Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2020

"...Εχουν γίνει πολλά τα γεγονότα για τα οποία δεν μαθαίνουμε την αλήθεια. Μόνο αν είσαι αυτόπτης μάρτυρας ή έχεις την τύχη να είναι παρών κάποιος δημοσιογράφος που εμπιστεύεσαι, μπορείς να αποκτήσεις στέρεη γνώση και γνώμη για την πραγματική ποσόστωση του δίκιου της μιας ή της άλλης πλευράς. Συνήθως η αλήθεια μάς έρχεται μαζί με το ιδεολογικό της απόβαρο, δηλαδή δυσδιάκριτη και συσκοτισμένη, και πρέπει ο πολίτης να μάθει να ακροβατεί στον χείμαρρο των πληροφοριών που τον κατακλύζει για να την αποκρυπτογραφήσει. Γιατί ποτέ στο παρελθόν δεν είχαμε τέτοιο όγκο πληροφοριών με τέτοια δυσχέρεια πληροφόρησης...."

Από τον ιστότοπο "ΠΡΟΤΑΓΟΝ"

Κατάλαβε κανείς τι συνέβη τη Δευτέρα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο; 

Αν πιστέψεις τις αριστερές εφημερίδες, ένας πιστολέρο αστυνομικός όρμησε απρόκλητος στο προαύλιο της Σχολής και απείλησε με το υπηρεσιακό όπλο του τους φοιτητές χωρίς να ξέρουμε γιατί. 

Το «κάψιμο» των νησιών Πατήστε εδώ 

Αν πιστέψεις τους συνδικαλιστές της Αστυνομίας, επρόκειτο για έναν ερωτευμένο νεαρό αστυνομικό εκτός υπηρεσίας που περίμενε την κοπέλα του ανυποψίαστος στο πεζοδρόμιο, που ήταν όμως αφηρημένος γιατί άφησε να φανεί το αστυνομικό διακριτικό στο κράνος του. Οι αντιεξουσιαστές τον πήραν είδηση, τον χτύπησαν, τον έσυραν μέσα στην αυλή και μαζί με άλλους, περί τους τριάντα το σύνολο, τον κακοποίησαν βάναυσα, σε βαθμό που η εμφάνιση του πιστολιού τού έσωσε τη ζωή. 

Οι αντιεξουσιαστές είχαν άλλη εκδοχή: ο αστυνομικός παρενόχλησε τους μόνιμους μικροπωλητές της σχολής, οπότε οι ίδιοι, ως φυσικοί προστάτες τους, τους υπερασπίστηκαν και τότε το όργανο τράβηξε περίστροφο. Αλλά, εντάξει, ας μείνουμε στις θεσμικές πηγές πληροφόρησης. Ακρη δεν βγάζει κάποιος πολίτης που δεν είναι από πριν έτοιμος να διαλέξει εκδοχή, αλλά αυτό δεν εμπόδισε, ούτε τούτη τη φορά, τον ορυμαγδό που ξεχύθηκε ακάθεκτος στα Μέσα και τα social, με ποταμούς εκατέρωθεν βεβαιότητας και λεκτικής βιαιότητας. 

Κατάλαβε κανείς τι περίπου είπε ο προστατευόμενος Σαράφης; Αν πιστέψουμε τους νεοδημοκράτες και πασόκους που μιλάνε στα πάνελ, ο μάρτυρας αναίρεσε ολοσχερώς την αρχική του κατάθεση και ανασκεύασε τις κατηγορίες που είχε εξακοντίσει κατά πολιτικών, λέγοντας ότι επρόκειτο περί πιθανολογήσεων χωρίς κανένα στοιχείο. Αν πιστέψουμε τις αριστερές εφημερίδες, ο Σαράφης επαναβεβαίωσε εμφατικά τα όσα είχε καταθέσει και στη Δικαιοσύνη, επαναλαμβάνοντας τις κατηγορίες κατά πολιτικών και άλλων. Φυσικά, ο αντίστοιχος αντικριστός χορός στη δημοσιά στήθηκε πάλι με θριαμβολογίες αυτοεπιβεβαίωσης εκατέρωθεν. 

Αν παραβλέψουμε το γεγονός ότι κακώς μάθαμε τις δύο εκδοχές της αλήθειας σε μια απόρρητη εκ του νόμου διαδικασία, συμπεραίνουμε ότι οι ρέκτες βουλευτές της Επιτροπής είτε δεν καταλαβαίνουν τι ακούνε είτε σπεκουλάρουν πολιτικά περνώντας και αυτοί και τα Μέσα που τους ακολουθούν την πραγματικότητα από το κομματικό φίλτρο, έτσι που για μια φορά ακόμα να φτάσει σε μας ακατανόητη. 

Εχει κανείς πραγματική εικόνα τι συμβαίνει στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, πλην του αυτονόητου ότι οι κάτοικοι και οι μετανάστες ζουν σε συνθήκες ασφυξίας; Πρόκειται για οργανωμένη και υποδαυλιζόμενη από τους δεξιούς δημάρχους κινητοποίηση ρατσιστών και ακροδεξιών, όπως έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι πριν από επτά μήνες, ή για δίκαιη αγανάκτηση φιλήσυχων πολιτών, όπως ισχυριζόταν η Νέα Δημοκρατία τότε; Αλλά γιατί τώρα ο Πρωθυπουργός λέει ότι πρόκειται για υποκινούμενη από ανεύθυνους πολιτικάντηδες εκστρατεία, ενώ η «Αυγή» γράφει ότι η ακροδεξιά κυβέρνηση στέλνει τα ΜΑΤ στα νησιά να βαρέσουν τις γλυκές γιαγιάδες που ταΐζουν προσφυγάκια; 

Θα μπορούσα να πω, και ξέρετε κι εσείς, δεκάδες άλλα παραδείγματα της πικρής διαπίστωσης. Εχουν γίνει πολλά τα γεγονότα για τα οποία δεν μαθαίνουμε την αλήθεια. Μόνο αν είσαι αυτόπτης μάρτυρας ή έχεις την τύχη να είναι παρών κάποιος δημοσιογράφος που εμπιστεύεσαι, μπορείς να αποκτήσεις στέρεη γνώση και γνώμη για την πραγματική ποσόστωση του δίκιου της μιας ή της άλλης πλευράς. Συνήθως η αλήθεια μάς έρχεται μαζί με το ιδεολογικό της απόβαρο, δηλαδή δυσδιάκριτη και συσκοτισμένη, και πρέπει ο πολίτης να μάθει να ακροβατεί στον χείμαρρο των πληροφοριών που τον κατακλύζει για να την αποκρυπτογραφήσει. Γιατί ποτέ στο παρελθόν δεν είχαμε τέτοιο όγκο πληροφοριών με τέτοια δυσχέρεια πληροφόρησης. 

Πηγή: Protagon.gr

Ο κ. Μιωνής περιέγραψε τη συνάντηση που είχε στο Μέγαρο Μαξίμου στις 10 Μαρτίου 2016 με τον τότε υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά και τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο: «Φτάνουμε τώρα στις 10 Μαρτίου, οπότε κανονίστηκε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με εμένα, τον Νίκο Παππά και τον κ. Παπαγγελόπουλο για να αποσυμφορηθούν τα ζητήματα που υπήρχαν μεταξύ μας. Ήταν σαφές ότι όσα έκανε ο Νίκος Παππάς ήταν σε γνώση του πρωθυπουργού. Επίσης ήταν σαφές σε μένα ότι Παπαγγελόπουλος και Φιλιππάκης ήταν συνεργάτες. Ο Νίκος Παππάς έκανε σύνοψη των συναντήσεων που είχαν προηγηθεί. Για μένα να αποσυρθούν τα παράνομα εντάλματα για τον Μεταξά, και για τον Φιλιππάκη να αποσύρω τη μήνυση που του είχα κάνει. Εκείνη τη στιγμή παρενέβη ο Παπαγγελόπουλος και είπε "και των εξόδων που του έχει δημιουργήσει". Εννοώντας τον Φιλιππάκη. Δεν πίστευα στα αυτιά μου. Οφείλω να πω ότι ο Παππάς ξαφνιάστηκε και ενοχλήθηκε και ρώτησε τον Παπαγγελόπουλο πόσα είναι αυτά τα έξοδα. Εγώ του δήλωσα ότι λεφτά στον Φιλιππάκη δεν υπάρχει περίπτωση να δώσω. Και ο Παπαγγελόπουλος ανέφερε ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση τότε. Ήταν σαφές: ο Παπαγγελόπουλος ζητούσε λεφτά για λογαριασμό του Φιλιππάκη».

Aπό τον ιστότοπο "i-efimerida"

Ο κ. Μιωνής έκανε λόγο για ωμό εκβιασμό από την πλευρά του κ. Παπαγγελόπουλου, μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου, παρουσία του Νίκου Παππά, ενώ κατέθεσε και μήνυση κατά συγκεκριμένων προσώπων, ανέφεραν οι ίδιες πηγές.

«Σήμερα καταθέτω μήνυση για σοβαρά αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα. Θα σας παραθέσω στοιχεία και είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ερώτηση.
Καταθέτω μήνυση εναντίον του κ. Παπαγγελόπουλου, του κ. Φιλιππάκη, του κ. Τάρκα και της κυρίας Παπαδάκου για σύσταση συμμορίας, για δωροληψία και εκβιασμό. Όλα όσα έζησα ήταν σαν ταινία τρόμου. Πέσαμε θύματα μιας εγκληματικής οργάνωσης, μιας συμμορίας με αρχηγό τον κ. Παπαγγελόπουλο και μέλη την κυρία Παπαδάκου, τον κ. Φιλιππάκη και τον κ. Τάρκα», είπε ο Σ. Μιωνής.

Μάλιστα, όπως είπε ο κ. Μιωνής, τα συγκεκριμένα πρόσωπα τον στοχοποίησαν στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ και ο κ. Παπαγγελόπουλος ζήτησε μεγάλο χρηματικό ποσό για να κλείσει τις υποθέσεις.

«Ο προσδιορισμός του ποσού του εκβιασμού έγινε τον Νοέμβριο του 2016 σε 350.000 ευρώ (σ.σ.: τα 350.000 ευρώ αφορούσαν τα δικαστικά έξοδα του κ. Γιάννη Φιλιππάκη στην αντιδικία με τον κ. Μιωνή). Έγινε συνάντηση των δικηγόρων μου με τον Φιλιππάκη και τον Τάρκα προκειμένου να βρεθεί μια λύση. Ζήτησαν 350.000 ευρώ και να παραιτηθώ από τις αγωγές μου. Όπως είπα στον κ. Παπαγγελόπουλο, "η οικογένειά μου έχει δώσει απάντηση στους φασίστες στο παρελθόν". Προφανώς και δεν θα υπέκυπτα στον εκβιασμό. Στο μεταξύ δικαιώθηκα στην αγωγή μου. Καταδικάστηκαν σε αποζημίωση 375.000 ευρώ. Αυτοί που με εκβίαζαν έπρεπε και να με πληρώσουν. Τα χρήματα αυτά θα τα πάρω και θα τα δώσω σε φιλανθρωπίες», ανέφερε επίσης ο επιχειρηματίας, σύμφωνα πάντα με πηγές της προανακριτικής.

