οι κηπουροι τησ αυγησ

Παρασκευή 16 Φεβρουαρίου 2018

"...Τώρα, ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ και οι διπλωμάτες της Αγκυρας δείχνουν πρόθυμοι να βοηθήσουν στην εκτόνωση της έντασης, αλλά αυτό γίνεται γιατί θεωρούν ότι δημιούργησαν πλέον τετελεσμένο και έστειλαν το μήνυμα. Εξάλλου, παραμένουν απόλυτα σκληροί στο θέμα της κυπριακής ΑΟΖ. Και όποιος κατάλαβε κατάλαβε..."

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" και "ΤΑ ΝΕΑ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 15/02/18

ΨΥΧΟΓΙΟΣ -ΚΑΝΕΛΛΗΣ, ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ:

"ΤΑ ΝΕΑ", 15/02/18


ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΦΘΑΝΟΥΝ 
ΣΤΟΝ ΑΛΑΖΟΝΑ ΣΟΥΛΤΑΝΟ

Οι σουλτάνοι ήσαν κληρονομικοί ηγεμόνες - ο Ταγίπ Ερντογάν, μικροπωλητής στα παιδικά του χρόνια, είναι φτωχός πληβείος που με την πολιτική του αξία έγινε αυτοκράτορας και ονειρεύεται να γίνει ιδρυτής δυναστείας. Ολα τα πολιτικά σχέδιά του έχουν πετύχει: δήμαρχος της Πόλης στα 40 του, πρωθυπουργός στα 50 του, εξόντωσε το κεμαλικό κατεστημένο στα 55 του, άλλαξε το Σύνταγμα και έγινε πανίσχυρος πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας στα 60 του. Από το 1994 έχει κερδίσει όλες ανεξαιρέτως τις εκλογικές αναμετρήσεις (δημοτικές, εθνικές, προεδρικές) και τα δημοψηφίσματα, 11 συνολικά, αν μετράω σωστά. Αντεξε το 2013 όταν ο πρώην σύμμαχος του Φετουλάχ Γκιουλέν προσπάθησε να τον ανατρέψει με την αποκάλυψη οικονομικών σκαδάλων - και κυρίως άντεξε το 2016 όταν προσπάθησε να τον ανατρέψει με στρατιωτικό πραξικόπημα. Δεν δίστασε να εκτελέσει πολιτικά συντρόφους του, που του είχαν συμπαρασταθεί στην πορεία του, όταν τους έκρινε επικίνδυνους για τον ίδιον, όπως τους πρώην πρωθυπουργούς Αμπντουλάχ Γκιούλ και Αχμέτ Νταβούτογλου.
Εχει κάθε δίκιο, λοιπόν, ο Ταγίπ Ερντογάν να πιστεύει πως είναι αήττητος και πως μπορεί να επεκτείνει την εξουσία του στον ισλαμικό κόσμο με βάση τις «νεοοθωμανικές» επεξεργασίες του Νταβούτογλου. Αλλά εκεί προσέκρουσε σε ισχυρά διεθνή συμφέροντα και η προσπάθειά του να ανατρέψει την οικογένεια Ασαντ από τον «θρόνο» της Συρίας απέτυχε. Αυτή τη στιγμή κινδυνεύει, αν δημιουργηθεί ανεξάρτητο κουρδικό κράτος δεν θα μπορέσει μάλλον να κρατήσει την εξουσία στη χώρα του - αλλά ο ίδιος είναι βέβαιος ότι θα νικήσει ξανά. Για τούτο συνεχώς κάνει οπορτουνιστικές κινήσεις, έφθασε να συμμαχήσει με τον μεγαλύτερο εχθρό των λατρεμένων του Οθωμανών και ταυτόχρονα υποστηρικτών του Ασαντ, τη Ρωσία.


Ισχυροί ηγέτες σαν τον Ερντογάν, αλαζόνες που νιώθουν (και λατρεύονται σαν) αήττητοι ήρωες, βέβαιοι ότι θα μοιράζουν μονίμως «οθωμανικά χαστούκια», διακυβεύουν τα πάντα προκειμένου να μείνουν στην εξουσία. Δεν τους ενδιαφέρει το συμφέρον της χώρας τους, οι μελλοντικές προοπτικές της, οι συμμαχίες της, η ειρήνη. Κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να κάνει στην Κύπρο ή στο Αιγαίο ο παντοδύναμος στη χώρα του τούρκος πρόεδρος αν πιστέψει πως οι αντίπαλοί του στις θάλασσες επιχειρούν (όχι να «κλέψουν» τα πετρέλαια αλλά) να καρφώσουν το τελευταίο καρφί στο φέρετρο που του ετοιμάζουν άλλοι στη Συρία. Πολύ περισσότερο όταν γνωρίζει ότι στην Ελλάδα κυριαρχούν δοξομανείς Καμμένοι (οι οποίοι δεν μας είπαν πού ακριβώς βρισκόταν το «Γαύδος» όταν επιχείρησε να το εμβολίσει το τουρκικό «Umut») και πολιτικοί που πολύ θα ήθελαν να ακολουθήσουν το δικό του πολιτικό curriculum vitae - αξιοθαύμαστο, είναι αλήθεια, για κάθε μισο-δημοκρατική, μισο-κοινοβουλευτική χώρα.


