Επειτα το άλλο, ότι ο κόσμος «θέλει» τον λατρεμένο «έλα με φόρα» brόεδρο, πρωθυπουργό. Πόθεν (της) προκύπτει; Πάλι από το «χάρισμα» ή από «μάγισσες και καφετζούδες»; Διότι η προηγούμενη θητεία του στην πρωθυπουργία, συγγνώμη που θα της το χαλάσω, άφησε πίσω κομμάτια και θρύψαλα. Γι' αυτό λέω, ότι εντάξει, εκπρόσωπος είναι, λέει και μια κουβέντα παραπάνω. Αλλά βρε αδερφέ, όλα έχουν ένα όριο. Ή πρέπει να έχουν, τέλος πάντων...

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 07/04/23

Αυτοκτονία με τις αυξήσεις στο ρεύμα

Αυτή η κυβέρνηση ή δεν ελέγχει τίποτε ή έχει προσβληθεί από αίσθημα αυτοκαταστροφής, και επιδίδεται σε πολλαπλά αυτοκτονικά εγχειρήματα. Αλλη εξήγηση δεν μπορώ να βρω. Μάτωσε ο κρατικός κορβανάς προκειμένου να στηριχθούν με δική της απόφαση τα νοικοκυριά από την άθλια εφεύρεση της «ρήτρας αναπροσαρμογής», βγάλαμε όπως βγάλαμε με τα χίλια ζόρια τον χειμώνα, και τώρα που ήρθε η άνοιξη, και θα παίρναμε μια ανάσα, ιδού, καινούργιο φασούλι για τους καταναλωτές. Νέες αυξήσεις στους λογαριασμούς.

«Μεσολάβησε κάτι, με την τιμή του φυσικού αερίου;» ρώτησα. Οχι, μου λένε. Η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας αποφάσισε να αυξήσει μία από τις... ρυθμιζόμενες χρεώσεις που επιβαρύνουν (ως «κερατιάτικα» που λέγανε παλιά) τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος.

Πρόκειται, λέει, για μία εκ των ρυθμιζόμενων χρεώσεων η οποία εισπράττεται από τον Διαχειριστή Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ) και προορίζεται για επενδύσεις και άλλες δαπάνες της εταιρείας, άνευ περαιτέρω εξηγήσεων. Οι αυξήσεις κυμαίνονται από 22% η χαμηλότερη ως και 77%!!!

Τι έχουμε εδώ λοιπόν; Εξι εβδομάδες πριν από τις εκλογές, μία Αρχή, αποφασίζει αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα αυξήσεις, οι οποίες είναι από το διπλάσιο ως το επταπλάσιο του τρέχοντος πληθωρισμού, και η κυβέρνηση αγναντεύει μακάρια, ωσάν το θέμα να μην την αφορά καθόλου. Ούτε καν για στενά κομματικούς λόγους. Αληθινά αναρωτιέμαι. Λογικά, αυτή είναι μια διαταραγμένη στάση. Δεν έχω άλλη εξήγηση...

Η βεβαιότητα της Πόπης...

Η αβεβαιότητα δημιούργησε τον κόσμο όπως τον ξέρουμε. Η αβεβαιότητα, παρέα με την αμφισβήτηση, την αμφιβολία, και την περιέργεια. Αλλιώς θα ήμασταν ακόμη πρωτόγονοι. Να τρώμε ρίζες και βελανίδια, και να βλέπουμε τη φωτιά από μακριά και να χώνουμε το κεφάλι στο χώμα, από φόβο να μη μας πάρει το μάτι της (όπα, το μάτι της είπα, αυθόρμητα). Τέλος πάντων.

Το εντελώς αντίθετο συμβαίνει με την πολιτική. Χωρίς τη βεβαιότητα δεν πας πουθενά. Ούτε στη συνέλευση της πολυκατοικίας για την εκλογή διαχειριστή δεν διανοείσαι να μετάσχεις. Είμαι βέβαιος ότι θα εκλεγώ, και ως εκ τούτου θέτω υποψηφιότητα. Αν δεν είμαι βέβαιος, το πολύ πολύ να μετάσχω για να μετρήσω τις δυνάμεις μου - αν θα με ψηφίσει η κυρία του 4ου και ο εργένης του 1ου. Ωστε μαζί με τη δική μου ψήφο, να μαζέψω τρεις και να είμαι νοματαίος στην πολυκατοικία. Να έχω λόγο, βρε αδερφέ. Να μην είμαι «ένας ένοικος», αλλά ο διεκδικητής της κρίσιμης θέσης του διαχειριστή που μοιράζει τα χαρτιά με τα κοινόχρηστα και μετά πρέπει να τα εισπράττει κιόλας.

Υπ' αυτή την έννοια, βρήκα εντελώς λογική, και απολύτως προσαρμοσμένη στον ρόλο που έχει αναλάβει να υπηρετεί, τη βεβαιότητα της εκπροσώπου Πόπης ότι στις προσεχείς εκλογές της 21ης Μαΐου «ο κόσμος που θα αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρώτο κόμμα, θέλει τον Αλέξη Τσίπρα πρωθυπουργό».

Δεν μου προξένησε καμία απορία η τοποθέτησή της - σε εκλογές πάμε, τι άλλο θα έλεγε;

... και οι χαρτορίχτρες της εποχής

Το πόσο πάσχει όλη αυτή η βεβαιότητα, την οποία διακίνησε μέσω του Σκάι προχθές το βράδυ η εκπρόσωπος Πόπη, δεν χρειάζεται καν να το αναλύσουμε. Πόθεν της προέκυψε ας πούμε ότι «ο κόσμος θα αναδείξει τον ΣΥΡΙΖΑ και κάτι ψιλά» πρώτο κόμμα στις εκλογές; Εχει το κληρονομικό χάρισμα μήπως, και όλα αυτά τα χρόνια που τη γνωρίζουμε, μας το απέκρυπτε (κακώς); Δεν έχει το χάρισμα, αλλά - κατά το λαϊκό άσμα της Γλυκερίας - «πήγα σε μάγισσες και καφετζούδες και μου 'παν έμπλεξες με μπελαλούδες/ πήγα σε μάγισσες και χαρτορίχτρες να δω πού χάνεσαι όλες τις νύχτες», και της το αποκάλυψαν;

Πάσα εξήγηση δεκτή. Διότι αν θεωρήσουμε ότι οι δημοσκοπήσεις είναι - όσο κι αν τις υπονομεύουν - οι χαρτορίχτρες της εποχής, δεν υπάρχει μία (αριθμός 1), που να βεβαιώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει τις εκλογές.

Επειτα το άλλο, ότι ο κόσμος «θέλει» τον λατρεμένο «έλα με φόρα» brόεδρο, πρωθυπουργό. Πόθεν (της) προκύπτει; Πάλι από το «χάρισμα» ή από «μάγισσες και καφετζούδες»; Διότι η προηγούμενη θητεία του στην πρωθυπουργία, συγγνώμη που θα της το χαλάσω, άφησε πίσω κομμάτια και θρύψαλα. Γι' αυτό λέω, ότι εντάξει, εκπρόσωπος είναι, λέει και μια κουβέντα παραπάνω. Αλλά βρε αδερφέ, όλα έχουν ένα όριο. Ή πρέπει να έχουν, τέλος πάντων...

Τι Αστυνομία θέλουμε;

Ενα περιπολικό διέρχεται την οδό Πατησίων και πέφτει πάνω σε συγκέντρωση μιας χούφτας νούμερα από τα Εξάρχεια και τις γύρω... ημι-αυτόνομες περιοχές, στην ΑΣΟΕΕ. Τα τυπάκια, που πουλάν επανάσταση ανέξοδα και εκ του ασφαλούς, καταφεύγοντας μετά την επαναστατική γυμναστική για ξεκούραση και ανάληψη δυνάμεων, στο συνήθως ευάερο και ευήλιο πατρικό τους, αποπειρώνται να λιντσάρουν τους τρεις αστυνομικούς που βρίσκονται μέσα σε αυτό. Γιατί; Γιατί έτσι τους κάπνισε. Τι ερώτηση. Με εξασφαλισμένη την ατιμωρησία και έχοντας τις πλάτες μιας φοβικής Αριστεράς, θεωρούν ότι η Πατησίων, έξω από την ΑΣΟΕΕ, είναι κάποιου είδους άβατο για την Αστυνομία.

Ο ένας από τους τρεις αστυνομικούς κάνει το μόνο πράγμα που μπορεί εκείνη τη δύσκολη στιγμή, πυροβολεί στον αέρα, και τα τυπάκια διαλύονται τρέχοντας.

Η συνέχεια ποια είναι; Ο αστυνομικός συλλαμβάνεται από συναδέλφους του, κατ' εντολήν της ηγεσίας της Αστυνομίας, για άσκοπους πυροβολισμούς, οπλοχρησία και άλλα τέτοια ωραία. Η ηγεσία ισχυρίζεται ότι παράκουσε εντολές - είχαν λέει, δώσει σήμα να μην περνάει κανένα αστυνομικό αυτοκίνητο έξω από την... ΑΣΟΕΕ!!!

Για να μην ενοχληθούν οι κουκουλοφόροι, άραγε; Ποιος ξέρει.

Τι καταλαβαίνουμε όμως από αυτό; Οτι η ηγεσία της Αστυνομίας θα προτιμούσε ίσως αυτός ο αστυνομικός να είναι σήμερα στο 401 λιώμα από το ξύλο αν ήταν τυχερός, και σε κανένα νεκροτομείο, αν δεν ήταν; Αν επιζούσε δε, θα βρισκόταν και αντιμέτωπος με ποινική δίωξη γιατί θα του είχαν κλέψει το όπλο αυτοί οι τύποι, θα είχαν κάψει το περιπολικό του κ.λπ. κ.λπ.

Ερώτηση: στο τι Αστυνομία θέλουμε θα απαντήσει ποτέ κανείς και με σαφήνεια;

Ο λαλίστατος Σπίρτζης έχει να πει κάτι, αφού ο Θεοδωρικάκος δεν απαντάει;

(Την άλλη ερώτηση, αν συνελήφθη κανείς από τους κουκουλοφόρους, δεν την υποβάλλω, γιατί η απάντηση είναι αυτονόητη: ουδείς!)

Ενα βιβλίο για την Αθήνα

Μια μεγάλη συλλογή διηγημάτων για την Αθήνα και τους ανθρώπους της πρόκειται να παραδοθεί σήμερα στους βιβλιόφιλους. Πρόκειται για μία πραγματικά μνημειακού χαρακτήρα έκδοση, την οποία επιμελήθηκε ο μετρ του είδους Θανάσης Νιάρχος. Επιγράφεται «Αθηναϊκό Μειδίαμα» και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος. Το βιβλίο το οποίο προλογίζει ο δήμαρχος της πόλης Κ. Μπακογιάννης θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια εκδήλωσης η οποία είναι προγραμματισμένη για τις 12 το μεσημέρι στο εμβληματικό κτίριο του Δήμου Αθηναίων, στην Πλατεία Κοτζιά, και στο πάνελ θα είναι και ο... υποφαινόμενος, ο οποίος είχε την τιμή να συμπεριληφθεί και ένα δικό του κείμενο, ειδικά γραμμένο για τη συλλογή, υπό τον τίτλο «Βαλαωρίτου και Βουκουρεστίου, γωνία». Κάνω λόγο για τιμή, διότι ο Θ. Νιάρχος έχει συμπεριλάβει στον τόμο, κείμενα τεράστιων μορφών της ελληνικής λογοτεχνίας. Από τον Παπαδιαμάντη και τον Ροΐδη, τον Τσίρκα, τον Καραγάτση, τον Σεφέρη, τον Βενέζη, τον Σαμαράκη και τόσους άλλους.

Εξυπακούεται ότι όσοι βρεθείτε στο κέντρο το μεσημέρι, οι πόρτες του δημαρχείου είναι ανοιχτές, και η χαρά για μας θα είναι μεγάλη...