Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (φύλλο 16/12/25)
Οι διαμαρτυρίες και οι «ισορροπίες»
Σε μια δημοκρατία, το δικαίωμα στη διαμαρτυρία αποτελεί θεμελιώδη ελευθερία. Επαγγελματικές ομάδες έχουν κάθε δικαίωμα να διαδηλώνουν και να διεκδικούν αιτήματα που θεωρούν ζωτικά για την επιβίωσή τους. Ωστόσο, το ζήτημα γίνεται πιο σύνθετο όταν η μορφή της διαμαρτυρίας επηρεάζει ευθέως την καθημερινότητα και τα δικαιώματα των υπολοίπων πολιτών. Το κλείσιμο δρόμων, αεροδρομίων ή άλλων κρίσιμων υποδομών μπορεί να προκαλέσει σημαντικές δυσκολίες, όπως να καθυστερήσει η μεταφορά φαρμάκων, να εμποδιστεί η κυκλοφορία ασθενοφόρων, να διακοπεί η πρόσβαση ανθρώπων στη δουλειά τους ή την εκπαίδευση. Εκεί αρχίζει να γεννιέται το ερώτημα αν η άσκηση ενός δικαιώματος από μια ομάδα παραβιάζει τα δικαιώματα άλλων. Η δημοκρατία λειτουργεί ως σύστημα ισορροπιών, δηλαδή πρέπει ταυτόχρονα να προστατεύει τη φωνή της μειοψηφίας που διαμαρτύρεται και τις ανάγκες της πλειοψηφίας που θέλει να ζει και να κινείται με ασφάλεια. Συνεπώς, μπορεί να ειπωθεί ότι όταν οι κινητοποιήσεις φτάνουν σε σημείο που θέτουν σε κίνδυνο βασικά δικαιώματα των πολιτών, τότε ναι, παραβιάζονται δημοκρατικά δικαιώματα. Οταν όμως οι κινητοποιήσεις είναι περιορισμένες, αναλογικές και δεν εμποδίζουν κρίσιμες λειτουργίες, παραμένουν μέσα στα όρια της νόμιμης και θεμιτής διαμαρτυρίας. Η δυσκολία βρίσκεται στο να καθοριστεί κάθε φορά πού ακριβώς περνάει αυτή η γραμμή· κι αυτό αποτελεί ένα από τα διαρκή και αναπόφευκτα διλήμματα των δημοκρατικών κοινωνιών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου