Η ουσία είναι απλή, όπως και το δια ταύτα: Όσοι έχουν στοιχεία οφείλουν να τα παρουσιάζουν με ενάργεια και πληρότητα, να μην παραμένουν σε υπονοούμενα που τελικώς συσκότιση και παραπληροφόρηση ή αποπληροφόρωση μόνον προσφέρουν. Ό,τι έχουν να πουν, να το λέγουν καθαρά, χωρίς μισόλογα ή υπονοούμενα...

ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ "ΣΥΓΝΩΜΕΣ",

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ,ΠΛΕΟΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ,

ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ, ΕΝ ΟΨΕΙ 

ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ;

Η ηλεκτρονική εφημερίδα «Political» προέβη, από την χθεσινή της έκδοση, σε ανασκευή όσων είχε αναφέρει γιά το πρόσωπο του Επιτίμου Α/ΓΕΕΘΑ, Ναυάρχου ε.α. Ευάγ. Αποστολάκη, από τον οποίο και εζήτησε συγνώμη, προφανώς μετά από απαίτηση του Ναυάρχου, πράγμα που δεν συμβαίνει γιά πρώτη φορά σε μέσο ενημέρωσης μετά από απαίτηση του νομίμως ενάγοντος, γιά χτυπήματα κάτω από τη μέση και προφανώς ανυπόστατα, όπως εκ των υστέρων τελικώς αναγνωρίζεται.

Στο θέμα επιχειρήθηκε, ωστόσο, να δοθεί συνέχεια με ανάρτηση από τον προσκείμενο στο ΣΥΡΙΖΑ ιστότοπο «Militaire» (https://www.militaire.gr/apostolakis-political/), στο οποίο παρατίθεται η επανόρθωση του «Political», πλην συνοδευόμενη από σχόλιο, που, ευγενικώ τω τρόπω είναι γεγονός, επιχειρεί να «συνεχίσει» το θέμα και ενδεχομένως να το «φωτίσει» περισσότερο, με τον υπαινιγμό ότι θα μπορούσε να γνωρίζει από πού εκπορεύθηκαν τα γραφέντα εναντίον του Ναυάρχου Αποστολάκη, που πήρε πίσω το ηλεκτρονικό φύλλο. Εν προκειμένω -και προς ενίσχυση όσων υπονοεί- το «Militaire» επικαλείται προγενέστερα που έχουν δημοσιεύσει ή δημοσιευθεί και καταλήγουν εις το πρόσωπο του Α/ΓΕΕΘΑ, με όσα σχετικώς έχουν επιχειρείται να τού αποδοθούν.

Γιά λόγους Δικαιοσύνης, γιά να μην κατηγορηθούμε ως μονόφθαλμοι, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ότι το φαινόμενο , άλλο τόσο και εξίσου υπαρκτό, είναι συχνό και σε ...αντίστροφη κατεύθυνση. Διότι υπάρχουν αναλόγως επιθετικά-και εξ ίσου ανεπίτρεπτα, βεβαίως-δημοσιεύματα, από την πλευρά μέσων ενημέρωσης του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ, εναντίον της «άλλης πλευράς», δηλαδή εναντίον του προσώπου του ίδιου του Πρωθυπουργού, μελών της Κυβέρνησης, της κορυφής στην ηγεσία των ΕΔ και του κυβερνώντος Κόμματος ευρύτερα, με αντίστοιχη «ποιότητα» δημοσιευμάτων (Και αυτο ισχυει και από άλλους χώρους βεβαίως...) Αποτέλεσμα είναι το να τροφοδοτείται ένας συνεχώς πιό οξύς, τελικώς αφόρητος φαύλος κύκλος, ένα τοξικό κλίμα, πριν καν μπούμε στην προεκλογική περίοδο.

