και εν καιρώ ειρήνης, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ πετάει, τότε υποχρεωτικά ο αντιπρόεδρος βρίσκεται στο έδαφος, ώστε, σε περίπτωση ατυχήματος, να μην υπάρξει κενό εξουσίας.

Ολα τα παραπάνω έφερα στη μνήμη μου όταν έμαθα για τον πρόσφατο ωριαίο εναέριο περίπατο του πρωθυπουργού, που συνοδευόταν (σε δύο άλλα αεροπλάνα) από τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ και τον αρχηγό του ΓΕΑ. Και αναρωτήθηκα: Ηταν απαραίτητη αυτή η αεροπορική συνοδεία; Οι εμπλεκόμενοι δεν ξέρουν ότι καθημερινά πολλά οπλισμένα τουρκικά αεροπλάνα αλωνίζουν στο Αιγαίο; Οι εμπλεκόμενοι δεν γνωρίζουν ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί ένα «ατύχημα» στο Αιγαίο; Κανείς δεν διδάχτηκε τίποτε από το πάθημα του Γιαμαμότο και δεν σκέφτηκε ότι, αν γινόταν ένα «ατύχημα», τόσο το Στράτευμα όσο και η Αεροπορία μας θα έμεναν ξαφνικά ακέφαλα, με τραγικές συνέπειες;

Τα πράγματα αυτά που συνέβησαν είναι πιστεύω πολύ σοβαρά για να τα αντιπαρέλθουμε. Σκόπιμο νομίζω είναι τέτοιες περιπτώσεις να τις συζητούμε, και να τις κρίνουμε, ώστε να προκύπτουν κατάλληλα συμπεράσματα. Αλλά ας μη συνεχίζουμε. Ο,τι έγινε, έγινε. Ας είμαστε όμως στο μέλλον λίγο πιο προσεχτικοί. Και ας μην ξεχνάμε ότι η προφύλαξη δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.

Νίκος Δυοβουνιώτης, Πολιτικός Μηχανικός