"....Σε αυτή την ατέρμονη μονομαχία με τους ενόπλους «εχθρούς» στα άκρα και τον λαό στη μέση η ώριμη Δημοκρατία μας πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες. Να μη φοβηθεί να διορθώσει τα λάθη της, να πάψει να στηρίζεται στην καταστολή και να βρει και να τιμήσει τους φίλους της, που δεν είναι άλλοι από τους αγωνιστές για τη Δημοκρατία της ισότητας, της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης....

Από "ΤΑ ΝΕΑ"

"ΤΑ ΝΕΑ", 07/02/20

Ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας
δήλωσε ότι η μάχη άρχισε
όταν η συμμορία των ληστών,
που ήταν μεταμφιεσμένοι σε αστυνομικούς,
επιτέθηκαν σε ομάδα αστυνομικών,
που ήταν μεταμφιεσμένοι σε ληστές.
Κατά τη σύγκρουση σκοτώθηκε ένας ληστής
Κ. Καλαπανίδας, Αστυνομικό δελτίο

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΟΥΣΗ

Η βία και η ανομία έχουν μπει στην καθημερινότητά μας. Δεν έχει πλέον τόσο νόημα να βρούμε τον πατέρα και τη μητέρα τους όσο να κατανοήσουμε αιτίες, παράγοντες και συνθήκες και να συμφωνήσουμε επί του πρακτέου. Θα περιοριστώ - για την αρχή του διαλόγου - στην απλή καταγραφή 20 ερωτημάτων.

1. Ποιος δικαιούται να εκβιάζει τη Δημοκρατία φορώντας κουκούλα αντιεξουσιαστή ή κράνος αστυνομικού και να καταχράται τη δικαιωματοκρατία που ισχύει στη χώρα;

2. Ποιος εξακολουθεί να παίζει με τα φαντάσματα της Ιστορίας επιχειρώντας να δικαιολογήσει τα ένθεν/κακείθεν εγκλήματα του παρελθόντος;

3. Η πολιτική διαφωνία με τη λειτουργία των θεσμών σε περίοδο ειρήνης εκδηλώνεται με ένοπλη βία ή με κατάχρηση εξουσίας;

4. Το Σύνταγμα ισχύει μόνο για τους απλούς πολίτες ενώ οι «άλλοι» (οι αποπάνω και οι αποκάτω) έχουν υιοθετήσει κι εφαρμόζουν δικό τους νόμο;

5. Ποιος απολαμβάνει το θέαμα του γουέστερν α λα ελληνικά, όπου αυτός που τραβάει πρώτος το κολτ της μιντιακής προβολής ανακηρύσσεται νικητής;

6. Νοείται ανοχή στην παρ-ανομία ανάλογα με το χρώμα ή το χρήμα του δρώντος προσώπου;

7. Ποια είναι ή άποψη των έμφοβων πολιτών για την «καλή» και την «κακή» βία;

8. «Εύρωστη» θεωρείται η βία των εξουσιαστών και «άρρωστη» η βία των εξουσιαζομένων;

9. Υπάρχουν κακά Καλάσνικοφ, καλές μολότοφ, κακά κλομπ, καλά καδρόνια, καλοί κουκουλοφόροι και κακοί κρανοφόροι (και τούμπαλιν);

10. Ποιος ορίζει την «ηθική της βίας»;

11. Οι ελέγχοντες τη νύχτα εμφανίζονται τη μέρα σαν εκδικητές της αδικίας;

12. Μήπως έχει δημιουργηθεί (εν αγνοία των αρμοδίων;) ένα Κράτος βίας μέσαστο Κράτος δικαίου;

13. Η απάντηση στο δόγμα «Νόμος και Τάξη» μπορεί να είναι «Ανομία και Αταξία»;

14. Πόσο δύσκολο είναι να διακρίνουμε την αστυνόμευση από την αστυνομοκρατία;

15. Η ασφάλεια των πολιτών, ως υποχρέωση του Κράτους δικαίου, σε ποια σχέση βρίσκεται με την ατιμωρησία των οργάνων του νόμου που χρησιμοποιούν άμετρη κι άσκοπη βία;

16. Ο «νόμος της βαριοπούλας» και το δικαίωμα καταστροφής συνιστά προ-επαναστατική πράξη ή απλό εκφοβισμό των μη-ομοιαζόντων ή των ενοχλούντων;

17. Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στη «λαϊκή οργή» και στον βίαιο λαϊκισμό, δηλαδή την προπαγάνδα ιδεών (sic) μέσω πράξεων βίας;

18. Γιατί ορισμένοι εκλαμβάνουν την «ειρηνική επανάσταση των μεταρρυθμίσεων» σαν δειλία και την άναρχη έκρηξη θυμού erga omnes ως σημάδι κοινωνικής υγείας;

19. Εκείνοι που πυροδοτούν τη βία, στοχοποιούν τις «παράπλευρες απώλειες» και αγιοποιούν τους δράστες διέπονται από αμιγή ιδεολογικά ή κρατικοθεσμικά κίνητρα;

20. Γιατί ποτέ κανένας που υπερέβη τα όρια της βίας κι έβλαψε αθώους δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη;

Σε αυτή την ατέρμονη μονομαχία με τους ενόπλους «εχθρούς» στα άκρα και τον λαό στη μέση η ώριμη Δημοκρατία μας πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες. Να μη φοβηθεί να διορθώσει τα λάθη της, να πάψει να στηρίζεται στην καταστολή και να βρει και να τιμήσει τους φίλους της, που δεν είναι άλλοι από τους αγωνιστές για τη Δημοκρατία της ισότητας, της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης.

ΥΓ: «Και εκείνος που μιλάει πάντα για εχθρούς αυτός ο ίδιος είναι ο εχθρός»

(Logue Christopher/Γ. Σουλιώτης, Σανσκριτική ποίηση)



Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι πρώην υπουργός