"...Εύλογα διαχέεται η υποψία ότι η σιγή γιά τό συλλαλητήριο καί γενικά γιά τό Σκοπιανό και η βόμβα Μολότωφ γιά τή Νονartis έγινε κατά αμερικανική εντολή. Το γεγονός ότι στην υπόθεση εμπλέκεται η πασίγνωστη γιά τίς πλεκτάνες της Έφ Μπή 'Αι κάνει τα πάντα πιθανά. Άς θυμηθούμε ότι ο αγενέστατος κ. Τράμπ επεφύλαξε στον κ. πρωθυπουργό τιμές στο Λευκό Οίκο που κανείς παλαιότερος πρωθυπουργός δεν είχε απολαύσει. Οι Αμερικανοί σέ τιμούν, άλλ' ακολούθως απαιτούν. Κι αν τούς αρέσεις, σέ ξανατιμούν και σε ξανακαλούν..."

Από την "ΕΣΤΙΑ"

"ΕΣΤΙΑ", 16/02/18

Στό χείλος της αβύσσου 

του Σαράντου Ι. Καργάκου 

Ο ΝΙΤΣΕ είχε πει κάποτε διαφορετικά: «Μήν κοιτάς την
άβυσσο, γιατί κι εκείνη σε κοιτάζει!» Μέσα στην   περιπερειώδη, πολυκύμαντη και συχνά πολυσήμαντη ιστορία μας είχαμε ως άτομα και λαός έναν έρωτα αβύσσου. Τήν κοιτάζαμε καί μάς κοίταζε καί συχνά μάς κατάπινε. Δεν είχαμε πάντοτε Οδυσσέα στο τιμόνι. Και
 έπρεπε να περάσουν χρόνια πολλά, γιά νά βγούμε με
 θυσίες και αίματα από τον κάθε φορά άπατο γκρεμό.
 Αλλά δεν βάλαμε μυαλό. Αντί ν' ακούμε σέ κάθε κρίσιμη στιγμή το λόγο που βάζει στο στόμα της Ιοκάστης
ο Σοφοκλής: «Ούκ έπαισχύνεσθε χώρας ούτω νοσούσης ίδια κινούντες κακά;», έμείς, ώς πολίτες καί πρωτίστως ως πολιτικοί, προτιμάμε να αφουγκραζόμαστε
τόν εκάστοτε κήρυκα του μίσους που διεγείρει μέσα
μας τό ένστικτο της καταστροφής. Γι' αυτό δέν κάνουμε χαίρι καί προκοπή. Έχουμε τις περισσότερες άπό κάθε άλλο λαό σελίδες μεγαλουργίας τις οποίες αμαυρώσαμε με ισόποσες σελίδες κακουργίας.Έτσι συμβαίνει
λόγω τής διχοστασιακής μας ιδιοσυγκρασίας, στον πολιτικό στίβο νά επιπλέουν οι ανάξιοι καί νά εκτοπίζονται οι
ικανοί καί άξιοι. Ο θεμελιωτής της αρχαίας Αττικής κωμωδίας, ο Κρατίνος, έχει στιγματίσει με έναν εκπληκτικό στίχο: «Έν δε διχοστασίη καί Άνδροκλέης πολεμαρχείν». Στα Fragmenta Elegiaca adespota ένας άλλος στίχος
εκπέμπει ανάλογο μήνυμα: «Έν διχοστασίη καί ό πάγκακος έμμορε τιμής». Δηλαδή σέ καταστάσεις διχόνοιας
καί ό πάγκακος μπορεί νά καταλάβει αξίωμα. Καί ό Περικλής σέ μιά άπό τίς τελευταίες του δημηγορίες είχε  στους συμπολίτες του: «Περισσότερο έχω φοβηθεί τά δικά μας σφάλματα παρά τήν επιβουλή, τίς επιθετικές βλέψεις τών αντιπάλων μας». 

Μιλώντας σ' ένα ραδιοφωνικό σταθμό τών Χανίων, είπα προοιμιακά: Γιά μένα δεν είναι απειλή οι Σκοπιανοί, είναι οι Έλληνες πολιτικοί. Αμέσως μετά τό θριαμβευτικό συλλαλητήριο πού συγκλόνισε την υφήλιο, η κυβέρνηση και οι εκτός αυτής χειραγωγοί της σήκωσαν τον κονιορτό της Νοvartis γιά να καλύψουν το αναγεννώμενο εθνικό αίσθημα, που χρόνια τώρα ήταν υπό πνιγμό, και να εξαερώσουν, να εξατμίσουν το μήνυμα του συλλαλητηρίου. Το συλλαλητήριο εξορίστηκε από τα περισσότερα ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα, από τις περισσότερες εφημερίδες. Πού και πού κάποια βαθυστόχαστα άρθρα μέ βάρος φτερού και με επιτιμητικό πρόσημο: «Ψιτ, τσοκαρίες», όπως θα έλεγε και η Μαντάμ Σουσού του Δημ. Ψαθά. 

Όμως, το ζήτημα δεν είναι τί κάνει η κυβέρνηση, αλλά το τί κάνει η αντιπολίτευση. Φυσικά και ο Τύπος, που υποτίθεται ότι είναι σαν τις αγρυπνούσες χήνες του Καπιτωλείου, που αφύπνισαν τους Ρωμαίους σε μιά νυκτερινή επίθεση των Γαλατών. Δέν λέω, κάποιοι έπρεπε νά αμυνθούν με τα νόμιμα μέσα, αλλά δεν έπρεπε τουλάχιστον η αξιωματική και η υπαξιωματική αντιπολίτευση νά σιγήσουν σχετικά με το Σκοπιανό, που τώρα περιβάλλεται από σκότος. Κι έγώ ό,τι μαθαίνω, το οφείλω σε μυστική επικοινωνία που έχω μέ παλαιό φίλο μου Σκοπιανό, τον οποίο είχα σώσει από τα ερείπια, έπειτα από τόν κάποτε τρομερό σεισμό. Να υποθέσουμε ότι ήλθε έξωθεν εντολή γιά σιγή ασυρμάτου;  Αναρωτιέμαι αφελώς, γιατί έκανε εκείνες τίς επισκέψεις στους πολιτικούς αρχηγούς ο Αμερικανός πρεσβευτής; Τάχα μίλησαν περί ανέμων καί υδάτων ή μήπως μίλησαν περί τόπων και ονομάτων; Καί άς υποθέσουμε ότι μιά τέτοια επίσκεψη έκανε ο Ρώσσος πρεσβευτής, αναρωτιέστε τί θα είχε συμβεί; Θά είχε προκληθεί σεισμός ισχυρότερος από εκείνον πού έπληξε τά Σκόπια τό θέρος του 1963. 

Εύλογα διαχέεται η υποψία ότι η σιγή γιά τό συλλαλητήριο καί γενικά γιά τό Σκοπιανό και η βόμβα Μολότωφ γιά τή Νονartis έγινε κατά αμερικανική εντολή. Το γεγονός ότι στην υπόθεση εμπλέκεται η πασίγνωστη γιά τίς πλεκτάνες της Έφ Μπή 'Αι κάνει τα πάντα πιθανά. Άς θυμηθούμε ότι ο αγενέστατος κ. Τράμπ επεφύλαξε στον κ. πρωθυπουργό τιμές στο Λευκό Οίκο που κανείς παλαιότερος πρωθυπουργός δεν είχε απολαύσει. Οι Αμερικανοί σέ τιμούν, άλλ' ακολούθως απαιτούν. Κι αν τούς αρέσεις, σέ ξανατιμούν και σε ξανακαλούν. Ό γράφων κάποτε στην Ούάσιγκτων, επειδή στις δύο -άνευ αμοιβής- ομιλίες του υπήρξε επικριτικός γιά τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς στη Σερβία και επειδή ίσως δεν έγραψε κάτι επαινετικό, ουδέποτε τού ζητήθηκε να επισκεφθεί γιά κάποια άλλη ομιλία την πατρίδα του Τόμας Τζέφερσον. Άλλοι που πήγαν μετά άπό αυτόν, γύρισαν όπως ο Απόστολος Παύλος στο δρόμο γιά τη Δαμασκό, επειδή ίσως είδαν το φως τό αληθινό! Η ταπεινότητά μου, παρότι ασχολούμαι μέ τήν Αμφίπολη από το 1965, δεν μπόρεσε κατά τίς συχνές εκεί επισκέψεις να εισέλθει στον νεοανασκαφέντα χώρο. Και όμως είδε 3-4 άτομα, χωρίς πιθανώς να είναι αρχαιολόγοι, να εισέρχονται και να ξεναγούνται εντός του υπογείου χώρου, αλλά χωρίς το πολυτελές αυτοκίνητο τους που ήταν της αμερικανικής πρεσβείας. Αυτό το άφησαν έξω, αλλά δεν άφησαν έξω τις υποψίες μου γιά το σταμάτημα των ανασκαφών. 

Σήμερα βρισκόμαστε στο χείλος της αβύσσου. Οικονομικά έχουμε «σμπαραλιαστεί». Ο νόμος της ζούγκλας είναι ισχυρότερος από τον νόμο της πολιτείας. Κάποιες πολιτικές σέχτες μετασχηματίζονται σε μαφίες. Ο πνευματικός κόσμος σιωπά, μέ λίγες τιμητικές εξαιρέσεις. Πληθαίνουν οι εξωτερικές απειλές. Η κυβέρνηση, σε αδυναμία να τις αντιμετωπίσει κατά τρόπο εθνοπρεπή και εθνωφελή, άρχισε να κτυπά με τα νταούλια και τον ζουρνά τον σκοπό της Νοvartis. Και τώρα σχεδόν σύμπας ο πολιτικός μας κόσμος χορεύει τον χορό της διαβολής καί τού Διαβόλου. Γιά το Σκοπιανό έπεσε ως διά μαγείας αυλαία. Αυτό που μπορούσε να μάς ενώσει και να μάς ενδυναμώσει περιθωριοποιείται και ύπούλως λοιδορείται. Η έξοδος του κ. Κουφοντίνα έχει ειδησεογραφική προτεραιότητα. Ο απόηχος του συλλαλητηρίου, ενώ υπάρχει στην ψυχή του λαού, δεν υπάρχει στά μέσα μαζικής επιρροής. Κι όμως, οι άνεμοι μιας νέας εθνικής ταπεινώσεως πλησιάζουν. Ο λαός ας μην παρασυρθεί. Επιβάλλεται νά ομονοεί, γιά να μην μετανοεί. Καμμιά νέα Κερκόπορτα ανοικτή!