Και συνέχισε: «Ολοι αυτοί μας στοχοποίησαν σε χρόνο-ρεκόρ. Προσπάθησαν να μας εμπλέξουν στη λίστα Λαγκάρντ. Τόνους λάσπης και τρομοκρατίας. Το εκβιαστικό μέσο τους ήταν να μου ζητηθεί ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από τον κ. Παπαγγελόπουλο για να κλείσει υποθέσεις. Η επίμαχη περίοδος ξεκινά από το 2015 και μετά. Η εγκληματική οργάνωση του κ. Παπαγγελόπουλου με στοχοποίησε για να με εμπλέξει με τη λίστα Λαγκάρντ. Οι κατηγορούμενοι κατασκεύασαν κατηγορίες με πολλούς σκοπούς. Ηταν απίστευτα τα ψέματά τους. Ο Παπαγγελόπουλος και η παρέα του ξεγέλασαν την τότε κυβέρνηση φτιάχνοντας ένα παραμύθι με δράκους και ψέματα. Αυτή η ομάδα και ήθελε να βγάλει χρήματα και βοηθούσε πολιτικούς σκοπούς. Ο Παπαγγελόπουλος θεωρώ ότι υπό αυτή τη σημαία έγινε υπουργός. Όλη αυτή η υπόθεση ήταν μια κατασκευή. Ο Αγγελος Μεταξάς, συνέταιρός μου, δικαιώθηκε, όπως και ο Παπασταύρου».

Μάλιστα, ο κ. Μιωνής μίλησε για κατασκευασμένα πρωτοσέλιδα από την εφημερίδα «Δημοκρατία» προκειμένου να παρουσιαστεί ως φοροφυγάς και λαμόγιο: «Αυτοί οι άνθρωποι προσπάθησαν να με εμπλέξουν για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο κ. Τάρκας πιστεύω ότι είναι εκείνος που με κατήγγειλε στις αμερικανικές Αρχές, μετά οι Αμερικανοί άρχισαν να ρωτούν και τότε βγήκαν τα ψεύτικα πρωτοσέλιδα της "Δημοκρατίας" ότι με ψάχνει το FBI και απίστευτα επίσης δημοσιεύματα που μας παρουσίαζαν ως φοροφυγάδες και λαμόγια. Ξέρετε, τους Εβραίους δεν είναι πρώτη η φορά που τους στοχοποιούν», είπε, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Ο ίδιος κατέθεσε μάλιστα έγγραφο το οποίο παρουσίασε ως εξής: «Οι κκ. Φιλιππακης και Τάρκας για να μου αποδείξουν ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν τις απειλές τους δεσμεύτηκαν εγγράφως ότι θα κλείσουν όλες τις ποινικές μου υποθέσεις. Ουσιαστικά μου έλεγαν ότι ελέγχουν τον κ. Παπαγγελόπουλο που ελέγχει τις υποθέσεις. Σας καταθέτω αυτό το έγγραφο. Όλα όσα συνέβησαν σε μένα χρησιμοποιώντας το όνομα Παπασταύρου ήταν οι πράξεις μιας εγκληματικής οργάνωσης με σκοπό τον πλουτισμό αλλά και το πολιτικό όφελος. Αυτό που έγινε από αυτή την εγκληματική οργάνωση ήταν το μεγαλύτερο παραδικαστικό κύκλωμα από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους».

Στην αίθουσα υπήρξε ένταση από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Ραγκούση και Σπύρο Λάππα, οι οποίοι διέκοπταν τον μάρτυρα διαμαρτυρόμενοι γιατί συμβουλευόταν σημειώσεις του.

«Αφήστε τον μάρτυρα να καταθέσει. Φαίνεται να μη θέλετε να καταθέσει», είπε ο κ. Μπούγας. Από την πλευρά του, ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Μαρκόπουλος έκανε λόγο για πρωτοφανείς αντιδράσεις από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και ανέφερε: «Τους καταγγέλλουμε πως έχουν φοβηθεί και ξεφεύγουν».

Ο κ. Μιωνής έκανε λόγο και για έναν συμβιβασμό τον οποίο όμως στη συνέχεια αρνήθηκαν να τηρήσουν Φιλιππάκης και Τάρκας, ενώ στην υπόθεση εμπλέκει και την εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη: «Μετά την καταδίκη της κυρίας Παπαδάκου κάναμε έναν συμβιβασμό να μη συνεχίσω εναντίον τους και εκείνοι θα σταματήσουν τα ψευδή δημοσιεύματα. Μάταια όμως. Λίγους μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο Τάρκας και ο Φιλιππάκης έστειλαν ανώνυμη ογκώδη καταγγελία -όπως ακριβώς οι δωσίλογοι στην Κατοχή- στην Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς. Τον Ιούνιο του 2015 η κυρία Τουλουπάκη εξέδωσε παράνομο ντροπιαστικό ένταλμα σύλληψης γιατί δήθεν θα διέφευγε από τη χώρα ο Αγγελος Μεταξάς, ενώ ο Μεταξάς έμενε στην Ελβετία. Γιατί δήθεν είχε πληροφορίες από επίορκους υπαλλήλους».

Ο κ. Μιωνής περιέγραψε τη συνάντηση που είχε στο Μέγαρο Μαξίμου στις 10 Μαρτίου 2016 με τον τότε υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά και τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο: «Φτάνουμε τώρα στις 10 Μαρτίου, οπότε κανονίστηκε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με εμένα, τον Νίκο Παππά και τον κ. Παπαγγελόπουλο για να αποσυμφορηθούν τα ζητήματα που υπήρχαν μεταξύ μας. Ήταν σαφές ότι όσα έκανε ο Νίκος Παππάς ήταν σε γνώση του πρωθυπουργού. Επίσης ήταν σαφές σε μένα ότι Παπαγγελόπουλος και Φιλιππάκης ήταν συνεργάτες. Ο Νίκος Παππάς έκανε σύνοψη των συναντήσεων που είχαν προηγηθεί. Για μένα να αποσυρθούν τα παράνομα εντάλματα για τον Μεταξά, και για τον Φιλιππάκη να αποσύρω τη μήνυση που του είχα κάνει. Εκείνη τη στιγμή παρενέβη ο Παπαγγελόπουλος και είπε "και των εξόδων που του έχει δημιουργήσει". Εννοώντας τον Φιλιππάκη. Δεν πίστευα στα αυτιά μου. Οφείλω να πω ότι ο Παππάς ξαφνιάστηκε και ενοχλήθηκε και ρώτησε τον Παπαγγελόπουλο πόσα είναι αυτά τα έξοδα. Εγώ του δήλωσα ότι λεφτά στον Φιλιππάκη δεν υπάρχει περίπτωση να δώσω. Και ο Παπαγγελόπουλος ανέφερε ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση τότε. Ήταν σαφές: ο Παπαγγελόπουλος ζητούσε λεφτά για λογαριασμό του Φιλιππάκη».

Ηχητικά ντοκουμέντα για όσα καταγγέλλει

Ο Σάμπυ Μιωνής συνέχισε να ρίχνει βόμβες στην κατάθεσή του στην προανακριτική, λέγοντας πως για όλα όσα έχει πει και τις καταγγελίες που έχει κάνει έχει ηχητικά ντοκουμέντα και μπορεί να τα αποδείξει.

Δ. Μαρκόπουλος: Είπατε ότι έχετε στοιχεία για όσα μας καταθέτετε. Έχετε και ηχητικά ντοκουμέντα;

Σ. Μιωνής: Δεν υπάρχει λέξη που να σας έχω πει και να μην έχω αποδείξεις γι' αυτό. Όποτε μου ζητηθεί από τη Δικαιοσύνη θα τα καταθέσω.

Μάλιστα, έριξε φαρμακερά βέλη και κατά της Ελένης Τουλουπάκη, λέγοντας ότι συμμετείχε σε όλη αυτή την ιστορία.

Δ. Μαρκόπουλος: Η κυρία Τουλουπάκη είχε εμπλοκή;

Σ. Μιωνής: Σοβαρά μιλάτε; Προφανώς. Βγάζει παράνομα εντάλματα και όλα τα άλλα. Δεν συζητώ ότι η κυρία Τουλουπάκη ήταν μέλος αυτής της ομάδας. Είναι παιδί του Παπαγγελόπουλου και κολλητή της Παπαδάκου, όπως η δεύτερη μου έχει πει.

Ι. Μπούγας: Είπατε ότι διακρίνετε κοινά στοιχεία μεταξύ της υπόθεσής σας και της Novartis.

Σ. Μιωνής: Καταγγελία στην Αμερική, ψευδομάρτυρες. Και μάλιστα τα ίδια πρόσωπα. Τουλουπάκη, Ντζούρας... Και η δική μου υπόθεση και η Novartis. Πρόκειται, για μένα, για μία οργανωμένη προσπάθεια εγκληματικής οργάνωσης.

Ο κ. Μιωνής απαντώντας σε ερώτημα του Δημήτρη Μαρκόπουλου ανέφερε ότι Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Παππάς είχαν καταλάβει τι γίνεται με τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, αλλά δεν τον έλεγχαν, και επανέλαβε ότι έχει ηχητικά ντοκουμέντα.

Μαρκόπουλος: Πώς κανονίστηκε το ραντεβού στο Μαξίμου; Σε ποιους χώρους; Ποιος πήρε την πρωτοβουλία της συνάντησης αυτής;

Μιωνής: Έγινε στο γραφείο του Παππά, πήρε τηλέφωνο ο Παππάς και μάλλον η πρωτοβουλία ήταν του Φιλιππάκη. Εγινε η συνάντηση για να αποσυμπιεστεί η κατάσταση. Ήμουν εγώ, ο Παπαγγελόπουλος και ο Παππάς.

Μαρκόπουλος: Πώς έγινε η συζήτηση;

Μιωνής: Ο Τσίπρας και ο Παππάς είχαν καταλάβει ότι κάτι βρωμάει. Είχαν παραπλανηθεί από τον Παπαγγελόπουλο. Είχαν το εξής δίλημμα: από τη μια είχαν πέσει σε παγίδα από την άλλη δεν ήθελαν να στενοχωρήσουν τον Παπαγγελόπουλο. Κατάλαβα ότι ο Παπαγγελόπουλος είχε πολλή δύναμη, τους βοηθούσε πολύ στη Δικαιοσύνη.

Μαρκόπουλος: Ηταν κάτι σαν κράτος εν κράτει, δηλαδή, ο Παπαγγελόπουλος;

Μιωνής: Ο Τσίπρας ήξερε τι συνέβαινε, αισθανόταν άσχημα γι' αυτό και προσπαθούσε να βρει λύση. Δεν τον ήλεγχαν.

Μαρκόπουλος: Μιλήστε μας για την ανεξάρτητη έκθεση Campo.

Μιωνής: Είναι ο πιο αξιόπιστος δικαστής παγκοσμίως εναντίον της διαφθοράς. Αυθεντία. Έβαλε φυλακή τη χούντα της Αργεντινής, Αφρικανούς δικτάτορες. Συμπέρασμά του ήταν ότι στην Ελλάδα υπήρχε κύκλωμα με αρχηγό τον Παπαγγελόπουλο.