"ΤΑ ΝΕΑ", 15/02/18
ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΤΕΤΟΙΟΝ ΚΑΜΜΕΝΟ
 ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΤΑΝ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ...

Εχει πολύ δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης που αρνείται να ενημερωθεί από τον Πάνο Καμμένο για τα τεκταινόμενα στο Αιγαίο. Ο συγκεκριμένος, έχοντας πολιτευθεί τυχοδιωκτικά, μόνο για την εικόνα του, για φωτογραφίες και για υπερπατριωτικές δηλώσεις, αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων την ώρα της νέας κρίσης στα Ιμια. Και τι να περιμένεις από έναν αναξιόπιστο πολιτικό;
Ο υπουργός Αμυνας των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έπαιξε στα άκρα με το πατριωτικό αίσθημα των Ελλήνων. Το μιλιταριστικό κιτς του εκφράστηκε με διάφορους τρόπους. Με παρελάσεις, πανηγύρια, στολές, με σχετικώς ανώδυνες εκφράσεις, αφού οι γιορτές και οι μεταμφιέσεις είναι η τελετουργία της ειρήνης.
Αλλά, ατυχώς, είχε διαλέξει κι άλλα παιχνίδια. Επέλεξε να παίξει τον πατριώτη, και μάλιστα στο πεδίο των εύθραυστων ελληνοτουρκικών σχέσεων. Κατά καιρούς φρόντισε να κάνει εμπρηστικές δηλώσεις, επιχείρησε να οργανώσει διακομματική αποστολή της Βουλής στην παραμεθόριο κοντά στα Ιμια όπου πήγε εκεί με τον χρυσαυγίτη Κασιδιάρη ανάμεσα σε συριζαίους και ανελίτες, έριξε στεφάνια στη θάλασσα εις μνήμην και προς τιμήν των νεκρών για να γράψει στο twitter.
Ο Πάνος Καμμένος έπαιζε, με την ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα παίζει, ένα παιχνίδι πατριωτικών συμβολισμών. Δήθεν αυτός είναι ο ακέραιος πατριώτης, οι υπόλοιποι είναι οι ενδοτικοί και οι προσκυνημένοι. Απλώς, οι συμβολισμοί δεν είναι αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση, είναι ορατοί και στους άλλους. Τον Δεκέμβριο του 2016, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας εξέδωσε μια απαξιωτική - περιφρονητική ανακοίνωση εναντίον του. Από τότε έως σήμερα, όμως, έχουν αλλάξει πολλά. Και η Τουρκία επέλεξε να στραφεί στο Αιγαίο για να δημιουργήσει τετελεσμένα στα Ιμια.


Πέρυσι, ο Πάνος Καμμένος απαντούσε σκληρά στον τούρκο υπουργό Εξωτερικών, που έκανε μια από τις συνήθεις δηλώσεις για τα Ιμια. «Θα πρέπει να θυμίσουμε στον κ. Τσαβούσογλου», έλεγε ο έλληνας υπουργός, «ότι πρωθυπουργός δεν είναι ο κ. Σημίτης αλλά ο κ. Τσίπρας, υπουργός Εξωτερικών δεν είναι ο κ. Πάγκαλος - ο οποίος είχε τη θεωρία για τις σημαίες που τις παίρνει ο αέρας - αλλά ο κ. Κοτζιάς και υπουργός Εθνικής Αμυνας εγώ. Δεν υπάρχει λοιπόν τέτοιο θέμα, να πατήσει σε ελληνικό νησί ο κ. Τσαβούσογλου ή οποιοσδήποτε λάβει τέτοια εντολή. Θα αντιμετωπιστεί άμεσα. Η πολιτική των Σημίτη και Πάγκαλου έχει παρέλθει χωρίς επιστροφή».

Δυστυχώς, όντως, έχει παρέλθει χωρίς επιστροφή. Ετσι φτάσαμε στην υπερπατριωτική φλυαρία και στην ακραία ταπείνωση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου