Ακόμη κι έτσι, όμως, οι μήνες που απομένουν μέχρι τη συνταγματική εκπνοή της κυβερνητικής θητείας δεν είναι λίγοι για να μπορέσει ο πρωθυπουργός να ξαναδείξει ότι μονοπωλεί την πολιτική σταθερότητα, την οποία θέτουν και ως προτεραιότητα οι, χωλωμένοι πλέον, νοικοκυραίοι – «μεσαία τάξη», για τους φίλους. Γιατί λοιπόν να σκέφτεται τις πρόωρες εκλογές, που ο ίδιος έχει συστηματικά αποκηρύξει ως τυχοδιωκτισμό; Δεν κινδυνεύει με ένα τέτοιο διάβημα να γίνει ο ίδιος πρόξενος της αστάθειας, οδηγώντας σε διπλή ή τριπλή εκλογική περιπέτεια εν μέσω πολέμου; Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα επιβεβαίωνε όσους εκτιμούν ότι η διακυβέρνηση έχει βρεθεί πολύ κοντά στο σημείο θραύσεώς της. Οτι «πιέζεται» τόσο, που η παραμονή της στην εξουσία θα συνιστούσε απλώς ροκάνισμα του χρόνου. Μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα αιφνιδίαζε τις συνιστώσες εκείνες της αντιπολίτευσης που δεν έχουν ακόμη οργανωθεί σε κανονικά κόμματα. Θα ευνοούσε έτσι παραπλεύρως το ΠΑΣΟΚ, που έχει οργανωτικό προβάδισμα. Θα ισοδυναμούσε όμως και με ομολογία ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να εξαντλήσει τη θητεία της, κι ας μην έχει αντίπαλο. Οτι τη σταθερότητα που ευαγγελίζεται τη βιώνει πλέον και η ίδια ως τοξική στασιμότητα, από την οποία προτιμά να αποδράσει...

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/26

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Ελα, μωρέ. Δεν έκλεψε κανείς. Ρουσφέτια είναι. (Τα λεφτά είναι ξένα – ευρωπαϊκά.) Αυτή είναι η πρώτη άμυνα στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Βουλευτές ζητούν μικρο-διευθετήσεις για λογαριασμό ψηφοφόρων τους. Είναι, βεβαίως, ρετρό και άσχημο. Αλλά δεν είναι δα και σκάνδαλο που σε σκοτώνει.

Η κυβέρνηση θα μπορούσε να δώσει χρόνο στον εαυτό της. Να αφήσει να περάσει ο σκανδαλισμός με τις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες (που πάντα αποκαλύπτουν τον κυνισμό στην πίσω αυλή της εξουσίας). Να αφεθεί στη λήθη. Να επενδύσει κυρίως στο ακαταμάχητο στρατηγικό πλεονέκτημά της: ότι δεν υπάρχει συγκροτημένη δύναμη ικανή να τη διαδεχθεί – ούτε αρκετά ελκυστική για να συγκομίσει τη διάχυτη δυσαρέσκεια εις βάρος της.

Επειδή το σκάνδαλο δεν είναι το πρώτο, η διαχείριση απαιτεί πιο δραστικά μέτρα από τα προηγούμενα. Δεν αρκεί μια συγγνώμη. Θα χρειαστεί ανασχηματισμός και αποπομπές, και δέσμευση για εκκαθάριση των ψηφοδελτίων, χωρίς αυτή τη φορά να μετράει το ιστορικό βάρος των ονομάτων που πρέπει να εκκαθαριστούν. Αλλά ακόμη κι αυτό ο Μητσοτάκης θα μπορούσε να το παρουσιάσει σαν ρήξη με το βαθύ κόμμα. Κανείς από τους εγκαλούμενους δεν ανήκει στους νεοφώτιστους της μητσοτακικής Ν.Δ. Αν επικρατήσει αυτή η γραμμή, ο πρωθυπουργός θα εμφανιστεί δέκα χρόνια μετά την εκλογή του στην ηγεσία της Ν.Δ. να συνειδητοποιεί ξαφνικά με ποιο μηχανισμό και ποιο προσωπικό κυβερνά. Θα επαναστατήσει ενάντια στα κομματικά «μπετά», τα οποία, μετά τις ευρωεκλογές του 2024, έχει προσπαθήσει συστηματικά να αναχωνεύσει στο οικοδόμημα της εξουσίας του (βλέπε επίτροπο στην Ε.Ε., πρόεδρο της Βουλής και άπαντα τα αξιώματα).

Ακόμη κι έτσι, όμως, οι μήνες που απομένουν μέχρι τη συνταγματική εκπνοή της κυβερνητικής θητείας δεν είναι λίγοι για να μπορέσει ο πρωθυπουργός να ξαναδείξει ότι μονοπωλεί την πολιτική σταθερότητα, την οποία θέτουν και ως προτεραιότητα οι, χωλωμένοι πλέον, νοικοκυραίοι – «μεσαία τάξη», για τους φίλους. Γιατί λοιπόν να σκέφτεται τις πρόωρες εκλογές, που ο ίδιος έχει συστηματικά αποκηρύξει ως τυχοδιωκτισμό; Δεν κινδυνεύει με ένα τέτοιο διάβημα να γίνει ο ίδιος πρόξενος της αστάθειας, οδηγώντας σε διπλή ή τριπλή εκλογική περιπέτεια εν μέσω πολέμου;

Η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα επιβεβαίωνε όσους εκτιμούν ότι η διακυβέρνηση έχει βρεθεί πολύ κοντά στο σημείο θραύσεώς της. Οτι «πιέζεται» τόσο, που η παραμονή της στην εξουσία θα συνιστούσε απλώς ροκάνισμα του χρόνου. Μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες θα αιφνιδίαζε τις συνιστώσες εκείνες της αντιπολίτευσης που δεν έχουν ακόμη οργανωθεί σε κανονικά κόμματα. Θα ευνοούσε έτσι παραπλεύρως το ΠΑΣΟΚ, που έχει οργανωτικό προβάδισμα. Θα ισοδυναμούσε όμως και με ομολογία ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να εξαντλήσει τη θητεία της, κι ας μην έχει αντίπαλο. Οτι τη σταθερότητα που ευαγγελίζεται τη βιώνει πλέον και η ίδια ως τοξική στασιμότητα, από την οποία προτιμά να αποδράσει.

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 03/04/26

ΤΗΣ ΓΙΟΥΛΗΣ ΕΠΤΑΚΟΙΛΗ

Ύπάρχουν κάποια κυβερνητικά στελέχη, που μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και όλα όσα έρχονται σιγά σιγά στο φως, λένε ότι τα ονόματα που έχουν δημοσιοποιηθεί είναι στην πλειονότητά τους πρόσωπα από την «παλαιά Ν.Δ.». Αρα ο πρωθυπουργός έχει τώρα την ευκαιρία να κάνει μια γενναία ανανέωση. Να καθαρίσει την κυβέρνηση από το κόμμα. Ελπίζουν τα συγκεκριμένα στελέχη ότι ένας ανασχηματισμός θα ξεπλύνει το σκάνδαλο και πιστεύουν, παράλληλα, ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει ανώδυνα για τον πρωθυπουργό, χωρίς αντιδράσεις από τον μικρόκοσμο της Νέας Δημοκρατίας και τα ισχυρά κομματικά στελέχη. Θέλουν μάλλον να ξεχάσουν ότι συχνά οι κομματικοί συσχετισμοί είναι εκείνοι που καθορίζουν τις εξελίξεις.

Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, πέρα από το ποινικό και πολιτικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει, αξίζει να μελετηθεί και ως μοντέλο «damage control» από την πλευρά της κυβέρνησης. Αρχικά η γραμμή άμυνας ήταν ότι το σκάνδαλο είναι διαχρονικό και διακομματικό. Δεν αφορά μόνο τη Ν.Δ., αφορά το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Οταν έγινε γνωστή η πρώτη δικογραφία, το καλοκαίρι του 2025, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, σε ενημέρωση δημοσιογράφων μεταξύ άλλων έλεγε: «Είναι σαφέστατο ότι αυτό το πράγμα, το οποίο συμβαίνει για δεκαετίες στη χώρα, είναι νοσηρό. Με ευθύνη συνολικά όσων έχουν κυβερνήσει».

Σήμερα, που γνωρίζουμε ότι στο επίκεντρο της δεύτερης μεγάλης έρευνας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας βρίσκονται συνολικά 20 εν ενεργεία και πρώην βουλευτές και υπουργοί, όλοι από την κυβερνητική παράταξη, η υπερασπιστική γραμμή αλλάζει και σύμφωνα με όσα ψελλίζουν πηγές της κυβέρνησης, αφορά την «παλαιά Ν.Δ.», που βέβαια, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για το ότι εδώ και έξι χρόνια αναλαμβάνει υπουργικές θέσεις και κρίσιμους τομείς του Δημοσίου. Ξαφνικά, είναι ευκαιρία να απομακρυνθεί το παλιό, προκειμένου να επέλθει «οριστική και εκτεταμένη ανανέωση» του έμψυχου δυναμικού του κόμματος, καταλήγουν οι πηγές.

Η επικοινωνιακή διαχείριση της κυβέρνησης μοιάζει με διαρκή οπισθοχώρηση από τις γραμμές άμυνας που οι εξελίξεις διαλύουν πολύ γρήγορα. Δεν γνωρίζω ποιο εγχειρίδιο συμβουλεύονται στο Μαξίμου, όμως δεν φαίνεται να αποδίδει καρπούς. Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και Τέμπη, δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Και δεν είναι μόνον αυτά τα μέτωπα. Το βασικό μέτωπο είναι μια κοινωνία κουρασμένη, σε μεγάλη πίεση εξαιτίας της γεωπολιτικής αστάθειας και σε οικονομική ασφυξία από τη συνεχή άνοδο στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, και τις συνεπακόλουθες αυξήσεις. Για την κυβέρνηση, ο κλοιός στενεύει με μεγάλη ταχύτητα.