Δημήτρης Μαρκόπουλος: Υπάρχει ηχητικό υλικό, κ. Μιωνή; Μπορείτε να αποδείξετε όλα όσα λέτε για τα ραντεβού σας στο Μαξίμου και αλλού; Θέλω να είστε ξεκάθαρος.

Μιωνής: Εκανα ό,τι ήταν απαραίτητο για να προστατευτώ. Αν χρειαστεί, θα τα προσκομίσω στη Δικαιοσύνη. Έχω ό,τι χρειάζεται.

Πηγές ΝΔ: Βόμβα μεγατόνων οι καταγγελίες για Παπαγγελόπουλο-Παππά

«Ο Σάμπυ Μιωνής αποκάλυψε το παραδικαστικό κύκλωμα του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου και τον τρόπο με τον οποίο εκβιάστηκε από τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, παρουσία του πρώην υπουργού Επικρατείας κ. Νίκου Παππά, στο γραφείο του τελευταίου στο Μέγαρο Μαξίμου», ανέφεραν για το θέμα πηγές από τη ΝΔ.

Πηγές ΣΥΡΙΖΑ: Άνθρακες ο θησαυρός

Την ίδια ώρα, πηγές από τον ΣΥΡΙΖΑ κάνουν λόγο για θησαυρό που τελικά είναι άνθρακες: « Άνθρακες ο θησαυρός. Η διαφημισμένη βόμβα ήταν στράκα στρούκα δεύτερης διαλογής. Ενώ τα πραγματικά περιστατικά που έχουν περιγραφεί είναι από γελοία ως πολύ γελοία. Η συνάντηση στην οποία αναφέρεται κ. Μιονί έλαβε χώρα κατόπιν αιτήματος της ισραηλινής κυβέρνησης. Ο ισχυρισμός λοιπόν, ότι εκβιάστηκε σε συνάντηση την οποία ο ίδιος επιθυμούσε διακαώς και η ισραηλινή κυβέρνηση ζήτησε να γίνει καθίσταται ασόβαρος, ενώ οι δήθεν μίζες παραδέχθηκε ότι τελικά δεν ήταν μίζες αλλά εξωδικαστικός συμβιβασμός μεταξύ δυο ιδιωτών. Τις προηγούμενες ημέρες ζήσαμε μια εικονική πραγματικότητα με "αποκαλύψεις" για μίζες υπουργών, συνωμοσιών στο Μαξίμου και άλλα τέτοια φαιδρά, για να απαντήσει τελικά ο ίδιος ότι «Τσίπρας και Παππάς δεν είχαν καμία ανάμειξη 100%».

Τα βασικά σημεία της κατάθεσης

Ο Σάμπυ Μιωνής δήλωσε ότι κατέθεσε σήμερα μήνυση εναντίον των Παπαγγελόπουλου, Φιλιππάκη, Τάρκα, Παπαδάκου για δωροληψία πολιτικού αξιωματούχου, απόπειρα εκβίασης σε βαθμό κακουργήματος και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης (συμμορίας).

• Σύμφωνα με τον Σάμπυ Μιωνή, οι καταγγελλόμενοι ως συμμορία είχαν στοχοποιήσει τον ίδιο, τον συνέταιρό του Άγγελο Μεταξά και τον δικηγόρο τους Σταύρο Παπασταύρου, τους οποίους παρουσίαζαν -μαζί με την εταιρεία CMA- ως εγκληματική οργάνωση που ξέπλενε μαύρο χρήμα, το οποίο μάλιστα κατέληγε σε πολιτικά πρόσωπα.

• Η CMA είχε πουληθεί το 2006 από τον κ. Μιωνή και τον κ. Μεταξά στον ελβετικό τραπεζικό όμιλο EFG International, συμφερόντων Λάτση, και είχε στο Advisory Board της τον πρώην πρωθυπουργό του Ισραήλ, Ehud Barak. Αυτή την εταιρεία την παρουσίασαν ως εγκληματική οργάνωση.

• Ο Μιωνής κατέθεσε ότι όλα αυτά έγιναν προκειμένου να τους αποσπάσουν μεγάλο χρηματικό ποσό και επειδή ο Σταύρος Παπασταύρου ήταν συνεργάτης του Σαμαρά. Όπως χαρακτηριστικά είπε, πούλησε ο Παπαγγελόπουλος στην κυβέρνηση Τσίπρα ένα παραμύθι με δράκους, έναν πλούσιο Εβραίο και έναν Παπασταύρου, συνεργάτη του Σαμαρά.

• Μίλησε για συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Μαξίμου, στις 10/3/2016, παρουσία των Παπαγγελόπουλου και Παππά. Σύμφωνα με τον κ. Μιωνή, ο Παπαγγελόπουλος, στη συνάντηση αυτή, του ζήτησε χρήματα για λογαριασμό του Φιλιππάκη. Ο Μιωνής κατέθεσε ότι τα χρήματα αυτά συγκεκριμενοποιήθηκαν στο ποσό των 350.000 ευρώ στο πλαίσιο επόμενης συνάντησης μεταξύ Φιλιππάκη, Τάρκα, Μαργωμένου και των Ισραηλινών δικηγόρων του κ. Μιωνή, με αντάλλαγμα κλείσιμο ποινικών υποθέσεων που οι ίδιοι οι μηνυόμενοι είχαν κατασκευάσει.

• Ο κ. Μιωνής κατήγγειλε ότι η κυρία Τουλουπάκη κάλεσε μία μάρτυρα για την εγκληματική οργάνωση και της ζήτησε να καταδώσει τους Μιωνή, Παπασταύρου και Μεταξά ως απατεώνες, και όταν εκείνη αρνήθηκε, της άσκησε ψυχολογική πίεση.

• Επίσης, ο κ. Μιωνής κατήγγειλε σωρεία συκοφαντικών δημοσιευμάτων, εξωθεσμικών παρεμβάσεων, μεθοδεύσεων και παρατυπιών. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε έκδοση παράνομων ενταλμάτων σύλληψης για τον Άγγελο Μεταξά από την κυρία Τουλουπάκη τον Ιούνιο του 2015, που εντέλει ακυρώθηκαν. Αναφέρθηκε, επίσης, σε παράνομο φορολογικό καταλογισμό σε βάρος του Παπασταύρου, σε πρόστιμο που καταλογίσθηκε σε βάρος του, σε συνέχεια δεύτερης έκθεσης ελέγχου, που αυθαίρετα και παράτυπα αντικατέστησε την πρώτη έκθεση ελέγχου που τον αθώωνε –φορολογικό πρόστιμο, που στη συνέχεια ακυρώθηκε από τα διοικητικά δικαστήρια. Αναφέρθηκε σε σειρά αντιποίνων που δέχθηκε αυτός και η οικογένειά του όταν αρνήθηκε να πληρώσει χρήματα στον Παπαγγελόπουλο.

• Έκανε ιδιαίτερη αναφορά σε δικαστική συνδρομή από το υπουργείο Δικαιοσύνης της Κύπρου, την οποία και κατέθεσε, που αθώωνε τον κ. Παπασταύρου και τον κ. Μιωνή για τις ποινικές και φορολογικές υποθέσεις τους. Αυτή η δικαστική συνδρομή, παρόλο που παρελήφθη το 2016, σκανδαλωδώς αποκρύφτηκε για τέσσερα χρόνια!

• Ο Μιωνής κατέθεσε στην επιτροπή έγγραφο βέβαιης χρονολογίας, στο οποίο οι Φιλιππάκης και Τάρκας δεσμεύονται, εν είδει δικαστών, στο κλείσιμο των ποινικών υποθέσεων που του είχαν δημιουργήσει, έναντι της αποδέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών τους, που ο Μιωνής είχε δεσμεύσει δυνάμει αγγλικών δικαστικών αποφάσεων.

• Κατέθεσε, επίσης, έκθεση ενός από τους κορυφαίους παγκοσμίως ακαδημαϊκούς στην καταπολέμηση της διαφθοράς, του Luis Moreno Ocampo, του πρώτου γενικού εισαγγελέα του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η οποία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι στην Ελλάδα υπήρχε ένα δίκτυο δημόσιων λειτουργών με επικεφαλής τον κ. Παπαγγελόπουλο που είχε ως αποτέλεσμα ο κ. Μιωνής να αποτελέσει στόχο μιας σειράς αβάσιμων ποινικών διαδικασιών.

Η μήνυση που κατέθεσε ο Μιωνής

Όπως αναφέρει το δικηγορικό γραφείο «Πέτρος Ν. Πανταζής και Συνεργάτες»:

«Κατατέθηκε, σήμερα, από τον εντολέα μας κ. Σάμπυ Μιωνή, ενώπιον του αρμοδίου κ. Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, μήνυση κατά των 1) Δημητρίου Παπαγγελοπούλου, πρώην Αναπληρωτή Υπουργού Δικαιοσύνης 2) Ιωάννη Φιλιππάκη, εκδότη της εφημερίδας “Δημοκρατία” 3) Αλεξάνδρου Τάρκα, δημοσιογράφου και 4) Γιάννας Παπαδάκου, δημοσιογράφου για τα εγκλήματα: α) της απόπειρας εκβίασης σε βαθμό κακουργήματος, β) της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης («συμμορίας») γ) της συνέργειας σε απόπειρα εκβίασης σε βαθμό κακουργήματος και δ) της δωροληψίας πολιτικού αξιωματούχου.-

Η μήνυση, υποστηρίζεται από πληθώρα αποδεικτικών στοιχείων, ο δε κ. Μιωνής καταθέτει σήμερα, θεσμικά, ενώπιον της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής της Βουλής των Ελλήνων, που διερευνά την τυχόν τέλεση αδικημάτων που έχουν τελεστεί από τον κ. Δημήτριο Παπαγγελόπουλο.-

Ο κ. Μιωνής, ο συνέταιρός του κ. Άγγελος Μεταξάς και ο δικηγόρος του, κ. Σταύρος Παπασταύρου, έγιναν στόχος μιας εγκληματικής συμμορίας, που είχε σαφή επιδίωξη προσπορισμού παρανόμου οικονομικού οφέλους και, παράλληλα, εκμετάλλευσης της πολιτικής διάστασης της υπόθεσης.-

Στα πλαίσια αυτά, δημιουργήθηκαν, σε βάρος τους, σειρά εξωθεσμικών και και αντιδικονομικών ενεργειών, όπως η έκδοση παρανόμων ενταλμάτων συλλήψεως, η δημιουργία σειράς ποινικών δικογραφιών και αβασίμων φορολογικών καταλογισμών, που, τελικώς, κατέπεσαν στα Ελληνικά Δικαστήρια.-

Ο κ. Μιωνής, κατήγγειλε την ύπαρξη ενός από τα μεγαλύτερα παραδικαστικά κυκλώματα, που έδρασαν “από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους”, ήμαστε δε βέβαιοι ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη θα προστατεύσει το κύρος της για άλλη μια φορά και θα δράσει άμεσα, για την παραδειγματική τιμωρίατων υπευθύνων».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/politiki/bombes-mioni-o-papaggelopoylos-moy-zitise-hrimata-maximoy





Δήλωση εξέδωσε ο τέως αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης, Δημήτρης Παπαγγελόπουλος μετά τα όσα υποστήριξε ο επιχειρηματίας, Σάμπυ Μιωνής στην Προανακριτική Επιτροπή.

