"...Το εγχώριο πιστωτικό σύστημα επέλεξε το ίδιο τήν απαξίωσή του, και βεβαίως ο αφελληνισμός που επικαλούνται τώρα κάποια εκ των στελεχών του είναι πρωτίστως μιά προσπάθεια να μην αποκαλυφθούν ευθύνες και «σκελετοί» σε ντουλάπια υψηλόβαθμων . στελεχών. Δηλαδή τα προηγούμενα χρόνια, όταν τα πάντα «έβαιναν καλώς» και είχαμε άνεση στην λήψη δανείων, δεν υπήρχε αφελληνισμός; Τότε;δεν υπήρχαν ξένοι στις μετοχικές συνθέσεις των τραπεζών; Και βέβαια υπήρχαν, αλλά κανείς δεν ανησυχούσε, γιατί όλοι ήταν μιά παρέα, που κέρδιζε πολλά χρήματα και αδιαφορούσε γιά το κατά πόσο ήταν νόμιμες και σύμφωνες με το συμφερόν των καταθετών και των μετόχων οι πρακτικές που εφαρμόζονταν..."

Από την "ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ"

"ΕΣΤΙΑ/ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ", 16-17/07/16


Ο μύθοςτου αφελληνισμού:
Του Α.Γ Παπαδοκωστόπουλου
Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ αφελληνισμού του εγχωρίου πιστωτικού συστήματος ανακινήθηκε εσχάτως, με αφορμή τίς επεμβάσεις του ΕSΜ στις επιλογές προσώπων σε όργανα όπως το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) που έχουν ως στόχο να ελέγχουν το τραπεζικό σύστημα. Προσφάτως μάλιστα ομάδα από περίπου 50 βουλευτές της μείζονος αντιπολίτευσης,: στην οποία συμμετέσχε και ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς υπέβαλαν ερώτηση στην Βουλή αναφορικά με το μέλλον της μεγάλης συστημικής τράπεζας, με αφορμή τίς κινήσεις μεγάλου ξένου επενδυτικού fund που συμμετέχει σε αυτήν και, κατά τά δημοσιεύματα του Τύπου, θέλει να ελέγξει την διοίκηση.

Εντύπωση επίσης προκαλεί και μιά σειρά από δημοσιεύματα που προβάλλουν τον επικείμενο αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών, από τον οποίο, αν, ενδεχομένως, κινδυνεύουν τα εγχώρια πιστωτικά Ιδρύματα, είναι αποτέλεσμα δικών τους λαθών, καί μάλιστα πολύ σοβαρών. Το τελευταίο διάστημα εμφανίστηκαν στην Βουλή οι διευθύνοντες σύμβουλοι των τεσσάρων συστημικών τραπεζών και της Τραπέζης Αττικής, γιά να καταθέσουν στην ειδική επιτροπή αναφορικά με τα δάνεια προς τά Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως. Παρά το χαμηλό επίπεδο γνώσης των βουλευτών και την διάθεση αρκετών είτε νά «προστατεύσουν» τα τραπεζικά στελέχη είτε να εντυπωσιάσουν με διαλέξεις άνευ ενδιαφέροντος, γιά τέτοια θέματα, οι συγκεκριμένες παρουσιάσεις αποδείχθηκαν πολύ χρήσιμες γιά την κοινή γνώμη. Ανέδειξαν ως κορυφαίο θέμα της τελευταίας δεκαπενταετίας την αδιαφορία των πιστωτικών ιδρυμάτων γιά τα χρήματα που τούς εμπιστεύονταν οϊ πελάτες τους. Δίνονταν πολύ εύκολα είτε ως δάνεια είτε ως διαφημίσεις, και μάλιστα μέχρι πριν από λίγα χρόνια αρκετά από τα εν λόγω δάνεια δέν είχαν καν τις στοιχειώδεις εξασφαλίσεις.

Όλοι αντιλαμβάνονται ότι τα ΜΜΕ μπορούοαν να επιβάλλουν την θέλησή τους και οι τραπεζίτες δεν ήταν ήρωες. Το αντίθετο μάλιστα. Σε μιά εποχή που τα πάντα ήταν δημόσιες σχέσεις, ήταν πολύ δύσκολο να πάει κανείς κόντρα στο ρεύμα, που ήθελε «τις παρέες καί τους φίλους» να διοικούν την χώρα. Τα όσα ακούστηκαν στην Βουλή είναι ενδεικτικά του ποίος άνοιξε την πόρτα του αφελληνισμού των τραπεζών. Κατ’ αρχάς τα ίδια τραπεζικά Ιδρύματα με τις διοικήσεις, και δευτερευόντως το πολιτικό προσωπικό που εμμέσως υποδείκνυε «φίλους καί εχθρούς» προκειμένου να τύχουν της αναλόγου προσοχή. Αυτά δεν συνέβησαν πριν από 100 χρόνια, αλλά μόλις χθες. Ήταν τα χαρακτηριστικά της εποχής της «ισχυρής οικονομίας» της εποχής δηλαδή που οικοδομήθηκαν τα βουνά της χώρας, υπό τα αδιάφορα όμματα μίας ένοχης καί αδιάφορης πολιτικής τάξης.

Το εγχώριο πιστωτικό σύστημα επέλεξε το ίδιο τήν απαξίωσή του, και βεβαίως ο αφελληνισμός που επικαλούνται τώρα κάποια εκ των στελεχών του είναι πρωτίστως μιά προσπάθεια να μην αποκαλυφθούν ευθύνες και «σκελετοί» σε ντουλάπια υψηλόβαθμων . στελεχών. Δηλαδή τα προηγούμενα χρόνια, όταν τα πάντα «έβαιναν καλώς» και είχαμε άνεση στην λήψη δανείων, δεν υπήρχε αφελληνισμός; Τότε;δεν υπήρχαν ξένοι στις μετοχικές συνθέσεις των τραπεζών; Και βέβαια υπήρχαν, αλλά κανείς δεν ανησυχούσε, γιατί όλοι ήταν μιά παρέα, που κέρδιζε πολλά χρήματα και αδιαφορούσε γιά το κατά πόσο ήταν νόμιμες και σύμφωνες με το συμφερόν των καταθετών και των μετόχων οι πρακτικές που εφαρμόζονταν.

Με την φτώχεια που έφερε η χρεωκοπία ακολούθησε η γκρίνια και άρχισε η κατανομή ευθυνών επί δικαίους και αδίκους. Και έτσι ήρθαν στην επιφάνεια ορισμένα εξ αυτών που δεν περιποιούν καμμία τιμή στους τραπεζίτες της χώρας τνν τελευταίων δεκαπέντε-είκοσι ετών. Αυτά είναι που γίνεται προσπάθεια νά καλυφθούν τώρα πίσω από τις οίμωγές περί αφελληνισμού, και μάλιστα από ανθρώπους που θεωρούσαν περίπου ντροπή την ελληνικότητα, την οποία επιδεικτικά αγνοούσαν και αγνοούν.

Ώς καταφύγιο, ο «οίκονομικός εθνικισμός» των .άλλοτε πανίσχυρων «λευκών κολλάρων», εκτός άπό «πασέ», είναι και αντιαισθητικός, καθώς μοιάζει πολύ με τον πατριωτισμό του ΣΥΡΙΖΑ, που τόν ανακάλυψαν τα στελέχη του εσχάτως γιά να παραμείνουν όσο περισσότερο γίνεται στην εξουσία. Αμφότεροι ούτε πατριώτες είναι ούτε δίνουν δεκάρα γι' αυτήν την χώρα Το περίεργο θα ήταν να είναι διαφορετικά!