Και η αλήθεια είναι ότι επί δημαρχίας του ( Κ. Μπακογιάννη) η περιοχή είχε αρχίσει να ανασαίνει. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εξέτιε την ποινή της υποβάθμισης, η οποία φαίνεται ότι της έχει επιβληθεί χωρίς αναστολή. Μετά την εικόνα με τους δύο δυστυχισμένους δεν μπόρεσα να μη σκεφθώ τα φιλόδοξα σχέδια για την αναβάθμιση και επέκταση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Οι οδηγοί δίνουν ως σταθμό του τρένου την πλατεία Βικτωρίας. Και εκεί ο τουρίστας έρχεται σε επαφή με μια εικόνα της σύγχρονης Αθήνας πριν δει τους Κούρους στο Μουσείο. Δεν με ενδιαφέρουν οι πολιτικές απόψεις του κ. Δούκα. Ούτως ή άλλως, σου δίνει την εντύπωση ότι θα μπορούσε να υιοθετήσει τις ακριβώς αντίθετες, χωρίς να το καταλάβει ούτε ο ίδιος. Δεν με ενδιαφέρουν ούτε οι πολιτικές του φιλοδοξίες. Φέτος το καλοκαίρι που θα μειώσει τη θερμοκρασία της Αθήνας κατά 5 βαθμούς, όπως έχει υποσχεθεί, ας σκουπίσει και κάνα πεζοδρόμιο. Με ενδιαφέρει όμως η Αθήνα, η πόλη όπου ζω και την οποία ο Δούκας της την έχει αφήσει στη μοίρα της. Ποια είναι η μοίρα της; Η ικανότητά της να απογοητεύει τους κατοίκους της και να ζητιανεύει επισκέπτες.

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Εκεί βρίσκονται δύο ξαπλωμένα σώματα, το ένα μπρούμυτα, το άλλο ανάσκελα. Και οι δύο άνδρες και οι δύο μετανάστες. Αυτός που είναι ανάσκελα κάτι μουρμουρίζει, βγάζοντας αφρούς από το στόμα του. Κάποιος από τους συμπατριώτες του κλωτσάει ελαφρά αυτόν που είναι πεσμένος μπρούμυτα. Προφανώς για να διαπιστώσει αν είναι ζωντανός. Ο πεσμένος δεν αντιδρά. Ο ένας από τους αστυνομικούς μιλάει στο τηλέφωνο, προφανώς ζητώντας βοήθεια από το 166. 

Δεν κάθισα να δω τη συνέχεια. Δεν είχε νόημα εξάλλου. Ο Σπύρος από το διπλανό περίπτερο μου λέει ότι πρόκειται για Σουδανούς. Το φιλοσοφεί. «Φαντάσου να έρθεις από το Σουδάν για να πεθάνεις έτσι στην πλατεία Βικτωρίας». Για να ελαφρύνω λίγο την ατμόσφαιρα, του απαντώ: «Ναι, αλλά η πλατεία Βικτωρίας είναι στην Αθήνα, η Αθήνα είναι ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Πήγαινε λίγο παρακάτω στην Πανεπιστημίου και θα δεις τον φωτισμό και το δέντρο όπου φαντάζομαι ότι ο Δούκας των Αθηνών θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό της νέας χρονιάς. Λέγεται ότι θα παραδώσει στα τροχοφόρα του λαού του τη Βασιλίσσης Ολγας, που τους τη στέρησε ο Μπακογιάννης».

Αναφέρθηκα στο επεισόδιο με τους δύο ταλαίπωρους τοξικομανείς, όχι επειδή είναι κάτι πρωτόφαντο. Απλώς, με παρέπεμψε σε εικόνες της περιοχής πριν γίνει δήμαρχος ο Μπακογιάννης. Και η αλήθεια είναι ότι επί δημαρχίας του η περιοχή είχε αρχίσει να ανασαίνει. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εξέτιε την ποινή της υποβάθμισης, η οποία φαίνεται ότι της έχει επιβληθεί χωρίς αναστολή. Μετά την εικόνα με τους δύο δυστυχισμένους δεν μπόρεσα να μη σκεφθώ τα φιλόδοξα σχέδια για την αναβάθμιση και επέκταση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Οι οδηγοί δίνουν ως σταθμό του τρένου την πλατεία Βικτωρίας. Και εκεί ο τουρίστας έρχεται σε επαφή με μια εικόνα της σύγχρονης Αθήνας πριν δει τους Κούρους στο Μουσείο. Δεν με ενδιαφέρουν οι πολιτικές απόψεις του κ. Δούκα. Ούτως ή άλλως, σου δίνει την εντύπωση ότι θα μπορούσε να υιοθετήσει τις ακριβώς αντίθετες, χωρίς να το καταλάβει ούτε ο ίδιος. Δεν με ενδιαφέρουν ούτε οι πολιτικές του φιλοδοξίες. Φέτος το καλοκαίρι που θα μειώσει τη θερμοκρασία της Αθήνας κατά 5 βαθμούς, όπως έχει υποσχεθεί, ας σκουπίσει και κάνα πεζοδρόμιο. Με ενδιαφέρει όμως η Αθήνα, η πόλη όπου ζω και την οποία ο Δούκας της την έχει αφήσει στη μοίρα της. Ποια είναι η μοίρα της; Η ικανότητά της να απογοητεύει τους κατοίκους της και να ζητιανεύει επισκέπτες.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 30/12/25