Ο πόλεμος του Ιράν και η εμπόλεμη αμφισβήτηση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ δημιούργησαν ήδη ευνοϊκές συνθήκες για την Τουρκία, όχι μόνο επειδή θεσμοθετούν στο πεδίο την επιβολή δασμών και περιορισμών διέλευσης από θαλάσσιες περιοχές «εθνικής επικράτειας», αλλά και επειδή η απαξίωση του διεθνούς δικαίου στα μέτωπα της Μέσης Ανατολής και της Ουκρανίας δικαιολογεί αυθαίρετες και βίαιες επεμβάσεις. Στην πολυπολική γεωπολιτική πραγματικότητα που μας περιβάλλει, οι ισχυροί κυριαρχούν και οι ανίσχυροι υφίστανται συνέπειες βίας και αδικίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία θα αποφύγει κάθε διεθνή διαιτησία και ότι θα επιδιώξει να επιβάλει συμβιβαστικές λύσεις σε διμερές τουρκο-ελληνικό επίπεδο. Η εξασθένηση του ΝΑΤΟ συνηγορεί με τις εθνοκρατικές της φιλοδοξίες. Η πιθανή εξασφάλιση διοδίων ναυσιπλοΐας από τη διεθνή ναυτιλία για τη διέλευση των Δαρδανελλίων θεσμοθετεί την επικράτεια της «Γαλάζιας Πατρίδας», ενθαρρύνει την παλαιότερη πρόταση Ερντογάν για το ήδη προσχεδιασμένο «κανάλι Βοσπόρου» που θα διασχίζει την ανατολική Θράκη και θα επιβάλει νέους όρους μιας αποκλειστικά τουρκικής διώρυγας από το ελληνικό Αιγαίο μέχρι τη βουλγαρική Μαύρη Θάλασσα. Μοναδική προληπτική ανταπάντηση και ταυτόχρονα πλαίσιο διπλωματικών συνδιαλλαγών σε διεθνές επίπεδο (με αναντίρρητη βάση το παγκοσμίως αδιαμφισβήτητο Δίκαιο της Θάλασσας) προσφέρει η ελληνική ναυτιλία, πρώτη στον κόσμο σε δυναμική παρουσία σε άψυχο και έμψυχο υλικό.

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (επιστολή)

είτε εντάσσονται στη ΝΑΤΟΪΚΉ συμμαχική σφαίρα (όπως οι αμυντικές πυραυλικές εγκαταστάσεις στην Κάρπαθο). Θα αναφερθώ μόνον στα διεθνή στενά της Θάλασσας του Μαρμαρά, Δαρδανέλλια και Βόσπορο, τα οποία Τούρκοι αναλυτές αποκαλούν κατ’ ευφημισμόν «Τουρκικά Στενά» και τα εντάσσουν ανεπιφύλακτα στην αυτοσχέδια «Γαλάζια Πατρίδα».

Ο πόλεμος του Ιράν και η εμπόλεμη αμφισβήτηση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ δημιούργησαν ήδη ευνοϊκές συνθήκες για την Τουρκία, όχι μόνο επειδή θεσμοθετούν στο πεδίο την επιβολή δασμών και περιορισμών διέλευσης από θαλάσσιες περιοχές «εθνικής επικράτειας», αλλά και επειδή η απαξίωση του διεθνούς δικαίου στα μέτωπα της Μέσης Ανατολής και της Ουκρανίας δικαιολογεί αυθαίρετες και βίαιες επεμβάσεις. Στην πολυπολική γεωπολιτική πραγματικότητα που μας περιβάλλει, οι ισχυροί κυριαρχούν και οι ανίσχυροι υφίστανται συνέπειες βίας και αδικίας.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία θα αποφύγει κάθε διεθνή διαιτησία και ότι θα επιδιώξει να επιβάλει συμβιβαστικές λύσεις σε διμερές τουρκο-ελληνικό επίπεδο. Η εξασθένηση του ΝΑΤΟ συνηγορεί με τις εθνοκρατικές της φιλοδοξίες. Η πιθανή εξασφάλιση διοδίων ναυσιπλοΐας από τη διεθνή ναυτιλία για τη διέλευση των Δαρδανελλίων θεσμοθετεί την επικράτεια της «Γαλάζιας Πατρίδας», ενθαρρύνει την παλαιότερη πρόταση Ερντογάν για το ήδη προσχεδιασμένο «κανάλι Βοσπόρου» που θα διασχίζει την ανατολική Θράκη και θα επιβάλει νέους όρους μιας αποκλειστικά τουρκικής διώρυγας από το ελληνικό Αιγαίο μέχρι τη βουλγαρική Μαύρη Θάλασσα. Μοναδική προληπτική ανταπάντηση και ταυτόχρονα πλαίσιο διπλωματικών συνδιαλλαγών σε διεθνές επίπεδο (με αναντίρρητη βάση το παγκοσμίως αδιαμφισβήτητο Δίκαιο της Θάλασσας) προσφέρει η ελληνική ναυτιλία, πρώτη στον κόσμο σε δυναμική παρουσία σε άψυχο και έμψυχο υλικό.

Είναι πλέον καιρός η κυβέρνηση και το ΥΕΝ να ξυπνήσουν από τον λήθαργο της πολιτικοποιημένης γραφειοκρατίας, ενώ παράλληλα παραμένει απολύτως αναγκαίο να απαιτήσουν πραγματοποιήσιμες προοδευτικές πολιτικές στους τομείς καυσίμων, θαλασσίου περιβάλλοντος και διαχείρισης πλοίων και πληρωμάτων από τις Βρυξέλλες. Σε θέματα κυριαρχίας των θαλασσών η ελληνική ναυτιλία πρέπει να συμβουλεύει και να καθοδηγεί την εθνική μας πολιτική.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΣΧΟΣ