"...Την ευθύνη για τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής την έχει πά­ντοτε, φυσικά, ο πρω­θυπουργός της χώρας. Εως τώρα, ο κ. Αλέξης Τσίπρας ποτέ δεν διατύ­πωσε μία ενδιαφέρουσα άποψη στον τομέα αυ­τόν πέρα από κάποιες «ξύλινες» διατυπώσεις σε επίσημες ομιλίες του, είτε για τα Ελληνοτουρ­κικά είτε για το Κυπρια­κό. «Κουμάντο» φαίνε­ται μάλλον να κάνει ο «ισχυρών απόψεων» κ. Ν. Κοτζιάς. Αλλά, αν ση­μειωθούν εξελίξεις σο­βαρές στη γραμμή Αθή­νας - Αγκυρας, όλο το βάρος τους θα το χρεω­θεί ο κ. Τσίπρας. Είναι άραγε έτοιμος για «αποφάσεις»; Θα επαλη­θευτούν οι προβλέψεις ορισμένων πολιτικών κύκλων για «κλείσιμο» σοβαρών εξωτερικών υποθέσεων της Ελλά­δας από την κυβέρνη­ση ΣΥΡΙΖΑ; Οπως κι αν εξελιχθεί πάντως αυ­τόν τον μήνα η επίσκε­ψη του υπουργού Εξω­τερικών στην Τουρκία, κάποια χρήσιμα, ίσως και «αποκαλυπτικά» συ­μπεράσματα θα προκύ­ψουν από τις συνομιλίες. Θα έχει προηγηθεί και η αύρα της «εμπειρίας» του κ. Τσίπρα από την επίσκεψη του στην Ουά­σινγκτον...."

 Από τα "ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ"

"ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ", 20-21/10/17

Η Ελλάδα αδρανεί, ή Τουρκία οργιάζει
Η επίσκεψη Κοτζιά στην Αγκυρα στη σκιά των παραβιάσεων τπς γείτονος στο Αιγαίο και υπό το «ουδέτερο» βλέμμα των Ηνωμένων Πολιτειών
Του Κ.Ι. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ
angelopoulos1945@gmail. com

Κάποτε, κατά καιρούς, γι­νόταν λόγος για τις πε­ρίφημες «διερευνητικές επαφές» Αθήνας - Αγκυ­ρας, με αντικείμενο την υφαλοκρηπίδα του Αιγαί­ου. Δεκάδες γύροι συνομιλιών και σχέδια επί χάρτου, στη βάση της «αναθεωρημένης» πολιτικής της Αθήνας στα Ελληνοτουρκικά, των χρόνων της δεκαετίας του '90, κα­τέληξαν τελικώς στο... πουθενά. Κα­μία ελληνική κυβέρνηση δεν μπό­ρεσε -ή δεν τόλμησε- να έρθει σε συμφωνία με την Τουρκία, οι απαι­τήσεις της οποίας παρέμεναν ισχυ­ρές και πάντοτε με την Αγκυρα να μην αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Ομως, από τότε το θέμα πήρε άλλες διαστάσεις, με την Αγκυρα να ενι­σχύει σημαντικά τη στρατιωτική ισχύ της, με το Κυπριακό να περνά­ει σε νέες φάσεις, με την υπόθεση της ΑΟΖ να εμφανίζεται στο προ­σκήνιο και την Τουρκία να «απα­γορεύει» στο Καστελλόριζο να δια­θέτει υφαλοκρηπίδα... Σήμερα, με τις «διερευνητικές» στο ράφι, είναι πλέον απολύτως επιβε­βαιωμένο ότι η Αγκυρα είναι στα­θερή και αμετακίνητη στον στόχο της, που δεν είχε κρύψει από την Αθήνα ούτε και όταν Παπανδρέου και Οζάλ εργάζονταν στο πλαίσιο της συμφωνίας του Νταβός, τέλη του '80, για μια «νέα εποχή» δι­μερών σχέσεων. Ο στόχος είναι η στρατιωτική συνδιοίκηση στο Αι­γαίο, είτε με διμερή πολιτική συμ­φωνία είτε με de facto επιβολή της με στρατιωτικά μέσα.

Η τουρκική πλευρά έχει μάλιστα επεκτείνει τον στόχο της πέραν και του 25ου μεσημβρινού, πιέζοντας τώρα την Ελλάδα σε όλο το Αιγαίο και παραβιάζοντας ανοικτά και τον εθνικό εναέριο χώρο και μέρος της εθνικής κυριαρχίας.

ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ

Και ενώ έτσι έχουν τα πράγματα, έχει ανακοινωθεί ότι στις 24 αυτού του μήνα ο υπουργός Εξωτερικών, Ν. Κοτζιάς, θα μεταβεί στην Τουρ­κία, προσκεκλημένος από τον ομό­λογο του, κ. Τσαβούσογλου. Γύρω από το σκηνικό που προετοιμάζει το «κλίμα» της συνάντησης κυκλο­φορούν πληροφορίες για ενδεχό­μενο Σύμφωνο ή Κοινή Δήλωση Φιλίας και μη Επιθέσεως. Και αυ­ξημένο είναι, λέγεται, το ενδιαφέ­ρον της αμερικανικής διπλωματίας γι' αυτή τη συνάντηση, που έρχεται μάλιστα μετά το «Κραν-Μοντανά». Στα παρασκήνια γίνεται βεβαίως λό­γος για την ατζέντα των συνομιλιών των δύο υπουργών Εξωτερικών στις 24 Οκτωβρίου. Με δεδομένη την ασφυκτική στρατιωτική πίεση που ασκεί η Τουρκία στο Αιγαίο, διατυ­πώνονται «προβλέψεις» για ενδεχό­μενη ανακοίνωση ενός δεύτερου γύ­ρου «αναθεωρητικής» πολιτικής της Ελλάδας στις ελληνοτουρκικές σχέ­σεις, μετά την ακύρωση του πρώτου γύρου, που είχαν σχεδιάσει οι κ. Κ. Σημίτης και Γ.Α. Παπανδρέου.

Σήμερα το ερώτημα είναι: Στη βάση των σημερινών δεδομένων στο Αιγαίο, τι θα μπορούσε να «αναθεωρήσει» η Αθήνα και τι θα μπορούσε να σημαίνει ένα ελληνο­τουρκικό Σύμφωνο Φιλίας και Μη Επιθέσεως; Δεν μπορεί να αποκλεί­εται βεβαίως και το ενδεχόμενο να μη γίνεται η συνάντηση των δύο υπουργών με στόχο την παραγω­γή ενός εντυπωσιακού αποτελέ­σματος, αλλά μόνο «για τα μάτια». Αν έτσι γίνει, τότε ανακύπτει το ερώτημα για τη σκοπιμότητα αυ­τής της επίσκεψης, με την Τουρ­κία να «οργιάζει» στο Αιγαίο, επι­δεικνύοντας μια ευθέως επιθετική συμπεριφορά απέναντι στην Ελλά­δα με την άσκηση ωμής πολιτικής και στρατιωτικής ισχύος. Αν η επίσκεψη του κ. Κοτζιά στην Τουρκία καταλήξει σε «θόρυβο για το τίποτα»,τότε θα ισοδυναμεί με διπλωματική αποτυχία.

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΤΟΥ...
ΣΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ παρα­σκήνια πολλά και διάφο­ρα λέγονται. Υποτίθεται ότι η Αθήνα θα προετοι­μαστεί κατάλληλα ώστε τουλάχιστον να μη χρε­ωθεί μια επίσκεψη «μούφα» ή ένα «ναυάγιο». Σί­γουρο είναι επίσης ότι η Αθήνα αποδέχθηκε την πρόσκληση γνωρίζο­ντας ότι οι τουρκικές θέ­σεις είναι όχι μόνο πολι­τικά αμετακίνητες, αλλά και εξαιρετικά ενισχυ­μένες σε νομικό επίπε­δο στους διεθνείς οργα­νισμούς. Γνωρίζει επίσης η Αθήνα ότι παρά το γε­γονός πως οι σχέσεις του καθεστώτος Ερντογάν με τις ΗΠΑ δεν είναι κα­λές στον στρατηγικό το­μέα, εντούτοις η ελλη­νική πλευρά δεν έχει να «περιμένει» κάτι θετικό γι' αυτήν από τη διπλω­ματία της Ουάσινγκτον, που στα Ελληνοτουρκι­κά δεν έχει αλλάξει τη γραμμή της «ουδετερό­τητας». Οσο για την Ε.Ε., ανάμιξη της στα Ελλη­νοτουρκικά με ουσιαστι­κό πολιτικό περιεχόμε­νο και στρατηγικό βάθος δεν υπάρχει ούτε και αναμένεται. Την ευθύνη για τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής την έχει πά­ντοτε, φυσικά, ο πρω­θυπουργός της χώρας. Εως τώρα, ο κ. Αλέξης Τσίπρας ποτέ δεν διατύ­πωσε μία ενδιαφέρουσα άποψη στον τομέα αυ­τόν πέρα από κάποιες «ξύλινες» διατυπώσεις σε επίσημες ομιλίες του, είτε για τα Ελληνοτουρ­κικά είτε για το Κυπρια­κό. «Κουμάντο» φαίνε­ται μάλλον να κάνει ο «ισχυρών απόψεων» κ. Ν. Κοτζιάς. Αλλά, αν ση­μειωθούν εξελίξεις σο­βαρές στη γραμμή Αθή­νας - Αγκυρας, όλο το βάρος τους θα το χρεω­θεί ο κ. Τσίπρας. Είναι άραγε έτοιμος για «αποφάσεις»; Θα επαλη­θευτούν οι προβλέψεις ορισμένων πολιτικών κύκλων για «κλείσιμο» σοβαρών εξωτερικών υποθέσεων της Ελλά­δας από την κυβέρνη­ση ΣΥΡΙΖΑ; Οπως κι αν εξελιχθεί πάντως αυ­τόν τον μήνα η επίσκε­ψη του υπουργού Εξω­τερικών στην Τουρκία, κάποια χρήσιμα, ίσως και «αποκαλυπτικά» συ­μπεράσματα θα προκύ­ψουν από τις συνομιλίες. Θα έχει προηγηθεί και η αύρα της «εμπειρίας» του κ. Τσίπρα από την επίσκεψη του στην Ουά­σινγκτον.