Η ουσία είναι απλή, όπως και το δια ταύτα: Όσοι έχουν στοιχεία οφείλουν να τα παρουσιάζουν με ενάργεια και πληρότητα, να μην παραμένουν σε υπονοούμενα που τελικώς συσκότιση και παραπληροφόρηση ή αποπληροφόρωση μόνον προσφέρουν. Ό,τι έχουν να πουν, να το λέγουν καθαρά, χωρίς μισόλογα ή υπονοούμενα...

Διερωτώμαι: Δεν αποτελεί στοιχειώδη υποχρέωση της αδρανούσης ΕΣΗΕΑ να επιληφθεί των παραπάνω απαραδέκτων που λαμβάνουν χώρα εις το χώρο του Τύπου και να θυμίσει στα μέλη της- έστω-τις υποχρεώσεις τους, σε σχέση με το λειτούργημα που ασκούν, γιά σεβασμό στην είδηση; Εάν και από την «άλλη πλευρά» δούμε αντιστοίχως απαιτήσεις επανορθώσεων-όπως δικαιούνται να ζητήσουν όλοι οι θιγόμενοι- τότε οι στήλες του Τύπου θα εκφυλισθούν σε ένα βήμα επανορθώσεων και αντι-επανορθώσεων, ένα γράψε-σβήσε δίχως τέλος και θα χαθεί έτσι η καθ’ εαυτή αποστολή των μέσων ενημέρωσης σε περίοδο πορείας προς τις κάλπες. Και η περίφημη ανεξαρτησία των λειτουργών του Τύπου θα έχει εκφυλισθεί ή εκτοπισθεί.

Μία έκκληση είναι αυτή, από έναν συνταξιούχο δημοσιογράφο, γιά καλό σκοπό...Γιά να μην προστεθεί άλλη μία χαμένη ευκαιρία στις κακές στιγμές του Ελληνικού Τύπου!

Φοβούμαι, βασίμως ωστόσο, ότι η «άφωνη» ΕΣΗΕΑ, όπου η πλειοψηφία του ενδεκαμελούς ΔΣ από εκπροσώπους των συνδικαλιστικων παρατάξεων μέρους της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, όμηροι οι μεν των δε, όπως εξ ίσου και αντιστρόφως, δεν θα βρούν τη δύναμη να υπερβούν τις πολιτικές τους εξαρτήσεις και να καταδικάσουν φαινόμενα εις βάρος τελικώς της ίδιας της αξιοπιστίας του Τύπου. Ακόμη κι αν προέρχονται ή –έστω-εκπορεύονται από «δικούς τους» δημοσιογράφους εις το χώρο των ΜΜΕ, εντύπων και ηλεκτρονικών.

Διαφορετικό και βεβαίως δυσκολότερο να επιλυθεί, θα παραμείνει το θέμα των αντίστοιχων δημοσιεύσεων από τα κοινωνικά δίκτυα (fb-twitter κ.ο.κ) διαφόρων από την λεγομενη δημοσιογραφία των πολιτών(...) , όπου οι αναρτήσεις με ψευδώνυμα δεν λείπουν και συνεπώς δεν είναι εύκολο να ταυτοποιήσει ο καθένας τους θρασύδειλους που θίγουν με συκοφαντίες δημόσια πρόσωπα ( μεταξύ των οποίων και δημοσιογράφους) , κατά περίπτωση. Ευτυχώς εδώ μπορεί να δράσει (ή μπορεί ήδη να εχει δρασει, εάν δεν έχει ήδη επιληφθεί, όπως πληροφορούμαι...) η αρμοδία περί το ηλεκτρονικό έγκλημα υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ..Ας το γνωριζουν αυτό καποιοι «κουκουλοφόροι» των κοινωνικών δικτύων, που τουϊτάρουν έπεα πτερόεντα...

Ας γίνει, όμως, μία αρχή, από τον έντυπο, ραδιοφωνικό/τηλεοπτικό και ηλεκτρονικό Τύπο, αυτό θα προσφέρει μία ανάσα ευθύνης, θάρρους, τελικώς προσωπικού αυτοσεβασμού, γιά όσους αποφασίσουν να συνταχθούν με τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Ως θα έδει!

Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης