Από την "ΕΣΤΙΑ" (κύριο άρθρο+κύριο θέμα)
 |
| "ΕΣΤΙΑ", 27/02/19 |
 |
| "ΕΣΤΙΑ", 27/02/19 |
Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2019
"...Βασική επιδίωξη του Τσίπρα αποτελεί η έντονη αποτύπωση του ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ στον ευρύτερο κοινωνικό ζωτικό του χώρο και στο πλαίσιο αυτό μελετάται η αξιοποίηση πολλών στελεχών εκτός κομματικών ορίων του κυβερνώντος κόμματος στις τάξεις των υποψηφίων για τις ευρωκάλπες, οι οποίοι αναμένεται να είναι 42. Για να υπάρξει και εσωκομματική ηρεμία, ο Πρωθυπουργός δείχνει με τη στάση του ότι δεν προτίθεται να φθάσει στα άκρα: από τη μια πλευρά θα συμπεριλάβει πρόσωπα στο ευρωψηφοδέλτιο που θα σηματοδοτούν το άνοιγμα και από την άλλη θα διασφαλίσει την ιδεολογική ταυτότητα με αξιοποίηση και κομματικών στελεχών με έντονο αριστερό αποτύπωμα...."
Από "ΤΑ ΝΕΑ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 27/02/19 |
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 27/02/19
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ
Ανοικτά πλέον ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται σε ρόλο «γεφυροποιού» του προοδευτικού χώρου και του ΣΥΡΙΖΑ, δηλώνοντας παράλληλα αποφασισμένος να προχωρήσει, παρά τις όποιες εσωκομματικές διαφωνίες και τους προβληματισμούς, σε μια πορεία σταδιακής μετεξέλιξης του κυβερνώντος κόμματος.
Ο Πρωθυπουργός, εν μέσω των διαφόρων πρωτοβουλιών και κινήσεων από πρόσωπα του ευρύτερου χώρου της Κεντροαριστεράς, απηύθυνε χθες κάλεσμα στις δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές για τη σύμπηξη ενός μετώπου ενόψει ευρωεκλογών. Αμέσως μετά τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, ο Τσίπρας επέλεξε να δώσει ο ίδιος τον τόνο και να αναβαθμίσει το προσκλητήριο του ΣΥΡΙΖΑ προς τις ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις. Επέλεξε, δε, να κάνει και δημόσια δήλωση, μιλώντας για ένα «πλατύ κάλεσμα για τη δημιουργία ενός ευρύτατου μετώπου και συμπαράταξης» που απευθύνεται σε «όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, κόμματα συλλογικότητες και πολίτες».
Σύμφωνα με τον Τσίπρα, ο στόχος είναι να αποτραπεί - ενόψει των κρίσιμων ευρωπαϊκών εκλογών - η «άνοδος της Ακροδεξιάς» με ό,τι συνέπειες θα έχει αυτό για τη δημοκρατία, αλλά και να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι «κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες επιλογές». Μάλιστα, αφού ανέφερε ότι το προσκλητήριο είναι πλατύ και αφορά όλες τις δυνάμεις που αυτοπροσδιορίζονται στον χώρο της προόδου, ρωτήθηκε εάν ευελπιστεί να ανταποκριθούν στο κάλεσμα που απευθύνει είτε η Φώφη Γεννηματά είτε ο Σταύρος Θεοδωράκης και σημείωσε ότι η πρότασή του «είναι ειλικρινής και απευθύνεται σε όσους αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί και αναγνωρίζουν ως μέγιστο διακύβευμα της εποχής αυτούς τους δύο κινδύνους», δηλαδή την Ακροδεξιά και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
Το προσκλητήριο αυτό για τη δημιουργία του ευρύτατου μετώπου, δηλαδή μιας ευρύτατης συμπαράταξης προοδευτικών δυνάμεων, κομμάτων, συλλογικοτήτων, αλλά και πολιτών που κινούνται στον προοδευτικό χώρο, θα γίνει και επίσημα από το βήμα της Κεντρικής Επιτροπής στη συνεδρίαση της προσεχούς Κυριακής. Η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ έλαβε και σχετική απόφαση ομοφώνως να γίνει και σχετική εισήγηση.
«ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ». Η αντίδραση του Κινήματος Αλλαγής υπήρξε άμεση και το πρώτο σχόλιο ήταν πως «οι προσκλήσεις Τσίπρα μέσα στην απόγνωσή του είναι εκ του πονηρού». Τόνισε δε πως το μέτωπο κατά της Ακροδεξιάς και του λαϊκισμού στην Ευρώπη υπάρχει και εκφράζεται «από το Κίνημα Αλλαγής, το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα με τον Φρανς Τίμερμανς, επικεφαλής του αγώνα για τις ευρωεκλογές». «Εμάς μας ενδιαφέρει μια μεγαλύτερη μάχη και αυτή η μάχη περιλαμβάνει και τους λαϊκιστές» απάντησε από την πλευρά του ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης, και πρόσθεσε: «Δεν έχουμε μέτωπο με τους λαϊκιστές εναντίον των συντηρητικών. Είμαστε απέναντι και στους συντηρητικούς και στους λαϊκιστές. Είμαστε ευρωπαϊστές...».
Κατά τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας που έγινε στον απόηχο της πρωτοβουλίας «Γέφυρα», αν και υπήρξαν διαφορετικές οπτικές ως προς το σχέδιο ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν καταγράφηκαν ριζικές διαφωνίες και δεν υπήρξε κλίμα διχασμού, όπως έλεγαν κομματικές πηγές. Παρά το γεγονός ότι πολλά μέλη του οργάνου δεν θέλουν να πληγεί η αριστερή ταυτότητα του κόμματος, εντούτοις επιβεβαιώθηκε η στρατηγική επιλογή του Τσίπρα για τη διεύρυνση και τις ευρύτερες προοδευτικές συμμαχίες και συγκλίσεις.
ΕΥΡΩΛΙΣΤΑ ΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ. Αυτό που αναδείχθηκε στη συνεδρίαση ήταν ότι βασική επιδίωξη του Τσίπρα αποτελεί η έντονη αποτύπωση του ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ στον ευρύτερο κοινωνικό ζωτικό του χώρο και στο πλαίσιο αυτό μελετάται η αξιοποίηση πολλών στελεχών εκτός κομματικών ορίων του κυβερνώντος κόμματος στις τάξεις των υποψηφίων για τις ευρωκάλπες, οι οποίοι αναμένεται να είναι 42. Για να υπάρξει και εσωκομματική ηρεμία, ο Πρωθυπουργός δείχνει με τη στάση του ότι δεν προτίθεται να φθάσει στα άκρα: από τη μια πλευρά θα συμπεριλάβει πρόσωπα στο ευρωψηφοδέλτιο που θα σηματοδοτούν το άνοιγμα και από την άλλη θα διασφαλίσει την ιδεολογική ταυτότητα με αξιοποίηση και κομματικών στελεχών με έντονο αριστερό αποτύπωμα.
ΝΕΑ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ. Σε αυτό το κλίμα, ο Πρωθυπουργός επιχείρησε να ακυρώσει και τα σενάρια πρόωρων εκλογών που ήρθαν εκ νέου στο προσκήνιο: «Εχουμε ευρωεκλογές στις 26 Μαΐου και αυτοδιοικητικές εκλογές την ίδια ημέρα». Νωρίτερα είχε ανοίξει μεγάλη συζήτηση με την αναφορά του Προέδρου της Βουλής Νίκου Βούτση, ο οποίος για τον χρόνο των εκλογών σχολίασε (Open TV) ότι «δεν μπορεί κανείς να αποκλείσει τίποτα», αν και διευκρίνισε: «Η εκτίμησή μου είναι ότι είναι απαραίτητος ο χρόνος για να δουλέψουν όλες οι νομοθετικές πρωτοβουλίες και να δουλέψουν και μέσα στην κοινωνία μέχρι την εξάντληση της τετραετίας».
|
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 27/02/19 |
"...Αστείο πράγμα οι γέφυρες σήμερα, θα πει κανείς - γκρεμίζονται και εύκολα. Θέλει γερά υλικά για να χτίσεις μια γέφυρα, θέλει και στέρεο έδαφος - αυτά είναι εν ανεπαρκεία στη χώρα όπου επικρατεί το ευτελές και το βαλτώδες. Ο πάλαι ποτέ ένδοξος (;) ευρωκομμουνισμός δεν υπάρχει πια, μόνο φιλελευθερισμός επικρατεί [και δεν έχει ανάγκη κανένα ευρώ - μπροστά του· ή και πίσω του]. Οι διαιρέσεις αυτές έχουν εξαϋλωθεί, ούτε καν στη μνήμη των Ευρωπαίων υπάρχουν. Σήμερα οι άνθρωποι διαιρούνται [τους έχουν διαιρέσει] σε αυτούς που πεινάνε και σε αυτούς που δεν πεινάνε· σε αυτούς που εξουσιάζουν και σ' εκείνους που εξουσιάζονται. Δεν είναι δα δύσκολο να διακρίνει κανείς ποιοι υπερτερούν...."
Από την προτελευταία σελίδα του κλώνου της "Ε"
 |
| "Εφ.Συν", 27/02/19 |
"...'Ημουν παιδί. Είχα πλήρη άγνοια κινδύνου και η φαντασία μου κάλπαζε. Ηταν συναρπαστικό όλο αυτό διότι, πρώτα απ’ όλα, δεν πήγαμε σχολείο την επομένη. Επειτα ήταν οι νυχτερινές, μεταμεσονύκτιες μαζώξεις όλης της γειτονιάς στον δρόμο, μέσα στο καταχείμωνο, οι άπειρες ώρες που περάσαμε οικογενειακώς μέσα στο αυτοκίνητο, κυρίως αυτή η πλήρης, αναπάντεχη ανατροπή της καθημερινότητας και η αίσθηση ότι είχαμε να κάνουμε με το ίδιο το άγνωστο. Ολο αυτό μετέτρεψε την καθημερινότητα ενός παιδιού σε περιπέτεια. Σχεδόν παρακαλούσα για έναν ακόμα ισχυρό σεισμό, οτιδήποτε αρκεί να μην επιστρέφαμε στην καθημερινότητα. Και ποια ήταν η καθημερινότητα του τότε; Εδώ δεν υπάρχει καμία νοσταλγία παρεκτός μια κάποια έκπληξη όταν ο νους μου γυρίζει πίσω: ήταν μια άλλη χώρα τότε. Μια άλλη Ελλάδα. ..."
Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 27/02/19 |
"...Χθες πρωί πρωί, ένας καλός κύριος από τους ΑΝΕΛ είχε την πρόνοια και την καλοσύνη να μου αποστείλει το υπ' αριθμόν 85/25/02/2019 ΦΕΚ με το οποίο επαναπροσλαμβάνεται ως μετακλητός υπάλληλος στο πολιτικό γραφείο του υπουργού Εθνικής Αμυνας Αποστολάκη (έχει πολιτικό γραφείο ο Αποστολάκης; Αλήθεια; Για ποιον λόγο, ακριβώς; Σκοπεύει να είναι υποψήφιος και μας το κρύβει;) ο απόφοιτος λυκείου Χατζηχρυσός Αυγερινός. Για τους πολλούς ίσως να μη λέει τίποτε το όνομα. Για τους δραστηριοποιούμενους στα social media ο τύπος ήταν γνωστός, ως έχων ενεργή και διαρκή συμμετοχή στο Τwitter, φυσικά πάντα στο πλευρό του Καμμένου αρχηγού του. Τούτου δοθέντος, διερωτώμαι αν θα κάνει το ίδιο για λογαριασμό του Αποστολάκη στο γραφείο του οποίου υπηρετεί και πληρώνεται πλέον ή θα συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Καμμένο. ..."
Από "ΤΑ ΝΕΑ"
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", 27/02/19 |
Η επιστροφή των μετακλητών
Είχαμε δακρύσει όλοι, σε εκείνη την αποχαιρετιστήρια ομιλία του Καμμένου αρχηγού των ΑΝΕΛ, εκείνη την τελευταία λέω, που μόλις είχε αποχωρήσει από την κυβέρνηση, και μεταξύ των πολλών δακρύβρεκτων που έλεγε προς τον ασυγκίνητο Τσίπρα ήταν και το τρομερό επιχείρημα ότι διακόπτοντας τη συνεργασία του πολλά παιδιά, μετακλητοί υπάλληλοι που υπηρετούσαν στο γραφείο του, θα έμεναν, οι οικογενειάρχες, χωρίς δουλειά - τέτοια σκληρότητα ο άκαρδος Τσίπρας.
Οκτώ Φεβρουαρίου έγινε η σχετική συζήτηση στη Βουλή, ήταν σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών (μιλάμε για τη συζήτηση όπου ο Τσίπρας άρχισε να επαίρεται που... διέσωσε τον Καμμένο για να μη γίνει... Σαμαράς - απίθανες τρέλες...), δακρύσαμε όλοι από αλληλεγγύη προς τα «παιδιά» (όχι τα φυσικά, τα «μετακλητά») του Καμμένου, μετά ήρθε και η απόφαση του υπουργού Αποστολάκη να τους απολύσει όλους. Κι ύστερα...
...Υστερα καταλάβαμε ότι μας τάισαν χορταράκι, πράσινο, και μασήσαμε κανονικά. Διότι ο Αποστολάκης άρχισε και πάλι να τους προσλαμβάνει όσους είχε απολύσει. Είτε σε μικρές ομάδες είτε έναν έναν για να μη δίνουν προφανώς στόχο. Διότι έτσι γίνεται όταν φεύγει ένας υπουργός, διακόπτονται και οι σχέσεις εργασίας των μετακλητών υπαλλήλων που απασχολούσε.
Στήριγμα
Χθες πρωί πρωί, ένας καλός κύριος από τους ΑΝΕΛ είχε την πρόνοια και την καλοσύνη να μου αποστείλει το υπ' αριθμόν 85/25/02/2019 ΦΕΚ με το οποίο επαναπροσλαμβάνεται ως μετακλητός υπάλληλος στο πολιτικό γραφείο του υπουργού Εθνικής Αμυνας Αποστολάκη (έχει πολιτικό γραφείο ο Αποστολάκης; Αλήθεια; Για ποιον λόγο, ακριβώς; Σκοπεύει να είναι υποψήφιος και μας το κρύβει;) ο απόφοιτος λυκείου Χατζηχρυσός Αυγερινός. Για τους πολλούς ίσως να μη λέει τίποτε το όνομα. Για τους δραστηριοποιούμενους στα social media ο τύπος ήταν γνωστός, ως έχων ενεργή και διαρκή συμμετοχή στο Τwitter, φυσικά πάντα στο πλευρό του Καμμένου αρχηγού του.
Τούτου δοθέντος, διερωτώμαι αν θα κάνει το ίδιο για λογαριασμό του Αποστολάκη στο γραφείο του οποίου υπηρετεί και πληρώνεται πλέον ή θα συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Καμμένο. Επίσης επειδή στο ΦΕΚ διορισμού του αναφέρεται ότι είναι της κατηγορίας ΔΕ Διοικητικών Γραμματέων, υποθέτω ότι θα έχει στο γραφείο του υπουργού Αμυνας συγκεκριμένες ασχολίες. Τις οποίες ο υπουργός Αποστολάκης, αν βρει χρόνο, μας τις γνωστοποιεί κιόλας...
Η αμαρτωλή σύμβαση
Πάντως, από μια σύντομη χθεσινή περιδιάβαση στο site olympia.gr το οποίο απηχεί εγκύρως τις απόψεις του Καμμένου προέδρου, διαπίστωσα ότι αναπαράγονται απόψεις αυτού του κ. Χατζηχρυσού Αυγερινού. Δίπλα δίπλα, με θέσεις όπως η ακόλουθη, η οποία αφορά υποτίθεται τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά εγώ νομίζω ότι απευθύνεται ευθέως (πιο ευθέως δεν γίνεται) στον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του Τσίπρα. Γράφει λοιπόν ο συντάκτης όλος αγωνία για το θέμα της σύμβασης του Αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος: «Δυο τινά συμβαίνουν. Ή μοιράζετε ασυλίες με τον ΣΥΡΙΖΑ, ή τα μοιράζεστε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Τι συμβαίνει, θα το μάθουμε ακριβώς»!!
Υποθέτω ότι ο Βαγγέλης Αποστολάκης θα συμφωνεί με όλα αυτά. Τι; Οχι;
(Τα δυσώδη υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου, τα οποία παρακολουθούν τα πάντα τα οποία γράφουμε εμείς οι «άλλοι», έχουν να μας πουν κάτι επί του συγκεκριμένου; Διότι δεν μπορεί να μην το είδαν. Οντως λοιπόν «τα μοιράζεται» ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝουΔου; Και το «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς; Μα τι πράγματα είναι αυτά.)
Η μπηχτή
Στο ίδιο site απόψεων Καμμένου διαβάζω άλλη μπηχτή, από αυτές τις ύπουλες που σου τρυπάνε τα πλευρά, γιατί μόνο εκεί κάνει δουλειά το πράγμα. Εχει τίτλο «Κραυγή αγωνίας σε μεγάλο κόμμα: Πατώνουμε στους δήμους» και το κείμενο είναι μικρό, το ακόλουθο:
«Αγριο ζόρι με τις επιλογές τους σε μεγάλους δήμους της χώρας τραβάνε σε μεγάλο κόμμα. Η γκρίνια, οι διαφωνίες και η κατήφεια, όπως είναι φυσικό, μεταφέρονται από το επιτελείο του αρχηγού και εν συνεχεία στους υποψηφίους και στις ομάδες τους. Περισσότερα τις επόμενες μέρες».
Τέλεια. Ούτε ο πρόεδρος Πάνος δεν θα μπορούσε να τα πει τόσο ωραία για την γκρίνια που έχει πέσει στο συριζαίικο εξαιτίας της Νοτοπούλου και του Ηλιόπουλου που τρώνε τη σκόνη τεσσάρων ανθυποψηφίων που προηγούνται σταθερά εκείνων, σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα.
Ωραία κόλπα. Κύριε Βαγγέλη Αποστολάκη, όλα καλά;
Ο δρόμος για τον ΣΥΡΙΖΑ
Με πραγματική θλίψη και αληθινή συντριβή ανήγγειλε χθες σε ραδιοφωνική συνέντευξή του (στον Alpha 9.89) ο υπουργός Υποδομών, ο Χρηστάρας ο Σπίρτζης, ότι στην Κρήτη έχουν καταρρεύσει από την τελευταία άγρια κακοκαιρία, οκτώ γέφυρες, αλλά του ξέφυγε μία. Λάθος έκανε. Εννέα ήταν οι γέφυρες που κατέρρευσαν. Οκτώ στην Κρήτη, και μία στην Αθήνα. Οπου ο πάταγος της κατάρρευσης αυτής της τελευταίας κάλυψε κάθε ήχο από τις υπόλοιπες. Ηταν η κατάρρευση, με τη μια δε, της «γέφυρας» ΣΥΡΙΖΑ - Κεντροαριστεράς. Απατη πήγε. Λίθος επί λίθου δεν έμεινε. Ουδείς συγκινήθηκε. Και όχι μόνο από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και από τις υπόλοιπες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς. Ενα σημαντικό στέλεχος, από αυτές τις δυνάμεις, ο Θόδωρος Μαργαρίτης, φίλος μου από πολλών ετών, έκανε μια ωραία ανάρτηση στο Facebook, την οποία και αντιγράφω ως έχει, διότι πρόκειται για ένα ωραίο κείμενο, και επιπλέον συμφωνώ κιόλας! Επιγράφεται «Διαδρομή προς ΣΥΡΙΖΑ» και αναφέρει:
«1. Αρχίζεις να μην κάνεις κριτική στην κυβέρνηση... έως δηλαδή και καθόλου!
2. Βλέπεις στη ΝΔ... μόνο τον Βορίδη και τον Γεωργιάδη.
3. Μοιάζεις - με το ψευτο-δίλημμα "πρόοδος ή συντήρηση" - στον Μένιο Κουτσόγιωργα για τη μάχη ανάμεσα "στο φως και στο σκοτάδι".
4. Μετατρέπεις τη Συμφωνία των Πρεσπών σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ για όλη την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική.
5. Φτιάχνεις συλλογικότητες για μία πιο "κομψή" ένταξη στο σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ».
Δεν είναι πολύ ωραίο;
Μπούμερανγκ
Είναι, αποφαίνομαι. Διότι χθες το πρωί είχα την τύχη να παρακολουθήσω στους πρωινούς του Σκάι έναν εκ των «γεφυροποιών», τον φίλο μου τον Παν Παν. Ο οποίος - του αναγνωρίζω ότι - έδειξε την περίοδο του Καραμανλή ως τη μόνη υπεύθυνη για τη χρεοκοπία της χώρας, αλλά από την άλλη υπερασπίστηκε αυτή την ιστορία της διεύρυνσης του ΣΥΡΙΖΑ, σε βαθμό αποκρουστικό.
Την ώρα που ακόμη και οι συριζαίοι αντιλαμβάνονται πόσο ανθίσταται ο χώρος της Κεντροαριστεράς στην επιχείρηση λεηλασίας που έχει ξεκινήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Τσίπρα, τι νόημα έχει να υπερασπίζεσαι μια τελειωμένη ιστορία, όπως οι «γέφυρες» και οι παρόμοιες ανοησίες;
Και κάτι ακόμη: όπως πολύ καλά γνωρίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ (και το ομολογούν...) η υφυπουργοποίηση των Μωραΐτη και Τόλκα έχει γυρίσει μπούμερανγκ, καθώς σημειώνεται δεύτερος γύρος συσπείρωσης στον χώρο. Προχθές το βράδυ μίλησε στη Θεσσαλονίκη για τις αυτοδιοικητικές εκλογές η πρόεδρος Φώφη. Η συγκέντρωση έγινε σε αίθουσα του ξενοδοχείου Grand Hotel, και δεν ήταν απλώς κατάμεστη, αποδείχθηκε και μικρότερη για το πλήθος που προσήλθε! Με θερμοκρασίες γύρω στο 0, εκατοντάδες Θεσσαλονικείς προσήλθαν στο ξενοδοχείο να ακούσουν την πρόεδρο Φώφη να λέει το ευρηματικό «ο στεναγμός του Τσίπρα προ της ήττας του ακούγεται παντού»...
"...Και που στηρίχτηκαν; Σε παλιές δηλώσεις μου για την ανάγκη αντίστασης στην κρατική τρομοκρατία και για δικαιώματα που ήταν στην πραγματικότητα κατακτήσεις αγώνα. Αυτά τα λόγια όμως δεν είναι μόνο δικά μου. Τα λένε και τα κάνουν αλληλέγγυα πράξη πολλοί πολλοί ακόμα. Γι αυτό ας τους το πούμε άλλη μια φορά για να το καταλάβουνε. Όσο υπάρχει κρατική τρομοκρατία, τόσο θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ξαναπιάνουν το κόκκινο νήμα των αγώνων που διαπερνά μια ιστορία αντίστασης αιώνων..."
Από "ΤΑ ΝΕΑ"
ΤΗΣ ΜΙΝΑΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑ
Σε δήλωση του που κοινοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης, λίγες ώρες μετά το βέτο που έθεσαν οι δικαστές στη χορήγηση νέων αδειών προς το πρόσωπό του, ο Δημήτρη Κουφοντίνας επιτέθηκε στα μέλη του δικαστικού συμβουλίου επικρίνοντας τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων τους και κατηγορώντας τους για διατεταγμένη υπηρεσία. Εκανε μάλιστα λόγο για κρατική τρομοκρατία, προειδοποιώντας πως όσο αυτή υπάρχει, «τόσο θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ξαναπιάνουν το κόκκινο νήμα των αγώνων που διαπερνά μια ιστορία αντίστασης αιώνων»
Το σκεπτικό -κόλαφος των δικαστών
Τα μέλη του δικαστικού συμβουλίου ερμηνεύοντας τις διατάξεις του σωφρονιστικού κώδικα επισημαίνουν πως κατά την κρίση τους, εφόσον δεν προβλέπεται και δεν ρυθμίζεται «ως προς τη χορήγηση αδείας σε καταδικασμένους σε πλείονες της μίας ποινές ισοβίου καθείρξεως, δεν είναι επιτρεπτή, κατ' άρθρο 55 παρ. 1 ΣΚ, η χορήγηση τακτικής αδείας στις περιπτώσεις αυτές, διότι ο νομοθέτης θα το προέβλεπε ρητά».
Και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεδομένου πως ο Κουφοντίνας έχει καταδικαστεί για την τέλεση κακουργημάτων σε 11 φορές ισόβια κάθειρξη και σε πρόσκαιρη κάθειρξη 25 ετών,« ήτοι έχει καταδικαστεί σε πλείονες της μίας ποινής σε ισόβια, δεν συντρέχει η τυπική προϋπόθεση που θέτει η ως άνω διάταξη για το επιτρεπτό της χορήγησης τακτικής άδειας, αφού όπως προελέχθη, κατά την κρίση του παρόντος Συμβουλίου, δεν είναι δυνατή η χορήγηση τακτικής άδειας στην περίπτωση που ο κρατούμενος έχει καταδικαστεί σε πλείονες της μίας ποινών ισόβιας κάθειρξης».
Εξετάζοντας όμως και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αναφέρουν τα εξής στο σκεπτικό τους οι δικαστές: «… Από τις συνθήκες της ατομικής και κοινωνικής κατάστασής του, εκτιμάται ότι υπάρχει κίνδυνος, κατά τη διάρκεια της άδειας, να τελέσει νέα εγκλήματα, ενώ δεν συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την προσδοκία ότι δεν θα κάνει κακή χρήση αυτής (άδειας). Όπως προέκυψε ο ανωτέρω κατάδικος, κατά τη διάρκεια της κράτησής του, στις 24-10-2014 και στις 30-5-2018, προέβη σε δηλώσεις που δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο.
» Ειδικότερα, ο εν λόγω κατάδικος στις 24-10-2014 απέστειλε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κείμενο, όπου αναφερόμενος στο κράτος και χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του ως αντικαθεστωτικό ανέφερε «Τα σχέδιά τους δεν θα περάσουν. Να αντισταθούμε στην κρατική τρομοκρατία», ενώ στις 30-5-2018, απέστειλε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, άλλο κείμενο στο οποίο, αφού περιέγραφε τον εαυτό του ως πολιτικό κρατούμενο, ανέφερε τα εξής: «Και επειδή τίποτε και ποτέ δεν μας χαρίστηκε και αυτά που αποκαλούνται δικαιώματα δεν είναι παρά οι κατακτήσεις μακρών και πολύχρονων αγώνων, η μόνη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε είναι να ξαναπιάσουμε, μέσα και έξω από τη φυλακή, το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων».
» Από τις παραπάνω δηλώσεις δεν μπορεί παρά να συνάγεται αρνητικό συμπέρασμα ως προς την πορεία του σωφρονισμού του συγκεκριμένου καταδίκου. Οι δηλώσεις «να αντισταθούμε στην κρατική τρομοκρατία» και «να ξαναπιάσουμε το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων», οι οποίες παραπέμπουν ευθέως στη βία, όχι μόνο δεν αποτελούν ένδειξη μίας πορείας σωφρονισμού και σεβασμού της έννομης τάξης, αλλά αντιθέτως καταδεικνύουν ένα πρόσωπο, που εμπράκτως και σταθερά αποτάσσεται την έννομη τάξη.
» Οι δηλώσεις αυτές δεν αποτελούν απλά μία ιδεολογική τοποθέτηση του εν λόγω καταδίκου, ούτε μία αυθόρμητη αντίδρασή του υπό ορισμένες συνθήκες συναισθηματικής πίεσης. Τούτο προκύπτει και από το γεγονός ότι την ίδια στάση τήρησε ο εν λόγω κατάδικος και ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου.
» Ειδικότερα, ερωτηθείς ο τελευταίος εάν σέβεται τους κανόνες της έννομης τάξης με βάση τους οποίους οριοθετείται, προσδιορίζεται και λειτουργεί το κοινωνικό σύνολο στο οποίο επιδιώκει να ενταχθεί, έστω και για λίγο, με τη λήψη τακτικής αδείας, απέφυγε συνειδητά να απαντήσει αρνητικά ή θετικά, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η ιδεολογία του και οι πεποιθήσεις του είναι σταθερές και δεν θα τις αρνηθεί, η ιδεολογία του συγκεκριμένη και σταθερή και ότι ο αγώνας του είναι πάντα ο ίδιος.
» Επίσης, εξέθεσε ότι κινείται πάντα με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, εντούτοις, όταν ρωτήθηκε εάν σέβεται το ίδιο και την ανθρώπινη ζωή, που αποτελεί υπέρτατο έννομο αγαθό, απέφυγε ομοίως να απαντήσει συγκεκριμένα, επαναλαμβάνοντας ότι σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, και ότι βιώνει δραματικά την αντινομία ανάμεσα στις πράξεις του και στον πόνο των συγγενών των θυμάτων του, που είναι και δικός του.
» Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι ο εν λόγω κατάδικος έλαβε μέχρι τώρα από τα αρμόδια κάθε φορά Πειθαρχικά Συμβούλια των ΚΚ, στα οποία κρατήθηκε και εξακολουθεί να κρατείται, έξι τακτικές άδειες.
» Εξάλλου, το γεγονός ότι ο εν λόγω κατάδικος, όπως προκύπτει από την από 18-2-2019 εισήγηση της κοινωνικού λειτουργού του εν λόγω σωφρονιστικού καταστήματος, επέδειξε καλή διαγωγή κατά τη διάρκεια της κράτησής του σ’ αυτό, ουδόλως μπορεί να συνηγορήσει περί του αντιθέτου, καθώς, στην εισήγηση αυτή, πέραν της αναφοράς ότι κατά τη διάρκεια της κράτησής του ασχολείται με μεταφράσεις κειμένων, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει, ούτε διευκρινίζεται σε τι συνίσταται η καλή αυτή διαγωγή, ενώ η προσαρμογή του στο καθημερινό πρόγραμμα της φυλακής δεν αρκεί από μόνη της ώστε να δικαιολογήσει την προσδοκία της μη κακής χρήσης της άδειας, καθώς εντάσσεται στην σκοπιμότητά του να κάνει χρήση του ευεργετήματος των τακτικών αδειών που του παρέχει ο νόμος και δεν έχει καμία σχέση με το σωφρονισμό του, ο οποίος, όπως προελέχθη, κατά την κρίση του Συμβουλίου τούτου, ουδόλως επιτεύχθηκε».
Η δήλωση του Κουφοντίνα
«Ένας εισαγγελέας που άσκησε βέτο στη θετική απόφαση του Συμβουλίου της φυλακής για άδεια, χωρίς να μου κάνει καμία απολύτως ερώτηση.
Που κατέβασε απλώς ένα σκονάκι με παλιές δηλώσεις μου, αλιευμένες από το διαδίκτυο και έφυγε από την πίσω πόρτα δίχως να μου ανακοινώσει μια απόφαση που αδειάζει τους έξι διαφορετικούς εισαγγελείς - ανάμεσά τους και τρεις συναδέλφους του της εισαγγελίας του Βόλου και τον ίδιο τον προϊστάμενο της εισαγγελίας .
Και ένα Συμβούλιο πλημμελειοδικών που, αντίθετα, μου απηύθυναν άπειρες ερωτήσεις στο κλίμα των γνωστών τηλε-εισαγγελέων, αλλά μόνο και μόνο για να βρουν να πιαστούν από κάποια απάντησή μου για να δικαιολογήσουν μια ειλημμένη απόφαση.
Αυτός ήταν ο κοινός παρονομαστής εισαγγελέα – συμβουλίου. Σαν τον Ιταλό δικαστικό του μεσαίωνα Μπαρτόλους που έβγαζε πρώτα την απόφαση και έπειτα έψαχνε (ή ανακάλυπτε) κάποιο νόμο για να την στηρίξει. Η απόφαση που είχαν ήδη στα χέρια τους έλεγε όχι στην άδεια του Κουφοντίνα, έλεγε ναι στο καθεστώς εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους. Μια απόφαση που αναγνωρίζει τον πολιτικό κρατούμενο και αποκαλύπτει έτσι τον πολιτικό αντίπαλό του: Μια ταξική μεροληπτικά δικαιοσύνη, μια διατεταγμένη δικαιοσύνη. (Όσο και αν αυτή η απόφαση είναι στο κλίμα του ευρύτερου κοινωνικού εκφασισμού, της σκλήρυνσης του δικαίου και πλήττει τα δικαιώματα όλων των κρατουμένων.)
Και που στηρίχτηκαν; Σε παλιές δηλώσεις μου για την ανάγκη αντίστασης στην κρατική τρομοκρατία και για δικαιώματα που ήταν στην πραγματικότητα κατακτήσεις αγώνα. Αυτά τα λόγια όμως δεν είναι μόνο δικά μου. Τα λένε και τα κάνουν αλληλέγγυα πράξη πολλοί πολλοί ακόμα.
Γι αυτό ας τους το πούμε άλλη μια φορά για να το καταλάβουνε. Όσο υπάρχει κρατική τρομοκρατία, τόσο θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ξαναπιάνουν το κόκκινο νήμα των αγώνων που διαπερνά μια ιστορία αντίστασης αιώνων».
Το βέτο από τον εισαγγελέα
Υπενθυμίζεται πως πριν τη σημερινή απόφαση για απόρριψη της άδειας του Δ. Κουφοντίνα, «βέτο» στη χορήγησή της προέβαλε ο εισαγγελέας των φυλακών Βόλου, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί, όπως προβλέπει ο νόμος, ενώπιον του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου.
ΚΑΙ Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΛΑΚΙΣ ΙΣΟΒΙΤΗ
Σε δήλωση προέβη η συνήγορος του Δ. Κουφοντίνα, Γιάννα Κούρτοβικ, μετά την απόρριψη του αιτήματος περί χορήγησης άδειάς του από τις φυλακές.
«Με το σκεπτικό τους οι δικαστές κρίνουν ότι δεν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις του νόμου για την χορήγηση τακτικής άδειας, προχωρώντας σε μία καινοφανή ερμηνεία του σχετικού άρθρου 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία ο νόμος δεν προβλέπει δικαίωμα άδειας για τους καταδικασμένους σε περισσότερες ποινές ισόβιας κάθειρξης, ερμηνεία αντίθετη με την μέχρι σήμερα ομολογία, πρακτική και θεωρία.
» Συμπληρωματικά το Συμβούλιο αποφάνθηκε ότι δεν πληρούνται ούτε οι ουσιαστικές προϋποθέσεις, καθώς ο κρατούμενος δεν έχει «σωφρονιστεί»(!!!).
» Η απόφαση αυτή ήταν αναμενόμενη, ως εκ της μεθόδευσης η οποία είχε προηγηθεί, με τα συνεχή δημοσιεύματα, αναρτήσεις και τις καθημερινές αναφορές του τ.σ. Σκαι στο ζήτημα, αλλά και από την στάση του μειοψηφήσαντα εισαγγελέα, ο οποίος χωρίς να απευθύνει ούτε ένα ερώτημα στον κρατούμενο αποφάνθηκε αρνητικά για την άδεια, με επίκληση 4 παλαιών δηλώσεων του κρατούμενου, με τις οποίες είχε εξοπλισθεί, ότι «είναι επικίνδυνος προς τέλεση νέων εγκλημάτων κατά την διάρκεια της άδειας»(!!!). Αντίστοιχα η προβολή πρόσφατης αρθρογραφίας συνταξιούχου εισαγγελικού λειτουργού, γνωστού για τις σκληρές απόψεις του, προείκαζε τις εξελίξεις.
» Αναμένεται δε να προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στους κρατούμενους των φυλακών, καθώς, με την τυχόν υιοθέτηση της λογικής της αποκλείονται παντελώς από την άδεια, αλλά και από την υφ’ όρον απόλυση οι καταδικασμένοι σε πλέον της μιας ισόβιας κάθειρξης και αυτό αφορά δεκάδες ή και εκατοντάδες εξ αυτών οι οποίοι μέχρι σήμερα απολαμβάνουν κανονικά το δικαίωμα στην άδεια και προσβλέπουν στην έξοδό τους από τη φυλακή με την εφαρμογή των διατάξεων του νόμου, όπως μέχρι σήμερα τον ξέραμε».
ΤΗΣ ΜΙΝΑΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑ
Σε δήλωση του που κοινοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης, λίγες ώρες μετά το βέτο που έθεσαν οι δικαστές στη χορήγηση νέων αδειών προς το πρόσωπό του, ο Δημήτρη Κουφοντίνας επιτέθηκε στα μέλη του δικαστικού συμβουλίου επικρίνοντας τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων τους και κατηγορώντας τους για διατεταγμένη υπηρεσία. Εκανε μάλιστα λόγο για κρατική τρομοκρατία, προειδοποιώντας πως όσο αυτή υπάρχει, «τόσο θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ξαναπιάνουν το κόκκινο νήμα των αγώνων που διαπερνά μια ιστορία αντίστασης αιώνων»
Το σκεπτικό -κόλαφος των δικαστών
Τα μέλη του δικαστικού συμβουλίου ερμηνεύοντας τις διατάξεις του σωφρονιστικού κώδικα επισημαίνουν πως κατά την κρίση τους, εφόσον δεν προβλέπεται και δεν ρυθμίζεται «ως προς τη χορήγηση αδείας σε καταδικασμένους σε πλείονες της μίας ποινές ισοβίου καθείρξεως, δεν είναι επιτρεπτή, κατ' άρθρο 55 παρ. 1 ΣΚ, η χορήγηση τακτικής αδείας στις περιπτώσεις αυτές, διότι ο νομοθέτης θα το προέβλεπε ρητά».
Και καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεδομένου πως ο Κουφοντίνας έχει καταδικαστεί για την τέλεση κακουργημάτων σε 11 φορές ισόβια κάθειρξη και σε πρόσκαιρη κάθειρξη 25 ετών,« ήτοι έχει καταδικαστεί σε πλείονες της μίας ποινής σε ισόβια, δεν συντρέχει η τυπική προϋπόθεση που θέτει η ως άνω διάταξη για το επιτρεπτό της χορήγησης τακτικής άδειας, αφού όπως προελέχθη, κατά την κρίση του παρόντος Συμβουλίου, δεν είναι δυνατή η χορήγηση τακτικής άδειας στην περίπτωση που ο κρατούμενος έχει καταδικαστεί σε πλείονες της μίας ποινών ισόβιας κάθειρξης».
Εξετάζοντας όμως και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις αναφέρουν τα εξής στο σκεπτικό τους οι δικαστές: «… Από τις συνθήκες της ατομικής και κοινωνικής κατάστασής του, εκτιμάται ότι υπάρχει κίνδυνος, κατά τη διάρκεια της άδειας, να τελέσει νέα εγκλήματα, ενώ δεν συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την προσδοκία ότι δεν θα κάνει κακή χρήση αυτής (άδειας). Όπως προέκυψε ο ανωτέρω κατάδικος, κατά τη διάρκεια της κράτησής του, στις 24-10-2014 και στις 30-5-2018, προέβη σε δηλώσεις που δημοσιεύθηκαν στο διαδίκτυο.
» Ειδικότερα, ο εν λόγω κατάδικος στις 24-10-2014 απέστειλε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κείμενο, όπου αναφερόμενος στο κράτος και χαρακτηρίζοντας τον εαυτό του ως αντικαθεστωτικό ανέφερε «Τα σχέδιά τους δεν θα περάσουν. Να αντισταθούμε στην κρατική τρομοκρατία», ενώ στις 30-5-2018, απέστειλε στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, άλλο κείμενο στο οποίο, αφού περιέγραφε τον εαυτό του ως πολιτικό κρατούμενο, ανέφερε τα εξής: «Και επειδή τίποτε και ποτέ δεν μας χαρίστηκε και αυτά που αποκαλούνται δικαιώματα δεν είναι παρά οι κατακτήσεις μακρών και πολύχρονων αγώνων, η μόνη απάντηση που μπορούμε να δώσουμε είναι να ξαναπιάσουμε, μέσα και έξω από τη φυλακή, το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων».
» Από τις παραπάνω δηλώσεις δεν μπορεί παρά να συνάγεται αρνητικό συμπέρασμα ως προς την πορεία του σωφρονισμού του συγκεκριμένου καταδίκου. Οι δηλώσεις «να αντισταθούμε στην κρατική τρομοκρατία» και «να ξαναπιάσουμε το κόκκινο νήμα αυτών των αγώνων», οι οποίες παραπέμπουν ευθέως στη βία, όχι μόνο δεν αποτελούν ένδειξη μίας πορείας σωφρονισμού και σεβασμού της έννομης τάξης, αλλά αντιθέτως καταδεικνύουν ένα πρόσωπο, που εμπράκτως και σταθερά αποτάσσεται την έννομη τάξη.
» Οι δηλώσεις αυτές δεν αποτελούν απλά μία ιδεολογική τοποθέτηση του εν λόγω καταδίκου, ούτε μία αυθόρμητη αντίδρασή του υπό ορισμένες συνθήκες συναισθηματικής πίεσης. Τούτο προκύπτει και από το γεγονός ότι την ίδια στάση τήρησε ο εν λόγω κατάδικος και ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου.
» Ειδικότερα, ερωτηθείς ο τελευταίος εάν σέβεται τους κανόνες της έννομης τάξης με βάση τους οποίους οριοθετείται, προσδιορίζεται και λειτουργεί το κοινωνικό σύνολο στο οποίο επιδιώκει να ενταχθεί, έστω και για λίγο, με τη λήψη τακτικής αδείας, απέφυγε συνειδητά να απαντήσει αρνητικά ή θετικά, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η ιδεολογία του και οι πεποιθήσεις του είναι σταθερές και δεν θα τις αρνηθεί, η ιδεολογία του συγκεκριμένη και σταθερή και ότι ο αγώνας του είναι πάντα ο ίδιος.
» Επίσης, εξέθεσε ότι κινείται πάντα με σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, εντούτοις, όταν ρωτήθηκε εάν σέβεται το ίδιο και την ανθρώπινη ζωή, που αποτελεί υπέρτατο έννομο αγαθό, απέφυγε ομοίως να απαντήσει συγκεκριμένα, επαναλαμβάνοντας ότι σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, και ότι βιώνει δραματικά την αντινομία ανάμεσα στις πράξεις του και στον πόνο των συγγενών των θυμάτων του, που είναι και δικός του.
» Τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από το γεγονός ότι ο εν λόγω κατάδικος έλαβε μέχρι τώρα από τα αρμόδια κάθε φορά Πειθαρχικά Συμβούλια των ΚΚ, στα οποία κρατήθηκε και εξακολουθεί να κρατείται, έξι τακτικές άδειες.
» Εξάλλου, το γεγονός ότι ο εν λόγω κατάδικος, όπως προκύπτει από την από 18-2-2019 εισήγηση της κοινωνικού λειτουργού του εν λόγω σωφρονιστικού καταστήματος, επέδειξε καλή διαγωγή κατά τη διάρκεια της κράτησής του σ’ αυτό, ουδόλως μπορεί να συνηγορήσει περί του αντιθέτου, καθώς, στην εισήγηση αυτή, πέραν της αναφοράς ότι κατά τη διάρκεια της κράτησής του ασχολείται με μεταφράσεις κειμένων, από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει, ούτε διευκρινίζεται σε τι συνίσταται η καλή αυτή διαγωγή, ενώ η προσαρμογή του στο καθημερινό πρόγραμμα της φυλακής δεν αρκεί από μόνη της ώστε να δικαιολογήσει την προσδοκία της μη κακής χρήσης της άδειας, καθώς εντάσσεται στην σκοπιμότητά του να κάνει χρήση του ευεργετήματος των τακτικών αδειών που του παρέχει ο νόμος και δεν έχει καμία σχέση με το σωφρονισμό του, ο οποίος, όπως προελέχθη, κατά την κρίση του Συμβουλίου τούτου, ουδόλως επιτεύχθηκε».
Η δήλωση του Κουφοντίνα
«Ένας εισαγγελέας που άσκησε βέτο στη θετική απόφαση του Συμβουλίου της φυλακής για άδεια, χωρίς να μου κάνει καμία απολύτως ερώτηση.
Που κατέβασε απλώς ένα σκονάκι με παλιές δηλώσεις μου, αλιευμένες από το διαδίκτυο και έφυγε από την πίσω πόρτα δίχως να μου ανακοινώσει μια απόφαση που αδειάζει τους έξι διαφορετικούς εισαγγελείς - ανάμεσά τους και τρεις συναδέλφους του της εισαγγελίας του Βόλου και τον ίδιο τον προϊστάμενο της εισαγγελίας .
Και ένα Συμβούλιο πλημμελειοδικών που, αντίθετα, μου απηύθυναν άπειρες ερωτήσεις στο κλίμα των γνωστών τηλε-εισαγγελέων, αλλά μόνο και μόνο για να βρουν να πιαστούν από κάποια απάντησή μου για να δικαιολογήσουν μια ειλημμένη απόφαση.
Αυτός ήταν ο κοινός παρονομαστής εισαγγελέα – συμβουλίου. Σαν τον Ιταλό δικαστικό του μεσαίωνα Μπαρτόλους που έβγαζε πρώτα την απόφαση και έπειτα έψαχνε (ή ανακάλυπτε) κάποιο νόμο για να την στηρίξει. Η απόφαση που είχαν ήδη στα χέρια τους έλεγε όχι στην άδεια του Κουφοντίνα, έλεγε ναι στο καθεστώς εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους. Μια απόφαση που αναγνωρίζει τον πολιτικό κρατούμενο και αποκαλύπτει έτσι τον πολιτικό αντίπαλό του: Μια ταξική μεροληπτικά δικαιοσύνη, μια διατεταγμένη δικαιοσύνη. (Όσο και αν αυτή η απόφαση είναι στο κλίμα του ευρύτερου κοινωνικού εκφασισμού, της σκλήρυνσης του δικαίου και πλήττει τα δικαιώματα όλων των κρατουμένων.)
Και που στηρίχτηκαν; Σε παλιές δηλώσεις μου για την ανάγκη αντίστασης στην κρατική τρομοκρατία και για δικαιώματα που ήταν στην πραγματικότητα κατακτήσεις αγώνα. Αυτά τα λόγια όμως δεν είναι μόνο δικά μου. Τα λένε και τα κάνουν αλληλέγγυα πράξη πολλοί πολλοί ακόμα.
Γι αυτό ας τους το πούμε άλλη μια φορά για να το καταλάβουνε. Όσο υπάρχει κρατική τρομοκρατία, τόσο θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ξαναπιάνουν το κόκκινο νήμα των αγώνων που διαπερνά μια ιστορία αντίστασης αιώνων».
Το βέτο από τον εισαγγελέα
Υπενθυμίζεται πως πριν τη σημερινή απόφαση για απόρριψη της άδειας του Δ. Κουφοντίνα, «βέτο» στη χορήγησή της προέβαλε ο εισαγγελέας των φυλακών Βόλου, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί, όπως προβλέπει ο νόμος, ενώπιον του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου.
Σε δήλωση προέβη η συνήγορος του Δ. Κουφοντίνα, Γιάννα Κούρτοβικ, μετά την απόρριψη του αιτήματος περί χορήγησης άδειάς του από τις φυλακές.
«Με το σκεπτικό τους οι δικαστές κρίνουν ότι δεν πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις του νόμου για την χορήγηση τακτικής άδειας, προχωρώντας σε μία καινοφανή ερμηνεία του σχετικού άρθρου 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία ο νόμος δεν προβλέπει δικαίωμα άδειας για τους καταδικασμένους σε περισσότερες ποινές ισόβιας κάθειρξης, ερμηνεία αντίθετη με την μέχρι σήμερα ομολογία, πρακτική και θεωρία.
» Συμπληρωματικά το Συμβούλιο αποφάνθηκε ότι δεν πληρούνται ούτε οι ουσιαστικές προϋποθέσεις, καθώς ο κρατούμενος δεν έχει «σωφρονιστεί»(!!!).
» Η απόφαση αυτή ήταν αναμενόμενη, ως εκ της μεθόδευσης η οποία είχε προηγηθεί, με τα συνεχή δημοσιεύματα, αναρτήσεις και τις καθημερινές αναφορές του τ.σ. Σκαι στο ζήτημα, αλλά και από την στάση του μειοψηφήσαντα εισαγγελέα, ο οποίος χωρίς να απευθύνει ούτε ένα ερώτημα στον κρατούμενο αποφάνθηκε αρνητικά για την άδεια, με επίκληση 4 παλαιών δηλώσεων του κρατούμενου, με τις οποίες είχε εξοπλισθεί, ότι «είναι επικίνδυνος προς τέλεση νέων εγκλημάτων κατά την διάρκεια της άδειας»(!!!). Αντίστοιχα η προβολή πρόσφατης αρθρογραφίας συνταξιούχου εισαγγελικού λειτουργού, γνωστού για τις σκληρές απόψεις του, προείκαζε τις εξελίξεις.
» Αναμένεται δε να προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στους κρατούμενους των φυλακών, καθώς, με την τυχόν υιοθέτηση της λογικής της αποκλείονται παντελώς από την άδεια, αλλά και από την υφ’ όρον απόλυση οι καταδικασμένοι σε πλέον της μιας ισόβιας κάθειρξης και αυτό αφορά δεκάδες ή και εκατοντάδες εξ αυτών οι οποίοι μέχρι σήμερα απολαμβάνουν κανονικά το δικαίωμα στην άδεια και προσβλέπουν στην έξοδό τους από τη φυλακή με την εφαρμογή των διατάξεων του νόμου, όπως μέχρι σήμερα τον ξέραμε».
"...Και τώρα έρχεται η Κομισιόν και… παγώνει το χαμόγελο στα χείλη, αφού σύμφωνα με τους δανειστές η ρύθμιση αυτή εάν τελικά έρθει θα αργήσει, αφού μένουν πολλά τεχνικά σημεία προς επεξεργασία και διευκρίνηση. Περισσότερο δε, εκθέτει την κυβέρνηση η αναφορά της Κομισιόν για διαβεβαίωση των θεσμών από την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν σκοπεύει στο προσεχές μέλλον να αναθεωρήσει το σχήμα των δόσεων για τις οφειλές φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, καθώς χρειάζεται ακόμη να εξεταστούν τεχνικά και άλλα ζητήματα...."
Tο «άδειασμα» της Κομισιόν σχετικά με τις ρυθμίσεις των 120 δόσεων για ληξιπρόθεσμα χρέη σε εφορία και Ταμεία, φέρνει σε πραγματικά δύσκολη θέση την κυβέρνηση που έχει επενδύσει σε αυτό το μέτρο πολλά για την ενίσχυση του κοινωνικού προφίλ της.
Ενδεικτική της σημασίας που έχει για νοικοκυριά και επαγγελματίες, κατ’ επέκταση για την λεγόμενη πραγματική οικονομία, η ρύθμιση αυτή είναι οι καθημερινές σχεδόν αναφορές υπουργών της κυβέρνησης στο ζήτημα.
Ιδιαίτερα η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας, διαβεβαιώνει το τελευταίο διάστημα σχεδόν καθημερινά ότι από μέρα σε μέρα η ρύθμιση έρχεται.
Και τώρα έρχεται η Κομισιόν και… παγώνει το χαμόγελο στα χείλη, αφού σύμφωνα με τους δανειστές η ρύθμιση αυτή εάν τελικά έρθει θα αργήσει, αφού μένουν πολλά τεχνικά σημεία προς επεξεργασία και διευκρίνηση.
Περισσότερο δε, εκθέτει την κυβέρνηση η αναφορά της Κομισιόν για διαβεβαίωση των θεσμών από την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν σκοπεύει στο προσεχές μέλλον να αναθεωρήσει το σχήμα των δόσεων για τις οφειλές φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, καθώς χρειάζεται ακόμη να εξεταστούν τεχνικά και άλλα ζητήματα.
Οι επισημάνσεις αυτές της Κομισιόν προκάλεσαν, όπως ήταν αναμενόμενο, έντονη ανησυχία, αλλά και οργή για «παιχνίδια» με ένα θέμα που πραγματικά καίει τους πολίτες.
Έσπευσε λοιπόν το υπουργείο Εργασίας, να καθησυχάσει τονίζοντας ότι η ρύθμιση των 120 δόσεων για ασφαλιστικές οφειλές θα εφαρμοστεί σίγουρα, αλλά με μια μικρή καθυστέρηση, καθώς -όπως παραδέχεται- πράγματι απαιτείται η ρύθμιση κάποιων τεχνικών λεπτομερειών.
Η Κομισιόν βάζει στον πάγο τις 120 δόσεις…
Στη δεύτερη έκθεσή της στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής αξιολόγησης η Κομισιόν αναφέρει ότι:
«Η κυβέρνηση έχει ενημερώσει τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ότι δεν προτίθεται να προχωρήσει στο εγγύς μέλλον σε αναθεωρήσεις των ρυθμίσεων σε δόσεις για χρέη προς εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, καθώς απαιτείται περαιτέρω τεχνική ανάλυση και εξέταση. Είναι σημαντικό να αποφευχθούν αρνητικά ρίσκα για τα δημόσια έσοδα και να διαφυλαχθεί η κουλτούρα πληρωμών, καθώς αυτοί ήταν οι βασικοί στόχοι των μεταρρυθμίσεων στη συλλογή των δημόσιων εσόδων οι οποίες ενεργοποιήθηκαν στη διάρκεια των προγραμμάτων οικονομικής βοήθειας».
Το πρωτότυπο κείμενο στα αγγλικά αναφέρει: «The government has informed the European institutions that they do not intend to proceed in the near future with revisions to instalment schemes for tax debt and social security debt, as they need to undertake further technical analysis and reflection. It is important to avoid negative risks to public revenues and to safeguard the payment culture, as these were core objectives of the reforms in public revenue collection enacted during the financial assistance programmes».
…και το υπουργείο Εργασίας τις ξαναζεσταίνει
Σχολιάζοντας όλα τα παραπάνω πηγές από το υπουργείο εργασίας τόνιζαν ότι η ρύθμιση για τις 120 δόσεις, για τα χρέη στα ασφαλιστικά ταμεία, θα προχωρήσει κανονικά.
Συγκεκριμένα τόνιζαν: «Χρειάζεται λίγος χρόνος ακόμα για τις τεχνικές λεπτομέρειες. Η ρύθμιση θα προχωρήσει κανονικά, στο πλαίσιο που έχει περιγραφεί».
Απαντώντας δε στο επιχείρημα της Κομισιόν περί διαφάλισης της κουλτούρας πληρωμών, οι ίδιοι σημείωναν ότι «δεν θα επηρεάσει αρνητικά την κουλτούρα πληρωμών κι αυτό το έχουμε κάνει γνωστό στους Θεσμούς, οι παρατηρήσεις των οποίων είναι συνήθως αυτού του τύπου».
Όσον αφορά στην αύξηση του κατώτατου μισθού, θέμα για το οποίο επίσης στην έκθεση την Κομισιόν εκφράζονται ενστάσεις, πηγές του υπουργείου Εργασίας επισημαίνουν ότι η αύξησή του ενισχύει το εισόδημα των εργαζομένων, γεγονός που θα τονώσει την εσωτερική ζήτηση και την κατανάλωση και θα ενισχύσει τη θετική δυναμική της οικονομίας και της απασχόλησης.
"...Η Φώφη Γεννηματά και οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ, στο ΚΙΝΑΛ, δεν έχουν διάθεση να απεμπολήσουν 45 χρόνια πρωτοκαθεδρίας στην προοδευτική παράταξη επειδή έτυχε να βρίσκονται αποδυναμωμένοι από τα λάθη τους στη διαχείριση της κρίσης. Πόσω μάλλον όταν ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπόλοιποι στον ΣΥΡΙΖΑ τους κατασυκοφάντησαν και τους λοιδώρησαν την περίοδο των Αγανακτισμένων. Τώρα, λοιπόν, που αρχίζει η αποκαθήλωση του ΣΥΡΙΖΑ με τη διαφαινόμενη ήττα στις εκλογές, δεν θα αποδεχθούν κανένα Προοδευτικό Μέτωπο ή Συμμαχία διότι απλούστατα επιδιώκουν να ξαναπάρουν την ηγεσία του αντι-δεξιού στρατοπέδου, όπως συμβαίνει στην Ισπανία και τη Πορτογαλία, με τους Σοσιαλιστές να έχουν τη πρωτοκαθεδρία...."
Από τον ιστότοπο "ΠΡΟΤΑΓΟΝ", και...
Του Μιχάλη Μιχαήλ
Οι κεντροαριστεροί που συμπτωματικά είδαν το φως τους λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, και υποστηρίζουν και συμμετέχουν στην πρωτοβουλία της «Γέφυρας», επικαλούνται ως βασικό επιχείρημα ότι το κάνουν επειδή πιστεύουν ότι στις σημερινές ευρωπαϊκές και ελληνικές συνθήκες είναι απαραίτητος όσο ποτέ ο διάλογος και η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Με αφορμή δε τις ευρωεκλογές λένε ότι πρέπει να ανακοπεί η δυναμική της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς και ότι είναι απαραίτητο να συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΙΝΑΛ ώστε να μην επανέλθει η ΝΔ κλπ. Ενδιαφέρουσα τοποθέτηση που όμως είναι έωλη και ανειλικρινής.
ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ
Μπροστά στο τελευταίο κύμα, φανερών και κρυφών, δημοσκοπήσεων, στο Μαξίμου έχουν δύο λόγους αισιοδοξίας κι δύο λόγους προβληματισμού – όλους εξίσου σοβαρούς.
Ο προβληματισμός προκύπτει αφενός από την, συνεχιζόμενη, βαριά σκιά του Μακεδονικού και, αφετέρου, από το γεγονός πως τα μεταμνημονιακά φιλολαϊκά μέτρα δεν δείχνουν να έχουν ακόμη ισχυρό δημοσκοπικό αποτύπωμα. Η αισιοδοξίατροφοδοτείται από την περιορισμένη – ή τουλάχιστον «ελεγχόμενη και διαχειρίσιμη» όπως λέγεται χαρακτηριστικά – διαφορά με την ΝΔ και από την αργή μεν, σταθερή δε ενίσχυση της συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα στοιχεία αυτά, τα οποία προκύπτουν σχεδόν απ’ όλες τις δημοσκοπήσεις που αναλύονται αυτήν την περίοδο στο «στρατηγείο» του Μαξίμου, θα κρίνουν στον ορίζοντα του επόμενου ενός έως ενάμισι μήνα, και τον χρόνο των εκλογών. Και η εξέλιξη των συγκεκριμένων τάσεων θα καθορίσει και τους στρατηγικούς όρους με τους οποίους θα πάει στις κάλπες ο Αλέξης Τσίπρας.
Επί του παρόντος, και περίπου έναν μήνα μετά την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών, η εικόνα από τις μετρήσεις που έχουν στα χέρια τους οι κυβερνητικοί επιτελείς δίνει μια διαφορά 4 έως 5 μονάδων από την ΝΔ, χωρίς προοπτική αυτοδυναμίας. Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, είναι πως η διαφορά αυτή εκτινάσσεται όταν «μετριέται» η κοινή γνώμη στην βόρεια Ελλάδα – και ειδικά στους νομούς της κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας – και περιορίζεται ακόμη και στα όρια του στατιστικού λάθους «από την Θεσσαλία και κάτω».
Επίσης ενδιαφέροντα όμως είναι και τα δημοσκοπικά ευρήματα που δείχνουν ότι το βαρύ κόστος που εξακολουθεί να πληρώνει η κυβέρνηση για την συμφωνία των Πρεσπών δεν εισπράττεται, εξ ολοκλήρου τουλάχιστον και σε βαθμό αυτοδύναμης επικράτησης, από την ΝΔ. Εδώ, τα κόμματα που φαίνονται να επωφελούνταιιδιαιτέρως είναι από την μία πλευρά η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου και από την άλλη η Ενωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, με αμφότερους να διεκδικούν με αξιώσεις σε αρκετές δημοσκοπήσεις την είσοδό τους στην Βουλή.
Στην κυβερνητική ανάλυση καταγράφεται επίσης και ο σχετικά περιορισμένος αντίκτυπος που έχουν μέχρι στιγμής τα φιλολαϊκά οικονομικά μέτρα, όπως ο κατώτατος μισθός – μια εικόνα, την οποία κυβερνητικά στελέχη αποδίδουν στην ανάγκη περαιτέρω ωρίμανσης και απόδοσης των συγκεκριμένων παρεμβάσεων. Ενδεικτική επ’ αυτού είναι και η σημερινή δημοσκόπηση της ALCO για το Open, που δίνει το προβάδισμα της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ στο 6,5% (επί των εγκύρων, ΝΔ 26,9% -ΣΥΡΙΖΑ 20,4%). Στην δημοσκόπηση, το 71% θεωρεί ότι η οικονομία κινείται στην λάθος κατεύθυνση και 54% θεωρεί ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού θα επηρεάσει λίγο έως καθόλου την ψήφο στις εκλογές. Στην ίδια δημοσκόπηση όμως το 42% θεωρεί ότι εάν κυβερνούσε η ΝΔ τα πράγματα θα ήταν ίδια και το 30% πιστεύει πως θα ήταν χειρότερα.
Με αυτά τα δεδομένα, τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη επιμένουν στην εκτίμηση πως η δημοσκοπική εικόνα παραμένει αναστρέψιμη. Και βασίζουν την αισιοδοξία τους αυτή στα έτερα δύο κομβικά στοιχεία των μετρήσεων που αναλύουν.
Το πρώτο είναι πως η διαφορά με την ΝΔ δεν διευρύνεται – αντιθέτως στις πιο πολλές μετρήσεις που φθάνουν στο Μαξίμου δείχνει μειούμενη. Το δεύτερο ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι ενισχύεται σταθερά το τελευταίο διάστημα η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ και από τα επίπεδα του 45% όπου βρισκόταν επί μήνες κινείται πλέον ανάμεσα στο 53% και το 55%. Εάν εδώ προσμετρηθεί και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των αναποφάσιστων (πάνω από 30%) αποτελείται από ψηφοφόρους που τον Σεπτέμβριο του 2015 είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, εκτιμάται ότι παραμένει ρεαλιστικό το στοίχημα του «επαναπατρισμού» και της περαιτέρω αύξησης της συσπείρωσης το επόμενο διάστημα. Πόσο μάλλον, αφού το ΚΙΝΑΛ δείχνει εντελώς αδύναμο να προσελκύσει απογοητευμένους ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς και το ίδιο εμφανίζεται να έχει διαρροές (περί το 15%) απ’ ευθείας προς την Νέα Δημοκρατία.
Του Μιχάλη Μιχαήλ
Οι κεντροαριστεροί που συμπτωματικά είδαν το φως τους λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, και υποστηρίζουν και συμμετέχουν στην πρωτοβουλία της «Γέφυρας», επικαλούνται ως βασικό επιχείρημα ότι το κάνουν επειδή πιστεύουν ότι στις σημερινές ευρωπαϊκές και ελληνικές συνθήκες είναι απαραίτητος όσο ποτέ ο διάλογος και η συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Με αφορμή δε τις ευρωεκλογές λένε ότι πρέπει να ανακοπεί η δυναμική της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς και ότι είναι απαραίτητο να συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΙΝΑΛ ώστε να μην επανέλθει η ΝΔ κλπ. Ενδιαφέρουσα τοποθέτηση που όμως είναι έωλη και ανειλικρινής.
Για λόγους ιδεολογικούς, ιστορικούς και αντίληψης για τη δημοκρατία και τους θεσμούς αλλά και κοινωνικής αναφοράς, τα σοσιαλιστικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα δεν έχουν κανένα ουσιαστικό δεσμό με τις δυνάμεις της κομμουνιστικής ριζοσπαστικής Αριστεράς που προέκυψαν κυρίως από την κατάρρευση του «υπαρκτού» σοσιαλισμού και μεγάλωσαν από το τσουνάμι της κρίσης. Αλλά και όταν, κατά τη ιστορική διαδρομή, υποχρεώθηκαν να συμπορευτούν, στο ΕΑΜ π.χ, «σκοτώθηκαν» για την ηγεμονία της κοινής πορείας.
Είναι συνεπώς και θα παραμείνουν δυνάμεις ανταγωνιστικές και όχι συνεργαζόμενες. Η ιστορική διαδρομή της Μεταπολίτευσης, από το 1974 μέχρι το 2012, κατέγραψε, είτε μας αρέσει είτε όχι, ότι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη, με τον οπορτουνισμό, τον λαϊκισμό, την υπεροψία του αλλά και την Αλλαγή και το αληθινά ευρωπαϊκό όραμα μιας εκσυγχρονισμένης Ελλάδας ισότιμης στην ΕΕ, είχε την πρωτοκαθεδρία απέναντι στη ΝΔ.
Σημαντική μερίδα της Αριστεράς, συμπεριλαμβανομένης της σημερινής ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, εξαιτίας της κομμουνιστογεννούς της συγκρότησης, δεν αποδέχθηκε και δεν συμβιβάστηκε με την ιστορική καταγραφή των τελευταίων 45 ετών. Τη θεωρούν ιστορική ανωμαλία και βάλθηκαν να τη διορθώσουν, ως φάρσα, βέβαια, αν όχι και ως τραγωδία.
Υπάρχουν άραγε οι προϋποθέσεις για σύγκλιση; Οχι. Μολονότι ορισμένοι πρόθυμοι με έντονα τα αντιδεξιά στερεότυπα ανταποκρίθηκαν ή το βλέπουν θετικά και μιλούν για σοσιαλδημοκρατική στροφή του κ. Τσίπρα, ο ίδιος ο κ. Τσίπρας και κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ το διαψεύδουν (χαρακτηριστικές οι δηλώσεις Κοτσακά, εδώ).
Προτείνουν ως γνωστόν τη διαμόρφωση μιας «συμμαχίας», ενός μετωπικού σχήματος, πολιτικό δηλαδή εργαλείο του Μεσοπολέμου, με ανομολόγητο (;) στόχο να διαλύσουν τη μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ, το ΚΙΝΑΛ, ώστε να κυριαρχήσουν στον λεγόμενο προοδευτικό δημοκρατικό χώρο. Αυτός είναι ένας όρος επιβίωσης ώστε να μην επιστρέψουν και πάλι στη πολιτική γραφικότητα και απομόνωση.
Όμως η Φώφη Γεννηματά και οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ, στο ΚΙΝΑΛ, δεν έχουν διάθεση να απεμπολήσουν 45 χρόνια πρωτοκαθεδρίας στην προοδευτική παράταξη επειδή έτυχε να βρίσκονται αποδυναμωμένοι από τα λάθη τους στη διαχείριση της κρίσης. Πόσω μάλλον όταν ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπόλοιποι στον ΣΥΡΙΖΑ τους κατασυκοφάντησαν και τους λοιδώρησαν την περίοδο των Αγανακτισμένων.
Τώρα, λοιπόν, που αρχίζει η αποκαθήλωση του ΣΥΡΙΖΑ με τη διαφαινόμενη ήττα στις εκλογές, δεν θα αποδεχθούν κανένα Προοδευτικό Μέτωπο ή Συμμαχία διότι απλούστατα επιδιώκουν να ξαναπάρουν την ηγεσία του αντι-δεξιού στρατοπέδου, όπως συμβαίνει στην Ισπανία και τη Πορτογαλία, με τους Σοσιαλιστές να έχουν τη πρωτοκαθεδρία.
Πηγή: Protagon.gr
....τον ιστότοπο "TVXS", πατρότητος Κούλογλου, ΣΥΡΙΖΑίου ευρωβουλευτή
Μπροστά στο τελευταίο κύμα, φανερών και κρυφών, δημοσκοπήσεων, στο Μαξίμου έχουν δύο λόγους αισιοδοξίας κι δύο λόγους προβληματισμού – όλους εξίσου σοβαρούς.
Ο προβληματισμός προκύπτει αφενός από την, συνεχιζόμενη, βαριά σκιά του Μακεδονικού και, αφετέρου, από το γεγονός πως τα μεταμνημονιακά φιλολαϊκά μέτρα δεν δείχνουν να έχουν ακόμη ισχυρό δημοσκοπικό αποτύπωμα. Η αισιοδοξίατροφοδοτείται από την περιορισμένη – ή τουλάχιστον «ελεγχόμενη και διαχειρίσιμη» όπως λέγεται χαρακτηριστικά – διαφορά με την ΝΔ και από την αργή μεν, σταθερή δε ενίσχυση της συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Τα στοιχεία αυτά, τα οποία προκύπτουν σχεδόν απ’ όλες τις δημοσκοπήσεις που αναλύονται αυτήν την περίοδο στο «στρατηγείο» του Μαξίμου, θα κρίνουν στον ορίζοντα του επόμενου ενός έως ενάμισι μήνα, και τον χρόνο των εκλογών. Και η εξέλιξη των συγκεκριμένων τάσεων θα καθορίσει και τους στρατηγικούς όρους με τους οποίους θα πάει στις κάλπες ο Αλέξης Τσίπρας.
Επί του παρόντος, και περίπου έναν μήνα μετά την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών, η εικόνα από τις μετρήσεις που έχουν στα χέρια τους οι κυβερνητικοί επιτελείς δίνει μια διαφορά 4 έως 5 μονάδων από την ΝΔ, χωρίς προοπτική αυτοδυναμίας. Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, είναι πως η διαφορά αυτή εκτινάσσεται όταν «μετριέται» η κοινή γνώμη στην βόρεια Ελλάδα – και ειδικά στους νομούς της κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας – και περιορίζεται ακόμη και στα όρια του στατιστικού λάθους «από την Θεσσαλία και κάτω».
Επίσης ενδιαφέροντα όμως είναι και τα δημοσκοπικά ευρήματα που δείχνουν ότι το βαρύ κόστος που εξακολουθεί να πληρώνει η κυβέρνηση για την συμφωνία των Πρεσπών δεν εισπράττεται, εξ ολοκλήρου τουλάχιστον και σε βαθμό αυτοδύναμης επικράτησης, από την ΝΔ. Εδώ, τα κόμματα που φαίνονται να επωφελούνταιιδιαιτέρως είναι από την μία πλευρά η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου και από την άλλη η Ενωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη, με αμφότερους να διεκδικούν με αξιώσεις σε αρκετές δημοσκοπήσεις την είσοδό τους στην Βουλή.
Στην κυβερνητική ανάλυση καταγράφεται επίσης και ο σχετικά περιορισμένος αντίκτυπος που έχουν μέχρι στιγμής τα φιλολαϊκά οικονομικά μέτρα, όπως ο κατώτατος μισθός – μια εικόνα, την οποία κυβερνητικά στελέχη αποδίδουν στην ανάγκη περαιτέρω ωρίμανσης και απόδοσης των συγκεκριμένων παρεμβάσεων. Ενδεικτική επ’ αυτού είναι και η σημερινή δημοσκόπηση της ALCO για το Open, που δίνει το προβάδισμα της ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ στο 6,5% (επί των εγκύρων, ΝΔ 26,9% -ΣΥΡΙΖΑ 20,4%). Στην δημοσκόπηση, το 71% θεωρεί ότι η οικονομία κινείται στην λάθος κατεύθυνση και 54% θεωρεί ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού θα επηρεάσει λίγο έως καθόλου την ψήφο στις εκλογές. Στην ίδια δημοσκόπηση όμως το 42% θεωρεί ότι εάν κυβερνούσε η ΝΔ τα πράγματα θα ήταν ίδια και το 30% πιστεύει πως θα ήταν χειρότερα.
Με αυτά τα δεδομένα, τα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη επιμένουν στην εκτίμηση πως η δημοσκοπική εικόνα παραμένει αναστρέψιμη. Και βασίζουν την αισιοδοξία τους αυτή στα έτερα δύο κομβικά στοιχεία των μετρήσεων που αναλύουν.
Το πρώτο είναι πως η διαφορά με την ΝΔ δεν διευρύνεται – αντιθέτως στις πιο πολλές μετρήσεις που φθάνουν στο Μαξίμου δείχνει μειούμενη. Το δεύτερο ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι ενισχύεται σταθερά το τελευταίο διάστημα η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ και από τα επίπεδα του 45% όπου βρισκόταν επί μήνες κινείται πλέον ανάμεσα στο 53% και το 55%. Εάν εδώ προσμετρηθεί και το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των αναποφάσιστων (πάνω από 30%) αποτελείται από ψηφοφόρους που τον Σεπτέμβριο του 2015 είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, εκτιμάται ότι παραμένει ρεαλιστικό το στοίχημα του «επαναπατρισμού» και της περαιτέρω αύξησης της συσπείρωσης το επόμενο διάστημα. Πόσο μάλλον, αφού το ΚΙΝΑΛ δείχνει εντελώς αδύναμο να προσελκύσει απογοητευμένους ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς και το ίδιο εμφανίζεται να έχει διαρροές (περί το 15%) απ’ ευθείας προς την Νέα Δημοκρατία.
Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΕ ΣΚΙΤΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ (Αθηνών και Λευκωσίας)
 |
| ΚΥΡ |
 |
| ΑΡΚΑΣ |
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Δημήτρης Χαντζόπουλος |
 |
| "ΤVXS", Γιάννης Δερμεντζόγλου |
 |
| "ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", Γιάννης Δερμεντζόγλου |
 |
| "ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ", ΣΤΑΘΗΣ Σ |
 |
| "Ο Φιλελεύθερος", Πίν |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", Τάσος Αναστασίου |
 |
| "Εφ.Συν", Μιχάλης Κουντούρης |
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Μητρόπουλος |
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ανδρέας Πετρουλάκης |
 |
| "Εφ.Συν", Κώστας Γρηγοριάδης |
 |
| Πέτρος Τσιολάκης |
 |
| ΑΡΚΑΣ |
 |
| ΑΡΚΑΣ |
 |
| "ΤΑ NEA", Εφη Ξένου |
 |
| "ΤΑ ΝΕΑ", Κώστας Σκλαβενίτης |
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", Ηλίας Μακρής |
 |
| ΑΡΚΑΣ |
 |
| "Η ΑΥΓΗ", αναδημοσίευση |
 |
| "ΧΑΡΑΥΓΗ" |
 |
| "Ο Φιλελεύθερος", Πίν |
ΤΑ ΑΠΟΝΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΠΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ BBC, ΤΟ ΚΟΣΤΟΥΜΙ ΜΕ ΜΕΤΡΑ ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ...ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΛΑΚΗ...
Από τον Τ/Ο Σταθμό "Bluw Sky"
Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019, 21:00-21:40,
με τη Λίνα Κλείτου
"...Στην μεταφορά της δήλωσης Τσίπρα στο γραπτό κείμενο, το "να αντιμετωπιστούνε" προς το τέλος αυτής κατεχωρήθη ως "να αντιμετωπιστούν", ίσως και γιά διορθωθεί ο δεύτερος γλωσσικός βαρβαρισμός στο κείμενό του. Κι ας μην μάς επικαλεσθούν την ανάγκη ευφωνίας, διότι, ως γνωστόν, δύο συνεχόμενα φωνήεντα σε δύο διαδοχικές λέξεις παράγουν χασμωδία. Αλήθεια, ακόμη και οι καταλήξεις στα ρήματα, στον ενικό και πληθυντικό του(ς) είναι άγνωστες; ..."
Από τον ιστότοπο "i-efimerida"
Στη γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας αμέσως μετά τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, η φράση «η απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος»... είχε πιθανώς ως στόχο να θυμίσει στους ψηφοφόρους τις αριστερές ρίζες του κόμματος.
Αριστερές ρίζες που κινδυνεύουν να ξεχαστούν, από την πιστή εφαρμογή του μνημονίου. Σε κάθε περίπτωση, εξυπηρετεί και το άνοιγμα στην Κεντροαριστερά, έστω κι αν η φρασεολογία θύμιζε μανιφέστο της κομμουνιστικής Αριστεράς της δεκαετίας του '50. Ή ακόμα και άρθρο του «Ριζοσπάστη» της δεκαετίας του 1970. Άλλωστε, εκτός από την απεύθυνση και το «πλατύ κάλεσμα», η «πλατιά συμμαχία» έχει μεγάλο παρελθόν στη φρασεολογία της κομμουνιστικής Αριστεράς.
Η δήλωση του Αλέξη Τσίπρα μετά τη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ:
«Η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε σήμερα ομοφώνως να εισηγηθεί προς την Κεντρική Επιτροπή, η οποία θα συνεδριάσει την προσεχή Κυριακή, την απεύθυνση ενός πλατιού καλέσματος για τη δημιουργία ενός ευρύτατου μετώπου, μιας ευρύτατης συμπαράταξης, σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις, κόμματα, συλλογικότητες, αλλά και πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται στο χώρο τον προοδευτικό, προκειμένου να αποτραπεί, ενόψει των επόμενων, κρίσιμων, ευρωπαϊκών εκλογών σε τρεις μήνες από σήμερα, να αποτραπεί η άνοδος, η επέλαση στην Ευρώπη της ακροδεξιάς, με ό,τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό στις κοινωνίες μας, στη δημοκρατία μας, στην ίδια την Ευρώπη, αλλά και να αντιμετωπιστούνε αποτελεσματικά οι κυρίαρχες σήμερα νεοφιλελεύθερες επιλογές στην οικονομία και οι επιπτώσεις τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο».
Πολλοί ήταν οι χρήστες των social media που έσπευσαν να σχολιάσουν ειρωνικά τη φρασεολογία του πρωθυπουργού:
- Ο όρος "απευθυνση" που χρησιμοποιησε σήμερα ο Τσίπρας είναι δομικός στην μαρξιστική θεωρία. Έτσι, φρόντισε να δείξει πως απευθύνει κάλεσμα σε όλους, αλλά ο ίδιος παραμένει στη ριζοσπαστική αριστερά. Καθρεφτάκια για ιθαγενείς...
- Ο #Τσιπρας οπισθοδρομεί για μια ακόμη φορά κ επιστρατεύει τον απαρχαιωμένο λόγο του 15μελούς κ της ΚΝΕ, δηλωτικό των αδιεξόδων του και της απόγνωσής του. Η δε κακοποίηση της ελληνικής γλώσσας με λέξεις όπως "απεύθυνση", επιβεβαιώνει ότι ο λόγος του είναι ΛΟΓΟΣ του ΑΠΕΥΘΥΣΜΕΝΟΥ!
- Ε αφού είπε ο Τσίπρας οτι η πρόταση για τη δημιουργία του προοδευτικού πόλου είναι ειλικρινής εγώ λέω να τον πιστέψουμε. Δεν έχει δώσει δικαιώματα...
ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΟ:
Δεν πρέπει να εκπλήσσουν τα βάρβαρα Ελληνικά πολλών εκ των αριστερών μας ταγών, είναι σύνηθες το θέ(α)μα. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι παράγει...γλωσσική (α)παιδεία, καθώς πολλοί θα μπορούσαν να πιστεύσουν ότι δεν μπορεί παρά να ομιλεί ορθώς την Ελληνική ο Πρωθυπουργός του τόπου και συνεπώς να τον ακολουθήσουν και στο δικό τους τρόπο του εκφράζεσθαι! Και κάτι ακόμη: Στην μεταφορά της δήλωσης Τσίπρα στο γραπτό κείμενο, το "να αντιμετωπιστούνε" προς το τέλος αυτής κατεχωρήθη ως "να αντιμετωπιστούν", ίσως και γιά διορθωθεί ο δεύτερος γλωσσικός βαρβαρισμός στο κείμενό του. Κι ας μην μάς επικαλεσθούν την ανάγκη ευφωνίας, διότι, ως γνωστόν, δύο συνεχόμενα φωνήεντα σε δύο διαδοχικές λέξεις παράγουν χασμωδία. Αλήθεια, ακόμη και οι καταλήξεις στα ρήματα, στον ενικό και πληθυντικό του(ς) είναι άγνωστες; Εάν αμφιβάλλουν γιά τα προηγούμενα, ας ερωτηθεί και ο και πανεπιστημιακός Γαβρόγλου, επί της Εθνικής Παιδείας Υπουργός, με την ελπίδα να μη δώσει ο τελευταίος την γνωστή απάντηση που είχε δώσει ο Τσοχατζόπουλος στο ερώτημα του Ανδρέα Παπανδρέου "τί ώρα είναι"...
ΥΓ: Έναν διπλωματούχο δεν έχουν χρήματα να προσλάβουν στο Μέγαρο Μαξίμου; Υπάρχει προδήλως πρόβλημα και συνεπώς σχετική απαίτηση, κανείς δεν θα τούς κατηγορήσει!
Σεραφείμ Χ. Μηχιώτης
"...Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έχουν δύο βασικά ευρήματα. Πρώτον, ότι η διαφορά της Νέας Δημοκρατίας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει παγιωθεί σε διψήφιο νούμερο και μάλιστα με τάσεις ανόδου, και, δεύτερον, ότι το κυβερνών κόμμα δίνει μάχη επιβίωσης πλέον στις περιφέρειες πάνω από τη Λάρισα, στη Βόρεια Ελλάδα. Εκεί, δηλαδή, που το πατριωτικό αίσθημα των ψηφοφόρων έχει «τσαλακωθεί» από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Οι ενδείξεις που δίνουν οι έρευνες δείχνουν μια εξαέρωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βόρεια Ελλάδα, σε σημείο που να πλησιάζει τα ποσοστά του προ κρίσης...."
Από τον ιστότοπο "i-efimerida"
Σε μεγάλο εκνευρισμό βρίσκονται το τελευταίο διάστημα οι επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου, καθώς τα αποτελέσματα των ερευνών που είναι σε εξέλιξη και μελετώνται από τα κομματικά επιτελεία δείχνουν μια μεγάλη ανατροπή του εκλογικού χάρτη. Ανατροπή που θα επηρεάσει σίγουρα και την ημερομηνία των εκλογών.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έχουν δύο βασικά ευρήματα. Πρώτον, ότι η διαφορά της Νέας Δημοκρατίας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει παγιωθεί σε διψήφιο νούμερο και μάλιστα με τάσεις ανόδου, και, δεύτερον, ότι το κυβερνών κόμμα δίνει μάχη επιβίωσης πλέον στις περιφέρειες πάνω από τη Λάρισα, στη Βόρεια Ελλάδα. Εκεί, δηλαδή, που το πατριωτικό αίσθημα των ψηφοφόρων έχει «τσαλακωθεί» από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Οι ενδείξεις που δίνουν οι έρευνες δείχνουν μια εξαέρωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βόρεια Ελλάδα, σε σημείο που να πλησιάζει τα ποσοστά του προ κρίσης.
Mάλιστα, υπάρχουν ενδείξεις ότι το πρόσφατο ρεπορτάζ του BBC για μια δήθεν «αόρατη μειονότητα της Ελλάδας -τους Μακεδόνες Σλάβους» σύμφωνα με τον τίτλο- μια «μειονότητα την ύπαρξη της οποίας αρνείται επί δεκαετίες το ελληνικό κράτος», όπως έλεγε το βρετανικό δίκτυο, αναζωπύρωσε κρυφούς φόβους και ανασφάλειες και προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερες αντιδράσεις, που μένει να φανούν σε επόμενο κύμα ερευνών.
5η η Νοτοπούλου στη Θεσσαλονίκη
Το κλίμα στη Βόρεια Ελλάδα αποτυπώνει και η πρόσφατη δημοσκόπηση της Opinion Poll για τον δήμο της Θεσσαλονίκης, όπου η υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται 5η στη σειρά, πίσω και από τον υποψήφιο του ΚΙΝΑΛ. Οι πρώτοι 3 προέρχονται από τους κόλπους της Νέας Δημοκρατίας. Πρώτος έρχεται ο επίσημος υποψήφιος Νίκος Ταχιάος (13,4%), ακολουθεί ο Γιώργος Ορφανός («αντάρτης» της ΝΔ) με 12,5% και έπεται ο πρώην νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης με 10%. Τέταρτος είναι ο Σπύρος Βούγιας (υποστηρίζεται από το ΚΙΝΑΛ) με 9,8% και μόλις πέμπτη η υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ (αν και μέχρι πρότινος υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης) Κατερίνα Νοτοπούλου με 7,2%.
Γιούχα στα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ
Δεν είναι όμως μόνο οι αριθμοί. Είναι και το κλίμα στην κοινωνία έτσι όπως αποτυπώνεται στην καθημερινή ειδησεογραφία. Η ομιλία του Δημήτρη Τζανακόπουλου προ ημερών στην Κατερίνη ήταν ένα μίνι σοκ για το κυβερνητικό στέλεχος, αφού όχι μόνο συνοδεύθηκε από επεισόδια διαδηλωτών, αλλά και η προσέλευση του κόσμου (παρά την κινητοποίηση, παρά την παρουσία όλων των στελεχών του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, συν τις ενισχύσεις από την Αθήνα) ήταν πολύ μικρότερη του αναμενομένου. Περισσότεροι βρίσκονταν έξω από την αίθουσα και διαδήλωναν, φωνάζοντας «προδότη», και λιγότεροι ήταν μέσα στην αίθουσα.
Τα ίδια και στην ομιλία που ακολούθησε, του Ευκλείδη Τσακαλώτου στην Καβάλα. Καταστροφική θεωρείται επίσης από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ η εικόνα των ΜΑΤ μπροστά σε κάθε εκδήλωση, που μαρτυρούν ένα κόμμα σε αποδρομή που ζητά προστασία για να βγει στην κοινωνία.
Η αδυναμία των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να επικοινωνήσουν με τους ψηφοφόρους του κόμματος στη Βόρεια Ελλάδα είναι αντικείμενο συσκέψεων πλέον των κυβερνητικών και ήταν -σύμφωνα με πληροφορίες- ένα από τα θέματα που συζήτησαν οι υπουργοί με τους κομματικούς και τους βουλευτές στην πρόσφατη νυχτερινή σύσκεψη στο γραφείο του Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Μακεδόνες, Σεβερνάδες
Ενδεικτικό του πανικού στα στελέχη και στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για τις επιδόσεις του κόμματος στη Μακεδονία είναι ότι ακόμη και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επικαλέστηκε τη μακεδονική του καταγωγή για να μπαλώσει τα πράγματα με τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Σε ομιλία του στην Καβάλα, ο υπουργός Οικονομικών στάθηκε στη Συμφωνία των Πρεσπών λέγοντας ότι «ομολογώ ότι με καίει το θέμα ως μισός Μακεδόνας που είμαι. Όμως η αστάθεια στην περιοχή της Βαλκανικής δεν βοηθάει τη χώρα μας, δημιουργεί φόβους και εντάσεις μέχρι και πολέμους».
Άλλαξε όμως τροπάριο αμέσως και υπερασπίστηκε τις Πρέσπες: «Η ρήση “η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική” δεν μπορεί να ισχύει όταν από το 1923 χάρτες σε εγκυκλοπαίδειες παρουσίαζαν τη Μακεδονία να εκτείνεται από την Πρέβεζα μέχρι τη Βουλγαρία. Πρέπει να μπούμε και στη θέση των άλλων, πρέπει όλα αυτά να τα καταλάβουμε, να μπούμε μπροστά για να δώσουμε λύσεις που θα μας βοηθήσουν να προχωρήσουμε παρακάτω», είπε.
Σε δύσκολη θέση πρέπει να βρίσκεται και ο βουλευτής Αλέκος Τριανταφυλλίδης, ο οποίος σε τηλεοπτική εκπομπή είπε το αμίμητο για να σώσει τα προσχήματα: «Εμείς είμαστε οι Μακεδόνες, αυτοί είναι "Σεβερνάδες"», εννοώντας Βορειομακεδόνες από τον σλαβικό όρο «Σεβέρνα Ματσεντόνια» (Βόρεια Μακεδονία).
Εκτόνωση στις κάλπες της Ευρωβουλής
Τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στον εκλογικό προγραμματισμό. Η μία άποψη θέλει τις εκλογές να έρχονται πιο νωρίς, τον Μάιο.
Αυτή την κατεύθυνση δείχνουν και άλλες ενέργειες, όπως το ξαφνικό «σπάσιμο» των δήμων που φέρνει με τροπολογία ο υπουργός Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης ή οι πληροφορίες περί λίστας στις ευρωεκλογές. Με το σκεπτικό ότι μια τυχόν μεγάλη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές -με τη Νέα Δημοκρατία να δίνει στη μάχη για την Ευρωβουλή χαρακτήρα εθνικής αναμέτρησης, για να σταλεί το μήνυμα «έως εδώ»- θα δημιουργήσει μια τέτοια παράσταση νίκης για την αξιωματική αντιπολίτευση που θα είναι όχι απλώς αδύνατον να αντιστραφεί, αλλά θα οδηγήσει το κυβερνών κόμμα σε μια στρατηγικού χαρακτήρα ήττα το φθινόπωρο.
Πόσω μάλλον που και οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοτικές εκλογές δεν «τραβάνε» και θεωρείται δεδομένο ότι το κυβερνών κόμμα θα χάσει και τους 3 μεγάλους δήμους, ενώ η στόχευση της Πειραιώς είναι να κερδίσει και τις 13 Περιφέρειες.
Υπάρχει φυσικά και η αντίθετη άποψη. Πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η προσφυγή σε εθνικές εκλογές την άνοιξη θα είναι αυτοκτονία για τον ΣΥΡΙΖΑ και θα πρέπει να αποφευχθεί. Προτείνουν λοιπόν καθυστέρηση έως το φθινόπωρο, ώστε το αίσθημα της προσβολής που αισθάνεται μεγάλο μέρος της κοινωνίας της Βορείου Ελλάδος να εκτονωθεί στις κάλπες των ευρωεκλογών, να δοθεί χρόνος ώστε να περάσουν στην κοινωνία τα φιλολαϊκά μέτρα που νομοθετήθηκαν πρόσφατα και φυσικά να εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση μια καλή τουριστική σεζόν...
"...Δεν υπάρχει αμφιβολία, λοιπόν, ότι το διεθνές κοινό του BBC διαβάζει αυτές τις ημέρες μια συμπαθή διήγηση για μακροχρόνιες αντιδημοκρατικές καταπιέσεις της σλαβόφωνης «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα (μη γνωρίζοντας την ιστορία της ελληνικής Μακεδονίας) συμπεραίνοντας ότι ο κ. Ζάεφ και η απελευθερωμένη Βόρεια Μακεδονία του έρχονται –επιτέλους!– να δικαιώσουν τους περιφρονημένους, απαξιωμένους συμπατριώτες τους που κατοικούν στη χώρα μας. Πρόσθετο στοιχείο εύλογης πειστικότητας του αφηγήματος προσφέρει βέβαια το ελληνικό όνομα της Αγγλίδας δημοσιογράφου...."
Aπό την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
1. «Μην ξεχνάτε ότι εσείς τους ψηφίσατε»
Κύριε διευθυντά,
Από όλη την «Πολακιάδα» εκείνο που με συντάραξε και μου προξένησε μεγάλη θλίψη, για την κατάντια των κυβερνώντων, είναι το ακόλουθο βασικό επιχείρημα Πολάκη και Τσίπρα για να δικαιολογήσουν ότι καλώς πήρε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας το δάνειο των 100.000 ευρώ.
«Αφού και άλλοι έχουν πάρει θαλασσοδάνεια... Αρα τι φωνάζετε για το δικό μου;»
Και, φυσικά, οι δυστυχείς δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι παραδέχονται ότι το δάνειο του Πολάκη είναι θαλασσοδάνειο!
Τόση γελοιότητα...
Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι εκείνο που με πληγώνει περισσότερο (και από το λεχθέν του Σεφέρη) είναι το ότι, όταν κριτικάρω τους κυβερνώντες μας σε ξένους φίλους, με αποστομώνουν ως εξής: «Μα εσείς οι Ελληνες, μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, το είπατε, τόσο σωστά: Κάθε λαός έχει τους κυβερνήτες που του αξίζουν...».
Κωνσταντίνος Λύκας
2. Το BBC, o «κ. Φωκάς» και τα ανιστόρητα
Κύριε διευθυντά,
Διάβασα με προσοχή το άρθρο της κ. Μαρίας Μαργαρώνη στην ιστοσελίδα του BBC υπό τον θεματικό τίτλο «Stories». Πράγματι, το άρθρο είναι περιγραφικό, όχι αναλυτικό ή ιστορικό. Λέει μια ιστορία βασισμένη στη βιογραφική διήγηση του ψευδώνυμου «κ. Φωκάς». Στο άρθρο δεν αναφέρεται καμία ιστορική πηγή ούτε ιστορική μαρτυρία εκτός από τις κουβέντες του «κ. Φωκά». Κανένας Ελληνας, Σλάβος ή Αγγλος ιστορικός δεν ερωτάται για τις απόψεις του παρά μόνον ο «ιστορικός Λεωνίδας Εμπειρίκος», συγγράμματα του οποίου για τη μακεδονική μειονότητα δεν γνωρίζω. Αναφέρεται πάντως η άποψή του ότι υπάρχουν σήμερα (κατά την εκτίμηση του κ. Εμπειρίκου;) 100.000 κρυπτο-Μακεδόνες στην Ελλάδα, εκ των οποίων 10.000 έως 20.000 μπορεί να ομιλούν τη «μακεδονική γλώσσα». Υποθέτω ότι η στρογγυλότητα και μόνον αυτών των υπολογισμών τούς καθιστά μάλλον αμφίβολης ακρίβειας...
Το BBC τονίζει με τεράστια κεφαλαία γράμματα την καταπίεση της ελληνικής μακεδονικής μειονότητας από τη δικτατορία Μεταξά, σαν να πρόκειται για τη μέγιστη και μοναδική αντιδημοκρατική πράξη της. Επίσης το άρθρο της κ. Μαργαρώνη τονίζει εξορίες και βασανιστήρια Ελλήνων Μακεδόνων στη Μακρόνησο, χωρίς να αναφέρεται στην τεκμηριωμένα σκληρότερη μεταχείριση μελών του ΚΚΕ και γενικότερα αντιφρονούντων. Η κ. Μαργαρώνη δεν είναι βέβαια ιστορικός. Αλλά σαν έγκριτος δημοσιογράφος έχει την υποχρέωση να λέει την αλήθεια. Τα βιώματα του «κ. Φωκά» και των συγγενών του δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτικά της μειονότητας των «Ελλήνων Μακεδόνων» ούτε γεγονότα βασισμένα σε ιστορικά τεκμήρια. Οι βουλγαρικές θηριωδίες κατά των Ελλήνων της Μακεδονίας αποσιωπούνται πλήρως, και ο «κ. Φωκάς» παρουσιάζεται σαν αξιοπρεπές και συμπαθές θύμα των αντιδημοκρατικών βιαιοτήτων μιας σειράς ελληνικών κυβερνήσεων από το 1940 μέχρι τη σημερινή «δίκαιη αναγνώριση» της μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας από τον δημοκρατικό ΣΥΡΙΖΑ!
Δεν υπάρχει αμφιβολία, λοιπόν, ότι το διεθνές κοινό του BBC διαβάζει αυτές τις ημέρες μια συμπαθή διήγηση για μακροχρόνιες αντιδημοκρατικές καταπιέσεις της σλαβόφωνης «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα (μη γνωρίζοντας την ιστορία της ελληνικής Μακεδονίας) συμπεραίνοντας ότι ο κ. Ζάεφ και η απελευθερωμένη Βόρεια Μακεδονία του έρχονται –επιτέλους!– να δικαιώσουν τους περιφρονημένους, απαξιωμένους συμπατριώτες τους που κατοικούν στη χώρα μας. Πρόσθετο στοιχείο εύλογης πειστικότητας του αφηγήματος προσφέρει βέβαια το ελληνικό όνομα της Αγγλίδας δημοσιογράφου.
Μιχάλης Μόσχος, Λονδίνο
3. Η Συμφωνία Πρεσπών στην κρησάρα του ΟΗΕ;
Κύριε διευθυντά,
Διά της παρούσης εκφράζει τις απόψεις του, σχετικά με το Σκοπιανό, ένας «μη σκεπτόμενος» Ελληνας πολίτης και για τις δύο θετικές αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, να αναγνωρίσει το κρατίδιο των Σκοπίων ως Βόρεια Μακεδονία και συγχρόνως να συμφωνήσει για την ένταξη αυτών στο ΝΑΤΟ. Το πώς σκέπτονται οι «σύμμαχοί μας» είναι ένα θέμα που εξέρχεται των ορίων της παρούσης επιστολής. Διπλωματικώς, ο χρόνος θα το δείξει. Θα έκανα μια απλή σκέψη, μήπως η αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς και τα άλλα κόμματα μαζί, να προσφύγουν στον ΟΗΕ να εκθέσουν τις απόψεις των, για όσα λάθη έγιναν μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης καθώς και της κυβέρνησης των Σκοπίων και εάν οι αποφάσεις των δύο κυβερνήσεων συμπορεύονται με τη βούληση των δύο λαών και συνδέονται με το διεθνές δίκαιο.
Προσθέτοντας, στα Σκόπια έγινε ένα δημοψήφισμα με συμμετοχή το 37% του λαού. Στην Ελλάδα δεν έγινε δημοψήφισμα. Ιδού μια ανομοιογένεια μεταξύ των δύο χωρών ιστορικής σημασίας, μη ομοιογενής συνταγματικά για τις δύο χώρες. Δεν είναι μόνον αυτά, και στις δύο κυβερνήσεις παραβιάστηκε η ελεύθερη βούληση του λαού. Στα Σκόπια οι οκτώ (8) για να προσχωρήσουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο του Ζάεφ, με τι ανταλλάγματα προσχώρησαν;
Στην Ελλάδα έγινε μεγάλη πολιτική συναλλαγή εξουσιών, με υπουργοποιήσεις, από άλλα κόμματα και σε ανύποπτο χρόνο. Το Συμβούλιο του ΟΗΕ θα συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία που θα κατατεθούν και θα αποφασίσει. Πέραν αυτών και άλλα κράτη, πιθανόν, να προσφύγουν για το ίδιο θέμα στον ΟΗΕ. Εκτός τούτων, είναι και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όπου πιθανόν να γίνει προσφυγή σε αυτό, σχετιζόμενη με το θέμα αυτό. Το θέμα αυτό θα πρέπει να λήξει διεθνώς, για να μην οδηγηθούμε σε χαοτικές καταστάσεις, μη αναστρέψιμες, σύμφωνα με τη θεωρία των καταστροφών.
Ιωάννης Θ. Χαϊνης, Ομ. καθηγητής Ε.Μ. Πολυτεχνείου
4. Πολιτική ποιότητα και σχέδια Αλ. Τσίπρα
Kύριε διευθυντά,
Για τη μελέτη συγκεκριμένων θεμάτων, η στατιστική έρευνα περιορίζεται σε ένα υποσύνολο του πληθυσμού, που καλείται στατιστικό δείγμα. Το δείγμα χαρακτηρίζεται, κατά κύριο λόγο, από την ιδιότητα των στοιχείων και όχι από την ποιότητά τους. Κατ’ επέκταση ο εμπλουτισμός των συριζαϊκών τάξεων με «κεντροαριστερά» στοιχεία είναι αυτό που ενδιαφέρει τον Αλ. Τσίπρα και ουδόλως τον ενδιαφέρει η ποιότητά τους. Σε αυτό στο οποίο πιθανότατα αποβλέπει ο Αλ. Τσίπρας είναι η σταδιακή μετάλλαξη ενός κόμματος με κομμουνιστικό χαρακτήρα σε σοσιαλιστικό. Ετσι, θα πραγματοποιηθεί ο διακαής πόθος του της αφομοίωσης και του υπολοίπου ΠΑΣΟΚ. Και ποιος είναι ο καταλύτης ο οποίος θα νομιμοποιεί αυτή τη μετάλλαξη και θα δικαιολογεί την προσχώρηση; Προφανώς ένα νέο κόμμα. Για τον λόγο αυτό δεν θα με εξέπληττε το γεγονός αν μετά την αναμενόμενη ήττα των προσεχών εκλογών ο Αλ. Τσίπρας δημιουργούσε ένα νέο «σοσιαλιστικό» κόμμα από το οποίο μόνο όφελος θα αποκομίσει, όπως έχει αποδείξει το επιτυχημένο εγχείρημα του Ιουλίου 2015 με την αποπομπή των δογματικών.
