ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΕΚΔΙΗΓΗΤΟΣ ΖΕΜΠΙΛΑΣ , ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΣΑΜΗΔΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΕΦΥΛΑΞΑΝ Ο ΕΔΕΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΑΣ (γιά τον δεύτερο και ολίγη και από αυτοκριτική...), ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΘΕΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΙΑΤΟ (ΑΝΤ)ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ...

Από την "ΕΣΤΙΑ", κύριο θέμα

"ΕΣΤΙΑ", 06/03/18

Και το κείμενο αναφοράς, υπογραφόμενον 

υπό του συντρόφου Ανδρέα Ζεμπίλα:

ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ ΕΤΣΙ;

Εννοώ πώς καταφέραμε να έχουμε συγκρουσιακές σχέσεις με τρεις από τους τέσσερις γείτονές μας. Δηλαδή, εκτός από τη Βουλγαρία, με όλους τους υπόλοιπους, Αλβανία, Σκόπια και Τουρκία.

Αν ρωτήσεις Έλληνες πολίτες στον δρόμο, θα σου πουν «μα αυτοί φταίνε».

Είναι αλήθεια, αλλά όχι ολόκληρη η αλήθεια. Οι ελληνικές κυβερνήσεις με πράξεις ή παραλείψεις έχουν αφήσει τα πράγματα να φτάσουν εκεί που εύκολα ο πολίτης να αισθάνεται περικυκλωμένος από τους Βαλκάνιους γείτονες.

Στην Αλβανία, οι Τσάμηδες απαιτούν, με κυβερνητική υποστήριξη, «συγγνώμη» από την Ελλάδα και επιστροφή των περιουσιών τους. Μέγιστο θράσος η απαίτηση «συγγνώμης» από εκείνους που συνεργάστηκαν με τις δυνάμεις κατοχής την περίοδο ’40-’44 και ευθύνονται για εκατοντάδες δολοφονίες και εκτελέσεις Ελλήνων. Όχι και πως οι δυνάμεις των ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ αντιμετώπισαν «τρυφερά» τους Τσάμηδες...

Συγγνώμη λοιπόν αποκλείεται, αλλά ίσως να έπρεπε να είχε γίνει δεκτή κάποια προσφυγή των Τσάμηδων σε ευρωπαϊκά δικαστήρια και η διεκδίκηση των δημευμένων περιουσιών σε ελληνικά δικαστήρια. Με αυτόν τον τρόπο τα επιχειρήματά τους θα αποδυναμώνονταν και οι σχέσεις με την Αλβανία θα βελτιώνονταν.

Στην ΠΓΔΜ όλο και περισσότερο φαίνεται πως δεν πρέπει να αναμένουμε αλλαγή του συντάγματος, της Παιδείας και άλλων αλυτρωτικών. Πιστεύω πως αν είχαμε δεχθεί το 1993 την πρόταση Πινέιρο και των Βανς - Όουεν, την οποία έτρεμε ο Γκλιγκόρωφ, δεν θα είχε αναπτυχθεί τόσο ο φανατισμός στη γειτονική χώρα. Όμως, ο εθνικολαϊκισμός των «σαμαράδων» τροφοδότησε και τη δική μας αδιαλλαξία.

Ο κ. Κοτζιάς δήλωσε πως δεν πρόκειται να δεχθεί συμφωνία light με τα Σκόπια, όλα τα αλυτρωτικά ή τίποτα δηλαδή. Μήπως, αν το «όλα» αποτύχει, θα έπρεπε να αρκεστούμε σε μικρότερα, χωρίς αυτά να ανάβουν υποχρεωτικά «πράσινο» για ΝΑΤΟ και Ε.Ε.; Στα διεθνή πάντως, η συζήτηση για το όνομα θα ήταν καλύτερα να μετατοπιστεί στον αλυτρωτισμό, ώστε σε ενδεχόμενο αποδοχής από τα Σκόπια μόνο σύνθετης ονομασίας, να μην κατηγορηθούμε για αδιαλλαξία από τους συμμάχους μας.

Η Τουρκία βέβαια είναι ο πιο επικίνδυνος αντίπαλος με τον αναθεωρητισμό και τον επεκτατισμό της. Και καθώς έχει διεισδύσει σε βάθος σε ΠΓΔΜ και Αλβανία, θα έπρεπε να σκεφθούμε ποιος είναι ο κύριος αντίπαλος και τι να κάνουμε με τους άλλους γείτονες για να αναχαιτιστεί.

"Η ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ", 04/03/18