Ο κ. Παπαγγελόπουλος υποστήριξε ότι η συνάντηση την οποία επικαλείται ο κ. Μιωνής έγινε μετά από πιέσεις τις ισραηλινής κυβέρνησης στον κ. Παππά καθώς, όπως λέει, ο επιχειρηματίας θεωρούσε ότι η ελληνική Δικαιοσύνη ήταν αντισημιτική και ζήτησε τη βοήθεια της κυβέρνησης για δικαστικές του υποθέσεις. Παράλληλα, δίνει τη δική του εκδοχή για τις συναντήσεις με τον κ. Φιλιππάκη και υποστηρίζει ότι θα επανέλθει με νέα δήλωση σχετικά με τις σχέσεις Μιωνή με τον πρώην πρωθυπουργό Α. Σαμαρά.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Υπόθεση Novartis: Ψυχρή και τυπική η Κελέση - Εδωσε τυποποιημένες και σύντομες απαντήσεις
ΠΟΛΙΤΙΚΗ 26|02|2020 | 07:51

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου

Πριν από 4 χρόνια με παρακάλεσε ο κ. Παππάς να συναντηθούμε στο γραφείο του με τον κ Μιωνή επικαλούμενος πιέσεις από την Ισραηλινή Κυβέρνηση. Ο κ. Μιωνή μας παρακάλεσε να τον βοηθήσουμε στις εκκρεμείς δικαστικές του υποθέσεις επειδή θεωρούσε ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη ήταν αντισημιτική. Επίσης κατηγόρησε τους κ.κ. Βορίδη και Φιλιππάκη ως Ναζί και μέλη διεθνούς ναζιστικής οργάνωσης και ότι για αυτό τον καταδιώκουν. Ήταν σε έξαλλη κατάσταση. Προσπαθήσαμε να τον ηρεμήσουμε. Του διευκρινίσαμε ότι στην Ελληνική Δικαιοσύνη δεν υπάρχει δυνατότητα παρέμβασης.

Για τον κ. Βορίδη του συστήσαμε να απευθυνθεί στη Ν.Δ. Γα τον κ. Φιλιππάκη, τον οποίο εγώ πρόσφατα είχα γνωρίσει, να διευθετήσει συμβιβαστικά τις διαφορές του. Πριν από 2 χρόνια πραγματοποιήθηκε νέα συνάντηση στο γραφείο του κ. Παππά μετά από παρακλήσεις πάλι του κ. Μιωνή. Σε αυτήν συμμετείχαν ο κ. Παππάς, εγώ, εκπρόσωπος του κ. Μιωνή, ο κ. Φιλιππάκης και άλλοι. Έχω την εντύπωση μάλιστα ότι ο κ. Μιωνή στη συνέχεια κάποια στιγμή έλαβε και επιταγή ως εγγύηση για τη διευθέτηση των ιδιωτικών διαφορών του με τον κ. Φιλιππάκη.

Πριν από ένα χρόνο ο κ. Μιωνή κατήγγειλε στις αρχές του Ισραήλ τον κ. Βορίδη για εκβιασμό και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση χωρίς την παραμικρή αναφορά στο πρόσωπό μου. Αξιοσημείωτο είναι ότι τα δημοσιεύματα για τις δραστηριότητες του κ. Μιωνή είχαν υπάρξει τουλάχιστον τρία χρόνια πριν γίνω υπουργός. Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι για τους κ.κ. Παπασταύρου και Μιωνή με είχε παρακαλέσει να τους βοηθήσω και ο κ. Σαμαράς σε μια από τις συναντήσεις μας. Αυτά προς το παρόν για το δήθεν εκβιασμό σε βάρος του κ. Μιωνή και για το ήθος του που δεν δίστασε να μαγνητοφωνήσει παράνομα στο Μέγαρο Μαξίμου συνομιλία του με δύο υπουργούς σε συνάντηση για την οποία ο ίδιος επανειλημμένως είχε παρακαλέσει. Αυτά προς το παρόν.

Στη συνέχεια θα ασχοληθώ επισταμένως για το ρόλο και τις σχέσεις του κ. Μιωνή με τους κ.κ. Σαμαρά και Παπασταύρου.
Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/politiki/papaggelopoylos-mioni-zitise-na-synantithoyme



Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ- ΚΥΠΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ, ΜΕ ΤΗ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΗ ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ....







ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΣΤΟΛΟΥ, ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΥ Ε.Α. κ. ΓΡΗΓΟΡΗ ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ, ΣΤΙΣ ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ  
ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΘΝΟΦΡΟΥΡΑΣ 

Η Διοίκηση του Κυπριακού Ναυτικού, στο πλαίσιο του “Έτους Αυτογνωσίας και Εξωστρέφειας” της Εθνικής Φρουράς, σχεδίασε και πραγματοποίησε Ναυτικές Εκδηλώσεις στην Λεμεσό από 15 έως 17 Φεβρουαρίου. Το ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ είχε την τιμή να συμμετέχει στις εκδηλώσεις επίσημα προσκεκλημένο από τους διοργανωτές. Οι εκδηλώσεις περιελάμβαναν:




  • Κατάθεση στεφάνου στο μνημείο Αγνώστου Ναύτου. Εκ μέρους του ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ. στεφάνι κατέθεσε Αντιναύαρχος (ε.α.) Γρηγόριος Δεμέστιχας, Επίτιμος Αρχηγός Στόλου και Επίτιμο Μέλος του ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ., ο οποίος ήταν ένας εκ των πρώτων Αξιωματικών εξ Ελλάδος που στελέχωσαν το Κυπριακό Ναυτικό ως Κυβερνήτης Τορπιλακάτου την περίοδο 1965 – 1966



  • Παρακολούθηση επιδείξεως από σκάφη της Διοίκησης Ναυτικού, στην περιοχή της παλιάς μαρίνας.



  • Προβολή του ιστορικού ντοκιμαντέρ “Η γέννηση του Κυπριακού Ναυτικού, 1964-1966”, δημιουργία των Λεωνίδα Τσιαντούλα (Αντιπροέδρου του ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ) και Γιώργου Μαραγκουδάκη (Μέλους του ΔΣ του ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ.). ‘Εγιναν 2 προβολές, η πρώτη στις 16 Φεβρουαρίου (για το κοινό) και η δεύτερη στις 17 Φεβρουαρίου (για τα στελέχη της Εθνικής Φρουράς). Και στις 2 προβολές η Αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου “Πάνος Σολομωνίδης” ήταν κατάμεστη.



  • Ομιλία του Αντιναυάρχου (ε.α.) Γ. Δεμέστιχα προς τα στελέχη της Εθνικής Φρουράς με θέμα “Ελληνοτουρκικές Κρίσεις. Το παρόν”. Την ομιλία παρακολούθησε και ο Υπουργός Άμυνας κ. Σάββας Αγγελίδης. Ο Διοικητής Ναυτικού Αρχιπλοίαρχος Χ. Χαραλάμπους απένειμε αναμνηστικές πλακέτες στην αντιπροσωπεία του ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ. και με το πέρας των εκδηλώσεων τους συνόδευσε στον Τύμβο Μακεδονίτισσας όπου ενημερώθηκαν για το ιστορικό και την σημασία του μνημείο

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΝΑΥΑΡΧΟΥ κ. ΓΡ. ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ

ΚΡΙΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ – ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Λεμεσός, 17-2-2020


Οι κρίσεις μεταξύ κρατών συμβαίνουν όταν βρίσκονται σε σύγκρουση σοβαρά συμφέροντα, η διεκδίκηση των οποίων δημιουργεί συνθήκες που υπάρχει το ενδεχόμενο χρήσης και της στρατιωτικής ισχύος προκειμένου να επιτευχθούν οι επιδιωκόμενοι αντικειμενικοί στόχοι. Γενικά οι κρίσεις είναι καταστάσεις που, με την απειλή χρήσης βίας, πρέπει είτε να επιλυθούν εις βάρος ενός των εμπλεκομένων είτε να εκτονωθούν με την επιστροφή στο ισχύον καθεστώς είτε να οδηγήσουν σε εμπόλεμη κατάσταση.

Υπό γενική περιγραφή ο χειρισμός μιας κρίσεως διακρίνεται σε τρεις φάσεις:

· Πρόληψη.

· Διασφάλιση των συμφερόντων με απειλή χρήσης βίας.

· Μετάβαση σε πόλεμο υπό τις ευνοϊκότερες δυνατές συνθήκες.

Ενώ οι κρίσεις δημιουργούνται για διάφορες αιτίες προς εξασφάλιση οικονομικών, κυριαρχικών, πολιτισμικών και άλλων συμφερόντων, μπορούμε να τις διακρίνουμε σε δύο βασικές κατηγορίες:

· Τις προσχηματικές κρίσεις δηλαδή τις κρίσεις που προκαλούνται από κάποιο κράτος προκειμένου αυτό να δικαιολογήσει την έναρξη εχθροπραξιών τις οποίες έχει ήδη προσχεδιάσει. Στην περίπτωση αυτή ο επιτιθέμενος διαθέτει επαρκή ισχύ που μάλλον του εξασφαλίζει την επιτυχή έκβαση των επιχειρήσεων.

· Τις κρίσεις αμφισβήτησης δεσμεύσεων ή δικαιωμάτων προκειμένου να επιτευχθεί υποχώρηση του αντιπάλου από αυτά, υπό την πίεση ενδεχομένης χρήσεως βίας. Στην περίπτωση αυτή η κρίση μπορεί να ελεγχθεί αναλόγως της αποφασιστικότητας των εμπλεκομένων, της προετοιμασίας των για πολεμική σύρραξη αλλά και των τιθεμένων μακροπροθέσμων επιδιώξεων του προκαλούντος την κρίση.

Η Ελλάδα και η Κύπρος μετά το 1960 αντιμετώπισαν κρίσεις βασικά από την Τουρκία, ενώ οι στρατιωτικές κρίσεις προήρχοντο μόνον από την Τουρκία.

Οι καθαρά Ε-Τ κρίσεις εντάσσονται στην κατηγορία των κρίσεων αμφισβήτησης. Όλες οι κρίσεις (1976 – 1987 – 1996) ξεκίνησαν από την Τουρκία που έθεσε υπό αμφισβήτηση ελληνικά δικαιώματα στο Αιγαίο (υφαλοκρηπίδα και κυριαρχία βραχονησίδων / νησίδων) και επεδίωξε τον εξαναγκασμό της Ελληνικής πλευράς σε υποχώρηση ενώ εξασφάλισε την προβολή των απαιτήσεων της σε διεθνές επίπεδο.

Σε Εθνικό όμως επίπεδο οι κρίσεις που προκάλεσε η Τουρκία στην Κύπρο (1964 – 1967 – 1974 όταν έγινε η εισβολή) ήταν προσχηματικές προκειμένου να εισβάλλει στην μεγαλόνησο και να ελέγξει μεγάλο τμήμα της.

Ας εξετάσουμε χρονολογικά τις κρίσεις, να δούμε τα συμπεράσματα και στη συνέχεια την παρούσα κατάσταση.

Κρίση 1964 (Εθνική)

Τον Δεκέμβριο του 1963 σκοτώθησαν στην Λευκωσία δύο Τουρκοκύπριοι. Ακολούθησαν συγκρούσεις μεταξύ Ε-Κ και T-K πολιτών και τελικά οι Τ-Κ απεσύρθησαν σε περιοχές που υπερείχε πληθυσμιακά το Τ-Κ στοιχείο, δημιουργώντας θήλακες σε διάφορα μέρη της Κύπρου, ενώ συγχρόνως η Τουρκία είχε απορρίψει το μνημόνιο των 13 σημείων που είχε παρουσιάσει ο Μακάριος.

Στην Βορειοδυτική Κύπρο (περιοχή Κόκκινα) δημιουργήθηκε παραθαλάσσιος θήλακας μέσω του οποίου ήρχοντο, κρυφά, ενισχύσεις από την Τουρκία. Μάλιστα τον Μάρτιο του 1964 Ελληνική ΟΥΚ που είχε αποσταλεί στην Κύπρο, ανετίναξε μικρή προβλήτα που χρησιμοποιούσαν οι Τ-Κ για να δέχονται τις ενισχύσεις.

Οι Τ-Κ άρχισαν την άνοιξη του 1964 να επεκτείνουν τον θήλακα αυτόν προς Νότον αποκόπτοντας Ε-Κ χωριά.

Τον Αύγουστο του 1964 Ε-Κ δυνάμεις ανέλαβαν επιχειρήσεις για να εξουτερώσουν τις στρατιωτικές Τ-Κ δυνάμεις στον θήλακα της περιοχής Κόκκινα.

Από την πλευρά του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού μετείχαν δύο παλαιά παράκτια περιπολικά (ΠΠ ΑΡΙΩΝ – ΦΑΕΘΩΝ) Γερμανικής κατασκευής, τα οποία είχαν καταπλεύσει προ ολίγων ημερών στην Κύπρο, καθώς και συστοιχίες πυροβόλων 40mm (Μπόφορς) που είχαν και αυτές αποσταλεί από την Ελλάδα και είχαν αραιωθεί σε γειτνιάζουσα παράκτιο περιοχή.

Η Τουρκία επενέβη άμεσα από αέρος και από την τουρκική αεροπορία προσεβλήθησαν στρατιωτικά Ε-Κ τμήματα και εβυθίσθη το ένα περιπολικό (ΠΠ ΦΑΕΘΩΝ) ενώ η Άγκυρα απειλούσε με απόβαση (6 σκοτώθηκαν – 7 τραυματίες στο ΠΠ ΦΑΕΘΩΝ).

Κατά την Τουρκική αεροπορική επέμβαση κατερρίφθη ένα Τουρκικό Α/Φ από πυρά του Ναυτικού (είτε των Πλοίων είτε των συστοιχιών ξηράς). Η απόβαση που εσχεδίαζε η Τουρκία δεν επραγματοποιήθη, χάρις εις την αυστηρή παρέμβαση του Προέδρου Τζόνσον των ΗΠΑ προς την Τουρκία.

Γνωρίζω τα γεγονότα με λεπτομέρεια καθ’ όσον το αμέσως επόμενο διάστημα ήρθα εθελοντικά στην Κύπρο και παρέλαβα Κυβερνήτης μίας από τις αφιχθείσες (αρχές 1965) Τορπιλακάτους Ρωσικής προελεύσεως.

Τα έτη 1965-66 που υπηρέτησα στην Κύπρο αντιμετωπίσαμε κρίσεις με την Τουρκία που απειλούσε με αποβατικές ενέργειες, λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα. Παραδείγματα:

· Απειλή βομβαρδισμών της Ν. Βάσης στο Μπογάζι τον Μάρτιο 1965 – Αραίωση – Απόκρυψη.

· Σε δύο περιπτώσεις απόπλους Τ/Α από Κυρήνεια και υπό κατεύθυνση των Ρ/Ε λήψη θέσεων στο όριο των Χωρικών υδάτων (12 ν.μ.) μεταξύ Τουρκικών Δυνάμεων που έπλεαν προς Νότον και Ξηράς.

Οι Τουρκικές Δυνάμεις προσήγγισαν μέχρι περίπου 15 ν.μ. από Κύπρο και μετά ανέστρεψαν

Κρίση 1967 (Εθνική)

Η κρίση αυτή έγινε τον Δεκέμβριο του 1967, όταν η Τουρκία απειλούσε την Ελλάδα με πόλεμο απαιτώντας από την Αθήνα να αποσύρει την Μεραρχία που είχε αποστείλει στην Κύπρο από το 1964. Με την Μεραρχία στην Κύπρο η Τουρκία ήταν αδύνατον να κάνει επιτυχή απόβαση.

Από το Π.Ν. απεφασίσθη να πλεύσουν στην Κύπρου δύο (2) Τ/Α τύπου NASTY για να ενισχύσουν το Κυπριακό Ναυτικό. Ήμουν ο Κυβερνήτης της μίας. Μέσα σε φοβερή κακοκαιρία καταπλεύσαμε στον Άγιο Νικόλαο για ανεφοδιασμό και στην συνέχεια πλέοντας προς Κύπρο εδόθη εντολή να επαναπλεύσουμε στον Αγ. Νικόλαο της Κρήτης και μετά στην Σούδα.

Η Ελληνική Κυβέρνηση είχε αποφασίσει να αποσύρει την Μεραρχία, που πράγματι υλοποιήθηκε τις επόμενες μέρες.

Η κρίση εκτονώθηκε μεν, αλλά η Κύπρος κατεδικάσθη αφού απεγυμνώθη στρατιωτικώς. Η εισβολή του 1974 το απέδειξε. Τα γεγονότα και οι συνέπειες είναι γνωστά και δεν θα τα εξετάσουμε.

Θα εξετάσουμε στην συνέχεια τις καθαρά Ε-Τ κρίσεις.

Από τις δεκαετίες του ΄70 και ΄80 η Τουρκία προβάλλει τις διεκδικήσεις της στον εναέριο χώρο στο Αιγαίο με τις καθημερινές παραβάσεις και παραβιάσεις και πρέπει να αναγνωρίσουμε την σθεναρή αντιμετώπισή τους από την Πολεμική Αεροπορία μας που με θυσίες, με έγκαιρη παρουσία κατοχυρώνει την Ελληνική κυριαρχία και τα δικαιώματα που παρέχονται από διεθνείς οργανισμούς. Είναι μία συνεχής κρίση που αντιμετωπίζεται από την Ελλάδα με σθένος και ψυχραιμία, προσόντα που ασφαλώς είναι πρωτόγνωρα στην ανατολίτικη νοοτροπία της γείτονος. Ανάλογες παραβιάσεις γίνονται και στον Ελληνικό θαλάσσιο χώρο, που αντιμετωπίζονται βασικά από το Π.Ν. αλλά και το Λ.Σ.

Όλες οι κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας προέρχονται από τις διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο, διεκδικήσεις που δεν έχουν καμμία βάση σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, και που η Τουρκία θέλει μέσω μακροπροθέσμου σχεδιασμού και παρουσίας να δημιουργήσει το κατάλληλο σκηνικό ώστε κάποτε να επιβάλλει λύσεις που θα είναι, ανεκτές έστω, από την διεθνή κοινή γνώμη.

Οι τρεις βασικές κρίσεις (1976, 1987, 1996) ξεκίνησαν από επίσημες τουρκικές ενέργειες οι οποίες ήταν γνωστές στην Ελληνική Κυβέρνηση (Έκδοση άδειας εξερεύνησης σε περιοχές της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας το 1976 και 1987, ρηματική διακοίνωση αμφισβήτησης της Ελληνικής κυριαρχίας των νήσων Ίμια το 1996).

Μέσα από αυτές τις κρίσεις και τις παραβιάσεις του εναερίου χώρου η Τουρκία έχει θέσει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και θα επιδιώκει να τις υπενθυμίζει ώστε να προχωρήσει στον κατάλληλο χρόνο, όταν οι συνθήκες γι’ αυτήν θα είναι ευνοϊκές, στην προώθηση ή επιβολή των καταλλήλων λύσεων.

Θα περιγράψουμε τώρα εν συντομία τις προαναφερθείσες κρίσεις.

Κρίσις 1976

Τον Αύγουστο του 1976 η Τουρκική Κυβέρνηση εξέδωσε σχετική αγγελία για εκτέλεση σεισμογραφικών παρατηρήσεων στο χώρο του Β. Αιγαίου που περιελαμβάνοντο και περιοχές που ήταν σαφώς στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα ή σε αμφισβητουμένη υφαλοκρηπίδα.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι το 1975 υπήρξε πρόταση του τότε Έλληνος Πρωθυπουργού προς τον Τούρκο ομόλογό του για σύνταξη συνυποσχετικού και προώθηση του θέματος οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης προς επίλυση. Η Ελληνική Κυβέρνηση ανεγνώριζε ότι η μόνη Ελληνοτουρκική διαφορά είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, πολιτική η οποία ακολουθείται μέχρι και σήμερα. Η Τουρκική Κυβέρνηση αρνήθηκε το 1975 την παραπομπή του θέματος στη Χάγη και η απάντησή της ήλθε το 1976 με την έξοδο του πλοίου θαλασσίων ερευνών «ΧΩΡΑ» στο Αιγαίο.

Την πρώτη Κυριακή του Αυγούστου του 1976 και κατόπιν σχετικής αποφάσεως της Ελληνικής Κυβερνήσεως συνεκροτήθη ομάς κρούσεως από τρία Αντιτορπιλικά και δύο πυραυλακάτους η οποία έπλευσε στο Αιγαίο με στόχο την απομάκρυνση του «ΧΩΡΑ» από την Ελληνική ή αμφισβητουμένη υφαλοκρηπίδα, ενώ παραλλήλως συνεχίστηκαν οι διαβουλεύσεις σε πολιτικό επίπεδο. Η επιχείρηση ανετέθη σε Πλοίαρχο Διοικητή που είχε τον τακτικό έλεγχο, ενώ σε πρώτη φάση τα Ελληνικά πλοία θα καλούσαν το «ΧΩΡΑ» να απομακρυνθεί από την Ελληνική ή αμφισβητουμένη υφαλοκρηπίδα. Περαιτέρω κλιμάκωση, εφ’ όσον απαιτείτο, θα διετάσσετο από το ΓΕΝ.

Η δύναμη (2 Α/Τ – 2 ΤΠΚ) ανεπτύχθη στο Β.Α. Αιγαίο (με βάση την ν. Σκύρο). Ήμουν κυβερνήτης της μίας ΤΠΚ. Στα πληρώματα υπήρξε ενθουσιασμός.

Προειδοποιήσαμε το ΧΩΡΑ να αποσυρθεί πλησιάζοντάς το σε μικρή απόσταση.