Χρήστος Λαμπρόπουλος, Πολ. μηχανικός
5. Απορώ με τη σιωπή πολλών «δασκάλων»
Κύριε διευθυντά,
Διάβασα με μεγάλη ικανοποίηση την παρουσίαση του Πανεπιστημίου Κύπρου στο περιοδικό «Κ» της 17ης Φεβρουαρίου 2019. Το 2011 με την ψήφιση με μοναδική πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο του νόμου Διαμαντοπούλου, αναθάρρησα και πίστεψα ότι θα άλλαζε επιτέλους τη χώρα προς το καλύτερο αφού θα γίνονταν σημαντικές βελτιώσεις στην Παιδεία και ιδίως στην ανώτατη. Βέβαια ο ψηφισμένος νόμος κατάντησε «μπαλάντα για ένα τρύπιο πουκάμισο». Την αρχή έκαναν οι κ. Μπαμπινιώτης και Αρβανιτόπουλος. Και μετά ήρθε η απόρριψη των προτάσεων για το άρθρο 16 του Συντάγματος.
Διερωτώμαι γιατί δεν παρουσιάστηκε καμία σθεναρή αντίσταση από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Θυμήθηκα με λύπη την ομιλία του Παπαδόπουλου στο πανεπιστήμιο (τον περίφημο γύψο). Κανείς καθηγητής δεν σηκώθηκε να βγει από την αίθουσα. Τα τελευταία πενήντα χρόνια βελτιώθηκε σημαντικώς το οικονομικό βιοτικό επίπεδό μας. Οι «δάσκαλοι» των παιδιών μας παραμένουν παγερά Ολύμπιοι, δηλαδή βολεμένοι. Τι μιζέρια, Θεέ μου! Δανείζομαι τον τίτλο από το βιβλίο του Νίκου Δήμου λίγο παραφθαρμένο. Τι δυστυχία να είσαι νέος Ελληνας.
Παύλος Γ. Καρακώστας
 |
| "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 26/02/19 |
Κύριε διευθυντά,
Από όλη την «Πολακιάδα» εκείνο που με συντάραξε και μου προξένησε μεγάλη θλίψη, για την κατάντια των κυβερνώντων, είναι το ακόλουθο βασικό επιχείρημα Πολάκη και Τσίπρα για να δικαιολογήσουν ότι καλώς πήρε ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας το δάνειο των 100.000 ευρώ.
«Αφού και άλλοι έχουν πάρει θαλασσοδάνεια... Αρα τι φωνάζετε για το δικό μου;»
Και, φυσικά, οι δυστυχείς δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι παραδέχονται ότι το δάνειο του Πολάκη είναι θαλασσοδάνειο!
Τόση γελοιότητα...
Επιτρέψτε μου να προσθέσω ότι εκείνο που με πληγώνει περισσότερο (και από το λεχθέν του Σεφέρη) είναι το ότι, όταν κριτικάρω τους κυβερνώντες μας σε ξένους φίλους, με αποστομώνουν ως εξής: «Μα εσείς οι Ελληνες, μερικές χιλιάδες χρόνια πριν, το είπατε, τόσο σωστά: Κάθε λαός έχει τους κυβερνήτες που του αξίζουν...».
Κωνσταντίνος Λύκας
2. Το BBC, o «κ. Φωκάς» και τα ανιστόρητα
Κύριε διευθυντά,
Διάβασα με προσοχή το άρθρο της κ. Μαρίας Μαργαρώνη στην ιστοσελίδα του BBC υπό τον θεματικό τίτλο «Stories». Πράγματι, το άρθρο είναι περιγραφικό, όχι αναλυτικό ή ιστορικό. Λέει μια ιστορία βασισμένη στη βιογραφική διήγηση του ψευδώνυμου «κ. Φωκάς». Στο άρθρο δεν αναφέρεται καμία ιστορική πηγή ούτε ιστορική μαρτυρία εκτός από τις κουβέντες του «κ. Φωκά». Κανένας Ελληνας, Σλάβος ή Αγγλος ιστορικός δεν ερωτάται για τις απόψεις του παρά μόνον ο «ιστορικός Λεωνίδας Εμπειρίκος», συγγράμματα του οποίου για τη μακεδονική μειονότητα δεν γνωρίζω. Αναφέρεται πάντως η άποψή του ότι υπάρχουν σήμερα (κατά την εκτίμηση του κ. Εμπειρίκου;) 100.000 κρυπτο-Μακεδόνες στην Ελλάδα, εκ των οποίων 10.000 έως 20.000 μπορεί να ομιλούν τη «μακεδονική γλώσσα». Υποθέτω ότι η στρογγυλότητα και μόνον αυτών των υπολογισμών τούς καθιστά μάλλον αμφίβολης ακρίβειας...
Το BBC τονίζει με τεράστια κεφαλαία γράμματα την καταπίεση της ελληνικής μακεδονικής μειονότητας από τη δικτατορία Μεταξά, σαν να πρόκειται για τη μέγιστη και μοναδική αντιδημοκρατική πράξη της. Επίσης το άρθρο της κ. Μαργαρώνη τονίζει εξορίες και βασανιστήρια Ελλήνων Μακεδόνων στη Μακρόνησο, χωρίς να αναφέρεται στην τεκμηριωμένα σκληρότερη μεταχείριση μελών του ΚΚΕ και γενικότερα αντιφρονούντων. Η κ. Μαργαρώνη δεν είναι βέβαια ιστορικός. Αλλά σαν έγκριτος δημοσιογράφος έχει την υποχρέωση να λέει την αλήθεια. Τα βιώματα του «κ. Φωκά» και των συγγενών του δεν είναι ούτε αντιπροσωπευτικά της μειονότητας των «Ελλήνων Μακεδόνων» ούτε γεγονότα βασισμένα σε ιστορικά τεκμήρια. Οι βουλγαρικές θηριωδίες κατά των Ελλήνων της Μακεδονίας αποσιωπούνται πλήρως, και ο «κ. Φωκάς» παρουσιάζεται σαν αξιοπρεπές και συμπαθές θύμα των αντιδημοκρατικών βιαιοτήτων μιας σειράς ελληνικών κυβερνήσεων από το 1940 μέχρι τη σημερινή «δίκαιη αναγνώριση» της μακεδονικής γλώσσας και ταυτότητας από τον δημοκρατικό ΣΥΡΙΖΑ!
Δεν υπάρχει αμφιβολία, λοιπόν, ότι το διεθνές κοινό του BBC διαβάζει αυτές τις ημέρες μια συμπαθή διήγηση για μακροχρόνιες αντιδημοκρατικές καταπιέσεις της σλαβόφωνης «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα (μη γνωρίζοντας την ιστορία της ελληνικής Μακεδονίας) συμπεραίνοντας ότι ο κ. Ζάεφ και η απελευθερωμένη Βόρεια Μακεδονία του έρχονται –επιτέλους!– να δικαιώσουν τους περιφρονημένους, απαξιωμένους συμπατριώτες τους που κατοικούν στη χώρα μας. Πρόσθετο στοιχείο εύλογης πειστικότητας του αφηγήματος προσφέρει βέβαια το ελληνικό όνομα της Αγγλίδας δημοσιογράφου.
Μιχάλης Μόσχος, Λονδίνο
3. Η Συμφωνία Πρεσπών στην κρησάρα του ΟΗΕ;
Κύριε διευθυντά,
Διά της παρούσης εκφράζει τις απόψεις του, σχετικά με το Σκοπιανό, ένας «μη σκεπτόμενος» Ελληνας πολίτης και για τις δύο θετικές αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης, να αναγνωρίσει το κρατίδιο των Σκοπίων ως Βόρεια Μακεδονία και συγχρόνως να συμφωνήσει για την ένταξη αυτών στο ΝΑΤΟ. Το πώς σκέπτονται οι «σύμμαχοί μας» είναι ένα θέμα που εξέρχεται των ορίων της παρούσης επιστολής. Διπλωματικώς, ο χρόνος θα το δείξει. Θα έκανα μια απλή σκέψη, μήπως η αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς και τα άλλα κόμματα μαζί, να προσφύγουν στον ΟΗΕ να εκθέσουν τις απόψεις των, για όσα λάθη έγιναν μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης καθώς και της κυβέρνησης των Σκοπίων και εάν οι αποφάσεις των δύο κυβερνήσεων συμπορεύονται με τη βούληση των δύο λαών και συνδέονται με το διεθνές δίκαιο.
Προσθέτοντας, στα Σκόπια έγινε ένα δημοψήφισμα με συμμετοχή το 37% του λαού. Στην Ελλάδα δεν έγινε δημοψήφισμα. Ιδού μια ανομοιογένεια μεταξύ των δύο χωρών ιστορικής σημασίας, μη ομοιογενής συνταγματικά για τις δύο χώρες. Δεν είναι μόνον αυτά, και στις δύο κυβερνήσεις παραβιάστηκε η ελεύθερη βούληση του λαού. Στα Σκόπια οι οκτώ (8) για να προσχωρήσουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο του Ζάεφ, με τι ανταλλάγματα προσχώρησαν;
Στην Ελλάδα έγινε μεγάλη πολιτική συναλλαγή εξουσιών, με υπουργοποιήσεις, από άλλα κόμματα και σε ανύποπτο χρόνο. Το Συμβούλιο του ΟΗΕ θα συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία που θα κατατεθούν και θα αποφασίσει. Πέραν αυτών και άλλα κράτη, πιθανόν, να προσφύγουν για το ίδιο θέμα στον ΟΗΕ. Εκτός τούτων, είναι και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όπου πιθανόν να γίνει προσφυγή σε αυτό, σχετιζόμενη με το θέμα αυτό. Το θέμα αυτό θα πρέπει να λήξει διεθνώς, για να μην οδηγηθούμε σε χαοτικές καταστάσεις, μη αναστρέψιμες, σύμφωνα με τη θεωρία των καταστροφών.
Ιωάννης Θ. Χαϊνης, Ομ. καθηγητής Ε.Μ. Πολυτεχνείου
4. Πολιτική ποιότητα και σχέδια Αλ. Τσίπρα
Kύριε διευθυντά,
Για τη μελέτη συγκεκριμένων θεμάτων, η στατιστική έρευνα περιορίζεται σε ένα υποσύνολο του πληθυσμού, που καλείται στατιστικό δείγμα. Το δείγμα χαρακτηρίζεται, κατά κύριο λόγο, από την ιδιότητα των στοιχείων και όχι από την ποιότητά τους. Κατ’ επέκταση ο εμπλουτισμός των συριζαϊκών τάξεων με «κεντροαριστερά» στοιχεία είναι αυτό που ενδιαφέρει τον Αλ. Τσίπρα και ουδόλως τον ενδιαφέρει η ποιότητά τους. Σε αυτό στο οποίο πιθανότατα αποβλέπει ο Αλ. Τσίπρας είναι η σταδιακή μετάλλαξη ενός κόμματος με κομμουνιστικό χαρακτήρα σε σοσιαλιστικό. Ετσι, θα πραγματοποιηθεί ο διακαής πόθος του της αφομοίωσης και του υπολοίπου ΠΑΣΟΚ. Και ποιος είναι ο καταλύτης ο οποίος θα νομιμοποιεί αυτή τη μετάλλαξη και θα δικαιολογεί την προσχώρηση; Προφανώς ένα νέο κόμμα. Για τον λόγο αυτό δεν θα με εξέπληττε το γεγονός αν μετά την αναμενόμενη ήττα των προσεχών εκλογών ο Αλ. Τσίπρας δημιουργούσε ένα νέο «σοσιαλιστικό» κόμμα από το οποίο μόνο όφελος θα αποκομίσει, όπως έχει αποδείξει το επιτυχημένο εγχείρημα του Ιουλίου 2015 με την αποπομπή των δογματικών.
Χρήστος Λαμπρόπουλος, Πολ. μηχανικός
5. Απορώ με τη σιωπή πολλών «δασκάλων»
Κύριε διευθυντά,
Διάβασα με μεγάλη ικανοποίηση την παρουσίαση του Πανεπιστημίου Κύπρου στο περιοδικό «Κ» της 17ης Φεβρουαρίου 2019. Το 2011 με την ψήφιση με μοναδική πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο του νόμου Διαμαντοπούλου, αναθάρρησα και πίστεψα ότι θα άλλαζε επιτέλους τη χώρα προς το καλύτερο αφού θα γίνονταν σημαντικές βελτιώσεις στην Παιδεία και ιδίως στην ανώτατη. Βέβαια ο ψηφισμένος νόμος κατάντησε «μπαλάντα για ένα τρύπιο πουκάμισο». Την αρχή έκαναν οι κ. Μπαμπινιώτης και Αρβανιτόπουλος. Και μετά ήρθε η απόρριψη των προτάσεων για το άρθρο 16 του Συντάγματος.
Διερωτώμαι γιατί δεν παρουσιάστηκε καμία σθεναρή αντίσταση από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Θυμήθηκα με λύπη την ομιλία του Παπαδόπουλου στο πανεπιστήμιο (τον περίφημο γύψο). Κανείς καθηγητής δεν σηκώθηκε να βγει από την αίθουσα. Τα τελευταία πενήντα χρόνια βελτιώθηκε σημαντικώς το οικονομικό βιοτικό επίπεδό μας. Οι «δάσκαλοι» των παιδιών μας παραμένουν παγερά Ολύμπιοι, δηλαδή βολεμένοι. Τι μιζέρια, Θεέ μου! Δανείζομαι τον τίτλο από το βιβλίο του Νίκου Δήμου λίγο παραφθαρμένο. Τι δυστυχία να είσαι νέος Ελληνας.
Παύλος Γ. Καρακώστας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)