Η Μάχη της Κρήτης αποτελεί μοναδικό φαινόμενο αυτοθυσίας και ηρωισμού στα παγκόσμια πολεμικά χρονικά, λόγω της πάνδημης συμμετοχής σε αυτήν του κρητικού λαού και, ιδιαίτερα, των 300 γενναίων πρωτοετών ευελπίδων μας. Είναι γνωστό ότι μετά την κατάληψη των Αθηνών από τους Γερμανούς εισβολείς, την 27η Απριλίου 1941, η ελληνική κυβέρνηση ανεχώρησε στην Κρήτη για να συνεχίσει από εκεί τον αγώνα κατά του κατακτητή. Την ίδια εποχή η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων έκλεισε και οι δευτεροετείς και τριτοετείς ευέλπιδες, κατόπιν διαταγής, είχαν ενταχθεί στον μαχόμενο στρατό, οι πρώτοι ως ανθυπασπιστές και οι δεύτεροι ως ανθυπολοχαγοί. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες έλαβαν διαταγή να μεταβούν στα σπίτια τους επειδή είχαν εισαχθεί στη Σχολή την 8η Οκτωβρίου 1940, δηλαδή μόλις 20 ημέρες προ της κηρύξεως του πολέμου και, συνεπώς, ήσαν απαράσκευοι για πόλεμο. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες, όμως, υπακούοντες στη φωνή της μαχόμενης πατρίδας, μετέβησαν εθελοντικά και «ιεροκρυφίως» στην Κρήτη, όπου συμπολέμησαν με τους υπόλοιπους ηρωικά μαχόμενους, γράφοντας σελίδες πρωτοφανούς μεγαλείου και ηρωισμού....

 Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" (φύλλο 29/05/26)

Η Μάχη της Κρήτης αποτελεί μοναδικό φαινόμενο αυτοθυσίας και ηρωισμού στα παγκόσμια πολεμικά χρονικά, λόγω της πάνδημης συμμετοχής σε αυτήν του κρητικού λαού και, ιδιαίτερα, των 300 γενναίων πρωτοετών ευελπίδων μας. Είναι γνωστό ότι μετά την κατάληψη των Αθηνών από τους Γερμανούς εισβολείς, την 27η Απριλίου 1941, η ελληνική κυβέρνηση ανεχώρησε στην Κρήτη για να συνεχίσει από εκεί τον αγώνα κατά του κατακτητή. Την ίδια εποχή η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων έκλεισε και οι δευτεροετείς και τριτοετείς ευέλπιδες, κατόπιν διαταγής, είχαν ενταχθεί στον μαχόμενο στρατό, οι πρώτοι ως ανθυπασπιστές και οι δεύτεροι ως ανθυπολοχαγοί. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες έλαβαν διαταγή να μεταβούν στα σπίτια τους επειδή είχαν εισαχθεί στη Σχολή την 8η Οκτωβρίου 1940, δηλαδή μόλις 20 ημέρες προ της κηρύξεως του πολέμου και, συνεπώς, ήσαν απαράσκευοι για πόλεμο. Οι πρωτοετείς ευέλπιδες, όμως, υπακούοντες στη φωνή της μαχόμενης πατρίδας, μετέβησαν εθελοντικά και «ιεροκρυφίως» στην Κρήτη, όπου συμπολέμησαν με τους υπόλοιπους ηρωικά μαχόμενους, γράφοντας σελίδες πρωτοφανούς μεγαλείου και ηρωισμού. Προς επίρρωσιν παραθέτω απόσπασμα άρθρου με τον τίτλο «Η Εποποιία της Κρήτης - Τάγμα υπερανθρώπων», το οποίο δημοσίευσε, μετά το τέλος της μάχης, η εφημερίδα Times της Ιαπωνίας, η οποία ως γνωστόν δεν ήταν χώρα σύμμαχός μας:

«Προτείνομεν, σαν ζήτημα υπερτάτου καθήκοντος τιμής, όπως δημιουργηθή ένα έκτακτον Τάγμα των Ιπποτών της Κρήτης για να τιμηθή με ειδικό παράσημο κάθε πολίτης και κάθε αξιωματικός που έλαβε μέρος στην παραδοξοτέρα και ενδοξοτέρα μάχη της Ιστορίας, την Μάχη της Κρήτης. Οι Αγγλοι και οι Ελληνες στρατιώται, οι άνδρες και αι γυναίκες της Κρήτης, που έλαβον μέρος στη θρυλική μάχη, πρέπει να καταταχθούν με το ονόματά τους σε ένα ειδικόν Τάγμα υπερανθρώπων. Χωρίς ενισχύσεις και εφόδια, χωρίς ανάπαυση, αφού έχασαν τους αρχηγούς τους, γνωρίζοντες το αδύνατο της φυγής τους, χωρίς να έχουν κανένα να δέση τις πληγές τους, οι νεκροί μένοντας άταφοι κοντά στους ζωντανούς, βομβαρδιζόμενοι συνεχώς, εξηντλημένοι, με τα μάτια κατακόκκινα μέσα στη μανία της τρομερής μάχης, γνώριζαν ότι η τύχη τους, η ζωή ή και ο θάνατός τους εξηρτάτο από την μάχην σώμα με σώμα. Μέσα στο δαιμονισμένο μαρτύριο της αγρίας πάλης, γνώριζαν ότι εμάχοντο κατά Αρμαγγεδώνος. Πρέπει να δεχθούν την λατρεία και ευλάβεια όλων των άλλων, των μικροτέρων ανθρώπων, που παρακολουθήσαμε την ένδοξη μάχη τους και δεν μας μένει τίποτε άλλο παρά να τους στολίσωμε με δάφνες. Και αυτοί ακόμη οι Γερμανοί θα σηκώσουν το χέρι τους, θα σταθούν προσοχή και θα χαιρετίσουν ευλαβώς τις δαφνοστεφανωμένες κεφαλές των γενναίων, τις κεφαλές εκείνων που και αιμόφυρτοι ακόμη, τις κράτησαν ψηλά και δεν έσκυψαν. Σ’ αυτήν τη μάχη, στο καμίνι αυτό, εβαπτίσθησαν οι νεοσσοί ευέλπιδες».

Σημειωτέον ότι η επτάμηνη αντίσταση της Ελλάδας (28η Οκτωβρίου 1940 - 31η Μαΐου 1941) κατά του Αξονα υπήρξε ηρωική και η συμβολή της σημαντική για την έκβαση της συμμαχικής νίκης. Οι Σύμμαχοι, ως «ελάχιστη αμοιβή», παρεχώρησαν, με τη Συνθήκη των Παρισίων του έτους 1947, τη Δωδεκάνησο στη μητέρα Ελλάδα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΣ ΣΚΑΛΤΣΑΣ Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου ΣΣΕ, ε.τ.