Το «ΧΩΡΑ» συνοδευόμενο από Τουρκικά πολεμικά πλοία πράγματι απεσύρθη και συνέχισε για λίγες ημέρες έρευνες σε Τουρκικά χωρικά ύδατα, ενώ σε πολιτικό επίπεδο επηκολούθησε τον Νοέμβριο 1976 συμφωνία με την εν συνεχεία υπογραφή του πρωτοκόλλου της Βέρνης για αποφυγή προκλητικών ενεργειών από τις δύο χώρες που οδηγούν σε εντάσεις, μη πραγματοποιώντας έρευνες σε αμφισβητούμενες περιοχές που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Δηλαδή ετέθη περιορισμός που αφορούσε την υφαλοκρηπίδα στο Ανατολικό Αιγαίο.

"...Η παρούσα κρίση έχει ξεκινήσει ως Κρίση Αμφισβήτησης αλλά είναι δυνατόν να μεταλλαχθεί σε Προσχηματική Κρίση καθ’ όσον η Τουρκία εκτιμά ότι έχει σημαντική Στρατιωτική Ισχύ και μπορεί να επιβάλλει τις επιδιώξεις της ή μάλλον μέρος των επιδιώξεών της. Οι χώρες μας την τελευταία δεκαετία επλήγησαν από σοβαρή οικονομική κρίση η οποία είχε επιπτώσεις στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και την αναβάθμιση της Στρατιωτικής Ισχύος. Εν τούτοις η Ελλάδα και η Κύπρος, με συνέχεια και συνέπεια, προχώρησαν ικανοποιητικά τις εξωτερικές σχέσεις και συμμαχίες (άξονες Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου) και αναβάθμισαν τις σχέσεις με ΗΠΑ ισορροπώντας και τις σχέσεις με την Ρωσία. Με αυτές τις αναβαθμίσεις η Αθήνα και η Λευκωσία αυξάνουν ένα παράγοντα της Εθνικής τους Ισχύος, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να αναβαθμίσουν με άμεσες λύσεις την Στρατιωτική Ισχύ. Η Ελλάδα κυρίως, πρέπει να είναι εις θέση να αντιμετωπίσει αυτοδύναμα την Τουρκική απειλή αν τούτο απαιτηθεί..."

Κρίσις 1987

Η κρίση του Μαρτίου του 1987 ξεκίνησε αφού είχαν προηγηθεί έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας όταν η τελευταία εξήγγειλε την αμετάκλητη απόφασή της για πραγματοποίηση σεισμογραφικών παρατηρήσεων από το πλοίο SISMIK στο Β. Αιγαίο, σε περιοχές που περιελαμβάνοντο τμήματα της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή αμφισβητουμένης υφαλοκρηπίδας.

Με δεδομένο ότι οι διαβουλεύσεις σε πολιτικό επίπεδο δεν είχαν φέρει αποτέλεσμα, από την Ελληνική Κυβέρνηση απεφασίσθη η χρησιμοποίηση στρατιωτικών μέσων (δηλαδή της στρατιωτικής διπλωματίας) προκειμένου να επιδείξει την αποφασιστικότητά της για την απαγόρευση ερευνών σε Ελληνική ή αμφισβητουμένη υφαλοκρηπίδα.

Εδώ θα μου επιτρέψετε την προσωπική μου εξιστόρηση όπως έζησα τα γεγονότα της στρατιωτικής πλευράς της κρίσεως στο Β. Αιγαίο από την υπεύθυνη θέση που έτυχε να υπηρετώ τότε.

Ήμουν Διοικητής Μοίρας Αντιτορπιλικών και τα μεσάνυχτα της 26/27 Μαρτίου εκλήθην να παρουσιασθώ στον Α/ΓΕΝ ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από την συνεργασία του με τον Πρωθυπουργό. Ο Α/ΓΕΝ μου ανέθεσε την αποστολή: «Απαγόρευση εκτελέσεως ερευνών από το SISMIK έξω από τα Τουρκικά χωρικά ύδατα».

Επελέγησαν 3 Αντιτορπιλικά και 4 Πυραυλάκατοι που ανεπτύχθησαν στο Βόρειο Αγαίο.

Η κινητοποίηση του προσωπικού έγινε τις νυχτερινές ώρες (μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού) και μεταμεσημβρινές ώρες της 27ης Μαρτίου αναλάβαμε την επιτήρηση του Β. Αιγαίου (περιοχή Β. Σποράδες, Χαλκιδική, Λήμνος, Ίμβρος, Δαρδανέλια, Ακτές ΒΑ Ηπειρωτικής Ελλάδος).

Η επίδειξη αποφασιστικότητος από την πολιτική ηγεσία ελήφθη σοβαρά υπ’ όψιν σε διεθνές επίπεδο, αφού το Β. Αιγαίο «άδειασε» κυριολεκτικά από εμπορικά πλοία δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο τις προϋποθέσεις που διευκόλυναν το έργο της επιτηρήσεως.

Δεν θα αναφέρω λεπτομέρειες του σχεδίου πως δηλαδή θα γινόταν η απαγόρευση ερευνών από το SISMIK σε μη επιθυμητές περιοχές, όμως θέλω να τονίσω ότι υπήρχε πλήρης ελευθερία ώστε χωρίς καθυστερήσεις να πραγματοποιηθεί η αποστολή με όλα τα διατιθέμενα μέσα και εναλλακτικούς τρόπους.

Οι ΤΠΚ έλαβαν θέσεις στη Λήμνο – Θάσο – Άθω, ενώ ένα AT περιπολούσε στην περιοχή εναλλασσόμενο ανά 12ωρο.

Από Τουρκικής πλευρά στο Β. Αιγαίο ανεπτύχθησαν ένα Αντιτορπιλικό και μία Κανονιοφόρος τα οποία ετέθησαν υπό συνεχή επιτήρηση από τα δικά μας πλοία. Σε μία περίπτωση απεκτήθη επαφή Υ/Β το οποίο έλαβε πορεία (με ταχύτητα περί τους 8 κόμβους) προς ν. ΙΜΒΡΟ ακολουθούμενο από το A/T μας το οποίο εισήλθε και αυτό στα χωρικά ύδατα της ΙΜΒΡΟΥ για να μην χάσει επαφή. Το γεγονός αυτό ανεφέρθη πάραυτα στο ΓΕΝ το οποίο διέταξε την απομάκρυνση του A/T από τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας.

Στο έργο μας για την επιτήρηση, μας συνέδραμαν Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας καθώς και αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. (Απαραίτητη η παρουσία τους σε περιόδους εντάσεων / κρίσεων). Σήμερα βέβαια υπάρχουν και τα DRONES/ UAVS.

Οι περιπολίες συνεχίσθηκαν επί αρκετές ημέρες, ενώ τα πλοία του Στόλου που είχαν αραιωθεί με την έναρξη της κρίσεως στην περιοχή Κυκλάδων – Κεντρικού Αιγαίου είχαν επαναπλεύσει εν τω μεταξύ στις Βάσεις τους.

Οι συνεχείς περιπολίες παράλληλα με άλλες κινήσεις που έγιναν με μεταφορές υλικού και ενίσχυση των αντιαεροπορικών δυνατοτήτων ξηράς στο Β. Αιγαίο κατέδειξαν κατά τρόπο ξεκάθαρο προς την Τουρκική πλευρά ότι ήτο δυνατόν η κατάσταση να κλιμακωθεί ραγδαία, εάν το SISMIK προχωρούσε σε έρευνες όπως είχε εξαγγελθεί.

Τελικώς το SISMIK δεν εξήλθε στο Β. Αιγαίο και οι όποιες έρευνες έγιναν σε Τουρκικά χωρικά ύδατα. Τα πράγματα εκτονώθησαν αρχές Απριλίου.

Συμπερασματικά στην κρίση του Μαρτίου 1987 και σε ό,τι αφορά την χρησιμοποίηση των Ελληνικών Ναυτικών Δυνάμεων:

· Επεδείχθη αποφασιστικότης σε πολιτικό επίπεδο που εξεφράσθη και με στρατιωτικά μέσα.

· Έγινε έγκαιρος ανάπτυξη των απαραίτητων ναυτικών δυνάμεων.

· Ορίσθηκε Διοικητής που απερίσπαστος από την εσωτερική λειτουργία των πλοίων, είχε τον τακτικό έλεγχο και πλήρη ελευθερία για την εκτέλεση της αποστολής του.

· Εδόθησαν σαφείς και απλές εντολές από την Στρατιωτική Ηγεσία (απαγόρευση ερευνών εκτός Τουρκικών χωρικών υδάτων) με πλήρη κάλυψη της Πολιτικής Ηγεσίας.

Κρίση 1996 (Ίμια)

Για την κρίση τον Ιανουάριο 1996 (ΙΜΙΑ) υπήρξε έγκαιρη προειδοποίηση για τις προθέσεις της Τουρκίας, με την προσάραξη εμπορικού πλοίου στην Ανατολική νησίδα ΙΜΙΑ τον Δεκέμβριο του 1995 και την άρνηση του Τούρκου Πλοιάρχου να δεχθεί Ελληνική βοήθεια για αποκόλληση του πλοίου του, δηλώνοντας ότι η νησίδα ανήκει στην Τουρκία.

Έγινε κλιμάκωση τις επόμενες εβδομάδες με ανάπτυξη Ναυτικών Δυνάμεων Ελλάδος-Τουρκίας σε περιορισμένο χώρο, με αποτέλεσμα να υπάρχει πιθανότης δημιουργίας θερμών επεισοδίων έστω και από τυχαίο γεγονός. Αντηλλάγησαν ρηματικές δηλώσεις μεταξύ Αθήνας-Άγκυρας. Από πλευράς Ελλάδος απεβιβάσθη Ομάς Βατραχανθρώπων στην Ανατολική νησίδα ΙΜΙΑ, πλην όμως αντίστοιχη Τουρκική Ομάδα απεβιβάσθη κεκαλυμένα στην Δυτική ΙΜΙΑ, ενώ ένα Ελληνικό Ε/Π κατέπεσε στην θάλασσα.

Η κρίση εκτονώθηκε με παρέμβαση των ΗΠΑ, όμως το καθεστώς των νησίδων παρέμεινε ασαφές, μετά την αναχώρηση των Στρατιωτικών Μονάδων.

Τα λάθη στον χειρισμό της Κρίσεως από την Ελλάδα πολλά (Δεν συνήλθε εγκαίρως το ΚΥΣΕΑ, δεν έγινε εκτίμηση για τις τελικές προθέσεις της Τουρκίας, δεν εδόθησαν σαφείς εντολές για την κλιμάκωση της κρίσεως, δεν εφυλάχθη η Δυτική νησίδα, δεν εφαρμόσθηκαν τα σχέδια).

Από το επόμενο διάστημα η Τουρκία προβάλλει διεκδικήσεις για 18 νησίδες που ανήκουν στην Ελληνική επικράτεια.

Αποτελέσματα των Κρίσεων

Από τις κρίσεις που προαναφέρθησαν η Τουρκία επέτυχε αρκετούς αντικειμενικούς σκοπούς της:

· Με την κρίση το 1964 στην Κύπρο, σταμάτησε την προέλαση των Ε-Κ δυνάμεων προς κατάληψη του θύλακα στην περιοχή Κόκκινα, πλην όμως δεν προχώρησε σε αποβατική ενέργεια κατόπιν επεμβάσεως των ΗΠΑ.

· Με την κρίση το 1967 και την απειλή πολέμου με την Ελλάδα, επέβαλε την απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο και άνοιξε το έδαφος για τουρκική απόβαση στην νήσο σε πρώτη ευκαιρία.

· Η ευκαιρία αυτή εδόθη το 1974 όταν η Ελληνική Κυβέρνηση ανεμείχθη στα εσωτερικά της Κύπρου με την απόπειρα εναντίον του Μακαρίου και εγκατάσταση των πραξικοπηματιών Κυπρίων στην Κυβέρνηση. Η Τουρκία εξετέλεσε αποβίβαση ουσιαστικά (όχι απόβαση) και κατέχει το Βόρειο μέρος της νήσου μέχρι σήμερα.

· Με την κρίση του 1976 επέτυχε την συμφωνία με το πρωτόκολλο της Βέρνης για την μη εκτέλεση ερευνών σε αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές που αφορούσαν το Ανατολικό Αιγαίο.

Αυτό επιβεβαιώθηκε και στο Νταβός μετά την κρίση του Μαρτίου του 1987 μεταξύ των Πρωθυπουργών Ελλάδας – Τουρκίας και ενώ η στρατιωτική κρίση είχε γείρει υπέρ της Ελλάδος δεν έγινε από την Αθήνα η κατάλληλη πολιτική εκμετάλλευση (MEA CULPA κατά δήλωση του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού). Με αυτήν την εξέλιξη ετέθη έκτοτε ο περιορισμός για την μη εκτέλεση ερευνών εκτός χωρικών υδάτων σε όλο το Αιγαίο, όπως το ερμηνεύει η Τουρκία. Αυτή η πολιτική υποχώρηση σε συνδυασμό με την διακήρυξη της Μαδρίτης του 1997 με την οποία η Ελλάδα αναγνωρίζει «νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο» αποτελούν εξαιρετικά δυσμενή εξέλιξη αφού η Τουρκία κατά καιρούς επικαλείται το casus belli όχι μόνο για την περίπτωση επεκτάσεως των Ελληνικών χωρικών υδάτων (σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο) από 6 σε 12 ν.μ. αλλά και για την εκτέλεση ερευνών εκτός χωρικών υδάτων σε όλο το Αιγαίο.

Οι συζητήσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας συνεχίζονται μέχρι σήμερα άνευ αποτελεσμάτων.

· Με την κρίση του 1996 έθεσε διεκδικήσεις σε νήσους / νησίδες του Αιγαίου.

Το παρόν

Θα εκφράσω τις σκέψεις μου για την παρούσα περίοδο που έχουμε μία παρατεταμένη κρίση που προέρχεται αποκλειστικά και μόνον από την Τουρκία.

Η Τουρκία εδώ και αρκετές δεκαετίες επιδιώκει να αναδειχθεί σε Περιφερειακή Δύναμη που να έχει λόγο σε θέματα της εγγύς και ευρύτερης περιοχής και ανέπτυξε το Δόγμα των 2,5 πολέμων.

Παράλληλα η Άγκυρα πέραν του εσωτερικού Κουρδικού προβλήματος έχει ως Στόχους: Ανατολικά – Ν. Ανατολικά την μη δημιουργία Ανεξάρτητου Κουρδικού Κράτους και Δυτικά και Νότια την συμμετοχή / συνεκμετάλλευση στα Θαλάσσια Ενεργειακά Κοιτάσματα ενώ η διαιώνιση του Κυπριακού προσφέρει οφέλη στην άσκηση της εξωτερικής της πολιτικής. Στην συνεκμετάλλευση εντάσσεται και η διακίνηση / μεταφορά των ενεργειακών κοιτασμάτων.

Προς εξυπηρέτηση των ανωτέρω αυξάνει συνεχώς την Στρατιωτική της Ισχύ, ενώ προσπαθεί να ασκήσει πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική συμμαχώντας με αντιπάλους της Δύσεως (Ρωσία-Ιράν) και συγχρόνως μετατοπίζεται από κοσμικό κράτος σε φανατικό ισλαμικό κράτος αγκαλιάζοντας τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και δυσαρεστώντας τον Μουσουλμανικό Σύνδεσμο που τον βρίσκει απέναντι της. Η εξωτερική Πολιτική της Άγκυρας ισορροπεί σε σχοινί με μεγάλη δυσκολία.

"...Οι κρίσεις και η αντιμετώπισή τους είναι πολύπλευρες διότι αναμειγνύονται η πολιτική βούληση, η εθνική ισχύς με προεξάρχουσα την στρατιωτική ισχύ και οι διεθνείς οργανισμοί και συμμαχίες που μετέχουν οι εμπλεκόμενοι. Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται ως όπλο της πολιτικής βούλησης και ιδίως της εξωτερικής πολιτικής προκειμένου να προβληθούν οι δίκαιες ή έστω ακόμη και οι άδικες διεκδικήσεις των εμπλεκομένων. Αυτή η ισχύς αποτελεί ίσως το πιο πειστικό επιχείρημα όταν τα πράγματα φθάσουν στο απροχώρητο και είναι το τελευταίο όπλο στα χέρια της εξωτερικής πολιτικής πριν από το στάδιο του πολέμου. Ανεξάρτητα εάν οι κρίσεις που ανεφέρθησαν που σε ότι αφορά τον χώρο του Αιγαίου το κύριο βάρος για την αντιμετώπισή τους έπεσε στις ναυτικές και κατ’ επέκταση στις αεροναυτικές δυνάμεις της χώρας μας, ο αντίπαλος πρέπει να υπελόγισε την συνολική ισχύ και ετοιμότητα των ΕΔ μας...."

Η Άγκυρα έχοντας (προσωρινά έστω) λύσει την μη δημιουργία Κουρδικού Κράτους στην Συρία στρέφεται εντατικότερα τώρα στις διεκδικήσεις στο Αιγαίο και την Ν.Α. Μεσόγειο και προβάλλει παράλογες διεκδικήσεις με απειλή χρήσης βίας. Η Τουρκία διαστρέφει το Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης προβάλλοντας την θέση ότι τα νησιά δεν έχουν ΑΟΖ / Υφαλοκρηπίδα και τελευταία προώθησε συμφωνία οριοθετήσεων των Θαλασσίων Ζωνών με την Λιβύη διαγράφοντας τα Ελληνικά Νησιά.

Η παρούσα κρίση έχει ξεκινήσει ως Κρίση Αμφισβήτησης αλλά είναι δυνατόν να μεταλλαχθεί σε Προσχηματική Κρίση καθ’ όσον η Τουρκία εκτιμά ότι έχει σημαντική Στρατιωτική Ισχύ και μπορεί να επιβάλλει τις επιδιώξεις της ή μάλλον μέρος των επιδιώξεών της.

Οι χώρες μας την τελευταία δεκαετία επλήγησαν από σοβαρή οικονομική κρίση η οποία είχε επιπτώσεις στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και την αναβάθμιση της Στρατιωτικής Ισχύος.

Εν τούτοις η Ελλάδα και η Κύπρος, με συνέχεια και συνέπεια, προχώρησαν ικανοποιητικά τις εξωτερικές σχέσεις και συμμαχίες (άξονες Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ, Ελλάδος – Κύπρου – Αιγύπτου) και αναβάθμισαν τις σχέσεις με ΗΠΑ ισορροπώντας και τις σχέσεις με την Ρωσία. Με αυτές τις αναβαθμίσεις η Αθήνα και η Λευκωσία αυξάνουν ένα παράγοντα της Εθνικής τους Ισχύος, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να αναβαθμίσουν με άμεσες λύσεις την Στρατιωτική Ισχύ. Η Ελλάδα κυρίως, πρέπει να είναι εις θέση να αντιμετωπίσει αυτοδύναμα την Τουρκική απειλή αν τούτο απαιτηθεί.

Κάποια μέτρα που εξαγγέλλονται από την Αθήνα για αύξηση της Στρατιωτικής Ισχύος (π.χ. πρόσκτηση UAV, αναβάθμιση Α/Φ, Φ/Γ) είναι προς την σωστή κατεύθυνση, αλλά εκτιμώ ότι οι χώρες που στηρίζουν την Ελλάδα (αλλά και την Κύπρο) την παρούσα περίοδο, θα ήταν δυνατόν να παραχωρήσουν άμεσα κάποιο κατάλληλο υλικό που θα ενδυναμώσει ουσιαστικά την αποτρεπτική ισχύ των Ε.Δ. και αυτή πρέπει να είναι η επιδίωξη, παράλληλα με υλοποίηση μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων για νέο υλικό.

Η συμπεριφορά της Τουρκίας εκτιμώ ότι θα είναι ανάλογη με την αντιμετωπιζόμενη Στρατιωτική Ισχύ και την Ελληνική, κατά βάση, αποφασιστικότητα.

Αντιμετώπιση κρίσεων

Οι κρίσεις και η αντιμετώπισή τους είναι πολύπλευρες διότι αναμειγνύονται η πολιτική βούληση, η εθνική ισχύς με προεξάρχουσα την στρατιωτική ισχύ και οι διεθνείς οργανισμοί και συμμαχίες που μετέχουν οι εμπλεκόμενοι.

Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται ως όπλο της πολιτικής βούλησης και ιδίως της εξωτερικής πολιτικής προκειμένου να προβληθούν οι δίκαιες ή έστω ακόμη και οι άδικες διεκδικήσεις των εμπλεκομένων. Αυτή η ισχύς αποτελεί ίσως το πιο πειστικό επιχείρημα όταν τα πράγματα φθάσουν στο απροχώρητο και είναι το τελευταίο όπλο στα χέρια της εξωτερικής πολιτικής πριν από το στάδιο του πολέμου.

Ανεξάρτητα εάν οι κρίσεις που ανεφέρθησαν που σε ότι αφορά τον χώρο του Αιγαίου το κύριο βάρος για την αντιμετώπισή τους έπεσε στις ναυτικές και κατ’ επέκταση στις αεροναυτικές δυνάμεις της χώρας μας, ο αντίπαλος πρέπει να υπελόγισε την συνολική ισχύ και ετοιμότητα των ΕΔ μας.

Συμπερασματικά αναφέρουμε ορισμένες σκέψεις που αφορούν στην αντιμετώπιση των κρίσεων:

· Ο χειρισμός των κρίσεων πρέπει να είναι συνεπής σε ό,τι αφορά την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων (δηλαδή συνεπής προς την Εθνική Στρατηγική) και κατ’ ακολουθία η αποφασιστικότης θα εκδηλώνεται τόσο πιο έντονα όσο πιο σημαντικά είναι τα συμφέροντα που προασπίζονται.

· Απαιτείται έγκαιρη συλλογή πληροφοριών ως προς τις δυνατότητες και τις προθέσεις του αντιπάλου καθώς και εκτίμηση για την σημαντικότητα των κερδών που αυτός αναμένει να αποκομίσει.

· Η πολιτική βούληση πρέπει να είναι ξεκάθαρη δηλαδή ως ποιο στάδιο είναι δυνατόν να εξελιχθεί μία κρίση, ώστε να εναρμονισθούν αναλόγως οι στρατιωτικές ενέργειες.

· Η στρατιωτική διπλωματία είναι ο πιο αποφασιστικός παράγων, όταν δεν λειτουργήσει η διπλωματική γλώσσα και οι διεθνείς παράγοντες.

· Ο συντονισμός των πολιτικών και στρατιωτικών φορέων κρίνεται απαραίτητος και προϋποθέτει την δημιουργία κοινής αντίληψης, ώστε να αποφευχθούν χρονοτριβές και καθυστερήσεις κατά την διάρκεια της κρίσεως.

· Η επικοινωνία προς το εξωτερικό και το εσωτερικό πρέπει να είναι ταυτόσημη και να εκφράζει την πραγματική βούληση και τα μηνύματα που η Κυβέρνηση θέλει να περάσει προς όλες τις κατευθύνσεις είτε αυτά εκφράζονται μέσω των διπλωματικών και στρατιωτικών διαύλων είτε εκφράζονται μέσω των ΜΜΕ που την σημερινή εποχή δυνατόν για λόγους θεαματικότητος μπορεί να δίνουν παραπλανητικά μηνύματα ή ακόμη και πληροφορίες χρήσιμες στον αντίπαλο.

Καταλήγοντας θα τονίσουμε ότι:

· Μία κρίση δεν έρχεται αιφνιδίως καθόσον προηγείται η φάση της προετοιμασίας και της δημιουργίας των προϋποθέσεων.

· Οι κρίσεις αντιμετωπίζονται με την σωστή προετοιμασία και ενημέρωση των αρμοδίων φορέων.

· Η διατήρηση ισορροπίας της ισχύος ή ακόμη καλύτερα η υπερτέρα ισχύς σε τόπο και χρόνο αποτελεί τον ισχυρότερο παράγοντα για τον επιτυχή χειρισμό της κρίσεως. Και τέλος

· Η μεθοδευμένη κινητοποίηση και η έγκαιρη ενημέρωση των διεθνών οργανισμών αλλά και εθνικών οργανισμών του εξωτερικού για τα εθνικά θέματα και τις άδικες διεκδικήσεις άλλων χωρών, ασφαλώς συμβάλλει θετικά στην αντιμετώπιση της κρίσεως.

ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΧΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΛΙ, ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ ΑΦΕΛΩΣ ΤΟ ΣΥΡΙΖΑΙΪΚΟ ΦΥΛΛΟ....

Από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ",  τη "δημοκρατία", και 

"Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", 25/02/20


"δημοοκρατία", 25/02/20

...από την "Εφ.Συν"


"Εφ.Συν", 25/02/20

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ....

"ΕΣΤΙΑ", 25/02/20

"....Ο ΣΥΡΙΖΑ θα «ενηλικιωθεί» όταν συνειδητοποιήσει στην πολιτική του πρακτική όχι ότι ο Τσίπρας δεν είναι το βασικό του ατού, διότι προς το παρόν είναι, αλλά ότι αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι μια σοβαρή ανεπάρκεια που πρέπει να ξεπεραστεί. Κατά συνέπεια, η απεύθυνση προς τον κόσμο δεν μπορεί να είναι η περαιτέρω καλλιέργεια του αρχηγισμού, αλλά η υπέρβασή του κατά τρόπο αριστερό –που σημαίνει μεταξύ άλλων μια μη πελατειακή σύνδεση της συλλογικότητας του κόμματος με τις λαϊκές μάζες...."

Από "ΤΑ ΝΕΑ" και...

"ΤΑ ΝΕΑ", 25/02/20

...δύο προβολές από την ΣΥΡΙΖΑίϊκη "Εφ.Συν"
και από τον "ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ"


"Εφ.Συν", 25/02/20


ΤΟΥ ΚΥΡΚΟΥ ΔΟΞΙΑΔΗ

Ο όρος «πασοκοποίηση» είναι κάτι σαν τον όρο «νεοφιλελευθερισμός» - πολλοί την θέλουν αλλά οι περισσότεροι εξ αυτών αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τον όρο. Εκτός του ότι είναι και κακόηχος νεολογισμός, η αποφυγή ίσως οφείλεται και στο ότι είναι γνωστό πως στο εξωτερικό τουλάχιστον ο όρος «pasokification» (υπάρχει και ως λήμμα στην αγγλική Wikipedia) έχει ένα πασιφανώς αρνητικό πρόσημο: σηματοδοτεί τη ραγδαία –εκλογική και όχι μόνο- παρακμή των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που παρασύρθηκαν από νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

Αν όμως κοιτάξει κανείς την –όποια– επιχειρηματολογία πολλών σχολιογράφων από τον χώρο της πολιτικής, της δημοσιογραφίας ή ευρύτερα της διανόησης, είναι σαφές ότι αυτό ακριβώς θέλουν: τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα της Κεντροαριστεράς που θα αντικαταστήσει το χρεοκοπημένο και ανύπαρκτο πλέον ΠΑΣΟΚ.

Οσο και αν αυτό δεν αρέσει, «πασοκοποίηση» είναι ο όρος – δεν υπάρχει καλύτερος. Και επί της ουσίας, όσο και αν διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι δεν επιθυμούν τη νεοφιλελευθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, οι υπέρμαχοι της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε νέο ΠΑΣΟΚ αυτό επιδιώκουν. Στη σημερινή εποχή, η ειδοποιός διαφορά της ριζοσπαστικής Αριστεράς από την όποια «Κεντροαριστερά» ή «σοσιαλδημοκρατία» δεν είναι παρά η σταθερή, έμπρακτη και ταυτόχρονα ρεαλιστική εναντίωση στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό. Αριστερές μεταρρυθμίσεις σημαίνει πρώτα και κύρια αντι-νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις.

Το κύριο επιχείρημα που χρησιμοποιείται υπέρ της πασοκοποίησης όμως δεν είναι βέβαια η ανερυθρίαστη έκφραση κάποιας άποψης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να «βάλει νερό στο αντι-νεοφιλελεύθερο κρασί του», αλλά ούτε και η πολλαχώς και πολλαχόθεν αμφισβητούμενη από θεσμικής και ουσιαστικής πλευράς εισχώρηση διά μέσου της «Προοδευτικής Συμμαχίας» αρκετών προσώπων που μέχρι πολύ πρόσφατα διετέλεσαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Είναι κάτι που υπόρρητα -αλλά και ρητά ενίοτε- θεωρείται ως κοινό χαρακτηριστικό του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ στην «ένδοξή» του περίοδο: ότι τόσο ο μεν όσο και το δε είναι και ήταν αρχηγικά κόμματα.

Η έννοια του «αρχηγικού κόμματος» ή του «αρχηγισμού», όπως ισχύει και με την έννοια της «πασοκοποίησης», ποτέ δεν αναφέρεται ρητά βέβαια. Ο «αρχηγισμός» πάντοτε φέρει αρνητικό πρόσημο, κανείς δεν τάσσεται ευθαρσώς υπέρ αυτού.

Το επιχείρημα που εκφέρεται είναι πως τόσο στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου όσο και στον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα είχαμε και έχουμε να κάνουμε με εξαιρετικά χαρισματικές ηγετικές προσωπικότητες. Προσωπικότητες των οποίων το «εκτόπισμα» είναι τόσο μεγάλο ώστε να «εκτοπίζει» και την πολιτική σπουδαιότητα του κόμματος του οποίου ηγούνται. Οπως παλιά οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ψήφιζαν τον «Αντρέα», έτσι και τώρα ο κόσμος δεν ψηφίζει το κόμμα «ΣΥΡΙΖΑ» αλλά τον «Τσίπρα».

Το πρόβλημα είναι πως τούτη την άποψη δεν συμμερίζονται μόνον οι καθεστωτικοί κύκλοι και οι αντι-ΣΥΡΙΖΑ «φίλοι» του ΣΥΡΙΖΑ. Ενυπάρχει και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Διάβασα πρόσφατα σχόλιο σε αριστερή εφημερίδα όπου εκφραζόταν η πεποίθηση πως δεν αναγνωρίζεται επαρκώς η σημασία του Αλέξη Τσίπρα από φόβο μήπως κατηγορηθούμε για αρχηγισμό.

Πιστεύω πως περίπου το αντίθετο ισχύει. Ενώ η ενδοκομματική κριτική συχνά είναι δριμύτατη και εκφράζεται απολύτως ελεύθερα, υπάρχει ένα άρρητο «ταμπού» όσον αφορά την οποιαδήποτε κριτική στον πρόεδρο του κόμματος.

Δεν με απασχολεί τόσο ότι αυτή η κατάσταση αμβλύνει σοβαρά τη δημοκρατική επαγρύπνηση στις εσωκομματικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων, όσο ότι στηρίζεται σε μια πλήρως αντι-αριστερή σύλληψη της πολιτικής πραγματικότητας, που με τη σειρά της οδηγεί σε λανθασμένες έως ολέθριες πολιτικές επιλογές.

Για να ξαναπιάσουμε τη σύγκριση με το ΠΑΣΟΚ: o αρχηγισμός του ΠΑΣΟΚ αφ’ ενός οφειλόταν στο ότι εκείνο το κόμμα ήταν προσωπικό δημιούργημα του Ανδρέα Παπανδρέου (που δεν ισχύει βέβαια με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Α. Τσίπρα), αφ’ ετέρου όμως μπόρεσε να ανθήσει αλλά και να εξασφαλίσει την ισχυρή παρουσία του κόμματος και μετά την ασθένεια και τον θάνατο του δημιουργού του επειδή, μαζί με τον ακραίο ιδεολογικό οπορτουνισμό που τον συνόδευε, στο οργανωτικό επίπεδο, κατάφερε να συναρθρωθεί επιτυχώς με τον κυρίαρχο τρόπο πολιτικής εκπροσώπησης των αστικών κομμάτων στην Ελλάδα – ήτοι με το πελατειακό σύστημα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα «ενηλικιωθεί» όταν συνειδητοποιήσει στην πολιτική του πρακτική όχι ότι ο Τσίπρας δεν είναι το βασικό του ατού, διότι προς το παρόν είναι, αλλά ότι αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι μια σοβαρή ανεπάρκεια που πρέπει να ξεπεραστεί. Κατά συνέπεια, η απεύθυνση προς τον κόσμο δεν μπορεί να είναι η περαιτέρω καλλιέργεια του αρχηγισμού, αλλά η υπέρβασή του κατά τρόπο αριστερό –που σημαίνει μεταξύ άλλων μια μη πελατειακή σύνδεση της συλλογικότητας του κόμματος με τις λαϊκές μάζες.

*καθηγητής της Κοινωνικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ", 25/02/20

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΝΟΜΙΜΗΣ ΟΔΟΥ ΣΤΗ ΧΩΡΑ , ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΟΣΤΕΙ ΕΛΕΓΧΟ ΕΓΓΡΑΦΩΝ....

Από την "ΕΣΤΙΑ"